Pomimo wprowadzenia na rynek nowych modeli (Giulia i Stelvio), wyniki sprzedaży Alfy Romeo znacznie odbiegają od oczekiwań producenta. Włosi muszą ciąć koszty i przedefiniować swoje plany dotyczące przyszłej gamy modelowej.

Co się zmieniło?

Na pierwszy ogień Alfa Romeo zrezygnowała z dwóch zapowiadanych sportowych modeli 8C i GTV. Zamiast tego włoska firma skoncentruje się na stworzeniu palety SUV-ów. Już wkrótce zobaczymy całkowicie nowe modele: SUV z segmentu B oraz szeroko prezentowany model SUV-a z segmentu C, Tonale.

Niestety już wkrótce wspomnieniem zostanie kompaktowy hatchback Giulietta. Producent nie przewiduje dla niego następcy, skracając swoją planowaną linię produktów 2022 z siedmiu modeli do zaledwie czterech. Giulia i Stelvio w 2021 r. przejdą gruntowną modernizację. Nowa Alfa Romeo Tonale wejdzie na rynek w 2021 r., a nowy, mniejszy SUV z segmentu B w 2022 roku.

Według przekazów producenta projekty 8C i GTV zostały zawieszone, ze względu na ograniczenie wydatków i dostosowanie marki do aktualnych trendów rynkowych. Sprzedaż nowych aut w Europie, jednoznacznie wskazuje jakich aut szukają klienci. Rynek aut o charakterze sportowym i kompaktowym, wyraźnie kurczy się pod naporem coraz to nowszych, modnych konstrukcji typu SUV. Tak więc gamę włoskiego producenta od 2022 r. tworzyły będą aż trzy SUV-y (segmentu B,C i D) oraz limuzyna Giulia.

Firma ogłosiła również, że w nowym Tonale planowany jest hybrydowy układ napędowy typu plug-in. Nowy SUV w segmencie B będzie oferowany natomiast z całkowicie elektrycznym układem napędowym – co oznacza, że ​​po raz pierwszy obie technologie pojawią się na Alfie Romeo.

Para nowych SUV-ów Alfa Romeo zmierzy się na coraz bardziej zaludnionym segmencie rynku. Tonale zmierzy się z m.in. BMW X1, Audi Q3 i Nissanem Qashqai. Planowany SUV z segmentu B będzie również stawiał czoła silnej konkurencji, w której zmierzy się z zupełnie nowym Nissan Juke czy mazdą CX-30.

Co ciekawe, według statystyk IBRM SAMAR, w okresie od stycznia do listopada, na polskim rynku zarejestrowano łącznie ponad 1300 nowych samochodów tej marki. Osiągnięty przez generalnego importera wynik przekłada się na blisko 20% wzrost.

Źródło: autoexpress, samar

Artykuł Alfa Romeo zmienia plany pochodzi z serwisu TestHub.pl.

Nowy mniejszy brat Alfa Romeo Stelvio prezentuje się równie korzystnie, ale zdecydowanie nie tak dobrze, jak wersja studyjna. Oficjalny debiut prawdopodobnie dopiero w przyszłym roku. Do tego czasu Stelvio pozostanie jedynym SUV-em w ofercie włoskiej marki.

Tonale konkurować będzie z małymi stylowymi crossoverami, tj. Volvo XC40, Audi Q2 czy Range Roverem Evoque. Łatwo z całą pewnością nie będzie, ponieważ rynek małych crossoverów w różnych przedziałach cenowych jest już niezwykle dojrzały.Cieszy natomiast fakt, że Alfa Romeo planuje budować gamę SUV-ów. Oby nie za późno…

Źródło: Alfa Romeo Giulia & 105-series, allcarnews

Artykuł Tak będzie wyglądać Alfa Romeo Tonale pochodzi z serwisu TestHub.pl.

Alfa Romeo Tonale zdobywa kolejne nagrody. Tym razem włoski koncept nagrodzony został tytułem „Readers’ Choice Design Award” w prestiżowym brytyjskim konkursie Auto Express Awards 2019. Auto zaprezentowano w Wielkiej Brytanii podczas Goodwood Festival of Speed, zaledwie kilka dni przed ogłoszeniem rozstrzygnięcia konkursu.

„Nie powinno dziwić, że Alfa Romeo zajęła pierwsze miejsce w naszym konkursie w kategorii designu. Bowiem marka może poszczycić się ponad 100-letnim doświadczeniem w tworzeniu jednych z najpiękniejszych samochodów na świecie. Tonale to pewnością jeden z największych sukcesów Alfy Romeo i nie możemy się doczekać, aby zobaczyć, jak ten koncepcyjny samochód zmieni się w model produkcji seryjnej”- powiedział Steve Fowler, redaktor naczelny magazynu Auto Express.

Alfa Romeo Tonale

Alfa Romeo Tonale to pierwszy w historii producenta średniej wielkości pojazd klasy SUV, który ma do zaoferowania  charakterystyczną dla samochodów włoskiej marki linię stylistyczną. W oczy rzuca się klasyczne serce – scudetto oraz wąskie reflektory przypominające te z modelu 159. Ogromne felgi ze stopów lekkich posiadają typowy dla włoskiej marki wzór a kamery po obu stronach auta pełnią funkcję lusterek bocznych. Tonale w prototypowej wersji jest autem hybrydowym, ładowanym z gniazdka. Silnik spalinowy umieszczony z przodu napędza przednie koła, a elektryczny motor zainstalowany przy tylnej osi, porusza koła tylne. Łączna moc układu wynosi około 240 KM.

Alfa Romeo Tonale było także jedną z największych atrakcji tegorocznego Motorshow w Poznaniu – tonale

Koncept Alfa Tonale został zaprezentowany szerszej publiczności w marcu podczas Międzynarodowego Salonu Samochodowego w Genewie. Brytyjczycy zobaczyli auto w ubiegłym tygodniu podczas Goodwood Festival of Speed.

Źródło: FCA

Artykuł Alfa Romeo Tonale zdobywcą kolejnej nagrody pochodzi z serwisu TestHub.pl.

Targi Poznań Motor Show 2019 ruszają już w przyszłym tygodniu. Fani samochodów koncepcyjnych będą mieli mocny powód aby odwiedzić tegoroczną wystawę za sprawą Alfa Romeo Tonale.

To właśnie podczas targów motoryzacyjnych organizowanych w stolicy Wielkopolski zaprezentuje się Alfa Romeo Tonale. Polska publiczność Poznań Motor Show 2019 jest drugą na świecie, której zostanie zaprezentowany te auto. Wcześniej omawiany koncept pokazano w ramach światowej premiery na Geneva Motor Show.

Alfa Tonale

Alfa Tonale to średniej wielkości pojazd klasy SUV (pierwszy w historii producenta), który ma do zaoferowania hybrydowy układ napędowy typu plug-in (ładowany z gniazdka) oraz charakterystyczną dla samochodów włoskiej marki linię stylistyczną. W oczy rzuca się charakterystyczne scudetto oraz wąskie reflektory przypominające te z modelu 159. Ogromne felgi ze stopów lekkich posiadają typowy dla włoskiej marki wzór a kamery po obu stronach auta pełnią funkcję lusterek bocznych.

Auto zapewnia najlepszą dynamikę jazdy przy zastosowaniu nowego napędu hybrydowego, będącego efektem naturalnej ewolucji w kierunku poprawy osiągów i wrażeń z jazdy w sportowym stylu – zapewnia producent.

Oprócz Tonale na stoisku Alfy Romeo zobaczymy również bolid F1 ze stajni Alfa Romeo Racing. Jest to samochód wyścigowy, którym w sezonie 2019 ścigają się kierowcy Kimi Räikkönen i Antonio Giovinazzi. Ekspozycję Alfy Romeo uzupełnią również dwa najmocniejsze seryjne auta marki w historii: Giulia Quadrifoglio i Stelvio Quadrifoglio oraz piękne i szybkie Giulietta Veloce, Giulia Veloce TI i Stelvio Super.

Przypomnijmy, że tegoroczna wystawa Poznań Motor Show 2019 odbędzie się w dniach od 28 do 31 marca.

Artykuł Alfa Romeo Tonale i Poznańskie Motor Show! pochodzi z serwisu TestHub.pl.

Długie życie jednego modelu

Większość producentów dokonuje szybkiej rotacji w swoich salonach. Model produkcyjny średnio po 3 latach przechodzi lifting, by następnie maksymalnie po 5-6 latach od debiutu odejść na emeryturę. Aktualny model został po raz pierwszy zaprezentowany w 2010 roku podczas Salonu Samochodowego w Genewie. Giulietta zastępowała zasłużony model 147, który przez dekadę (2000-2010) dzielnie walczył w segmencie aut kompaktowych. Początkowo pojazd oznaczony miał być symbolem 149. Producent postanowił jednak zerwać z numeracją na rzecz historycznej nazwy Giulietta, nawiązującej do modelu produkowanego w latach 1954–1965.

Giulietta

Za design Alfy Romeo Giulietta odpowiada Włoch Lorenzo Ramaciotti, który ma na swoim koncie projekty m.in. Ferrari Enzo, Ferrari F430 czy Maserati Quattroporte. Pojazd zbudowany został na bazie płyty podłogowej C-Evo. Przednia część z obłymi lampami nawiązuje do sportowego modelu 8C Competizione. Tył auta z dużą płaską płaszczyzną, przywodzi na myśl Alfę 146.

Fot. Zmiany Scudetto: od lewej 2010,2013,2016

Dziewiąty rok produkcji włosi rozpoczynają od kolejnego, trzeciego już liftingu. Pierwsza modernizacja odbyła się w 2013 roku, kiedy to zmieniony został m.in. wygląd interfejsu sterującego systemami pokładowymi, atrapa chłodnicy oraz światła przeciwmgłowe. Druga modernizacja przeprowadzona w 2016 roku przyniosła zmiany w atrapie chłodnicy, której chromowane poprzeczki zastąpiono scudetto z siatką w kształcie plastra miodu. Przeniesiony został także napis Giulietta znajdujący się na tylnej klapie bagażnika (ze środka klapy powędrował do prawego rogu). Przy okazji modernizacji zakończono produkcję wersji Quadrifoglio Verde na rzecz wersji Veloce. Zmieniono także listę wyposażenia standardowego oraz dodatków.

Giulietta MY19

Kompaktowa Giulietta zachowa swój niepowtarzalny styl i sportowy charakter. Do wyboru są trzy poziomy wyposażenia (super, sport, veloce) oraz sześć nowych pakietów akcesoriów. Z zewnątrz uwagę zwróci niespotykany dotąd kolor nadwozia Visconti Green oraz 18-calowe felgi aluminiowe. Wprowadzone zostanie także specjalne wykończenie foteli. Pod maską znajdziemy nowe silniki z homologacją Euro 6 D-temp: 120 konny turbodoładowany silnik benzynowy 1.4 oraz dwa silniki wysokoprężne Multijet: 1,6 o mocy 120 KM z manualną lub automatyczną skrzynią biegów Alfa TCT i 2.0 o mocy 170 KM z automatyczną skrzynią biegów Alfa TCT. Skrzynia biegów Alfa TCT może pracować w trybie automatycznym lub sekwencyjnym. Odświeżony kompakt uzbrojono w system UConnect i nowy system multimedialny Alfa Connect z 7-calowym wyświetlaczem.

Oferta producenta

Ceny podstawowej wersji Super z silnikiem benzynowym zaczynają się od 76 300 złotych. Poniżej cennik podstawowych wersji włoskiego kompaktu.

Fot. Oficjalny cennik Alfa Romeo

Źródło: alfaromeopress, samar , auto-świat, autokult.pl

Artykuł Alfa Romeo Giulietta MY19 – oczekując kolejnej odsłony pochodzi z serwisu TestHub.pl.

Panie Adrianie, patrząc na tak interesujący egzemplarz Alfy Romeo Spidera, pozostaje zapytać, dlaczego akurat takie auto?

Od dawna poszukiwaliśmy z tatą klasycznego coupe lub cabrio. Problem polegał na tym, że mój tata zainteresowany był zakupem Volvo P1800 z rogatymi zderzakami, ale nie mógł znaleźć odpowiedniego egzemplarza, a ja zakochany byłem w Fordzie Mustangu Machu 1 z 1969 roku. Postanowiliśmy zatem, że poszukamy czegoś interesującego, czym da się z powodzeniem jeździć latem.

Jak spider znalazł się w Waszym posiadaniu?

Tata pojechał do znajomego na oględziny porsche 964. Niestety jak to w motoryzacji bywa, znajomy rozmyślił się i nie w głowie była mu sprzedaż auta. Nie chcąc jednak zostawiać taty z niczym, zaproponował mu auto stojące pośrodku hali. Był to oczywiście spider, który wymagał nieco pracy i opieki. I tak oto znalazł się w naszych rękach.

Czyli przypadkowy zakup też może być interesujący.

W rzeczy samej. Nie planowaliśmy zakupu Alfy Romeo, była to przypadkowa i spontaniczna decyzja, która zmieniła nasze nastawienie do tej marki. Obecnie jesteśmy zakochani w niej tak samo jak w Volvo.

Przejdźmy do oględzin. Jak one wyglądały?

Bez pośpiechu, z kartką w dłoni. Wypisaliśmy wszystkie prace, które trzeba wykonać i rozważyliśmy wszystkie opcje. W takich sytuacjach trzeba wykazać się rozwagą.

Jakie było Pana pierwsze wrażenie?

Cóż, nie ukrywam, że auto mnie oszołomiło i jednocześnie utwierdziło w przekonaniu, że był to bardzo dobry wybór. Co ciekawe, kupując spidera nie wiedzieliśmy, że jest autem z limitowanej edycji.

Panie Adrianie, jak wyglądała pierwsza jazda?

Nie była porywająca i wykonana została przez tatę stosunkowo późno, po koniecznych naprawach. Auto przejechało wówczas 10 km do lakiernika.

Jak wobec tego wyglądała pierwsza prawdziwa podróż?

Auto po wszelkich naprawach pokonało dystans 300 km. Była to moja pierwsza przejażdżka spiderem, to naprawdę przyjemne doświadczenie.

Mając na uwadze obecny stan auta, nie sposób nie zapytać o pracę dotyczące auta oraz plany na przyszłość.

Prace odbywały się etapami, dlatego ułożę je w chronologicznym oraz merytorycznym porządku.

I–IV 2018 W okresie tym realizowane były kompleksowe prace mechaniczne, obejmujące usprawnienie jednostki napędowej, układu hamulcowego oraz układu zawieszenia.

V–VII 2018 Wykonanie nowej powłoki lakierniczej. Niestety upływ lat odcisnął piętno na fabrycznym lakierze, więc renowacja była bezwzględnie konieczna.

XI 2018 Etap końcowy, obejmujący szereg drobnych prac: zmiana opon, regulacja zamka oraz rygla drzwiowego, naprawa elektrycznego silnika podnoszenia szyby, odświeżenie boczków drzwiowych, naprawa drewnianej konsoli oraz regulacja wtrysku paliwa.

Plany na przyszłość?

Aby renowację auta uznać za kompletną, należy zająć się detalami takimi jak wymiana oprawy oświetlenia tablicy rejestracyjnej, naprawa anteny radia, korekta lakieru oraz nałożeniu powłoki ochronnej. Mamy także jeszcze jeden pomysł, ale wciąż się nad nim zastanawiamy. Prawdopodobnie wykonamy pełny remont silnika, aczkolwiek to wciąż otwarta kwestia.

Brzmi interesująco. A jak wyglądają koszty eksploatacyjne?

Początkowo trzeba było włożyć w auto większą kwotę pieniędzy, ale obecnie dbając i pilnując wszystkiego, można zredukować koszty utrzymania do paliwa, opłat parkingowych, opłacenia składki OC i przeglądu w stacji diagnostycznej. Jest to auto, które za dbanie o nie odpłaca się bezawaryjnością.

Co z wrażeniami z jazdy?

Wsiadając za kierownicę alfy romeo spidera, zapominam, że prowadzę auto, które ma 29 lat. Po skończonej podróży nie chce się z niej wysiadać. Daje ona ogromną radość i przyjemność z każdej przejażdżki, bez względu na pokonaną odległość. Prowadząc to auto, mam zawsze ogromnego banana na twarzy. Bardzo często nie używam radia, żeby móc posłuchać dźwięku silnika – to auto naprawdę dobrze brzmi.

Dopływając do brzegu, należy zapytać o wady i zalety spidera.

Zalety

• bezpośredniość układu kierowniczego oraz dynamiczna reakcja na przyciśniecie pedału gazu
• dźwięk silnika
• dostępność elementów eksploatacyjnych

Wady

• brak wspomagania kierownicy
• słabe wygłuszenie auta (jest głośno)
• kłopot z dostępnością części unikalnych, np. uszczelki twardego dachu

Jaka jest Pana ogólna opinia o aucie?

Alfa romeo spider to auto, które daje ogromną przyjemność z jazdy. Wsiadając do niego, nie chce się kończyć podróży. W mojej ocenie lepiej prezentuje się ona z twardym dachem, ponieważ wtedy staje się ona przepięknie narysowanym coupé, które można porównać z Porsche. Największą bolączką wersji Quadrifoglio Verde jest silnik, który mógłby być mocniejszy. Podsumowując, Spidera serii 3 można kochać albo nienawidzić. Dla jednych jest obiektem westchnień, dla drugich obiektem śmiechu. Dla mnie jest to coś, w czym zakochałem się od pierwszego spojrzenia. To spartańskie auto, w którym myśli kierowca, a nie komputer.

Czy kupiłby się auto ponownie?

Bez wątpienia mogę powiedzieć, że zdecydowałbym się na ponowny zakup spidera. W przyszłości w naszym garażu na pewno zagości jego starsza wersja.

Zainteresowanych losami alfy romeo spidera odsyłam na profile społecznościowe Adriana: Facebook, Instagram, YouTube.

Artykuł [WYWIAD] Alfa Romeo Spider (Seria 3) Quadrifoglio Verde no. 2518/2598 pochodzi z serwisu TestHub.pl.

W świadomości wielu kierowców włoska motoryzacja postrzegana jest jako zawodna, delikatna oraz nietrwała z uwagi na zastosowane rozwiązania. Potwierdzeniem tego stanu rzeczy są nie tylko memy, filmiki czy docinki na poszczególnych grupach motoryzacyjnych, ale także wartość rynkowa tych pojazdów. Czy zatem zakup używanej 20-letniej alfy romeo 146 z silnikiem bokser jest strzałem w stopę, generującym wiele kosztów? W mojej ocenie udzielenie odpowiedzi jednoznacznej jest niemożliwe, bowiem wszystko zależy od stanu zachowania konkretnego egzemplarza.

Magia czarnych tablic

Egzemplarz, który stał się inspiracja do napisania tego artykułu takie tablice posiada. W mojej ocenie czarne tablice rejestracyjne pasują do niego o wiele bardziej niż te, które montowane są obecnie, ale przejdźmy do sedna. Przedmiotowy samochód wyprodukowany został w roku 1997 i zakupiony został przez pana Franciszka w polskim salonie. Wyposażony jest on w silnik 1.6 w układzie bokser, który legitymuje się mocą 77kW. Według mnie ten silnik jest jedynym słusznym wyborem, jeśli mamy zamiar nabyć 146, która ma wyróżniać się interesującym brzmieniem. Jeśli zaś chodzi o wyposażenie, to na pokładzie znaleźć możemy wspomaganie kierownicy, elektryczne szyby i lusterka oraz poduszkę powietrzną kierowcy. Wyposażenie dość ascetyczne, lecz w połączeniu z nieprzyzwoicie wygodnymi fotelami pozwala na zapewnienie komfortu podróżowania.

Skoro już o fotelach mowa, przejdźmy do wnętrza. Otóż zajmując miejsce za kierownicą przed naszymi oczami ukazuje się ładny trójramienny wieniec kierownicy, który w połączeniu z zegarami analogowymi dodaje autu nie lada klimatu. Za kołem kierownicy znajdują się manetki przełącznika wielofunkcyjnego, które według mnie są przekombinowane. Po prawej stronie znajduje się konsola centralna wraz z panelem do sterowania ogrzewaniem oraz nawiewami. O ile czytelność i funkcjonalność nie budzą wątpliwości, tal wydajność poszczególnych trybów wentylacji jest niezadowalająca. Na plus zaliczyć należy oświetlenie wnętrza, które jest nie tylko estetyczne, ale także funkcjonalne. Kolejnym atutem jest wykończenie schowka na rękawiczki. Flokowanie tego rodzaju powierzchni nie jest niestety dziś tak oczywiste, toteż warto tego rodzaju detal zaznaczyć. Warto także nadmienić, iż zegarek cyfrowy czy przyciski świateł awaryjnych oraz otwierania bagażnika są estetyczne i umiejscowione na odpowiedniej wysokości. Na tunelu znajduje się przycisk sterowania lusterkami. Jest on poprawny i czytelny, a jego działanie nie budzi wątpliwości. Na boczku drzwi kierowcy oraz pasażera znajdują się przyciski opuszczania szyb oraz kratki nawiewu. Rozwiązanie stylistycznie ładne, które niestety nie działa zbyt efektywnie. Przesiądźmy się do tyłu. Na tylnej kanapie siedzi się wygodnie i komfortowo. Szyby sterowane są korbkami, a welurowa kanapa otula nas szczelnie.

Patenty mechaniczne 146

Eksploatacja 146 nie różni się specjalnie od innych pojazdów. Przeciwnie – jej używanie oraz dokonywanie czynności serwisowych może być przyjemne z uwagi na dostęp do elementów eksploatacyjnych (wyprzęgnika czy świec zapłonowych). Niestety nie wszystko jest proste i w sytuacji awarii przekładni kierowniczej dotarcie do niej będzie utrudnione, bowiem jest ona zlokalizowana w górnej części ściany grodziowej. Warto także wspomnieć o układzie zawieszania i jego trwałości. Bynajmniej nie mam tu na myśli wahaczy, które funkcjonują dobrze. Moją uwagę skupiają sanki zawieszenia, które niestety w znakomitej większości pojazdów korodują. Należy też zwrócić uwagę na pokrywy zaworów i ewentualne wycieki oleju silnikowego. Nikt bowiem nie chce, aby jego auto spływało olejem. Myślę, że w tym miejscu trzeba wspomnieć o kosztach eksploatacyjnych: kompletne sprzęgło to koszt rzędu 360 złotych, komplet filtrów wraz z olejem silnikowym to koszt około 250 złotych, a za tarcze wraz z klockami zapłacić będziemy musieli zapłacić około 300-350 złotych. W mojej ocenie koszty eksploatacyjne na takim poziomie są do zaakceptowania i nie powinny one odstraszyć potencjalnego nabywcy.

Wrażenia z jazdy

Alfa prowadzi się pewnie i subtelnie. Wielowahaczowe zawieszenie pozwala na pokonywanie zakrętów z nieco większą prędkością niż normalnie. Silnik jest elastyczny i posiada odpowiedni zapas mocy do wyprzedzania ,a oprócz tego brzmi obłędnie. Układ hamulcowy działa wydajnie, zaś skrzynia biegów posiada rozsądnie dobrane przełożenia. Do pełni szczęścia brakuje tylko napędu na cztery koła.

Podsumowanie

Alfa romeo 146 to ciekawa alternatywa dla ludzi chcących wyróżniać się na drodze. Wygodne fotele oraz dźwięk boksera stanowią atuty, które bez wątpienia skuszą potencjalnych nabywców.

Artykuł Alfa Romeo 146 1.6 ie – szczypta ekstrawagancji w rozsądnej cenie pochodzi z serwisu TestHub.pl.

Niemiecki koncern pod rządami Ferdinanda Piecha przez lata bezskutecznie próbował uczynić z Seata konkurenta dla Alfy Romeo, ale hiszpańskiej marce brakowało ducha motosportu i pewnego stylistycznego polotu, z którego słynęła Alfa. Seatowi brakowało również wiernej grupy odbiorców, którą w przypadku włoskiej marki można nazwać Alfisti. Niemniej jednak VW nie porzuca myśli o konkurencyjności i wraz z objęciem stanowiska szefa zarządu przez Herberta Diessa przystępuje do ofensywy przeciwko włoskiej marce. Diess uważa, że Seat z całą pewnością trafi do młodych odbiorców, którzy nie pamiętają czasów świetności Alfy Romeo.

„Młody, sportowy, emocjonujący”

Takie przymiotniki mają oddawać charakter Seata według Diessa i zapewnić mu znacznie lepsze pozycjonowanie. Taką myślą podzielił się on podczas sierpniowej prezentacji wyników finansowych marki. To jednak nie wszystko, stwierdził on, iż Seat obecnie posiada znacznie bardziej zróżnicowaną ofertę niż kilka lat temu, a udział młodych osób w grupie potencjalnych odbiorców jest na tyle duży, iż przed marką otwierają się nowe możliwości mogące zwiększyć i tak już pokaźny potencjał. Brzmi to co prawda, jak slogan marketingowy, ale biorąc pod uwagę wygląd zewnętrzny samochodów zdaje się to brzmieć prawdopodobnie.

Kto go nie zna

Seat w grupie wiekowej 25-35 lat, czyli grupie potencjalnych nabywców, jest znacznie lepiej znany niż włoska konstrukcja. Niemniej jednak dla ludzi w wieku 36-50 lat, Alfa Romeo stanowi swego rodzaju ikonę motoryzacji, która nie tak dawno święciła triumfy na autosalonach, rajdach i wyścigach. Te słowa są parafrazą wypowiedzi Diessa, który dodał jeszcze, że w chwili obecnej młodzi ludzie nie mają pojęcia czym tak naprawdę jest Alfa Romeo. Nie sposób się z tym nie zgodzić, biorąc pod uwagę pozycję grupy VW na rynku. Warto zaznaczyć, iż obecnie VW dokonał zmiany gradacji marek koncernu, czyniąc z Seata „sportową alternatywę dla dobrze prowadzącej się Skody„. Jest to zastanawiające wyjaśnienie, jednak do przyjęcia w dobie unifikacji panującej w wielkich jednostkach organizacyjnych.

Prędzej mi kaktus wyrośnie

W tym miejscu warto wspomnieć, iż niejako pojedynek między Seatem a Alfą Romeo, to pojedynek nie tylko między markami, ale przede wszystkim pojedynek między ludźmi. Należy bowiem przytoczyć dwie postacie: Sergio Marchionne będący szefem zarzadu FCA oraz Ferdinand Piech, który pełnił funkcję prezesa zarządu VW. Otóż Piech żywił ogromną sympatię do włoskiej marki. Owa miłość była tak wielka, iż niemiecki fabrykant chciał wykupić Alfę Romeo od koncernu Fiata. Decyzji tej sprzeciwiał się Marchionne, który do całej sprawy odnosił się następująco: „Tak długo, jak ja jestem szefem zarządu koncernu, tak długo Piech nie będzie miał Alfy. Powiedziałem mu o tym. Nie ma takiej opcji, a jeśli trzeba mogę mu wysłać e-mail, a nawet zadzwonić”. Jest to intrygująca sytuacja, a całość sprawy aż prosi się o to, aby dowiedzieć się dlaczego.

Alfisti

Alfa Romeo, marka założona w 1910 roku na trwałe zapisała się w sercach entuzjastów motoryzacji. Wszystko za sprawą sukcesów, które odniosła w motosporcie. Wielokrotne zwycięstwa w imprezach takich jak Mille Miglia, Targa Florio i Le Mans musiały zapewnić marce miejsce na piedestale. Nawet sam Enzo Ferrari określał Alfę Romeo mianem swojej pierwszej miłości. Niestety, jak to w życiu bywa, są czasy chwały, ale i lata posuchy, tak też i było w przypadku włoskiej marki. Lata słabych produktów takich jak Mito oraz znacznie przeszacowane plany sprzedaży, zachwiały stabilną pozycją na rynku. Był to bardzo zimny kubeł wody dla marki, który okazał się bardzo potrzebny. Dzięki niemu bowiem marka otrząsnęła się ze złudzeń, zmieniła plan sprzedaży i postawiła na racjonalną i efektywną pracę. Owocem tym są auta takie jak Giulia czy Stelvio, które z całą pewnością są piękne, kunsztowne i pełne pasji, z której słyną Włosi.

Z motyką na słońce

Seat z całą pewnością nie może konkurować z barwną historią oraz przeszłością wyścigową Alfy. Nie może on także konkurować z włoską stylistyką oraz duchem marki. Może on natomiast konkurować pod kątem innowacyjności i zapału bez, którego żadna marka nie może się rozwijać ani tworzyć.

Źródło: Automotive News Europe

Artykuł Seat zderzy się z Alfą Romeo!!! pochodzi z serwisu TestHub.pl.

Niestety na targach zabraknie również Volkswagena. Jest to konsekwencja cięć kosztów spowodowanych kłopotami marki związanymi z silnikami diesla. To jednak nie oznacza, że nie znajdziemy przedstawicieli marki w Paryżu. Będą oni obecni na wielu spotkaniach i konferencjach prasowych.

Maserati natomiast nie wystąpi z tradycyjnym stoiskiem, lecz skupi się na przestrzeni dla super samochodów. Może to oznaczać, że zaprezentują na targach coś na co długo czekamy. Ferrari powróci na paryski autosalon pierwszy raz od 2015 roku w pełnej krasie. Będzie to doskonała uczta dla odwiedzających targi. Ponadto z udziału zrezygnowały takie marki jak: Lancia, Ford, Infiniti czy Nissan. Miejmy nadzieję, że pojawią się one na pozostałych branżowych eventach.

Paryska impreza obfituje w roszady. Oby odejścia topowych marek rynku nie były umotywowane zapaścią a chęcią skoncentrowania się na rozwoju i innowacyjności.

Źródło: Automotive News Europe

Artykuł Francuski salon bez VW, Fiata i Alfy Romeo, ale za to z Ferrari pochodzi z serwisu TestHub.pl.

75-te urodziny

Alfa Romeo na 75-te urodziny sprawiła sobie dość duży prezent. Nie była to zwykła impreza z szampanami, czy limitowana wersja jakiegoś modelu, a całkowicie nowy model. Na tym etapie łatwo można skojarzyć skąd po nazwach, takich jak Giulietta czy Alfetta, wzięło się proste, numeryczne 75. Mimo że nazwa nie była powiązana z poprzednimi szybkimi sedanami Alfy, to już tylko kwestie techniczne. Układ Transaxle, czyli skrzynia biegów umieszczona z tyłu, tarcze hamulcowe umieszczone wprost przy dyferencjale, czy mocne jak na tamte czasy silniki, robiły wrażenie. Skutkowało to rozłożeniem masy w stosunku praktycznie 50/50 i robieniem sprintu do 100 km/h najsłabszej odmiany benzynowej 1.6 w czasie około 11 sekund.

IE, Twin Spark, Turbo

Alfa Romeo 75 posiadała szeroką gamę silników. Wolnossące benzyny na gaźniku, elektronicznym wtrysku (IE) czy turbobenzyny i turbodiesle.  Od pojemności 1.6 do 3 litrów, każdy mógł znaleźć coś dla siebie. Po czasie doszedł też 2 litrowy silnik Twin Spark, czyli z dwoma świecami na cylinder. 2.0 i 148 koni bez turbodoładowania, wtedy było wynikiem wręcz kosmicznym. Legendarne silniki V6, konstrukcji inżyniera Giuseppe Busso, do dzisiaj posiadające bardzo dobre opinie, również zagościły w tym modelu. Osiągi 75-ki były, można powiedzieć, bardzo zadowalające i podobne do BMW E30, które było jej praktycznie jedynym rywalem. Bo co w końcu mieliśmy jeszcze do wyboru? Mercedesa W201, którego usportowiona wersja z silnikami z głowicami Coswortha jest chyba najwolniejszym sportowym samochodem, no i Audi 80, które było porywające niczym wiązanie sznurówek czy czerstwy chleb.

America

75-tka była jedną z nielicznych Alf Romeo oficjalnie dostępnych w Stanach Zjednoczonych, występowała tam pod nazwą Milano. Oczywiście jak każdy włoski samochód nie została tam zbyt ciepło przyjęta, w skrócie, tak jak każdy włoski samochód potrafiła od czasu do czasu zepsuć się czy wybuchnąć. Amerykanie chyba jednak nie są do tego przekonani. Mimo dość kontrowersyjnej jakości typowej dla włoskich samochodów z lat 80-tych, 75-tka miała jedną dość znaczącą zaletę. Oferowała już standardowo bogate wyposażenie, takie jak elektrycznie sterowane szyby (guziki do sterowania nimi znajdowały się w ciekawym miejscu, koło lampki na podsufitce), wspomaganie kierownicy, aluminiowe felgi czy centralny zamek. W bogatszych odmianach mogliśmy dostać klimatyzację, system ABS czy elektrycznie sterowane fotele. Pod tym względem nie można się do niczego przyczepić.

75, koniec napędu na tylną oś

Została nazwana ostatnią prawdziwą. Na 75 Alfa Romeo zakończyła stosowanie tylnego napędu w swoich samochodach. Następczyni, czyli oparta na Fiacie Tempra, model 155 była już samochodem przednionapędowym, to samo z produkowaną praktycznie równolegle 164-ką, która oparta na platformie Tipo 4 dzieliła większość części z Fiatem Cromą, Lancią Themą i Saabem 9000. Jednak przez dość charakterystyczny wygląd, jedni mówią o klinie, inni o lodówce z czarnym pasem po środku, 75-tka ma tyle zwolenników co przeciwników. To samo ze słynnym układem Transaxle, zapewnia wspaniałe prowadzenie, nie do uzyskania w innych samochodach z tamtego okresu. Do czasu aż coś się w nim zepsuje i trzeba będzie to naprawić. Specjalistów od starszych Alf w Polsce prawie nie ma, a jeżeli już coś znajdziemy, to nie liczmy, że będzie to tania zabawa.

Kupno 75-ki

Tanio nie jest, już podczas zakupu Alfy Romeo 75, kilka tysięcy euro to obecnie minimum za egzemplarz we w miarę znośnym stanie z jedną z podstawowych benzyn. Jeżeli szukamy wersji z turbo lub większej V6, to musimy się liczyć z cenami przekraczającymi spokojnie 10 tysięcy euro. Oczywiście najlepiej szukać na zachodzie, w Polsce jest prawdopodobnie kilkanaście lub kilkadziesiąt sztuk Alfy 75. Jestem praktycznie pewny, że wszystkie należą do pasjonatów i rzadko w Polsce możemy zobaczyć jakąkolwiek Alfę Romeo 75 na sprzedaż w znośnym stanie. Jednak na zachodnich rynkach również trudno o dobry egzemplarz, nawet we Włoszech. Nie przez to, że były złe i nikt ich nie kupował, tylko przez specyficzną opinię o 75-cę we Włoszech. Na początku lat dwutysięcznych, ceny 75 drastycznie spadły, a duża moc, niska cena i napęd na tył to idealny przepis na samochód, który częściej można spotkać w rowie, czy kręcącego bączki przed dyskoteką, niż na ulicy. Coś jak ze starymi BMW obecnie w Polsce.

Ostatnia prawdziwa

Dla mnie, osoby, która kocha wręcz motoryzację włoską, 75 jest wspaniała. Pomimo mnogości wad i tragicznej jakości ma w sobie to, co powinien posiadać typowo włoski samochód. Charakterystyczny wygląd, wspaniałe podwozie i mocne silniki. Nie dziwie się, że jest nazywana ostatnią Alfą, chociaż uważam, że jest to określenie dość przesadzone, bo późniejsze modele wcale nie były znacznie gorsze, chociaż faktycznie, nie posiadały już układu Transaxle.

Artykuł Historycznie o samochodach. Alfa Romeo 75, ostatnia prawdziwa Alfa Romeo? pochodzi z serwisu TestHub.pl.