Kilka dni po premierze Mavica Mini podjąłem szybką decyzję dotyczącą jego zakupu. Padło na wybranie opcji Fly More Combo, gdzie w zestawie poza kontrolerem oraz samym dronem znalazły się także trzy dodatkowe akumulatory, osłony na śmigła oraz HUB do ładowania wszystkich baterii.
Cena wersji FlyMore Combo to 2249 złotych, natomiast wersja podstawowa kosztuje 1799 złotych.
W podobnej cenie możemy zakupić Fimi X8 SE, ale po prawie pół roku testowania ciężko polecić mi tego drona, szczególnie znając już możliwości Mavica Mini. Więc po kolei…

Dlaczego akurat Mavic Mini?

Moim poprzednim dronem był Xiaomi Fimi X8 SE, który jednak wraz z upływem czasu zawodził mnie coraz mocniej. Pomimo tego miał w sobie sporo plusów, między innymi dobry zasięg oraz znakomitą dynamikę lotu i ogromną moc silników, która pozwalała na stabilne ujęcia przy mocnym wietrze. Niestety, jakość zdjęć i filmów pozostawiała wiele do życzenia, pomimo rzekomo obecnego na pokładzie 4k. Niewątpliwą zaletą Mavica Mini jest jego waga, wynosząca zaledwie 249 gramów, co pozwoli obejść mu najprawdopodobniej większość regulacji prawnych, które dotkną wszystkie cięższe drony już w 2020 roku. Właśnie z tego powodu zdecydowałem się na zakup najnowszego drona od DJI.  W tym wpisie opowiem wam co nieco o samym quadzie oraz opiszę moje wrażenia dotyczące latania, przede wszystkim skupiając się na jakości nagrań oraz zdjęć i samej stabilności lotu.

Jakość wykonania

Przyglądając się jakości i precyzji wykonania urządzenia, mam w głowie przede wszystkim dwa fakty.
Po pierwsze, Mavic Mini waży zaledwie 249 gramów z baterią, a po drugie, z powodzeniem jest w stanie utrzymywać się w powietrzu przez około 25-27 minut. Osiągnięcie tak niewielkiej wagi w połączeniu z tak długim czasem lotu musiało pociągnąć za sobą konsekwencje w postaci zastosowania bardzo lekkiego i cienkiego plastiku. Pomimo tego, jakość spasowania oraz solidność konstrukcji stoi na najwyższym poziomie. Nic nie skrzypi, nic nie odstaje – wszystko wygląda dokładnie tak jak byśmy tego oczekiwali w sprzęcie od DJI. Moje wątpliwości wzbudziły na początku bardzo cienkie śmigła, wyginające się jak kartka papieru, ale po pierwszym locie oraz po kontakcie z palcami mogę stwierdzić, że dają sobie doskonale radę.

Składana konstrukcja działa bardzo solidnie, osłona na gimbal montuje się pewnie i przyjemnie. Warto też odnotować, że drona możemy naładować zwykłą ładowarką przez port USB, a diody sygnalizujące stan naładowania akumulatora zostały umieszczone pod spodem. Ogromnym minusem całej konstrukcji jest tylko pojedyncze światło znajdujące się z tyłu, co mocno utrudnia loty w ciemności – już na wysokości około 60 metrów dron jest bardzo słabo widoczny. Brakuje diod na przednich ramionach, które pozwoliłyby na orientację kierunku lotu, dokładając do tego też bardzo cichą pracę śmigieł i silników musimy bardzo mocno uważać, żeby nasz Mavic nie wrócił omyłkowo do Chin.

Aparatura sterująca dołączona do zestawu jest praktycznie taka sama jak w pozostałych Mavicach, różni się brakiem wyświetlacza oraz brakiem kilku przycisków. Osobiście nie jestem jej wielkim fanem, ponieważ umieszczenie w uchwycie większego telefonu jest dosyć niewygodne.  Jedno naładowanie kontrolera pozwala nam na odbycie około 5 lotów. Dużym atutem aparatury są odkręcane drążki, które możemy przechowywać w jej wnętrzu, a w razie ich zgubienia możemy spać spokojnie – w zestawie Combo dołączona jest zapasowa para.

Wraz z zestawem Combo dostajemy świetnej jakości niewielką walizkę, która bez problemu zmieści Mavica Mini, kontroler, HUBa z 3 bateriami, ładowarkę oraz zapasowe śmigła i kabelki.
Warto też zaznaczyć, że sam HUB może pełnić funkcję powerbanka i bezproblemowo podładujemy nim nasz telefon lub kontroler.

Wrażenia z latania Maviciem Mini

Pierwsze zaskoczenie spotyka nas w momencie pobierania aplikacji pozwalającej nam na latanie. Nie jest to standardowa aplikacja DJI GO. Specjalnie do obsługi Mavica Mini powstała nowa aplikacja DJI FLY, mocno uproszczona, ale bardzo intuicyjna i dosyć dobrze przemyślana.

Parowanie aparatury, telefonu i samego drona jest bardzo proste i ani razu nie miałem z tym żadnego problemu, dron dosyć szybko łapie stabilne 15-16 satelit GPS i jest od razu gotowy do lotu. Niestety, zawsze musimy pamiętać o karcie pamięci, gdyż sprzęt nie posiada pamięci wbudowanej.

Dron oferuje nam trzy tryby pracy, które możemy zmieniać w samej aplikacji.

P –  Tryb normalny,

S – Tryb sportowy (prędkość lotu do 46km/h),

C- Tryb Cinematic  (spowolnione ruchy dronem, ułatwiające nagrywanie płynnych ujęć)

Tryb normalny sprawdza się bardzo dobrze przy normalnych ujęciach oraz do przemieszczania się w powietrzu. Tryb sportowy gwarantuje frajdę z latania i można go wykorzystywać do ujęć nagrywanych przy 60 klatkach na sekundę. Trybu Cinematic używałem najczęściej do wykonywania zdjęć z dłuższym czasem naświetlania oraz do nagrywania precyzyjnych ujęć i z jego pracy jestem bardzo zadowolony.

Sama precyzja lotu stoi na bardzo wysokim poziomie, Mavic na ruchy drążków reaguje bez opóźnień, z wysoką dokładnością, dając pilotowi dobry feedback. Pomimo tak małej wagi, dron dokładnie utrzymuje precyzyjną pozycję, używając do tego czujników wizyjnych oraz pozycjonowania GPS.  W trybie sportowym prędkość około 50 km/h naprawdę robi mocne wrażenie, niestety pokonywanie zakrętów i obroty wokół własnej osi w tym trybie są dla mnie zbyt powolne.

Podsumowując – lot jest dokładny i precyzyjny, nawet spory wiatr nie jest przeszkodą dla drona. Mavic Mini z łatwością lata też w pomieszczeniach wykorzystując do poziomowania czujniki wizyjne. Tutaj przydadzą się też osłony na śmigła dołączone do zestawu (bardzo skutecznie chronią całą konstrukcję).

Czas oraz zasięg lotu

Jeśli chodzi o czas lotu, to przy bezwietrznej pogodzie udawało mi się latać spokojnie około 26 minut, natomiast przy dosyć sporym wietrze osiągałem czas około 22 minut, nie rozładowując baterii poniżej poziomu 20%.

W kwestii zasięgu – w terenie niezabudowanym, wolnym od zakłóceń bez problemu osiągałem około 500 metrów płynnego podglądu. Dalej nie odlatywałem, ale z opowiadań znajomych wiem, że 2 kilometry są realne. W przestrzeni miejskiej nie miałem problemów z podglądem do około 200-300 metrów, co i tak jest bardzo dobrym wynikiem jak na drona, który po 100 metrach staje się małą kropką na niebie. Chcąc latać zgodnie z przepisami, zasięg jest wystarczający.

W mieście tylko raz miałem okazję skorzystać z procedury RTH – zadziałała poprawnie, ale polecam zawsze przed każdym lotem sprawdzić swój punkt startowy.

Jakość filmów oraz zdjęć

Mavic Mini nagrywa filmy w rozdzielczości 2,7k przy 25 lub 30 klatkach na sekundę oraz w FULL HD przy 60, 50, 30 lub 25 klatkach na sekundę. Niestety, w kwestii filmów jesteśmy zdani w 100% na tryb automatyczny. Nie mamy kontroli nad żadnym z parametrów, możemy tylko rozjaśnić lub przyciemnić nagrywany materiał. Materiał nagrywany jest przy bitrate 40Mb/s a kamera obsługuje kodek H264. Zarówno do zdjęć jak i do filmów możemy zmienić proporcję z 4:3 do 16:9.
Sama jakość nagrań w 2,7k jest bardzo dobra. Obraz jest bardzo szczegółowy, a trzyosiowy gimbal skutecznie stabilizuje kamerę (polecam zmniejszyć prędkość jego pracy). W dobrych warunkach oświetleniowych szumy są praktycznie niewidoczne,  ale oczywiście im światła jest mniej, tym obraz ma więcej ziarna. Natomiast w nocy matryca wysiada zupełnie, filmy są przepełnione szumami oraz niesamowicie ciemne. Porównując jakość nagrań z Mavica Mini do Fimi X8 SE, bezapelacyjnie mogę stwierdzić, że Mini radzi sobie dużo lepiej, a film w 2,7K jest ładniejszy, niż ten zarejestrowany przy użyciu modelu od Xiaomi.

Jeśli chodzi o kwestie fotograficzne, to tutaj mamy większe pole do manewru. W trybie manualnym możemy sami ustawić czułość ISO oraz ręcznie wybrać czas naświetlania, co pozwoliło mi na zarejestrowanie naprawdę świetnych zdjęć nocnych z nawet 2 sekundowym czasem otwarcia migawki, niestety nie ma możliwości wykonywania zdjęć w technice AEB oraz kontroli balansu bieli. Zabrakło również zapisu zdjęć w formacie RAW, co staje na sporej przeszkodzie w fotograficznym wykorzystaniu drona. Na pocieszenie mogę dodać, że fotografie w trybie JPG obrabiają się bardzo przyjemnie i osoba znająca tajniki obróbki zdjęć w Lightroomie bez problemu wyprodukuje bardzo dobrze wyglądające zdjęcia do użytku prywatnego.

Tryby autonomiczne Quick Shots

Poza standardowym nagrywaniem oraz wykonywaniem zdjęć, Mavic Mini oferuje także możliwość nagrywania przy użyciu trybów autonomicznych: do dyspozycji mamy Dronie, Rocket, Circle oraz Helix. Dwa pierwsze są stare jak świat i działają doskonale tak, jak powinny. Jeśli chodzi o tryb Helix i Circle, również pozwalają na nagranie bardzo przyjemnych ujęć, ich obsługa jest łatwa i przyjemna. Oczywiście możecie zobaczyć jak wygląda to na przykładowych filmach. Warto dodać, że każdy z trybów możemy wykorzystać zarówno zaznaczając postać na podglądzie, jak i dowolny budynek czy też obiekt. Funkcji inteligentnych może nie ma wiele, ale działają bardzo sprawnie – w przeciwieństwie do tych z Fimi X8 SE lub Hubsana Zino, gdzie wykonanie takich ujęć było koszmarem. Szkoda tylko, że zabrakło śledzenia w ruchu, ale coś musi zostać dla pozostałych Maviców.

Podsumowując

Mavic Mini nie jest dronem dla każdego, to raczej sprzęt dla początkujących pilotów, którym zależy na bardzo dobrej jakości zdjęć oraz filmów – oczywiście w tym przedziale cenowym. Doskonały będzie dla osób, które chcą latać rekreacyjnie i dla przyjemności bez wydawania pieniędzy na uzyskanie uprawnień. Mini to także dron, z którego nawet bardziej zaawansowany użytkownik wyciągnie całkiem sporo. Dla osób posiadających Sparka to wspaniała okazja, żeby wejść o poziom wyżej i mieć w podobnej cenie dużo lepszą jakość wideo, 3 osiową stabilizację obrazu oraz prawie dwukrotnie dłuższy czas lotu! Biorąc pod uwagę wszystkie możliwości najnowszego dziecka DJI śmiało mogę stwierdzić, że ciężko dla niego o godną konkurencję w podobnym budżecie, szczególnie w zestawie Combo, gdzie dostajemy aż 3 akumulatory. Dziś jestem pewien, że drony od DJI wyprzedzają konkurencję o całe lata świetlne.

Artykuł Mavic Mini – Jak lata się najnowszym dronem od DJI? pochodzi z serwisu TestHub.pl.

Kończący się rok, to dla wielu firm czas na podsumowania oraz bilans. Podobnie postąpiła najpopularniejsza platforma filmowa w sieci udostępniając statystyki oglądalności za bieżący rok. Warto wiedzieć jakich piosenek słuchano najchętniej, a które gameplaye zdobyły największą ilość odsłon. Na początku skupmy się więc na grach, tak prezentuje się lista najpopularniejszych filmów o tej tematyce.

• 32 Kill Solo Squads!! Fortnite Battle Royale Gameplay
• Fortnite with Ninja | Overtime 3 | Dude Perfect
• *NEW* TRAP TUNNEL RACE Gamemode In Fortnite Battle Royale!
• Police Try Playing Grand Theft Auto 5 Without Breaking Any Laws
• Pokémon: Let’s Go, Pikachu! and Pokémon: Let’s Go, Eevee! Trailer
• First Look at Nintendo Labo
• Fallout 76 – Official Teaser Trailer
• Official Call of Duty®: Black Ops 4 — Multiplayer Reveal Trailer
• When you shoot a John Wick once
• Fortnite Music Video – Boogie Bomb (Gucci Gang Parody)

Łatwo zauważyć, że w 2018 roku na czele popularności był Fortnite. W listopadzie liczba zarejestrowanych graczy przekroczyła 200 milionów, to wynik imponujący. Zapewne każdy z Was słyszał o tej produkcji. Ogromna popularność spowodowana jest zapewne tym, iż tytuł pobrać można bezpłatnie. Na platformie chętnie oglądano także wideo związane z GTA V oraz zwiastuny gier: Pokémon: Let’s Go, Pikachu! oraz Fallout 76. Dalej w zestawieniu znalazł się trailer trybu multiplayer Call of Duty: Black Ops 4.

Warto na chwilę zatrzymać się również przy polskiej scenie YouTube’a. Jakie filmy cieszyły się największą popularnością w 2018 roku? Oto lista:

• AbstrachujeTV – TACONAFIDE – PARODIA
• KinoSwiatPL – KLER – oficjalny zwiastun nowego filmu Wojtka Smarzowskiego
• AbstrachujeTV – Co by było gdyby… MĘŻCZYŹNI MÓWILI CO MYŚLĄ 3
• RMF MAXXX – Skoki, skoki w Zakopanem (Sławomir PARODIA)
• Neo-Nówka TV OFICJALNY KANAŁ – Neo-Nówka – OKNO (NOWOŚĆ 2018) „Kazik sam w domu” HD
• Abelard Giza – MYŚLIWI – Abelard Giza
• Lord Kruszwil – Zemsta Kamerzysty – mówię mu TAK przez 24h | LORD KRUSZWIL
• TVN Fashion – Nigdy nie chodziła w szpilkach – przyszła na casting Top Model
• Rafał Pacześ – Rafał Pacześ – „BANG” (2018) (całe nagranie)
• BEKSY – DZIEŃ JAKO ŁADNA DZIEWCZYNA

Jak widać na czele znalazł się kanał rozrywkowy AbstrachujeTV, na drugim miejscu zwiastun filmu „Kler”, dalej w zestawieniu mamy kabarety oraz doskonale wszystkim znanego Lorda Kruszwila. No cóż, o gustach się nie dyskutuje. A czego Polacy najchętniej słuchali na platformie?

• Taco Hemingway – TACONAFIDE – Tamagotchi
• SŁAWOMIR gwiazda Rock Polo – SŁAWOMIR – Ty mała znów zarosłaś (Official Video Clip HIT 2018)
• CleoVEVO – Cleo – Łowcy Gwiazd
• C-BooL – C-BooL – Wonderland (Official Video)
• Paweł Domagała – PAWEŁ DOMAGAŁA – Weź nie pytaj (Official video)
• MeskieGranie – Męskie Granie Orkiestra 2018 (Kortez, Podsiadło, Zalewski) – Początek (LIVE) Official Video
• NewBadLabel – BLACHA – Mademoiselle (prod. Raff J.R)
• KaliGanjaMafia – KALI – 30 KMH (OFFICIAL V8T VIDEO)
• NewBadLabel – ReTo – „UA” (prod. SecretRank) Official BOA Video
• Margaret – „Margaret – „Byle Jak” (shorter version)

Rok zdominował Taco Hemingway z popularnym utworem „Tamagotchi”, zaraz za nim znalazł się Sławomir, Paweł Domagała, a stawkę dziesięciu najpopularniejszych klipów zamknęła Margaret z utworem „Byle Jak”. Co sądzicie o tych wynikach, sądzicie, że mamy dobry gust?

Artykuł YouTube podsumował 2018 rok. Co oglądaliśmy najchętniej? pochodzi z serwisu TestHub.pl.

Współtwórcą pojazdów, a w zasadzie ich szpiegowskich akcesoriów będzie Chris Corbould, człowiek odpowiedzialny za efekty specjalne w ośmiu częściach sagi o agencie jej królewskiej mości. Skoro już o gadżetach mowa, na pokładzie DB5 znajdziemy obracane tablice rejestracyjne i to w zasadzie tyle bowiem producent nie zdradza żadnych szczegółów. Niemniej jednak z całą pewnością można stwierdzić, iż katapulta umieszczona pod fotelem pasażera nie zostanie zamontowana – Swoją drogą nic w tym dziwnego bowiem wielu z nas miałoby czasami ochotę skorzystać z tego rodzaju „udogodnienia”, a konsekwencje jego użycia mogą być bolesne.

Kooperacja przede wszystkim

Nowa seria DB5 bazować będzie na używanym egzemplarzu z 1964 roku, który wykorzystywany był na planie filmowym. Produkcja aut zaś będzie dziełem współpracy marki oraz firmy EON Productions, która jest franczyzobiorcą projektu szpiegowskiej DB5. Proces wytwórczy zaś zlokalizowany będzie w miejscowości Newport Pagnell położonej w hrabstwie Buckinghamshire.

Legenda, a może tylko kitcar?

Marka chcąc zachować filmowy wygląd oferować będzie całą serię pojazdów w jednym kolorze o wymownej nazwie: Silver Birch. W przedmiocie mechaniki, która jest znacznie bardziej interesująca, pojazdy zostaną poddane pewnym modyfikacjom, które mają wznieść auta na wyżyny jakości i niezawodności. Pierwsze dostawy do klientów realizowane będą w roku 2020, niemniej jednak nie ma się z czego cieszyć bowiem auta te nie będą mogły poruszać się po drogach publicznych. Wszystko za sprawą wyposażenia obowiązkowego, którego na pokładzie tych aut próżno szukać. Nie znajdziemy tam bowiem systemu ABS, ESP czy chociażby czujników ciśnienia ogumienia, które są wymagane.

Podsumowując jeśli jesteś ogromnym fanem Agenta 007 i posiadasz 2 750 000 funtów to możesz pozwolić sobie na zakup fabrycznie nowego Astona Martina DB5 posiadającego obracane tablice rejestracyjne, którym nie wyjedziesz na drogę ale możesz pochwalić się nim przed kolegami stawiając go w honorowym miejscu swojej rozległej posiadłości.

Źródło: Automotive News Europe

Artykuł Auto Jamesa Bonda ponownie w produkcji pochodzi z serwisu TestHub.pl.

Gwiezdne Wojny: Ostatni Jedi

Jestem pewien, że tego tytułu nie muszę nikomu przedstawiać. Każdy słyszał o Gwiezdnych Wojnach. Są przeciwnicy i zwolennicy tego tytułu. Mnie osobiście w roku 2017, ten tytuł przypadł najbardziej do gustu, ponieważ jestem fanem sagi.

Król Rozrywki

Ostatni musical, jaki oglądałem to ten w Teatrze Muzycznym w Gdyni. Lubię musicale, lecz muszą one trzymać wysoki poziom. Król Rozrywki jest tym tytułem, który trzyma wysoki poziom i potrafi wzruszyć. Historia jest bardzo ciekawa. Mówi o człowieku, który poświęcił wszystko, aby stworzyć cyrk z trzema arenami. Jak wspominałem, film potrafi wzruszyć, opowiada ciekawą historię, występują w nim zwroty akcji i ogląda się go z zaciekawieniem od początku do końca, wsiąkając w historię głównego bohatera oraz jego podopiecznych.

Jumanji: Przygoda w dżungli

https://www.youtube.com/watch?v=8CzkaEX3gPc

Film przygodowy oraz dobra komedia w jednym. Jumanji: Przygoda w dżungli, bawi od początku, pokazując przekrój dzisiejszej młodzieży. Grupa dzieciaków odkrywa starą konsolę do gier, a w niej włożona jest gra Jumanji. Ci, co oglądali część pierwszą, wiedzą, że Jumanji była grą planszową. Nadal jednak nowa odsłona gry Jumanji jest klasykiem, po który sięgnąłby tylko nerd. Film pokazuje absurdy gier konsolowych i takich na PC, ale w sposób nieinwazyjny. Nie naśmiewa się z nich, tylko wykorzystuje absurdy gier w celu zapoznania nas z bohaterami i opowiedzeniem całej historii w sposób bardzo zabawny oraz zrozumiały dla odbiorcy, który nie gra w gry. Takie przedstawienie naprawdę przypadło mi do gustu. Film zapewne będzie grany do połowy stycznie 2018 roku, więc można się na niego wybrać.

Dunkierka (2017)

Dramat wojenny, okraszony fantastyczną muzyką i wzruszającymi scenami. Dunkierka na swój sposób pokazuje jak przytłoczeni Alianccy żołnierze z Belgii, Wielkiej Brytanii, Kanady i Francji muszą ewakuować się z Dunkierki do Wielkiej Brytanii. Oglądając sceny ewakuacji na początku, byłem trochę zagubiony, ponieważ w filmie Dunkierka widzimy, niektóre wydarzenia kilka razy, lecz oczami innych bohaterów występujących w filmie.

Marsz pingwinów 2: Przygoda na krańcu świata

Tak, trafia do tego rankingu film dokumentalny. Jednak nie jest to zwykły dokument, a opowieść o grupie pingwinów, skupiając się głównie na jednym bohaterze, który pierwszy raz wyrusza w swoją wielka podróż. W filmie dokumentalnym spodziewamy się często suchych faktów na dany temat. Marsz pingwinów 2: Przygoda na krańcu świata, nie jest takiego rodzaju filmem. Skupia się on bardziej na pokazaniu przygody głównego bohatera. Wszystko czyta Piotr Fronczewski, co nadało bardzo fajnego klimatu całemu seansowi w kinie.

Oczywiście, filmów, które mi się podobały, było więcej. Jednak te pięć tytułów przypadło mi najbardziej do gustu i jest to moja subiektywna opinia o nich. Jaki jest wasz ranking filmowy 2017 roku? Piszcie w komentarzach!

Artykuł Moje podsumowanie filmowe 2017 roku pochodzi z serwisu TestHub.pl.