Specyfikacja

• model: Skilhunt H03C RC;
• dioda: XM-L RGBW, 2 barwy światła białego do wyboru (Cool White 6000K, Neutral White 4000K);
• strumień światła: 220 lm światło białe, 100 lm światło czerwone, 150 lm światło zielone, 30 lm światło niebieskie;
• wodoodporność: IPX-8;
• odporność na upadki: do 1 m;
• zasięg: 48 m światło białe, 39 m światło czerwone, 43 m światło zielone, 7 m światło niebieskie;
• wymiary i waga: 10.2×2.2 cm, 47 g (bez akumulatorów);
• pamieć trybów: tak;
• dodatkowe akcesoria: smycz na nadgarstek, klips, opaska na głowę, ładowarka magnetyczna, zapasowe o-ringi;
• ilość trybów: 11 (4 podstawowe (światło białe) + 3  kolorowe (RGB) + 2 strobo + SOS + beacon);
• zasilanie: 1×18650 lub 2xCR123A.

Skilhunt H03C RC – pierwsze wrażenia

Latarka dotarła do mnie w bardzo ładnym, tekturowym pudełku. W środku znajdziemy dużo dodatków oraz instrukcję obsługi. Wszystko zapakowane jest jak produkt marki premium. Do wyboru mamy dwie barwy diody (zimna 6000K i neutralna 4000K). Ja otrzymałem neutralną, co bardzo mnie cieszy. Niestety, pomimo mnogości dodatków, w dalszym ciągu w zestawie nie znajdziemy akumulatora 18650. Jest jednak coś, co zmieniło się na lepsze. Producent dodał bezpośrednie ładowanie, przez ładowarkę magnetyczną, czyli rzecz, której mi piekielnie brakowało w starszym modelu. Na plus również waga samej latarki, 47 g. Skilhunt H03C RC, pomimo dodania portu do ładowania, w dalszym ciągu jest zadziwiająco lekką i małą latarką, co oczywiście nie oznacza, że nie sprawia wrażenia solidnej. Czym jeszcze charakteryzuje się Skilhunt H03C RC?

Dioda RGBW

Skilhunt H03C RC wyposażony jest w diodę XM-L emitującą 4 barwy światła: czerwoną, zieloną, niebieską i białą. O ile nikt nie powinien mieć wątpliwości, co do możliwości wykorzystania białej diody, o tyle 3 dodatkowe kolory mogą być dla niektórych zagadką. Spieszę z wyjaśnieniem:

• Czerwone – nie powoduje rozkładu rodopsyny w pręcikach oczu, dzięki czemu oko nie przyzwyczaja się do światła. Każdy z nas doświadczył tego, że po zgaszeniu latarki, lub nawet światła w pokoju, przez jakiś czas jesteśmy „ślepi” i musimy odczekać, aż oko przyzwyczai się do ciemności. W przypadku użycia światła czerwonego, taki efekt nie występuje.

• Zielone – światło o tym kolorze jest bardzo słabo widoczne dla zwierząt i im nie przeszkadza, dzięki temu nie płoszy zwierzyny.

• Niebieskie – ta barwa światła powoduje, że krew i pot przybiera czarny kolor, dzięki temu takie plamy są dużo bardziej widoczne i łatwiej je zlokalizować

Zasilanie i czas działania

Czasy działania deklarowane przez producenta, mierzone na baterii 18650 o pojemności 3500 mAh wyglądają następująco:

• turbo (220 lm) – 4h;
• wysoki (100 lm) – 12h;
• średni (40 lm) – 36h;
• niski (7 lm – 240h;
• światło czerwone (100 lm) – 4h;
• światło zielone (100 lm) – 4h;
• światło niebieskie (30 lm) – 4h;
• beacon – 180h;
• SOS – 65h.

Dzięki temu, że mamy wbudowany port do ładowania, możemy bez problemu uzupełnić baterię, podłączając latarkę do ładowarki samochodowej, komputera lub zwykłego zasilacza sieciowego.

User Interface i tryby

Mimo tego, że zmiana trybów w Skilhunt H03C RC odbywa się inaczej, niż w poprzednio testowanym przeze mnie modelu, to również jest tak samo prosta i przyjemna. Mamy tu zaprogramowane 3 pętle. Pierwsza, światło białe, uruchamiana jest za pomocą pojedynczego kliknięcia i wygląda następująco: niski>średni>wysoki>turbo. Tryby w pętli zmienia się pojedynczym klikiem, a latarkę wyłącza się przytrzymaniem przycisku około 0,5 sekundy. Skilhunt H03C RC wyposażony jest w zapamiętywanie trybów, więc latarka zawsze uruchamia się w ostatnio włączonym trybie.

Następna pętla, RGB, uruchamiana jest poprzez przytrzymanie przycisku, a kolory są ułożone w kolejności: czerwony>zielony>niebieski. Co ciekawe, pamięć trybów działa również w pętli RGB, więc nie ma obaw, że osoba używająca tylko światła czerwonego, żeby nie tracić dobrej widoczności w ciemności, nagle oślepi się niebieskim lub zielonym światłem. Dostęp do ostatniej pętli mamy po szybkim dwukliku i prezentuje się ona tak: RGB strobo (mrugają wszystkie kolory)>RB strobo (tylko czerwony i niebieski)>beacon („znacznik”, mruga tylko czerwone światło)>SOS (tylko czerwone światło). Cieszę się, że w tym modelu znajdziemy tryb SOS, bo brakowało mi tego trybu w poprzedniej wersji.

Użytkowanie

Muszę przyznać, że Skilhunt H03C RC jest naprawdę bardzo udaną latarką i ciężko tu w ogóle do czegokolwiek się przyczepić. Gdybym miał na siłę szukać wad, to znowu byłby to średnio wygodny, gumowy montaż do założenia latarki na głowę. Plusów natomiast jest zdecydowanie więcej! Przede wszystkim, wspomniane wyżej, ładowanie USB i dodany tryb SOS. Magnes w nakrętce jest już znanym wśród producentów latarek ułatwieniem, ale w Skilhunt H03C RC możemy również ten magnes z nakrętki wyjąć. Takie możliwości personalizacji zawsze są na plus. Oprócz tego oczywiście odczepiany klips, za pomocą którego możemy na przykład przytroczyć latarkę do plecaka lub spodni.

Szkoda, że nie mamy tu trybu moon z prawdziwego zdarzenia, w niektórych sytuacjach 7 lm może być zbyt mocnym światłem. Powtórzę się, ale Skilhunt H03C RC jest naprawdę bardzo lekki, jak na swoje możliwości i jak na latarkę zasilaną baterią 18650. Jest świetna, do codziennego noszenia przy sobie. Szczególnie, że latarka jest wyposażona w blokadę włącznika! Wystarczy przytrzymać przycisk przez ok. 1,5 sekundy, aby uruchomić blokadę przed przypadkowym włączeniem. Razem z blokadą włącza się funkcja lokalizatora (można ją oczywiście wyłączyć), którą pełni mała dioda ukryta we włączniku, mrugająca raz na ok. 2 sekundy. Dzięki temu będziemy mogli łatwo znaleźć latarkę nawet w całkowitych ciemnościach.

Podsumowanie

Skilhunt H03C RC jest świetną latarką, a producent wyeliminował większość wad, które przeszkadzały mi w poprzedniej wersji. Czy zatem polecam ją każdemu? Nie. Jeśli dużo poruszasz się nocą po lesie, obserwujesz zwierzynę i wykorzystasz możliwości, które daje dioda RGBW, zdecydowanie będzie to świetny wybór. Jeśli natomiast jesteś „zwykłym użytkownikiem”, to wciąż bardziej polecam wersje z tradycyjną diodą, która daje znacznie więcej światła – Skilhunt H03 lub H03 RC sprawdzą się świetnie.

Latarki marki Skilhunt możecie kupić np. na Amazonie.

Za dostarczenie sprzętu do testów pragnę podziękować producentowi.

Artykuł [RECENZJA] Skilhunt H03C RC – idealna latarka dla myśliwych i policji? pochodzi z serwisu TestHub.pl.

Specyfikacja

• model: Convoy C8+;
• dioda: XPL HI (do wyboru barwy: 3000K, 4200K, 5000K, 6500K);
• strumień światła: max 1100 lumenów;
• wodoodporność: producent deklaruje tylko, że „jest”, nie podając szczegółów;
• wymiary i waga: 14.2×2.5 cm (4.5 cm bezel), 145 g (bez akumulatora);
• pamieć trybów: tak;
• dodatkowe akcesoria: smycz na nadgarstek;
• ilość trybów: 10 w 12 grupach (7 podstawowych + strobo + SOS + biking);
• zasilanie: 1×18650.

Convoy C8+ – pierwsze wrażenia

Convoy C8+ przyszedł do mnie zapakowany bardzo „surowo”, w biały kartonik bez żadnych napisów. Nie znajdziemy na nim informacji o trybach latarki, jej mocy itp. W środku nie ma nawet instrukcji obsługi do światełka. Ale umówmy się, komu do szczęścia potrzebny jest kolorowy karton? Prawdziwy mężczyzna i tak przecież wyrzuca instrukcje do śmietnika, prawda? A tak całkiem poważnie, to miło by było, gdyby producent pokusił się o nieco ładniejsze pakowanie swoich produktów. Takie pakowanie ma pewnie na celu ograniczenie kosztów, ale gdyby na opakowaniu były chociaż podstawowe informacje, to byłoby przyjemniej dla oka. Sama latarka natomiast jest ładna. Nie będzie to przesadą, jeśli powiem, że jest bardzo ładna. Wykonana jest z anodyzowanego aluminium, które ma zapewnić większą odporność na ścieranie. Oprócz tego, ma być antypoślizgowa i lepiej leżeć w dłoni, niż na przykład jej poprzednia wersja. Kolor jest akurat kwestią gustu, ale Oak Brown od razu wpadł mi w oko. Do wyboru oczywiście jest też czarny.

User Interface i tryby

Trzeba przyznać, że o ile opakowanie i zawartość pudełka wygląda biednie, to tu jest „na bogato”. W Convoy C8+ jest 12 grup, w których mamy do wyboru różne tryby:

1. 0,1%, 1%, 10%, 35%, 100%, strobo, biking, battery-check;
2. 0,1%, 1%, 10%, 35%, 100%;
3. 100%, 35%, 10%, 1%, 0.1%;
4. 1%, 20%, 100%, strobo, biking, battery-check, SOS;
5. 1%, 20%, 100%;
6. 100%, 20%, 1%;
7. 0.1%, 1%, 10%, 50%, strobo, biking, battery-check, SOS;
8. 0.1%, 1%, 10%, 50%;
9. 50%, 10%, 1%, 0.1%;
10. 1%, 10%, 35%, 100%;
11. 100%, 20%, strobo;
12. 100%.

Przełączanie trybów (instrukcja obsługi)

Świetnie, że mamy do wyboru tyle grup, bo każdy może znaleźć coś dla siebie. Jeszcze lepiej by było, gdyby producent dostarczał instrukcję obsługi, bo połapanie się w tym wszystkim jest niestety bardzo trudne. Ale spokojnie, postaram się wszystko wytłumaczyć. Zanim zaczniemy musimy wyróżnić sobie dwa rodzaje nacisku na włącznik. „Kliknięciem” będę nazywał pełne naciśnięcie przycisku, aż usłyszymy charakterystyczny dźwięk. „Dotknięciem” będzie delikatne, niepełne przyciśnięcie. Taki „pół-klik”.

Zaczynamy od wyłączonej latarki. Kliknięcie powoduje jej włączenie.

Dotknięcie zmienia tryb na następny, w ustawionej przez nas pętli (grupie).

Ponowne kliknięcie powoduje wyłączenie latarki.

To akurat jest bardzo proste, wręcz podręcznikowe. I w zasadzie na tym, najczęściej, będzie się kończyć nasza obsługa latarki, bo gdy znajdziemy już odpowiednią dla siebie grupę, to rzadko będziemy mieć potrzebę ją zmieniać. Ale najpierw musimy ją znaleźć :).

Przy włączonej latarce, bardzo szybko, dotykamy przycisk 10 razy. Do momentu 10 dotknięcia, latarka będzie po prostu zmieniać tryby, natomiast po 10, przestanie na chwilę świecić. Wtedy uruchomi się specjalny tryb. Latarka błyśnie na moment, po czym zobaczymy „buzz”, czyli bardzo szybkie miganie diody. Jeśli podczas migania klikniemy przycisk, to zatwierdzimy przejście do trybu wyboru grup, a latarka wyłączy się. Po ponownym kliknięciu latarka włączy się i zacznie błyskać. 1 błyśnięcie oznacza pierwszą grupę. Sekunda przerwy. 2 błyśnięcia to druga grupa. Sekunda przerwy. 3 błyśnięcia, czyli trzecia grupa, itd. Żeby wybrać pasującą nam grupę, wystarczy kliknąć włącznik podczas tej sekundy przerwy, między błyśnięciami. Z początku jest to ciężkie do rozgryzienia, a w internecie ciężko o jakąkolwiek polską instrukcję, ale Wy macie już łatwiej.

Convoy C8+ pozwala też na wyłączenie pamięci ostatnio używanego trybu. Żeby to zrobić, musimy przejść identyczną procedurę jak wyżej (10 szybkich dotknięć), po czym kliknąć włącznik przy drugim „buzz”.

Użytkowanie

Ciężko przebić się przez ustawianie trybów, ale to świetne, że producent dał nam możliwość „zaprogramowania” latarki w aż tak wielu konfiguracjach! Dzięki temu możemy dopasować latarkę specjalnie pod siebie, nie idąc na żadne kompromisy. Między Convoy’em C8+, a jego starszą wersją jest kilka zmian. Pierwsze, co rzuca się w oczy to wspomniany przeze mnie wygląd, ale to kwestia gustu, więc nie będę się na ten temat rozpisywać. Po prostu popatrzcie na zdjęcia. Wcięcie w zakrętce, znane z innych latarek tego producenta, sprawia, że dużo łatwiej jest wcisnąć przycisk i nie musimy już gimnastykować się palcem przy włączniku. Może się to wydawać banalne, ale to była jedna z niewielu rzeczy, która mnie irytowała w starszej wersji latarki. Convoy C8+ ma również szkiełko AR, które cechuje się większą (o około 10%) przepuszczalnością światła. Oprócz tego – sterownik. To on pozwala za zaprogramowanie aż tylu grup trybów. Lepsze odprowadzanie ciepła, a to ważne, przy temperaturach rzędu 50-60 stopni Celsjusza, które latarka potrafi osiągnąć. Convoy C8+ to typowy „thrower”, z realnym zasięgiem ok. 200-250 metrów. Przy tak stosunkowo niewielkiej konstrukcji robi to bardzo dobre wrażenie.

Podsumowanie

Czy warto kupić Convoy C8+? Odpowiedzi są dwie. Nie warto, jeżeli masz poprzednią wersję, bez plusa. Między latarkami nie ma na tyle dużo różnic, żeby opłacało się ją wymieniać na nowszy model. Jeśli natomiast szukasz latarki do 100 zł, która będzie miała świetny stosunek jakości do ceny i bardzo dobry zasięg – zdecydowanie warto! Każdy, kto nie znał wcześniej tego modelu, po włączeniu latarki w trybie 100%, mówi po prostu „wow”. Dlaczego poprzednia wersja Convoy C8+ jest jedną z najczęściej polecanych latarek na forach? Ponieważ cechuje się świetnym stosunkiem jakości do ceny (to takie trochę Xiaomi wśród latarek). Latarkę najtaniej kupić bezpośrednio w jednym z chińskich sklepów, np. w Gearbest. Standardowa cena (w zależności od barwy diody), to $19.99-$24.99, ale w promocjach można ją spokojnie wyrwać za jakieś $18-19, więc w 100 zł można zamknąć się z latarką, baterią i ładowarką. Za tą cenę ciężko o lepszego throwera.

Artykuł [RECENZJA] Czy Convoy C8+ będzie godnym następcą legendy? pochodzi z serwisu TestHub.pl.

Specyfikacja

• model: Nitecore P12GTS;
• dioda: XHP35 HD;
• strumień światła: max 1800 lumenów;
• wodoodporność: IPX8;
• odporność na upadki: do 1 m;
• zasięg: 226 m;
• wymiary i waga: 14.6×2.5 cm, 99 g (bez akumulatorów);
• pamieć trybów: tak;
• dodatkowe akcesoria: smycz na nadgarstek, zapasowe oringi, nylonowy pokrowiec, klips, pierścień taktyczny;
• ilość trybów: 8 (3 podstawowe + moon + turbo + strobo + SOS + beacon);
• zasilanie: 1×18650 lub 2xCR123A.

Nitecore P12GTS – pierwsze wrażenia

Pierwsze, co rzuca się w oczy po otwarciu pudełka, to ilość dodatków dołączonych przez producenta. Miłe jest to, że oprócz metalowego klipsa, którego możemy doczepić do latarki, znajdziemy tu również nylonowy pokrowiec. Nitecore P12GTS wykonany jest naprawdę bardzo dobrze i wygląda solidnie. Co ciekawe, latarka ma nasmarowany fabrycznie gwint, a to niestety rzadkość, szczególnie w Nitecore. Zapowiada się więc dobrze. P12GTS wyposażony jest w dwa przyciski. Jeden, umieszczony w nakrętce, służy do włączania i wyłączania światełka. Ten guzik jest naprawdę twardy i ma długi skok, co sprawia, że raczej nie wciśniemy go przez przypadek. Drugi przycisk, to przycisk funkcyjny. Wykonany z metalu i umieszczony z boku latarki, służący do zmiany trybów. Generalnie latarka sprawia wrażenie, że można nią dosłownie zrobić dziurę w ścianie! Zwłaszcza, jak założymy pierścień taktyczny. I tu kolejna zaleta, latarkę można dostosować do swoich potrzeb i zamontować/zdemontować zarówno pierścień, jak i klips.

User Interface i tryby

Zmiana trybów w Nitecore P12GTS, jak już wyżej pisałem, odbywa się za pomocą przycisku funkcyjnego. Tryby działają w pętli moon>low>mid>high>turbo>moon… itd. Włączenie trybów specjalnych (strobo, SOS, beacon) odbywa się poprzez szybki dwuklik.

W ogóle uważam, że latarki Nitecore mają jedno z lepszych UI na rynku. Prawie zawsze zmiana trybów następuje w ten sam sposób, więc kupując kolejną latarkę nie musimy od nowa uczyć się obsługi. Umieszczanie trybów specjalnych poza główną pętlą też jest dużą zaletą. Ciekawie rozwiązany został tu bezpośredni dostęp do trybu moon. Przy wyłączonej latarce trzeba wcisnąć i przytrzymać przycisk funkcyjny i kliknąć włącznik. Bardzo dobrze, że producent daje taką funkcję i możemy w dowolnym momencie uruchomić moon. Niestety nie ma bezpośredniego dostępu to turbo z wyłączonej latarki. Jest za to tryb „doświetlania”, czyli uruchomienie turbo z dowolnego trybu, poprzez przytrzymanie przycisku funkcyjnego. Turbo jest włączone tak długo, jak trzymamy przycisk. Gdy go puścimy, światło wraca do poprzedniego trybu. Tę funkcję bardzo lubię.

Co ciekawe, w Nitecore P12GTS włącznik działa trochę inaczej, niż w innych latarkach. Wystarczy do trochę nacisnąć i latarka się zapala. Gaśnie dopiero, gdy przycisk puścimy. To ma swoje plusy i minusy. Wadą takiego ustawienia jest to, że chowając latarkę do plecaka musimy delikatnie odkręcić nakrętkę, żeby zapobiec przypadkowemu włączeniu (wszak niestety nie ma tu blokady). Ale wydaje mi się, że dla niektórych zaleta okaże się dużo większa od wady. Dzięki tak działającemu włącznikowi można nadawać znaki alfabetem Morse’a!

Zasilanie i czas działania

Niestety w Nitecore P12GTS nie znajdziemy ładowania USB. To sprawia, że trzeba się dodatkowo wyposażyć w ładowarkę do ogniw 18650. Na plus jednak to, że producent wyposażył latarkę we wskaźnik naładowania baterii. Gdy wciśniemy przycisk funkcyjny, podczas gdy latarka jest wyłączona, podświetlenie przycisku pokaże nam poziom naładowania.

• 3 mrugnięcia – poziom naładowania powyżej 50%;
• 2 mrugnięcia – poziom naładowania poniżej 50%;
• 1 mrugnięcie – poziom naładowania poniżej 10%.

Czasy działania mierzone przez producenta na najlepszej dostępnej u nich baterii (3.6V 3500mAh):

• 1800 lm – ok. 30 min;
• 900 lm – 2h 15 min;
• 240 lm – 5h 45min;
• 70 lm – 19h;
• 1 lm – 250h.

Użytkowanie

Po dłuższym użytkowaniu Nitecore P12GTS zauważyłem parę wad i zalet. Przede wszystkim brakuje mi tu blokady włącznika, a jeszcze bardziej wbudowanego ładowania USB. Konkurencja przy podobnej wielkości latarkach potrafi „wcisnąć” port microUSB. A z plusów? Po pierwsze kształt. Latarka jest wyprofilowana w taki sposób, że nie turla się po nie do końca płaskich powierzchniach. Ponadto, jak już wyżej wspomniałem, zaletą jest to, że można odczepić nie tylko klips, ale i pierścień taktyczny. Również samo ułożenie włącznika, czyli charakterystyczne wycięcie w nakrętce w kształcie „U”, dzięki któremu można z łatwością wcisnąć przycisk jest moim zdaniem na plus. To wszystko są detale, ale przy tak dużej konkurencji w tym segmencie, to właśnie detale ważą na naszym wyborze. Barwę światła można określić jako neutralną biel, bardzo delikatnie wpadającą w fiolet. Nie jest źle, ale mogło być lepiej. Szkoda, że nie ma możliwości wyboru barwy.

Podsumowanie

Uważam, że Nitecore P12GTS jest udanym produktem i śmiało może konkurować z podobnymi latarkami innych producentów. Oczywiście nie jest latarką idealną, ale takiej niestety jeszcze nikt nie wyprodukował :). Przed zakupem polecam pomyśleć, czego tak naprawdę wymagamy od przyszłego światełka. Jeśli jesteś w stanie poświęcić ładowanie USB kosztem świetnego UI i wygodnych w obsłudze przycisków, to latarkę możesz kupić w oficjalnym sklepie Nitecore.

Za dostarczenie sprzętu do testów pragnę podziękować producentowi.

Artykuł [RECENZJA] Nitecore P12GTS pochodzi z serwisu TestHub.pl.