Samodzielnie na krótkich dystansach

Idea Volvo Trucks polega na tym, żeby Vera nie zastępowała normalnych samochodów, to ma być rozszerzenie aktualnej oferty. Samochód ma samodzielnie realizować regularne i powtarzalne zadania transportowe na krótkich dystansach, np.: przewozy z jednego centrum logistycznego do drugiego.

Transport w chmurze

Realizacja transportu za pomocą autonomicznych pojazdów ma być możliwa dzięki skomunikowaniu samochodów z chmurą danych i centrum kontrolnym. Vera ma być wyposażona w nowoczesne systemy autonomicznej jazdy, ich zadaniem jest określanie własnej pozycji na drodze z dokładnością do centymetrów, dokładne monitorowanie i analizowanie zachowania innych użytkowników drogi i bardzo precyzyjne reagowanie na sytuacje drogowe.

Centrum kontrolne ma być odpowiedzialne za ciągłe monitorowanie operacji transportowych – nadzorowanie pozycji każdego pojazdu, stanu akumulatorów, ładunku, wymagań dotyczących obsługi technicznej i innych parametrów.

https://youtu.be/2Gc1zz5bl8I

Źródła materiałów:

• www.volvotrucks.pl
• www.youtube.com

Artykuł Autonomiczny samochód ciężarowy od Volvo Trucks pochodzi z serwisu TestHub.pl.

Infiniti przedstawiło właśnie swoją wizję. Prototype 10 to samochód w pełni elektryczny nawiązujący do ducha speedsterów z dawnych lat. Tym samym, producent informuje, że od roku 2021 wszystkie modele w ofercie będą wyposażone w zelektryfikowany napęd. Odważne podejście, do którego wykonania pozostało niewiele ponad 2 lata.

Infiniti Prototype 10 wygląda jak auto z filmów o przyszłości. Futurystyczne kształty, które nadają nadwoziu gładkiej powierzchni. Jedyne przetłoczenia, które rzucają się w oczy to te, prowadzące do wlotów powietrza. Przednia maska, która jest nakreślona aż do zagłówka kierowcy jest niesamowicie długa – w końcu to następca starych roadsterów. Wygląda naprawdę zjawiskowo.

Infiniti w tej koncepcji chce pokazać, że na pierwszym miejscu stawia kierowcę. Prototype 10 zmieści na pokładzie tylko jego. Podejście nastawienia na kierowcę przedstawiono właśnie w przemyślanym i dopracowanym miejscu dla osoby prowadzącej pojazd, która ma stanowić jedność z Infiniti Prototype 10.

Dyrektor designu Infiniti o projekcie wypowiedział się następująco:

„INFINITI Prototype 10 nawiązuje do proporcji i kształtów wczesnych speedsterów. W tamtym okresie powstawały jedne z najbardziej sugestywnych samochodowych projektów wszech czasów, a potężna moc była domeną jednomiejscowych samochodów wyścigowych. Nasz nowy koncept swoją formą i detalami mówi o elektrycznej przyszłości. Zamarzyło nam się znalezienie inspiracji w minionej radosnej epoce, w której samochody służyły ludziom po prostu kochającym jazdę.”
~Karim Habib, dyrektor designu INFINITI

Producent nie zdradza, jakie osiągi będą charakteryzować Infiniti Prototype 10 – zapewnia tylko, że przyspieszenie i prędkość maksymalna będą bardzo pozytywnie zaskakiwać, a zasięg na jednym ładowaniu pozwoli kierowcy spokojnie podróżować do daleko położonego celu. Konkretnych liczb nie znamy – pozostaje tylko czekać kilka lat z nadzieją, że  koncept stanie się rzeczywistością.

Infiniti Prototype 10

Infiniti Prototype 10

Infiniti Prototype 10

Infiniti Prototype 10

Infiniti Prototype 10

Infiniti Prototype 10

Infiniti Prototype 10

Infiniti Prototype 10

Artykuł Wizja przyszłości motoryzacji – Infiniti Prototype 10 pochodzi z serwisu TestHub.pl.

Elektryczny maluch z koncernu Daimlera wygląda nowocześnie. Światła w technologii LED z przodu i z tyłu nie są niczym zaskakującym, ale wyglądają ładnie – na froncie tworzą łamaną linię, z drugiej strony natomiast to kilkanaście, oddzielonych od siebie świecących punktów. Biała atrapa pod maską według mnie dodaje całości „ekologicznego wyglądu” – świeżego, dobrego dla środowiska. Dokładnie ten sam odbiór potęguje ogólna zielono-biała kolorystyka, którą mieliśmy okazję podziwiać na testowanym egzemplarzu.

Smart EQ Forfour powstał przy współpracy z Renault, więc nie trudno znaleźć tutaj rozwiązania podobne do francuskich. Wnętrze z jednej strony rozczarowuje, z drugiej nie jest zaskakujące – bo to przecież małe, miejskie autko. Smart należy do koncernu Daimler, a więc tego samego, co Mercedes-Benz. Czego więc można się po tym spodziewać? Doskonałego wykończenia, mnóstwa udogodnień i pełnego luksusu wnętrza. Rzeczywistość jest inna. Mamy plastiki, które w fabryce Mercedesa mogłyby być wykorzystane jako pojemniki na śrubki, nakrętki i inne części. Tapicerka i materiały, które wykorzystano w Forfour electric drive, są porównywalne z bielizną kupioną w sklepie „U Grażyny”, która sprzedaje wszystko. Niby nie jest to nic tragicznego – i może być gorzej. Można przecież kupić tę bieliznę na chińskich aukcjach i zapłacić za nią 15 groszy. Chodzi jednak o sam fakt, że mając świadomość wsiadania do auta, które zostało wyprodukowane przez właściciela Mercedesa – oczekujemy czegoś więcej, niż słabej jakości… bielizny. Tkanina, którą obszyto górną część deski rozdzielczej, można uznać za plus, bo wygląda lepiej, niż twardy plastik. Zbiera ona jednak dużo zanieczyszczeń, których trudno pozbyć się bez odkurzacza. Kluczyk do samochodu wygląda tak samo, jak w Renault Twingo. Szkoda, że w elektrycznym samochodzie nie wprowadzono możliwości obsługi bez wkładania kluczyka do stacyjki.

Na desce rozdzielczej znajdziemy najważniejsze dla kierowcy wskaźniki mówiące o stanie naładowania baterii i akumulatora. Na zegarach wyświetlane są wszystkie informacje, których potrzebujemy. Zużycie prądu, zasięg… wszystko to jest oczywiste. Inne niż w aucie spalinowym – ale oczywiste. Wyświetlacz systemu multimedialnego (zapożyczony od Renault) jest bardzo dobrej rozdzielczości, a sam system Infotainment wymaga poświęcenia kilku chwil na naukę. Smart Forfour nie obsługuje Apple CarPlay – jest tylko MirrorLink. W mapach znajdziemy najbliższe stacje ładowania samochodu. Nie ma do czego się tutaj przyczepić ani pochwalić za funkcjonalność. No, może schowek wysuwany w stronę pasażera w panelu środkowym, nad podłogą. Jest poprawnie. Minimalistycznie, ale poprawnie. Nic nie sprawia problemów przy użytkowaniu, plastiki nie skrzypią przy mocnym ich pociąganiu, ani też nie pękają, kiedy mocniej uderzymy.

Fotele są dość wysoko zamontowane, przez co łatwiej obserwujemy drogę zza kierownicy. Trzeba przyznać, że są wygodne. Trzymanie boczne nie jest najlepsze, ale nie tego oczekujemy od samochodu, który większość czasu stoi w korku, albo podłączony do prądu. Podróżowanie dla dwóch osób z niewielkimi bagażami (pojemność bagażnika: 185 l) przebiega dość przyjemnie. Pełen komplet 4 osób we wnętrzu byłby złym pomysłem na długich odległościach, ale przecież, żeby pokonać Smartem EQ Forfour taką odległość – trzeba kilka razy się zatrzymać na dłuższą chwilę, kiedy to wszyscy pasażerowie na pewno zdążą odpocząć. Zatem podróż dla 4 osób będzie przyjemna nawet mimo małej ilości miejsca na tylnych siedzeniach.

Najistotniejsze w aucie przeznaczonym do miasta są jego wymiary. Tymi Smart Forfour electric drive może się pochwalić. Długość to ok. 3.5 m, szerokość to nieco ponad 1.8 m, wysokość natomiast to tylko 1.55 m. Jest naprawdę mały – a co za tym idzie – bardzo zwrotny (rozstaw osi wynosi 1.47 m). Masa własna to 1200 kg.

Kolejną rzeczą, która jest brana pod uwagę przy wyborze miejskiego samochodu, jest jego spalanie. „Elektryki” mają nad konwencjonalnymi silnikami spalinowymi przewagę w kwestii oszczędności i nie można im zarzucić, że średni koszt przejechania 100 km jest wysoki. Producent deklaruje, że na akumulatorach naładowanych w 100% przejedziemy do 160 km. Moim zdaniem jest to wynik osiągalny, kiedy jedziemy z wyłączonymi światłami, klimatyzacją, bez pasażerów i bagaży i bez lusterek. 120 km na jednym ładowaniu to optymalna wartość, którą uzyskamy bez wyrzekania się komfortu podróży. Latem klimatyzacja jest konieczna – szczególnie w mieście, gdzie nie możemy ochłodzić się powietrzem z zewnątrz przy dużej prędkości – a to zabiera kilka kilometrów z zasięgu. Bez trybu ekonomicznego, z dynamiczną jazdą – 100 km zasięgu to maksimum, które udaje się osiągnąć. Tryb Eco jest drobnostką, która bardzo uprzykrza życie kierowcy. Jeśli nie jest włączony – samochód nie odzyskuje energii. Rekuperacja działa tylko, jeśli jedziemy w trybie Eco. Uprzykrzanie życia nie polega jednak na tym. Z reguły każdy kierowca ustawia dany tryb i używa go zdecydowaną większość czasu wymagając, że po każdorazowym wyłączeniu silnika będzie on cały czas ustawiony. W Smarcie jest inaczej. Za każdym razem, kiedy włączymy samochód od nowa należy przełączyć się w tryb Eco. Wielka szkoda, że inżynierowie Smarta nie postanowili zapisywać w samochodzie informacji, w jakich ustawieniach silnika poruszał się przed wyłączeniem. Ciągłe pamiętanie o tym męczy, a zapomnienie może poskutkować ubyciem kilku cennych kilometrów zasięgu. Ogólnie rzecz biorąc – średnie zużycie prądu to ok. 14 kW/100 km.

Ładowanie Smarta EQ Forfour może odbywać się na dwa sposoby: z gniazdka 230 V lub przy pomocy ładowarki, którą można kupić za 3400 zł (3-fazowa o mocy 22 kW, złącze Type2). Ładowanie z „domowego gniazdka” do 100% zajmuje ok. 8 godzin, niepełne naładowanie do 80% to 6 godzin podpięcia do prądu. Znacznie lepiej jest w przypadku szybkiego ładowania, które skraca czas do pełnego naładowania do ok. 1 godziny i 45 minut. Szybko? Wystarczająco, żeby w krótkiej, godzinnej przerwie na mieście zrobić małe zakupy i zjeść obiad.

Zawieszenie elektrycznego Forfour jest zestrojone stosunkowo sztywno, jednak przejeżdżanie po typowych miejskich nierównościach (torowiska, łaty na drogach etc.) nie jest odczuwalne w całym wnętrzu. Silnik napędza tylną oś, przez co pokonywanie zakrętów jest naprawdę przyjemne.

Smart EQ Forfour to najtańszy 5-drzwiowy „elektryk”. Możemy go mieć już od ok. 96000 zł. Mało, jak na samochód w pełni elektryczny, ale nadal dużo jak na zabawkę, którą co ok. 100 km trzeba ładować, nie pojedziemy nią w żadną dalszą podróż, ani też nie zapakujemy większego bagażu. Nie do tego jest on jednak przeznaczony. To auto, które w domu będzie drugim, albo nawet trzecim. Takie, które będzie używane tylko na bardzo krótkie dystanse, jak dojazd do sklepu, biura czy przedszkola. Do takich rozwiązań jest naprawdę świetny. Ciche, oszczędne i wygodne na kilkuminutowe przejażdżki. Na co dzień to dobry wybór. Zwrotny i zwinny, dzięki czemu zaparkujemy praktycznie wszędzie. Specyfika silnika elektrycznego o mocy 82 KM daje mu zaskakujące przyśpieszenie, czego chcieć więc więcej? Myślę, że lepsza jakość wykonania i szybsze ładowanie z gniazdka 230 V to największe wady Smarta EQ Forfour. Pamiętajmy też, że najtańszy elektryk to mimo wszystko nadal bardzo drogi samochód.

Smart EQ Forfour

Smart EQ Forfour

Smart EQ Forfour

Smart EQ Forfour

Smart EQ Forfour

Smart EQ Forfour

Smart EQ Forfour

Smart EQ Forfour

Smart EQ Forfour

Smart EQ Forfour

Smart EQ Forfour

Smart EQ Forfour

Smart EQ Forfour

Smart EQ Forfour

Smart EQ Forfour

Smart EQ Forfour

Smart EQ Forfour

Smart EQ Forfour

Smart EQ Forfour

Smart EQ Forfour

Smart EQ Forfour

Smart EQ Forfour

Smart EQ Forfour

Smart EQ Forfour

Smart EQ Forfour

Smart EQ Forfour

Smart EQ Forfour

Smart EQ Forfour

Smart EQ Forfour

Artykuł [TEST] Smart EQ Forfour – maluch dla mało-wymagających pochodzi z serwisu TestHub.pl.

Auta elektryczne przestają powoli być tematem tabu. Najlepszym tego przykładem może być fakt, że coraz częściej takie pojazdy udostępniane są w opcji aut na minuty. Tym razem na rynek wchodzi Traficar, który startując z projektem Roadshow ZOE, zapewni 9 aut elektrycznych marki Renault ZOE. Trzeba przyznać, że dostawca usługi carsharingu ostatnio zdominował rynek. W ostatnim czasie postarał się dostosować swoje strefy wynajmu w aglomeracji śląskiej. Kampania promocyjna wystartowała 8 sierpnia br. i zaczęła się od Krakowa. Projekt jest podzielony na wszystkie miasta, w których dostępna jest usługa Traficar, planowany koniec promocji nastąpić ma natomiast w lutym 2019 roku.

Roadshow ZOE, ma objąć sześć miast a poszczególny harmonogram dostępności udostępniony jest na poniższym zdjęciu:

Auta po poszczególnym czasie będą „migrowały” tak, by w każdym mieście była dostępna flota 9 aut.

Co zostaje udostępnione klientom aplikacji?

W ramach Roadshow ZOE, udostępniony pojazd będzie 100% autem elektrycznym Renault ZOE. W swojej klasie ten mały samochód może poszczycić się przejechaniem 300 km na jednym ładowaniu baterii. Mimo niewielkich gabarytów ZOE, idealnie nadaję się również jako auto na zakupy, gdyż jest bardzo pojemny i przemyślany w swojej konstrukcji. Oczywiście samochód jest praktycznie w pełni bezobsługowy, nie jest wymagana żadna zmiana biegów, co czyni ten pojazd idealnym do miasta.

Jak możemy natomiast przeczytać z notki prasowej, to dostępny od wczoraj „elektryk” jest wyposażony w opatentowany przez Renault inteligentny, adaptacyjny układ ładowania Cameleon, który pozwala na ładowanie akumulatora trakcyjnego ZOE z terminali o różnej mocy.

Najnowszy nabytek floty będzie można wypożyczać na warunkach znanych już z obecnych zasad wynajmu. Każdy przejechany kilometr kosztuje 0,80 zł, minuta jazdy – 0,50 zł, a minuta postoju – 0,10 zł. co ważne, użytkownik, który wypożyczy ZOE nie będzie musiał martwić się o jego ładowanie, o to zadbają ekipy techniczne Traficara. Jak bardzo auta elektryczne zdobywają rynek niech potwierdzi fakt, że drogówka również przesiada się do elektryków. Zakup Tesli, przez Luksemburską policję jest najlepszym tego przykładem.

Źródło : Informacja Prasowa

Artykuł Kolejne auta elektryczne na rynku carsharingu pochodzi z serwisu TestHub.pl.

Pojazd ten opracowany został przez wyspecjalizowany dział Nissana i zaprezentowany w ubiegłym roku podczas salonu samochodowego w Tokio. Niestety do tej pory nie był on oficjalnie dostępny poza Japonią. Obecnie istnieje jednak szansa nabycia Lefa Nismo w Wielkiej Brytanii. Jest to zasadnicza zmiana, która może wpłynąć na wzrost zainteresowania tym modelem na kontynencie europejskim.

Znajdź różnice

Nismo w stosunku do zwykłej wersji posiadać będzie mocniejszy silnik i lepsze, znacznie bardziej odczuwalne przyspieszenie. Niestety, kompletne dane póki co nie są znane. Przewiduje się, że w stosunku do zwykłej wersji Nismo osiągać będzie pierwszą setkę w 7.9 sekundy. Ponadto w wersji usportowionej znajdą się 18 calowe aluminiowe felgi z oponami Continental ContiSportContact 5 Tyres, sztywniejsze amortyzatory oraz elektroniczny system stabilizacji toru jazdy, który uczyni z Nismo auto ostre, zrywne i znacznie bardziej niegrzeczne. To nie koniec zmian. Pod maską znajdziemy, co prawda ten sam silnik elektryczny dysponujący energią 40 kWh, co w standardowym Leafie, jednak dzięki zmienionej jednostce sterującej i oprogramowaniu jednostka będzie miała odmienną, sportową charakterystykę.

Niżej, szerzej i bardziej sportowo

Wizualnie odmiana Nismo będzie się znacznie różnić od podstawowego Leafa. Wszystko za sprawą nowej atrapy przedniej oraz zderzaków o kontrastujących barwach pochodzących wprost z logo Nismo. Ponadto, pod tylnym zderzakiem zamontowany będzie dyfuzor. Wnętrze pojazdu to połączenie tkaniny, alcantary oraz carbonu. Ale zacznijmy od początku. Siedząc za sterami, przed oczami mamy inne niż w podstawowej wersji, sportowe zegary, które dodatkowo wpływają na nasze odbieranie pojazdu. Następnie kładziemy dłonie na kierownicy. Skórzany wieniec spłaszczony u dołu, wstawki z alcantary i czerwona wstęga wraz z przeszyciami nadają jeszcze bardziej wyścigowego charakteru temu niesfornemu elektrykowi. To jeszcze nie koniec. Rozglądając się po kabinie dostrzeżemy czerwone akcenty choćby na kratkach wentylacyjnych, czy karbonowe wykończenie deski rozdzielczej. Choć są to tylko pojedyncze elementy, to zebranie ich w całość nadaje całemu wnętrzu charakteru zdecydowanego, agresywnego a nawet brutalnego.

Podsumowując, Leaf Nismo to odważna propozycja dla zwolenników aut elektrycznych chcących wyróżnić się na drodze. Warto jednak dodać, że nie jest to ostatnie słowo marki, bowiem pracuje ona nad jeszcze gorętszym wariantem Leafa.

Źródło: Autocar

Artykuł Nissan Leaf Nismo, czyli elektryczny hothatch pochodzi z serwisu TestHub.pl.

Sawa potwierdził również, iż Lexus współpracuję z Toyotą nad wszystkimi rodzajami napędów, nie wyłączając technologii elektrycznej i wodorowej. Zastrzegł jednak, że rozwiązania te nie wejdą na rynek zanim nie będą jasne parametry rynku i konsekwencje dla środowiska. Wskazał również, iż filozofia marki skupia się na swobodzie przemieszczania się i dlatego koncern musi rozwijać się we wszystkich możliwych gałęziach, aby tą wolność zapewnić. Ponadto stwierdził, iż rozumie konieczność wprowadzania na rynek pojazdów elektrycznych, ale zauważył, że alternatywa ta nie będzie wszystkim pasować. W szczególności, gdy ktoś korzysta z auta, jako woła roboczego. Dodał również, że nie bez znaczenia są ludzie pracujący przy produkcji, sprzedaży czy naprawie pojazdów z konwencjonalnym napędem. Jest to bardzo pragmatyczne, przemyślane i godne poszanowania stanowisko.

Ekologia to nie wszystko

W drugiej części swego wystąpienia Yoshihiro wspomniał, iż w pełni elektryczne auta wymagają długiego czasu ładowania i baterii, których produkcja oraz degradacja w toku eksploatacji mają wpływ na środowisko naturalne. Dodał także, że musimy patrzeć w przyszłość i opracować plan dotyczący wymiany i utylizacji zużytych akumulatorów. Wskazał, iż jest to przedsięwzięcie znacznie bardziej kompleksowe niż mówi obecna retoryka narzucająca nam pośpieszną produkcje i nabywanie pojazdów elektrycznych. Stwierdził także, że woli iść uczciwą drogą w kierunku przyszłości. Ponadto dodał, iż złotym środkiem jest łączenie sposobów zasilania pojazdów. Energię elektryczną określił, jako niejedyną dobrą drogę napędzania pojazdów. Na końcu zaś dodał, że jeśli skupimy się tylko na autach elektrycznych to damy ludziom odpowiedź, której nie oczekują.

Podsumowując Szef Lexusa zdobył się na odważne i bardzo racjonalne słowa. Wykazał w nich, jak duża odpowiedzialność spoczywa na producentach samochodów. W mojej ocenie najistotniejszy w tych słowach był „kubeł zimnej wody” dla wszystkich entuzjastów rozwoju rynku aut elektrycznych za wszelką cenę. Oby jego przykład posłużył za drogowskaz dla rozwoju motoryzacji.

Źródło: Autocar

Artykuł Auta elektryczne ślepą uliczką motoryzacji- ostrzeżenie od szefa Lexusa pochodzi z serwisu TestHub.pl.

Na ratunek rusza nam koncern BMW z nowym MINI, które oprócz elektrycznego napędu ma wyróżniać się niebanalnym wyglądem. Gdy po raz pierwszy zobaczyłem koncepcyjne zdjęcia tego modelu stwierdziłem, że nie wprowadzono nic nowego, kolejny MINI różniący się od poprzedników tylko napędem i paroma zewnętrznymi detalami. Jednak po chwili namysłu dotarł do mnie fakt, że większość klientów właśnie tego oczekuje od samochodu nowej generacji, samochodu elektrycznego. Auto nie powinno odstawać od swoich spalinowych braci dziwnym wyglądem, a wręcz przeciwnie powinno być wzbogacone o delikatne smaczki, które pozwolą mu się wyróżnić, lecz w nienachalny sposób. Jak zaznacza szef marki, Sebastian Mackensen: „Mini nie musi robić wielkiej zmiany wizerunku, mówiąc tym samym, że chce być fajne i elektryczne”. I te słowa znajdują odzwierciedlenie w rzeczywistości, ponieważ nowy model oprócz nieco przemodelowanego frontu, ciekawych stylistycznie felg wzorowanych na projekcie z lat 80`oraz gniazda pod klapką, gdzie normalnie znajduje się wlew paliwa nie wnosi żadnych fajerwerków.

Zmiany zewnętrze widoczne w nowym MINI to minimalnie mniejszy grill, dodatkowe przetłoczenia umożliwiające zmniejszenie oporów powietrza oraz mini wylot powietrza znajdujący się zaraz za tylnym kołem w zderzaku. Reszta pozostaje bez większych zmian, co w moim odczuciu jest bardzo dobrym ruchem ze strony producenta. W końcu po co zmieniać coś, co jest dobre i akceptowane przez miłośników marki. Model elektryczny ma idealnie współgrać z odświeżonym wyglądem samochodów MINI w 2019 roku, ale ma się od nich delikatnie różnić. Dzięki takiemu zabiegowi potencjalni posiadacze niespalinowego MINI nie będą mieli wrażenia bycia odseparowanymi od reszty klientów marki.

Póki co mały hatchback dalej jest w fazie testów, aby przed trafieniem do seryjnej produkcji pozbyć się wszelkich możliwych niedociągnięć i mankamentów. Obecnie nieznana jest dokładna specyfikacja techniczna, jednak można przypuszczać, że pod maskę trafią te same elektryczne silniki, które napędzają BMW i3. Połączenie aerodynamiki MINI z jednostką napędową BMW pozwoli teoretycznie przejechać około 300 km na jednym ładowaniu. Szef projektu Christopher Weil zaznacza, że priorytetową sprawą w przypadku MINI Electric jest znalezienie równowagi pomiędzy odpowiednią aerodynamiką a wyglądem. Dlatego też samochód jest cały czas w fazie testów, lecz mimo to jego produkcja ma ruszyć w przyszłym roku oraz ma nie być ograniczona ilościowo, dzięki czemu model ten będzie dostępny dla każdego.

https://www.youtube.com/watch?v=kEdf-R5qHX8

Źródło: www.autocar.co.uk

Artykuł Stylowy elektryk – czyli MINI Electric pochodzi z serwisu TestHub.pl.

Transport nisko emisyjny, a w zasadzie bez emisyjny niewątpliwie jest przyszłością motoryzacji. W tą tendencję wpisuje się także Škoda, która w 2020 roku wprowadzi na rynek w pełni elektrycznego SUV-a opartego o samochód koncepcyjny Vision X. To jednak nie koniec strategii marki, bowiem planuje ona wprowadzenie sportowego wariantu tegoż samochodu i opatrzenie go emblematem RS. Oferta ta ma być adresowana do klientów ceniących sobie sportowe walory pojazdu.

Początki czeskiego AMG

RS, czyli Rally Sport w historii firmy zadebiutowało w 1974 roku za sprawą modeli 180 RS oraz 200 RS. Wówczas były to auta prototypowe, które miały uzyskać homologację, a chrzest bojowy przeszły na rajdzie Škoda (obecnie Bohemia). Pojazdy te opracowane przez fabryczny dział motosportu Škody miały brać udział w rajdach w grupie B5, a stworzone zostały po to, aby uczynić wyłom w zachodnim monopolu motoryzacyjnym. Wówczas pod ich maskami znajdowały się silniki OHC pochodzące z konceptu Š270, będącego pojazdem wielkoseryjnym marki. Generowały one moc 155 koni mechanicznych dla silnika 1.8 oraz 163 koni mechanicznych dla dwulitrowej jednostki napędowej. Dzięki łatwej zamienności silników konfiguracja pojazdów wyczynowych pod kątem różnych zawodów była w dużej mierze ułatwiona, a umiejętnie dobrane przełożenia pozwalały na rozpędzenie samochodu do prędkości rzędu 210 km/h. Był to dobry wynik, biorąc pod uwagę zaplecze finansowe i stopień zaawansowania technicznego.

Atrakcyjna baza

Aby cokolwiek powiedzieć o RS trzeba nieco powiedzieć o samym  Vision E. Będzie to SUV bazujący na koncepcie Vision X opartym na Volkswagenowskiej platformie MEB i po niej dziedziczący technikalia. Jego moc wynosi 306 koni mechanicznych przy maksymalnej prędkości 180 km/h i zasięgu pojazdu wynoszącym nie mniej niż 480 kilometrów. Co ciekawe samochód wyposażony będzie w napęd na cztery koła. Jego cena prawdopodobnie będzie wyższa o około 30 % w stosunku do ceny auta w bazowej wersji z napędem konwencjonalnym. W tym miejscu należy zapytać: czy to dużo? Na to pytanie ciężko udzielić jednoznacznej odpowiedzi. Wszystko zależy od kosztów utrzymania i wartości rezydualnej po kilku latach użytkowania. Można więc powiedzieć, że wszystko zależy od nas użytkowników i rynku, który tworzymy.

Źródła: Autocar, mojafirma.infor.pl, skoda-auto.pl

Artykuł Elektryczny SUV od Škody także w odmianie RS pochodzi z serwisu TestHub.pl.

Pod ogromną maską znajdziemy pięciolitrową jednostkę V8 wspomaganą przez silnik elektryczny. Zestaw ten generuje moc 430 koni mechanicznych i jest następcą dwunastocylindrowej jednostki. Jak widać, producent wychodzi naprzeciw ekologii i idąc zgodnie z trendami rynku, oferuje samochód o napędzie hybrydowym, otwierając przy tym nowy rozdział w historii modelu. Niestety pozostałe dane dotyczące osiągów nie zostały ujawnione. Wygląd zewnętrzny auta wpisuje się we wzorce amerykańsko-brytyjskie i nawiązuje do Lincolna Continentala oraz Rolls-Royce’a Phantoma. Wnętrze natomiast łączy w sobie Toyotę Camry drugiej i szóstej generacji.

Rośnie jak na drożdżach

Rozstaw osi został wydłużony o 65 milimetrów, a to pozwoliło osiągnąć wynik 3090 milimetrów. Dzięki temu uzyskano więcej przestrzeni z tyłu oraz ułatwiono wsiadanie i wysiadanie. Długość pojazdu wynosi 5335 milimetrów przy szerokości 1930 milimetrów i wysokości 1505 milimetrów. Porównując te dane z ubiegłymi „pokoleniami”, dojdziemy do wniosku, że „wnuczek” jest największym członkiem rodziny.

Przepych okiem ascety

Na pokładzie znajdziemy Toyota Safety Sens Pack w składzie, którego są: adaptacyjny tempomat, system ostrzegania przez kolizją, automatyczne światła, system rozpoznawania znaków oraz asystent pasa ruchu. Bez wątpienia te systemy bezpieczeństwa wpłyną na komfort podróżowania. Pojazd jest doskonale wyciszony, co z pewnością jest ogromną zaletą przy zestawie nagłośnienia składającym się z 20 głośników. Ponadto w skład wyposażenia wchodzi system multimedialny okraszony 11-calowym ekranem, którego sterowanie możliwe jest poprzez 7-calowy panel sterujący. Komfort dopełniany jest przez fotele z funkcją masażu i elektrycznie sterowany podnóżek.

Ręcznie robiona Toyota

Poziom sprzedaży na japońskim rynku prognozowany jest na 50 egzemplarzy miesięcznie. Wielkość ta jest zastanawiająca, bowiem cennik nie został jeszcze udostępniony. Z całą pewnością będzie ona odzwierciedlać koszty spowodowane ręcznym montażem, który ma być czynnikiem wyróżniającym Toyotę na arenie masowo produkowanych aut klasy premium.

Toyota Century to auto z piękną historią i intrygującym wyglądem. Jednak czy posiada na tyle silną pozycję, aby zrzucić z piedestału topowe modele dominujące w tym segmencie? Na to pytanie odpowiedzą osoby, które zdecydują się na zakup japońskiej limuzyny.

Źródło: Autocar

Artykuł Toyota wyprodukuje swojego Rolls-Royce’a pochodzi z serwisu TestHub.pl.

W ten sposób koncern chce zmniejszyć szkodliwy wpływ na środowisko, który wywiera produkcja plastików. Na uwagę zasługują również inne deklaracje koncernu. Planują, aby do 2025 roku 50% aut sprzedawanych przez Volvo stanowiły samochody elektryczne. Są to obiecujące postulaty, które mogą w znaczący sposób wpłynąć nie tylko na rozwój, ale również na obniżenie wciąż wysokich cen aut zasilanych energią elektryczną.

Sześćdziesiątka z odzysku

Firma do produkcji jednego z elektrycznych egzemplarzy modelu XC60 użyła materiałów wtórnie przetworzonych, aby pokazać drzemiący w nich potencjał. W tej technologii wykonano konsolę środkową, dywaniki, tapicerkę oraz matę wygłuszająca. Surowce, które wykorzystano, to przede wszystkim włókna plastiku pochodzące z sieci oraz lin. Ponadto zastosowanie znalazły plastikowe butelki i skrawki materiału z fabryk odzieżowych.

Ekologia ponad wszystko

Materiały przetworzone, to nie jedyne działania marki. Obecnie pracują oni nad optymalizacją procesu produkcji, aby zmniejszyć jego wpływ na środowisko naturalne. Poza tym z końcem 2019 roku na imprezach organizowanych przez nich nie znajdziemy ani jednego plastikowego naczynia. Ponadto fabryka w Skövde stanie się obszarem bez emisyjnym z upływem 2025 roku. Håkan Samuelsson będący prezesem zarządu w taki sposób skomentował dążenia koncernu: „Troska o środowisko jest jedną z głównych wartości Volvo. Będziemy kontynuowali nasze działania, aby podążać tą drogą. Auta elektryczne i wtórne wykorzystanie materiałów to tylko przykładowe sposoby na realizację naszych obietnic”.

Na zakończenie warto wspomnieć o inwestycjach. Marka przeznacza znaczne nakłady na rozwój technologii elektrycznych.  Jest to odpowiedź na gwałtownie rosnące wymagania stawiane samochodom bez emisyjnym.

Źródło: Auto Car

Artykuł Recykling po szwedzku, czyli ekologia według Volvo pochodzi z serwisu TestHub.pl.