Fotowoltaika jest jednym z odnawialnych źródeł, korzysta z energii słonecznej. Oprócz względów ekologicznych, wiele osób decyduje się na taki sposób wytwarzania energii ze względów finansowych – fotowoltaika jest wyjściem bardzo ekonomicznym i przyszłościowym, szczególnie jeśli zwrócimy uwagę na stale rosnące ceny prądu elektrycznego. Ale jak właściwie działa?

Idea działania jest dosyć prosta – światło słoneczne padające na ogniwo słoneczne, z których zbudowane są panele fotowoltaiczne, przetwarzane jest na energię elektryczną. Proces ten możliwy jest dzięki zjawisku fotowoltaicznemu, które zostało odkryte już w 1839 roku przez Antoine’a C. Becquerela. Ogniwa słoneczne produkowane są z materiałów półprzewodnikowych, najczęściej z krzemu. Fotony światła padające na kryształ krzemu przekazują energię elektronom, które przechodzą w stan wzbudzony tworząc „dziury elektronowe” w atomie krzemu. Elektrony zaczynają się poruszać w kierunku przeciwnym do powstałych dziur elektronowych i tym samym powstaje prąd elektryczny, który jest po prostu uporządkowanym ruchem tychże elektronów.

Długość życia Słońca, zależnie od źródeł, szacuje się na około 5 miliardów lat. Z tego powodu decydując się na instalacje fotowoltaiczną nie musimy martwić się o wyczerpanie źródła prądu. Czerpanie energii ze Słońca pozwala zostać własnym producentem prądu, wiążę się to z wieloma oszczędnościami, pozwala nie martwić się o podwyżki cen prądu oraz dodatkowo jest to źródło energii które może służyć przyszłemu pokoleniu, ponieważ panele pracują o wiele dłużej niż wynosi ich okres gwarancji.

Artykuł Czym jest fotowoltaika? pochodzi z serwisu TestHub.pl.

Pomysł sam w sobie jest dobry

Zacznijmy w ogóle od tego, że automaty działające w Niemczech wypłacają pieniądze. I nie jest to nagroda, a zwrot kaucji, jaką zapłaciliśmy, kupując napój w plastikowej butelce. Dokładnie ten sam mechanizm jak w przypadku opakowań szklanych w Polsce – tylko dla odmiany działający z sensem. Nikt nie wymaga pokazywania paragonów czy inspekcji pochodzenia danej butelki. Nie ma bowiem znaczenia dla ochrony środowiska, czy kupiliśmy napój w tym, czy innym markecie. Ważny jest cel: że opakowanie trafia do dedykowanego pojemnika, a nie do lasu.

Takie rozwiązanie ma jeszcze jeden atut – miasto potrafi samo się oczyścić rękami jego najuboższych mieszkańców. Kaucja jest obowiązkowa a jej zwrot bezproblemowy. W takiej sytuacji rzucona na trawnik butelka (jeśli w ogóle do tego dojdzie) zostanie równie szybko podniesiona przez kogoś innego i zwrócona do automatu. Zawsze znajdzie się ktoś, kto z chęcią zbierze butelki w zamian za kilka euro.

Wykonanie – przeciętne

W Polsce nie jest to tak proste. Od butelek szklanych pobierana jest czasem kaucja, a fakt ten zostaje odnotowany na paragonie. Pomijam już, że paragony zazwyczaj gubimy lub wyrzucamy, co automatycznie przekreśla naszą szansę na odzyskanie pieniędzy w sklepie. Brak zachęty – i butelki lądują gdziekolwiek. Nieźle, kiedy jest to pojemnik na szkło, przeważnie jednak nie jest tak dobrze.

Kiedy zaś paragon mamy – wcale nie jest dużo łatwiej. Prawo nie precyzuje wprost obowiązku zwrotu kaucji, należy zatem stosować przepisy ogólne wynikające z kodeksu cywilnego. Nabywca ma obowiązek wykazać, że do pobrania kaucji doszło, musi zatem przedstawić paragon. Może też się stać, że jeśli zakupiliśmy piwo X a oddamy butelki z piwa Y – napotkamy odmowę zwrotu kaucji za te właśnie butelki. Takie podejście producentów, jak i samych sklepów do rozliczenia kaucji powoduje efekt zupełnie odwrotny, niż ten zamierzony. Zwrot kilkudziesięciu groszy nie jest zazwyczaj sprawą kluczową – butelki więc lądują w śmietniku.

Kultura, rzecz nabyta

Wymyślanie coraz to nowszych konstrukcji i stawianie nielicznych automatów nie będzie miało zatem sensu. Problem leży w zupełnie innym miejscu i dopóki nie zostanie rozwiązany u podstaw – automaty będą tylko ozdobnym dodatkiem, a nie realną pomocą dla środowiska.

Z drugiej zaś strony na mojej twarzy pojawił się szyderczy uśmiech, kiedy przeczytałem, że w zamian za zwrot odpadów recyklingowych będzie można otrzymać… zniżkę do teatru. Zwykle fani tego typu rozrywki mają wpojone pewne zasady kultury i są nieco bardziej świadomi konsekwencji własnego zachowania. I po prostu wrzucają odpady do odpowiednich pojemników, bez konieczności zachęcania ich do tego zniżkami.

Nie mówię, że sam pomysł jest zły, ale tego typu zestawienie zachęty z oczekiwanym zachowaniem wydaje mi się nieco kontrastujące. Chyba że pożądanym rezultatem było ogólne podjęcie tego tematu – wtedy cel został osiągnięty perfekcyjnie. A mówić o tym trzeba, bo tylko wtedy do ludzi zacznie docierać, że ich poczynania mają wpływ na jakość otoczenia, w którym żyją.

materiał pochodzi z: http://glosnomysle.eu

gfx: licencja cc0

Artykuł Głośno myślę #5: Czy jesteśmy eko? pochodzi z serwisu TestHub.pl.

Zmniejszenie emisji dwutlenku węgla można uzyskać dzięki domieszce substancji pochodzenia organicznego. Może to pomóc nam w zakresie ochrony klimatu. „Królikami doświadczalnymi” najpierw byli pracownicy Volkswagena. Przez przeszło dziewięć miesięcy tankowali oni tylko i wyłacznie służbowe auta BlueDieslem R33 . Paliwo to w jednej trzeciej składa się z komponentów uzyskanych ze źródeł odnawialnych.

Zjedz frytki i zatankuj samochód

W produkcji surowców do biopaliw ważną rolę grają między innymi… frytki. Do ich przygotowania poza ziemniakami używa się tłuszczów spożywczych, które po wykorzystaniu są na ogół utylizowane. Dzięki zastosowaniu nowoczesnych metod przeróbki można je jednak wykorzystać ponownie. Tłuszcz filtruje się, czyści i przerabia tworząc z niego mieszankę parafinową lub komponent dodawany do oleju napędowego.

BlueDiesel zdrowszy dla klimatu?

Paliwo R33 zostało opracowane przez Volkswagena wraz z Hochschule Coburg i innymi partnerami. Od stycznia 2018 roku dostawcą paliw jest Shell Global Solutions we współpracy z Tecosol i Neste, które oferują paliwa certyfikowane według najważniejszych europejskich norm. R33 BlueDiesel spełnia normę DIN EN 590 dla paliw do silników Diesla.

Opracowane przez VW paliwo jest szczególnie opłacalne dla flotowych klientów Volkswagena, których auta wyposażone są w silniki Diesla przejeżdżają rocznie tysiące kilomtrów – R33 BlueDiesel pomaga osiągnąć cele wymagane ze względu na ochronę klimatu.

W paliwie R33 udział naturalnych surowców wynosi aż do 33 procent i są to składniki wytworzone wyłącznie z odpadów. W porównaniu z tradycyjnym paliwem, użycie R33 pozwala zmniejszyć emisję CO₂ o około 20 procent. Paliwo to ma dodatkowy plus, ponieważ go śmiało używać w silnikach Diesla, które nie wymagają w tym celu żadnych przeróbek, ponieważ R33 spełnia wszystkie wymagania normy dla paliw do silników wysokoprężnych.

Po zakończeniu  fazy długich testów, R33 BlueDiesel będzie już na stałe oferowany przez Volkswagena na jego fabrycznych stacjach paliwowych, odpowiednie testy rozpoczęto w fabryce w Salzgitter.

Źródło: motoryzacja.interia.pl

Artykuł Tankuj z Volkswagenem! pochodzi z serwisu TestHub.pl.