Zachęcam również do zapoznania się z filmem pokazującym moje pierwsze doświadczenia z drukiem 3D oraz z moją pierwszą drukarką 3D

Artykuł Jak przygotować wydruk 3D? Jak wydrukować plik STL? Konwersja STL do GCODE pochodzi z serwisu TestHub.pl.

Ukraiński startup ma to zmienić. PassivDom, bo tak się nazywa startup – przedstawił robota, który ma możliwość budowania części do domu o powierzchni 38 metrów kwadratowych. Ukraiński robot potrafi wydrukować ściany, dach i podłogę. Ściany mają grubość 20 cm i wykonane są z włókien węglowych, poliuretanu, żywic, włókien bazaltowych i włókna szklanego. Resztę muszą zamontować pracownicy, czyli hydraulikę, prąd, wodę oraz okna. Drukowanie domu zajmuje robotowi 8 godzin. Taki dom posiada niezależny system kanalizacyjny, prąd pobiera z baterii słonecznych, a wodę z systemu filtrowania wilgoci zawartej w powietrzu. Wodę oczywiście można uzupełniać samemu. Jeżeli zostaje składane zamówienie na większy dom, to jego produkcja może trwać powyżej 24 godzin do miesiąca. Już w styczniu 2018 roku pierwsze 100 domów stanie w USA.

Maria Sorokina powiedziała Business Insider – „Najmniejszy model PassivDom ma 410 stóp kwadratowych (38 metrów kwadratowych – przyp. red.) i waha się od 64 000 do 97 000 dolarów.”

Wejście frontowe.

Dom o powierzchni 71 metrów kwadratowych jest w cenie od 97 000 do 147 000 dolarów.

Według mnie, taka cena za dom jest jednak sporo wyższa niż cena małego domu z Polsce. Ponadto w mojej ocenie, trwałość naszych tradycyjnych domów jest sporo wyższa niż tych z drukarki 3D. Jestem ciekawy czy w Polsce ktokolwiek skusi się na dom z drukarki 3D. Jakie jest Wasze zdanie na ten temat?

źródło: startup Passivdom

Artykuł Ukraiński startup PassivDom może wydrukować dom od 64 tys. dolarów pochodzi z serwisu TestHub.pl.

Drukarki 3D zaburzają sygnał WiFi?

Drukarki 3D rozwijają się coraz szybciej, filamenty do nich stają się coraz bardziej złożone, a naukowcy z Uniwersytetu Waszyngtona wykorzystali je właśnie do stworzenia urządzeń zaburzających sygnał WiFi.

Wszystko to jest możliwe, dzięki zastosowaniu filamentu przewodzącego prąd jako anteny, która zaburza sygnał już istniejącej sieci WiFi. Na filmie prezentującym przykładowe zastosowania można zobaczyć, że każdy wierzchołek zaburzenia oznacza jedynkę, dzięki temu można zmierzyć częstotliwość, z jaką zaburzenie występuje i wykorzystać te dane, np. do bezprzewodowego pomiaru wiatru, przepływu płynów czy też obrotu pokrętła. Zaprezentowano też działanie przycisku działającego w oparciu o to samo zjawisko.

Bluetooth Low Energy może się schować

Dzięki zastosowaniu pasywnych komponentów, urządzenia wykorzystujące tę metodę przekazywania danych nie potrzebują skomplikowanych układów elektronicznych, ani zasilania. Rozwiązanie to jest czysto mechaniczne i składa się z zębatki oraz sprężyny z anteną. Każdy skok sprężyny powoduje zaburzenie w sygnale sieci WiFi, który następnie można odczytać na komputerze przy pomocy specjalnego oprogramowania. To duża zaleta, biorąc pod uwagę, że niektóre urządzenia wymagające ładowania są często bardzo problematyczne.

Możliwości jest nieskończoność

Grupa zajmująca się tym projektem do tej pory przetestowała suwaki, przyciski i pokrętła, za pomocą filamentu o właściwościach ferromagnetycznych udało im się również zapisać dane w wydrukach 3D, które następnie mogą być odczytane za pomocą magnetometru w telefonie. Zasada działania jest podobna, jednak w tym wypadku mierzone są zmiany pola magnetycznego.

Być może niedługo, każdy właściciel drukarki 3D będzie mógł wydrukować sobie takie urządzenie. Pozostaje trzymać kciuki za naukowców na Uniwersytecie Waszyngtona.

Wszystkich zainteresowanych szerszym zgłębieniem tematu odsyłam do źródła – artykułu UW News w języku angielskim, można tam też znaleźć link do dokumentu opisującego szerzej cały projekt i jego potencjalne zastosowania.

źródło: UW News

Artykuł Internet rzeczy z drukarki 3D? To możliwe! pochodzi z serwisu TestHub.pl.