Nazwa

Ford Puma powraca, ale nie w takiej formie jak go zapamiętaliśmy. Nazwa Puma do tej pory zarezerwowane było dla małego coupe produkowanego od 1997 do 2002 roku. Indywidualny styl wciąż sprawia, że to ​​auto uwzględnia każda lista „najlepszych używanych samochodów”. Po 17 latach przerwy „Puma” zostaje odkurzona i użyta w nowym pięciodrzwiowym SUV-ie. Zmiana segmentu już nie szokuje, najlepszym przykładem jest Mitsubishi Eclipse, które z sportowego auta zostało crossoverem.

Nowy Ford ma trafić do dealerów pod koniec tego roku i zapewnić marce konkurenta w walce z rywalami takimi jak Nissan Juke, Peugeot 2008 i Renault Captur.

Nadwozie

Nowa Puma zbudowana jest na tej samej płycie co Fiesta, tak samo jak stary model. Ford nalegał, by nowy samochód miał „atletyczną i pożądaną stylizację”, jak jego poprzednie wcielenie.

Dopóki samochód nie zadebiutuje w drugiej połowie roku, to zdjęcia z teasera i zamaskowanego auta przechodzącego drogowe testy to wszystko, co daje nam Ford. Auto na pierwszy rzut wygląda bardzo podobnie do Renault Captur. Stylistyka wyraźnie łączy go z nowym Fordem Kuga.

Spójny wygląd naszych aut jest dla nas bardzo ważny- dyrektor ds. Projektowania Ford of Europe, Amko Leenarts.

Przód samochodu wykorzystuje elementy stylizacyjne spójne z Kugą, z podobnymi diodami LED i diodami wokół zakrzywionych reflektorów. Są one umieszczone jednak nieco wyżej, co pozwala wygospodarować miejsce na większy grill otoczony przez kolejne wloty powietrza.

Wysokość samochodu również potwierdza twierdzenia Forda, że ​​nowa Puma będzie niezwykle praktyczna. Ford odpowiada w ten sposób na krytykę klientów konkurencyjnych SUV-ów o brak praktyczności tych aut. Tylna klapa otwiera się, ukazując bagażnik, który z regulowaną podłogą w najniższym ustawieniu, oferuje 456 litrów przestrzeni bagażowej – to 46 litrów więcej niż w Peugeot 2008, ale tylko jeden litr więcej niż Captur.

Napęd

Wiemy również, że crossover wyposażony zostanie w 48-woltową, łagodną technologię hybrydową, która znajdzie również zastosowanie w modelach Fiesta oraz Focus.

System hybrydowy współpracować będzie z wielokrotnie nagradzanym silnikiem EcoBoost o pojemności 1 litra. Jak to działa? Zintegrowany rozrusznik/generator napędzany paskiem odzyskuje energię z układu hamulcowego i podaje go do 48-woltowego akumulatora litowo-jonowego chłodzonego powietrzem. Generator nigdy sam nie zasila samochodu, ale zapewnia mile widziany wzrost momentu obrotowego, zwiększając osiągi i obniżając emisje. Nie ma jeszcze żadnych wzmianek na ten temat, ale przewidywana moc układu oceniana jest na 153 KM i moment obrotowy na 240 Nm, a 50 Nm pochodzi ze zintegrowanego systemu generatora.

Ceny

Na tą chwilę Ford nie ujawnia żadnych informacji na temat cen. Zzakładając, że Puma otrzyma silnik podobny do Fiesty, spodziewamy się, że podstawowe wersje kosztować będą w granicach 70 tys złotych.

Podczas gdy Puma dołączy do nowego Forda Kuga w ofercie SUV-ów, istniejący model EcoSport pozostanie w gamie i zostanie zastąpiony przez kolejną generację. Jednak ten samochód pozostanie punktem wejścia do gamy SUV.

Źródło: autexpress.co

Artykuł Nowy Ford Puma będzie Crossoverem pochodzi z serwisu TestHub.pl.

Fascynatom amerykańskiej motoryzacji z pewnością nie trzeba przedstawiać nazwy Raptor. Ogromny pick-up Ford F-150 w takiej wersji to jedno z aut, w którym przeżylibyśmy każdą apokalipsę. Patrząc obiektywnie na dość wąskie drogi Starego Kontynentu jest on jednak zbyt wielki. Na szczęście Ford wie, że także w Europie znajdą się klienci, którzy chcą jeździć mocnym, efektownie wyglądającym pickupem. Kierując się tą myślą powstał Ford Ranger Raptor.

W całym przedsięwzięciu pomogli specjaliści z Ford Performance. Wzorem był oczywiście F-150 Raptor. Auto wyróżnia się poszerzonymi błotnikami, ogromnym grillem, oponami BF Goodrich A/T(285/70/R17) i system wyboru jednego z 6 trybów pracy układu napędowego. Do wyboru będą tryby takie jak: Normal, Sport, Grass/Gravel, Snow, Mud/Sand, Rock i Baja.

Ranger to jeden z najlepiej sprzedających się samochód tego typu w Europie.

Dla miłośników jazdy terenowej znalazła się dodatkowo wzmocniona rama, adaptacyjne amortyzatory firmy Fox, aluminiowe wahacze dedykowane specjalnie dla tej wersji, znacznie zwiększono także prześwit oraz dodano dodatkowe osłony nadwozia i podwozia. Całe auto prezentuje się niezwykle rasowo.

Co rzadkie w przypadku aut typowo terenowych, Ford zadbał także o bardzo wydajne hamulce. Podwójne zaciski i tarcze o średnicy 332 mm znajdziemy na obydwu osiach. Z pewnością przyczynią się do bardzo szybkiego wytracania prędkości. Do napędu posłuży dwulitrowy silników diesla EcoBlue o mocy 213 KM. Ważniejszą wartością jest tu jednak maksymalny moment obrotowy, który wynosi aż 500 Nm. Przeniesienie napędu na wszystkie koła odbywa się za pomocą 10-stopniowej przekładnia automatyczna, którą można obsługiwać również łopatkami za kierownicą.

Raptor powstał głównie z myślą o jeździe w terenie, jednak jego wnętrze jest zupełnie cywilizowane i świetnie wyposażone.

Z ciekawostek, nowy Raptor zanim trafi na rynek, zadebiutuje w grze wideo Forza Horizon 4, która do sprzedaży trafi już 4 października. Rynkowy debiut auta nastąpi dopiero w 2019 roku. Wówczas powinniśmy poznać szczegółowe dane dotyczące osiągów i ceny.

Zobacz również:

Ford F-150 Pickup wycofany ze względu na specyficzne ryzyko zapłonu

Artykuł Ford Ranger Raptor trafi do Europy pochodzi z serwisu TestHub.pl.

How are you się czujesz?

Model Edge na naszym rodzinnym rynku nie zdobył, póki co, zniewalającej popularności. Czy słusznie, postaram się wykazać później. Dlaczego tak się dzieje? Między innymi dlatego, że boimy się nieznanego, a częściowo też dlatego, że Ford nie przyłożył się wystarczająco do promocji swojego dziecka. Z racji, że centrala marki z niebieskim owalem w logo nie traktuje nas wciąż jako partnerów do współpracy, przesyłamy specjalne podziękowanie salonowi Auto Nobile za udostępnienie auta do testu. A chyba jest za co, z resztą ocenicie sami po całej lekturze.

Ciekawy, ale nie szokujący

Moje pierwsze spotkanie ze śnieżnobiałym Edgem odbyło się w samym początku pięknej polskiej wiosny, przy akompaniamencie drobnych i równie białych kwiatów wiśni. W tej scenerii prezentował się wybitnie godnie. Godnie, dostojnie i efektownie, a przy tym „obco”. Do tego stopnia, że stojąc w korku obok totalnie kosmicznego, elektrycznego Renault Twizy, czułem że reszta użytkowników warszawskich ulic patrzy na nas z równym zaciekawieniem. Nawet kierowca tego cudacznego francuskiego „pojazdu”, korzystając z przymusowego na światłach postoju, zagadał mnie o moje auto. To dość dobrze oddaje, jak bardzo egzotycznym autem na polskich drogach jest ten amerykański SUV.

Mam mieszane uczucia, czy to całe zainteresowanie jest zasadne, czy wręcz przeciwnie. Edge oczywiście wygląda niesztampowo, ale przy tym nie jest jakimś wyrwanym z kontekstu ogromnym krążownikiem. Kiedy dochodziłem do niego na parkingu, momentalnie rzucał się w oczy. Zastanawiałem się tylko, ile w tym udziału biało-perłowego lakieru, sporej ilości chromu i wielkich 21-calowych felg (specjalnie dla wersji Vignale), a ile amerykańskiego ducha. Czy Edge wygląda ostentacyjnie? Tak i nie. Tak, bo jest kompletnie inny niż to, co możemy zobaczyć u europejskiej konkurencji, a co za tym idzie przyciąga wzrok każdego w okolicy. Nie, bo nie szokuje rozmiarami, które nie są szczególnie szalone, ani formą, bo ta mimo tego, że jest „inna” to nie jest ani groteskowa, ani cudaczna, nawet na polskich ciasnych drogach.

Większy niż myślisz, ale mniejszy niż się wydaje

Jak duży jest SUV Forda? Żeby to sprawdzić stanąłem najpierw obok BMW X3, które przy Edge’u wydawało się dziecięcą zabawką i obok X5 i tutaj sprawa wyglądała z goła inaczej. Ford jest nieco mniejszy, niż duży SUV z Bawarii, a przy tym sprawia wrażenie równie, o ile nie bardziej, poważnego. Jedno jest pewne, auto budzi respekt. Potężny chromowany grill, mocne, odważne przetłoczenia, lekko „wkurzone” przednie reflektory, wspaniałe LED-owe światła z tyłu, przecinające tylną klapę, ogromne połacie blachy i małe szyby. Wszystko razem tworzy wizerunek samochodu, z którym nie ma żartów, kiedy pojawi się znienacka we wstecznym lusterku. Jeżeli chodzi o prezencję, nie ma się do czego przyczepić. Oczywiście, ten styl nie każdemu przypadnie do gustu, nie sposób jednak odmówić mu oryginalności i polotu. Najlepiej będzie, żebyście sprawdzili zdjęcia i wyrobili sobie własną opinię. Ja jestem jak najbardziej za tą oryginalną stylistyką, wybijającą się na opatrzonym europejskim podwórku.

Co ciekawe Edge robi to wszystko mimo swojego stażu na rynku. Oczywiście nie na naszym rodzimym, tylko ogólnoświatowym, bo ten SUV jest sprzedawany już od dekady! A teraz spójrzcie na niego i sami sobie odpowiedzcie, czy jest coś, co przy takim wieku wygląda w tej klasie równie świeżo? Według mnie nie.

Amerykańska przestrzeń, europejska solidność

A jak jest we wnętrzu? Osoby, które wcześniej spotkały się z barokowymi i kiczowatymi autami zza wielkiej wody, mogą być mocno zaskoczone. „Przedział pasażerski”, jest zaprojektowany i wykonany w 100% na europejską modłę. Próżno szukać tutaj tanich skrzeczących plastików, bezmyślnie zaprojektowanych przycisków i innych temu podobnych wydurnień. Mamy za to do dyspozycji iście amerykańską ilość miejsca, całkiem niezłe materiały, przemyślane i ergonomiczne rozwiązania. Co więcej, producent do naszej dyspozycji oddał również kontakt do podłączenia dowolnego sprzętu, z tym, że wtyczka jest, a jakże, amerykańska.

Dodatkowo, jeżeli wybierzcie pakiet Vignale, zasmakujecie nieco luksusu, w postaci eleganckiego wzoru przeszyć na skórze foteli i garści napisów Vignale, które skutecznie podnoszą prestiż Na chwilę uwagi zasługuje nagłośnienie firmowane przez SONY, które doskonale umili każdą podróż. Nie da się wyzbyć wrażenia, że Edge to auto stworzone do podróżowania cała rodziną, zarówno na krótkie, jak i długie dystanse. Każdy znajdzie tutaj coś dla siebie, a przy tym nie odczuwamy, że musimy z czegoś rezygnować, bo jeździmy autobusem. Za to wielki plus.

And suddenly, zakręty!

No dobrze, ale ten kto miał okazję jeździć europejskimi Fordami, ten wie, że słyną one z bardzo dobrego prowadzenia, możliwe że najlepszego w swojej klasie. A jak jest z Edgem, który urodził się i wychował na prostych highway’ach pozbawionych zakrętów i dziur, jakże typowych dla naszych rodzimych dróg i bezdroży? Na szczęście podwozie i silnik nadążają za resztą auta i nie zawodzą gustów Europejczyków. Prowadzenie i sposób resorowania nie jest ukierunkowany w stronę sportu, jak ma to miejsce na przykład w SUV-ach z Bawarii. I właściwie to bardzo dobrze, bo przecież nie o ściganie się tu chodzi, a sztywne zawieszenie mogłoby skutecznie psuć przyjemność dostojnego połykania kilometrów, zwłaszcza na 21-calowych chromowanych felgach (wersja Vignale). Właśnie słowo dostojnie, idealnie obrazuje to jak auto zachowuje się na drodze. Najlepiej czuje się przy spokojnym połykaniu kolejnych kilometrów.

Nie oznacz to broń Boże, że Edge boi się zakrętów, co to, to nie! Auto jest zwarte, prowadzi się precyzyjnie i nawet mimo dużych rozmiarów nie stresuje, kiedy jedziemy po zakrętach w gęstym ruchu miejskim. Zawieszenie dobrze radzi sobie z dziurami, skutecznie izolując nas od niedoskonałości nawierzchni, nie bujając przy tym jak kuter, pijanego rybaka z Kołobrzegu.

Silnik jest dobry, ale dlaczego jest tylko jeden?!

Nieco rozczarowuje mizerny wybór silników, a właściwie to mamy do dyspozycji jeden silnik. Co prawda w dwóch wariantach mocy, ale to jednak tylko jeden diesel. Trochę słabo. Przydałaby się jakaś mocniejsza benzyna. Ale z tego co wiem Ford poszedł po rozum do głowy i ma przygotować ponad 300 konną wersję z benzyniakiem pod maską, więc jeszcze chwilę wstrzymam się z lamentem. Póki co na otarcie łez na pokładzie znajdujemy świetną skrzynię automatyczną. Idealnie rozumie się ze wspomnianym wcześniej dieslem, zapewniając zadowalającą dynamikę i powściągliwość jeżeli chodzi o spalanie. Przez czas testu Edge konsumował średnio między 8.9 a 10 litrów oleju napędowego na 100 km. Liczby może nie powalają na kolana, ale jeżeli dodacie do tego moją zwyrodniałą, ciężką stopę i poruszanie się głównie w obrębie Warszawy, to zaczyna być to już bardzo dobry wynik, jak na tak duże auto wypchane po brzegi skórą i elektroniką.

Niekochane, chociaż dobre dziecko

Przyszedł czas na podsumowanie spotkania ze śnieżnobiałym Edgem. Jak sprawdził się na polskiej ziemi? Zaskakująco dobrze. Próżno w nim szukać amerykańskich przywar w negatywnym znaczeniu tych słów. SUV Forda połączył w sobie pozytywne cechy aut z obu kontynentów, tworząc smaczny bigos. Tak wiem, że macie jeszcze do niego wstręt po świętach, ale przecież dobry bigos jest spoko. Mamy tutaj typową dla amerykanów przestronność, wygodę i spokój połykania drogi, a do tego europejskie prowadzenie, oszczędny i dynamiczny silnik i porządne materiały. W gratisie dostajemy oryginalny wygląd i poczucie, że w zalewie takich samych SUV-ów jesteśmy na swój sposób wyjątkowi. Nie wydając przy tym góry pieniędzy. Gdyby popracować nieco nad ilością wersji wyposażenia i koniecznie nad większą ilością silników to Edge mógłby nieźle namieszać na europejskim rynku, trochę szkoda, że producent traktuje akurat to dziecko, nieco po macoszemu, bo zdecydowanie zasługuje na więcej uwagi. Do następnego!

Tekst: Marcin Witkowski

Foto: Łukasz Krawczyk, Marta Witkowska, Marcin Witkowski.

Reflektory podobne zupełnie do nikogo

Ten napis jest dosłownie wszędzie

Dat ass!

Kawał porządnego wozu!

Tak zamknięty...

A tak otwarty

Można mieć wątpliwości, kto błyszczy bardziej Edge, czy Narodowy.

Artykuł [TEST] Ford Edge, czyli owoc miłości amerykańsko-europejskiej pochodzi z serwisu TestHub.pl.