druk 3D - TestHub.pl

Jak przygotować wydruk 3D? Jak wydrukować plik STL? Konwersja STL do GCODE

Szafa — Thu, 04 Jun 2020 08:00:13 +0000

Czas wywiązać się z obietnicy i przygotować kolejny materiał dl początkujących. W tej krótkiej prezentacji postaram się w możliwie prosty sposób omówić proces przygotowania pliku niezbędnego do udanego wydruku 3D. Ważna informacja – każdy model drukarki potrzebuje pliku dostosowanego do własnych możliwości.

Zachęcam również do zapoznania się z filmem pokazującym moje pierwsze doświadczenia z drukiem 3D oraz z moją pierwszą drukarką 3D

Artykuł Jak przygotować wydruk 3D? Jak wydrukować plik STL? Konwersja STL do GCODE pochodzi z serwisu TestHub.pl.

ANYCUBIC I3 Mega X 2020 – moja pierwsza drukarka 3D

Szafa — Fri, 08 May 2020 06:30:12 +0000

Okres izolacji sprzyja wyzwaniom badawczym. Juz od dawna nosiłem się z zamiarem zmierzenia się z wyzwaniem druku 3D. Informacje płynące z lektury wpisów na forach i stronach dotyczących tej materii dość skutecznie mnie od tego odwodziły. Ogólne wrażenie że to materia trudna i skomplikowana, a czasu na ogarnięcie pierwszego udanego wydruku trzeba poświęcić bardzo dużo.

Tak jak pisałem na wstępie, uznałem że czas izolacji społecznej i braku „normalnej” pracy to świetna okazja aby się zmierzyć z tym wyzwaniem. Pierwszą decyzją był zakup drukarki. Proces to nie łatwy bo w sieci cała masa testów i porównań, a im więcej ich oglądasz tym większy mętlik w głowie.

Pierwsza decyzja zakupowa to ORGINAL PRUSA I3 MK3S – tu pierwsze rozczarowanie. Czas oczekiwanie na to urządzenie to 6-8 tygodni – 2 miesiące. Słusznie założyłem że za dwa miesiące to będzie po epidemii i rozpocząłem poszukiwania innego kandydata na moją pierwszą drukarkę 3D.

Po kolejnych godzinach analizowania modeli dostępnych na rynku wyłoniło się dwóch liderów – Anycubic oraz Ender. Wybór ostateczny padł na ANYCUBIC I3 Mega X 2020. Oznaczenie 2020 to informacja iż jest to już kolejna wersja popularnej, taniej i dobrze ocenianej drukarki. Wskazuje to również że projekt został zmodyfikowany aby był bardziej użyteczny. Sprzęt zamówiłem tu: http://bit.ly/2UfNIFU

Czas oczekiwania 3 dni. Wysyłka miała być z Polski ale ostatecznie okazało się że drukarka jedzie do mnie z Niemiec. Nie zmienia to faktu, iż pomimo szalejącej pandemii była u mnie w 3 dni. I tu zaczyna się moja przygoda z drukiem 3D. Nie obyło się bez przygód ale to sam zobaczy na poniższym materiale.

Krótkie podsumowanie po mojej już pawie dwu miesięcznej przygodzie z ANYCUBIC I3 Mega X 2020 oraz drukiem 3D. Materia nie jest taka skomplikowana, pierwszy wydruk tekstowy z drukarki wyszedł całkiem nieźle po kilku godzinach od jej otrzymania. Sam proces przygotowania plików do wydruku, również prosty. Planuje przygotowanie krótkiego poradnika jak ten temat ogarnąć. W drugim dniu od otrzymania przesyłki i sukcesu na kanwie druku, pokusiłem się o wykonanie swojego pierwszego projektu 3D – równie okazało się iż nie jest to takie trudne. W tym trudnym okresie pandemii drukarka pracowała ponad miesiąc w trybie 24/7 drukując, maski, przyłbice i inne niezbędne w tym czasie akcesoria. Nadal działa!

Wszystko zresztą zobaczysz na filmie

Artykuł ANYCUBIC I3 Mega X 2020 – moja pierwsza drukarka 3D pochodzi z serwisu TestHub.pl.

Internet rzeczy z drukarki 3D? To możliwe!

TestHub.pl — Thu, 07 Dec 2017 11:30:10 +0000

Internet rzeczy – chyba już każdy słyszał to pojęcie choć raz w swoim życiu. Jednak naukowcy z University of Washington wynaleźli rzeczy, które potrafią zmienić sposób, w jaki do tej pory patrzyliśmy na IoT. Urządzenia wydrukowane za pomocą drukarki 3D nie posiadają elektroniki ani baterii, a mimo to potrafią bezprzewodowo przesyłać dane. Drukowany Internet rzeczy ma szansę być czymś dużym w świecie drukarek 3D.

Drukarki 3D zaburzają sygnał WiFi?

Drukarki 3D rozwijają się coraz szybciej, filamenty do nich stają się coraz bardziej złożone, a naukowcy z Uniwersytetu Waszyngtona wykorzystali je właśnie do stworzenia urządzeń zaburzających sygnał WiFi.

Wszystko to jest możliwe, dzięki zastosowaniu filamentu przewodzącego prąd jako anteny, która zaburza sygnał już istniejącej sieci WiFi. Na filmie prezentującym przykładowe zastosowania można zobaczyć, że każdy wierzchołek zaburzenia oznacza jedynkę, dzięki temu można zmierzyć częstotliwość, z jaką zaburzenie występuje i wykorzystać te dane, np. do bezprzewodowego pomiaru wiatru, przepływu płynów czy też obrotu pokrętła. Zaprezentowano też działanie przycisku działającego w oparciu o to samo zjawisko.

Bluetooth Low Energy może się schować

Dzięki zastosowaniu pasywnych komponentów, urządzenia wykorzystujące tę metodę przekazywania danych nie potrzebują skomplikowanych układów elektronicznych, ani zasilania. Rozwiązanie to jest czysto mechaniczne i składa się z zębatki oraz sprężyny z anteną. Każdy skok sprężyny powoduje zaburzenie w sygnale sieci WiFi, który następnie można odczytać na komputerze przy pomocy specjalnego oprogramowania. To duża zaleta, biorąc pod uwagę, że niektóre urządzenia wymagające ładowania są często bardzo problematyczne.

Możliwości jest nieskończoność

Grupa zajmująca się tym projektem do tej pory przetestowała suwaki, przyciski i pokrętła, za pomocą filamentu o właściwościach ferromagnetycznych udało im się również zapisać dane w wydrukach 3D, które następnie mogą być odczytane za pomocą magnetometru w telefonie. Zasada działania jest podobna, jednak w tym wypadku mierzone są zmiany pola magnetycznego.

Być może niedługo, każdy właściciel drukarki 3D będzie mógł wydrukować sobie takie urządzenie. Pozostaje trzymać kciuki za naukowców na Uniwersytecie Waszyngtona.

Wszystkich zainteresowanych szerszym zgłębieniem tematu odsyłam do źródła – artykułu UW News w języku angielskim, można tam też znaleźć link do dokumentu opisującego szerzej cały projekt i jego potencjalne zastosowania.

źródło: UW News

Artykuł Internet rzeczy z drukarki 3D? To możliwe! pochodzi z serwisu TestHub.pl.