Piękna i doskonała

Z olbrzymią niecierpliwością wyczekiwałem na ten test. Moje oczekiwania w związku z tym urosły do niebotycznych wręcz rozmiarów. To dość niekomfortowe położenie dla testowanego modelu, kiedy poprzeczka zostaje zawieszona wysoko. Mazda 3 nie przejęła się tym jednak i każdego dnia zachwycała. 

“Trójka” jest typowym kompaktem, choć wersja sedan, która trafiła do testu, prezentowała się wyjątkowo okazale. Kiedy pierwszy raz do niej wsiadłem, miałem wrażenie, że jest w niej po prostu ciasno. Szybko jednak przekwalifikowałem moje odczucia na: “przytulnie”. Miejsca z przodu jest w sam raz, z tyłu na styk, jednak fotele są wyprofilowane i siedzi się na nich niezwykle wygodnie. Wyższym pasażerom nie polecam podróżowania w drugim rzędzie siedzeń. Mimo wszystko, mało które auto kompaktowe może pochwalić się tak dobrze przemyślanym konceptem zagospodarowania przestrzeni. 

Linia nadwozia w stylistyce Kodo utwierdza mnie tylko w przekonaniu, że projektanci Mazdy nie tworzą aut, ale dzieła sztuki. Brakowało mi bardzo lakieru Soul Red, jednak kolor Machine Grey również wyglądał gustownie. Prawdziwa magia zaczyna się jednak dopiero w środku. 

Całość perfekcyjnie przemyślana

Wnętrze samochodu jest niezwykle dobrze zaplanowane i żaden z elementów nie znalazł się tam przypadkowo. Ekran osadzony w centralnej części znajduje się wysoko, tak aby spojrzenie nań nie wymagało znacznego odwrócenia wzroku od drogi. To nam nie grozi też za sprawą wyświetlacza przeziernego oddanego do dyspozycji kierowcy. HUD z prawdziwego zdarzenia (czyli wyświetlany na szybie, a nie małej plastikowej płytce) pokazuje na bieżąco informacje nt. prędkości, ale też te z nawigacji, systemu monitorowania martwego pola i wykrywania znaków ograniczeń. Sam ekran centralny nie jest dotykowy – i w żadnym razie nie jest to wadą, a świadomą decyzją projektanta. Sterowanie wszystkimi funkcjami odbywa się intuicyjnym pokrętłem znanym m.in. z BMW. 

Zresztą nie tylko aspekty techniczne zasługują na pochwałę. Stylistyka wnętrza jest minimalistyczna i niezwykle przy tym elegancka. Całość została wykonana z dobrej jakości materiałów, których nie powstydziłaby się klasa premium. I mówiąc całość – mam dokładnie to na myśli. Materiał okalający wnętrze drzwi czy deskę rozdzielczą jest niezwykle przyjemny w dotyku. Jedyne czego mogę się czepiać to fortepianowy lakier wokół skrzyni biegów, który pomimo niskiego przebiegu już zdołał się porysować. 

Kiedy już nacieszymy swe oczy stylowym wnętrzem, warto zwrócić uwagę na zegary. Środkowy panel jest wyświetlaczem, jednak możemy wybrać tryb, w którym do złudzenia przypomina analogową wskazówkę. Wszystko za sprawą znakomitego kontrastu. Na pochwałę zasługuje także wykorzystanie przestrzeni pomiędzy poszczególnymi segmentami. Dodatkowe cyfrowe wskaźniki spalania i zasięgu wciśnięto między analogowymi zegarami obrotomierza, stanu paliwa i temperatury, a cyfrowym wyświetlaczem prędkościomierza. Żeby jednak nie uszczęśliwiać nikogo na siłę – projektanci dali możliwość ich wyłączenia. 

Silnik z wielkim duchem

Pod maskę testowanego egzemplarza trafił zaledwie 120-konny silnik wolnossący o pojemności dwóch litrów. Jak na tak małą moc jednak spisuje się rewelacyjnie. Auto jest zwinne i sprawnie przyspiesza, kiedy tylko tego potrzebujemy. Drobne zastrzeżenia można ewentualnie mieć do automatycznej przekładni, której zdarza się delikatnie szarpnąć podczas zmiany przełożenia. Całość jednak spisuje się znakomicie – zarówno podczas jazdy po mieście, jak i w dłuższej trasie. 

Co jednak najważniejsze – silnik został zaprojektowany tak, aby spalanie było jak najniższe, a żywotność jak najdłuższa. Całość wzmacnia system Mild Hybrid, który odzyskuje energię z hamowania, zasilając urządzenia elektroniczne na pokładzie, a także wspierając jednostkę spalinową podczas ruszania i wytężonej pracy. W rezultacie kupujemy więc samochód na długie lata, którego spalanie w mieście (i pod moją ciężką stopą) oscyluje w granicy 7-8 litrów. 

Podsumujmy: siedzimy zatem na całkiem wygodnym fotelu (choć podparcie lędźwiowe mogłoby być nieco lepsze), w otoczeniu znakomicie przemyślanego i spasowanego wnętrza, wykonanego ze świetnej jakości materiałów. Nadzorujemy naszą prędkość i czytamy wskazówki z nawigacji wprost z przedniej szyby dzięki znakomitemu HUDowi, a kiedy chcemy poprawić sobie humor, zerkamy na odczyty spalania. Czy może być lepiej? 

Wygoda, ale i bezpieczeństwo

Oczywiście, nad naszym bezpieczeństwem czuwa bowiem zestaw asystentów wspierających kierowcę. Niektóre stricte związane z możliwymi zagrożeniami na drodze – takie jak system wspomagający hamowanie, monitorowanie pojazdu w martwym polu, czy aktywne utrzymywanie w pasie ruchu. Inne zwiększają w znaczny sposób naszą wygodę i bezpieczeństwo wykonywanych manewrów – i warto tu wymienić monitorowanie ruchu poprzecznego z przodu i z tyłu (kiedy nie widzimy czy ktoś nadjeżdża) oraz rewelacyjną kamerę 360 pozwalającą na spojrzenie na położenie naszego auta “z lotu ptaka”. Na pokładzie mamy do dyspozycji również adaptacyjny tempomat, który wyręczy nas również w korku i system monitorujący zmęczenie kierowcy. 

Mazda 3 oferuje nam praktycznie wszystko czego możemy oczekiwać po samochodzie kompaktowym w dzisiejszych czasach. Za perfekcję trzeba jednak zapłacić. Wersja wyposażenia Hikari, którą otrzymałem do testu kosztuje cennikowo w podstawie 117 900 PLN. Za lakier i skórzaną tapicerkę musimy dopłacić jeszcze 8 900 PLN. 

Artykuł Mazda 3 2.0 AT 120KM – królowa aut kompaktowych pochodzi z serwisu TestHub.pl.

Honda e została opracowana z myślą o zachowaniu stylistyczne prostoty i funkcjonalności. Czyste linie zewnętrzne zostały zachowane dzięki zastosowaniu systemu bocznych kamer, który zastąpił zwykłe lusterka. Obraz z niewielkich urządzeń trafia do dwóch sześciocalowych ekranów wewnątrz pojazdu. Rozwiązanie to zastosowano po raz pierwszy w segmencie aut kompaktowych.

Stylistyka
Auto stylistycznie w swojej prostocie przypomina pierwszą generacja Civica. Ma podobną linię, oraz nawiązujące elementy jak np. Światła. Samochód wyróżnia się płynnym liniami i gładkim powierzchniami z wysuwanymi kłamali drzwi. Honda e pomimo swojej prostoty i „kwadratowej” bryły ma ciekawy design. Na całej szerokości przodu oraz tyłu rozciąga się czarna blenda, która chowa w sobie przednie reflektory oraz tylne światła.

W środku auta nie znajdziemy standardowego kokpitu pełnego przycisków, tylko ogrom tabletów. W środku można się poczuć jak w bazie kosmicznej, a nie wewnątrz samochodu. Oczywiście na pokładzie znajdziemy wszystkie już dostępne na rynku systemy łączności oraz obsługi radia, czy klimatyzacji za pomocą ekranów dotykowych.

Wykorzystana techniką
Honda e wyposażona jest w wydajny silnik elektryczny dostępny w dwóch wariantach mocy:100 kW (136KM) lub 113 kW (154KM). Silnik generuje maksymalny moment obrotowy rzędu 315 Nm. Akumulator o pojemności 35.5 kWh jest jednym z najmniejszych w swojej klasie, ale po pełnym załadowaniu oferuje zasięg do 220 km. Taki zasięg w zupełności wystarcza do codziennej jazdy po mieście. Auto ma możliwość szybkiego ładowania do 80% pojemności w 30 min.

Dynamika pojazdu.
Honda e napędzana jest tylko i wyłącznie na tylną oś, co jest wspaniałą wiadomością dla maniaków tylnego napędu. Samochód do pierwszej setki jest w stanie się rozpędzić w ok 8 sekund zapewniając doskonałą dynamikę jazdy już od samego startu.

Honda tym modelem otwiera nowy rozdział w historii aut tej marki

Źródło: honda.news

Artykuł Produkcyjna wersja modelu Honda e. pochodzi z serwisu TestHub.pl.

Dynamiczny wygląd
Najnowszy model koreańskiej marki cechuje dynamiczny wygląd, który podkreśla kontrast między miękkimi powierzchniami i ostrymi krawędziach. Zmianie uległa szerokość, wysokość i rozmiar kół, dzięki czemu samochód zyskał energetyczny i zwinny wygląd. Nowy i10 wyróżnia się w segmencie A młodzieńczym i dynamicznym designem. Sylwetkę i aerodynamikę poprawiają trójkątne przedłożenia. Szeroki grill z wbudowanymi światłami LED nadaje audi sportowego charakteru. Słupek C jest w kształcie litery X i wyróżnia się z daleka, a dodatkowo znajduje się na nim logotyp Hyundai.

Technologia i bezpieczeństwo
Nowy i10 będzie wyposażony w szereg systemów bezpieczeństwa oraz łączności. Blue Link, Apple Car Play, Android Auto, bezprzewodowe ładowanie smartfona oraz kamera cofania to tylko niektóre opcje dostępne w tym samochodzie. Auto jak na segment A jest bardzo dobrze wyposażone i nie ma się czego wstydzić na tle konkurencji. System FCA używa radaru nie tylko wygrywając i ostrzegając przed kolizją z innymi autami, ale też z pieszymi czy rowerzystami. Hyundai wyposażony jest w system utrzymywania pasa ruchu (LKAS) oraz system monitorujący poziom koncentracji uwagi kierowcy (DAA).

Hyundai i10 ma ambicje, aby stać się nowym liderem segmentu. Czy uda mu się osiągnąć cel? Odpowiedź poznamy z biegiem czasu, gdy poznamy jego pozycję na rynku. Więcej zdjęć i informacji o nowym modelu niebawem się pojawią.

Źródło: https://www.hyundai.news/pl/modele/hyundai-prezentuje-pierwszy-szkic-modelu-hyundai-i10-nowej-generacji/

Artykuł Hyundai prezentuje pierwszy szkic nowej generacji i10 pochodzi z serwisu TestHub.pl.

Z zewnątrz standard, w środku rewolucja

To już czwarta generacja kompaktu Forda. Sama bryła samochodu nie uległa zbytniej zmianie – nadal mamy do czynienia z klasycznym hatchbackiem. Focus zyskał aż 18 centymetrów długości, choć pozostał taki sam na szerokość. Prawdziwe zmiany jednak czekają nas dopiero w środku. Kratki wylotu powietrza zostały zupełnie przemodelowane – z pionowych stały się poziome, centralny wyświetlacz zaś został wyraźnie oddzielony i przeniesiony do góry. Nie zmienił się z kolei zbytnio układ zegarów i panel sterowania klimatyzacją.

Do testu przypadła nam niezwykle bogato wyposażona wersja ST-line, która góruje w cenniku wraz z wersją Titanium, pod maskę trafił zaś najmocniejszy wysokoprężny silnik 2.0 EcoBlue o mocy 150 KM z automatyczną skrzynią biegów. Całość została polakierowana najdroższym cennikowo kolorem Ruby Red (dopłata 3200 zł), posadzona na pięknych osiemnastocalowych felgach (+2600 zł) a do środka wstawiono częściowo skórzane fotele (+5400 zł). Czemu tylko “częściowo” przy tak znacznej dopłacie? Również nie mam pojęcia.

Osobiście mam mieszane uczucia, jeśli chodzi o wnętrze. Całość wykonana jest całkiem elegancko, jednak mnogość różnych materiałów sprawia, że ogólna kompozycja wydaje się nieco chaotyczna. Być może taki efekt wprowadza pakiet stylistyczny ST-Line Red, który do wszystkiego dokłada nam dodatkowe listwy w kolorze “jasny carbon” na drzwiach i środkowej konsoli – i po prostu tych zdobień jest aż nadto. Rozczarujemy się też, próbując włączyć lampki do czytania dla pasażerów z tyłu. Podsufitka znacznie się wtedy wygina, zupełnie jakby była naciągniętą na górze samochodu plandeką, a nie przestrzenią bezpośrednio pod twardym dachem. Pamiętam, że na to samo zwróciłem uwagę przy okazji testu 5 generacji Mondeo – i jak widać nic się w tej materii póki co nie zmieniło.

Technologicznie – bardzo dobrze

Są to jednak detale, które nie wpływają na komfort użytkowania samochodu, zwłaszcza przez kierowcę. Ten cały czas patrzy na drogę przed sobą, prędzej więc zwróci uwagę na Head-Up display, zwany też wyświetlaczem przeziernym, który w Focusie wykonany został w formie przezroczystej plastikowej płytki, na której wyświetlane są informacje o prędkości, ograniczeniach czy dane z aktywnego tempomatu. Rozwiązanie wygodne o tyle, że nie musimy odrywać wzroku od drogi, aby skontrolować najistotniejsze informacje.

Na zdecydowanie większą uwagę zasługuje pakiet Parking, w skład którego wchodzi szerokokątna kamera, osłony na krawędzie drzwi (które chowają się w momencie ich zamykania) oraz Active Park Assist. Taki z prawdziwego zdarzenia, który cały proces parkowania prowadzi za nas, pozostawiając nam jedynie sprawdzanie, czy wszystko dzieje się tak jak powinno. System kontroluje w tym czasie nie tylko kierownicę, ale też skrzynię biegów i pedały. Ten element zdecydowanie wyróżnia Focusa na tle konkurencji.

No właśnie, a skoro już przy skrzyni biegów jesteśmy – nowością jest również E-shifter – pokrętło do sterowania automatyczną skrzynią biegów dostępne dla wszystkich wersji wyposażenia. Nie jest to jakiś przełom, tego typu rozwiązania widzieliśmy już chociażby w Jaguarach, choć w popularnych kompaktach jest to pewien powiew świeżości.

Udogodnień nie brakuje

Słowem – nowy Focus przyjemnie zaskakuje zastosowanymi rozwiązaniami i wyróżnia się pod paroma względami na tle konkurencji. Oczywiście posiada wszelkie systemy bezpieczeństwa, takie jak Lane Keeping Alert czy Pre-Collision Assist, przy czym zdarzyło mi się, że ten drugi kilkukrotnie odzywał się, kiedy nie było żadnego zagrożenia kolizją – wręcz pas przede mną na przeszło sto metrów do przodu był kompletnie pusty.

Na pochwałę zasługuje również system rozpoznawania znaków, który radzi sobie nie tylko ze wskazaniami ograniczeń, ale także z informacjami o wjeździe i wyjeździe ze strefy zabudowanej czy na drogę ekspresową. Co ciekawe – poza terenem zabudowanym system trafnie określa dozwoloną prędkość zależnie od drogi, po której się poruszamy – 90 na jednojezdniowej i 100 na dwujezdniowej. Czy zaangażowane jest w to wsparcie GPS z mapą ograniczeń obowiązujących na terenie naszego kraju? W oficjalnych materiałach Forda nie udało mi się znaleźć takiej informacji, jeśli jednak tak jest – producent najwidoczniej jest już przygotowany na zmiany w przepisach UE w temacie obowiązkowych ograniczników prędkości.

Miałem szczęście testować Focusa w momencie, gdy nastąpiło gwałtowne pogorszenie pogody – udało mi się zatem gruntownie sprawdzić pakiet Winter w iście bojowych warunkach. Ogrzewanie przedniej szyby w samochodach Forda nie jest już żadną nowością i sprawdza się znakomicie. W skład pakietu wchodzą także podgrzewane w trójstopniowej skali fotele oraz kierownica. Do rozgrzania zarówno jednego, jak i drugiego Focus potrzebował raptem kilkunastu sekund – zaraz po opuszczeniu osiedlowej drogi fotel zaczął mnie… parzyć! Całość działa zatem błyskawicznie i aż zbyt dobrze.

Ekonomicznie i przyjemnie

Ford bardzo sprawnie podąża za rynkowymi trendami w temacie stosowanych technologii, ale też zaskakuje niektórymi rozwiązaniami. Nie zmienia to jednak faktu, że wciąż jest to wygodny kompakt, którym śmiało możemy wybrać się na wycieczkę z rodziną czy dojeżdżać do pracy. Miejsca w środku jest w sam raz, prowadzi się bardzo komfortowo, wytłumienie kabiny zaś jest niezłe. Wersja ST Line ma dodatkowo utwardzone i obniżone zawieszenie, które mimo to dobrze radzi sobie także na drogach gorszej jakości.

W testowanym egzemplarzu z dwulitrowym silnikiem wysokoprężnym dostępna była też regulacja trybu jazdy. Różnice między “sport” a “komfort” były wyraźnie odczuwalne zarówno w pracy skrzyni biegów, jak i samego zawieszenia. Niezależnie jednak od wyboru – silnik reagował dynamicznie, a skrzynia biegów sprawnie operowała przełożeniami. Wrażenie przyspieszenia w aucie jest duże, mimo że faktycznie trzeba aż 9,3 sekundy, aby osiągnąć 100 km/h – ale tak to już bywa z silnikami Diesla. Ucieszy nas z pewnością także spalanie, które w trasie spada poniżej 5,5 litra. W okresie całego testu, gdzie znaczna część przypadła na jazdę po mieście spaliliśmy średnio 7 litrów na 100 kilometrów – to bardzo dobry wynik.

Podsumowując…

Zalety:

• Zastosowane technologie miejscami rozkładają konkurencję na łopatki
• Zawieszenie pracuje bardzo dobrze a silnik jest dynamiczny niezależnie od trybu jazdy
• Zimą zdecydowanie nie zmarzniemy
• Szerokie możliwości konfiguracji – każdy może mieć wymarzonego Focusa

Wady

• Jeśli jednak poniesie nas fantazja przy konfiguracji – portfel może zaboleć
• Połączenie zwykłych żarówek z LEDami wygląda przeciętnie
• Niektóre rozwiązania nie zawsze działają prawidłowo
• Można mieć wątpliwości co do jakości wykonania niektórych elementów.

Rozpiętość cenowa nowego Focusa jest spora – tabelę otwiera wersja Trend ze stukonnym benzynowym silnikiem za 73 tysiące złotych. Za prezentowany egzemplarz jednak trzeba by zapłacić niemal dwukrotnie więcej. Jeśli zatem ktoś ma ochotę na naszpikowany technologią kompakt Forda – musi przygotować się na spory wydatek.

Artykuł [TEST] Nowy Focus EcoBlue 2.0 150KM AT pochodzi z serwisu TestHub.pl.

Honda e Prototype zaprojektowana została tak, aby sprostać wymaganiom nowoczesnego stylu życia. Wyjątkowy design połączono tu z zaawansowanymi rozwiązaniami poprawiającymi funkcjonalność auta oraz porywającą dynamiką jazdy. Pojazd wyposażono w pakiet funkcji idealnie sprawdzających się na ulicach miast.

Interesujący design

Honda e Prototype opracowana została z naciskiem na funkcjonalność, która znalazła odzwierciedlenie w czystym, niepowtarzalnym projekcie. Gładkie kontury nadwozia prowadzą od maski do panoramicznej szyby czołowej, tworzącej jednolitą powierzchnię ciągnącą się ku górze aż do przestrzeni nad pasażerami pierwszego rzędu. Inne elementy – takie jak wtopione całkowicie w powierzchnię szyb słupki A – poprawiają aerodynamikę i przyczyniają się do zmniejszenia oporu powietrza i redukcji szumów wiatru w kabinie, a co za tym idzie, poprawiają komfort we wnętrzu auta. Wśród rzucających się w oczy detali stylistycznych, które podkreślają czysty, niezakłócony profil nadwozia, znajdują się wysuwane klamki drzwi i niewielkie kamery zastępujące tradycyjne lusterka boczne. Gniazdo ładowania jest zintegrowane z maską w jej środkowej części, co ułatwia ładowanie auta bez względu na lokalizacje gniazdka lub ładowarki. Czarne panele zderzaka przedniego i tylnego z nietypowymi wklęsłymi profilami definiują stylistyczny motyw obecny w innych elementach. Eleganckie kształty skrywają całkowicie nową platformę zaprojektowaną dla modeli elektrycznych, która pozwala na uzyskanie kompaktowych rozmiarów. Do tego stosunkowo długi rozstaw osi, szeroki rozstaw kół i krótkie zwisy poprawiają manewrowość w warunkach miejskich i wpływają na poprawę właściwości jezdnych Hondy e Prototype’a. Dzięki niskiej, muskularnej bryle podkreślonej wypukłymi nadkolami, które mieszczą szerokie opony, proste nadwozie wydaje się bardziej dynamiczne.

Nowoczesne wnętrze

Komfortową atmosfera wnętrza zapewniona została poprzez użycie wysokiej jakości tkanin o intrygujących wzorach, które można spotkać w wielu nowoczesnych domach. Wrażenie przestronności wzmacniane jest przez płaską na całej długości kabiny podłogę. Za komunikacje odpowiada intuicyjny, w pełni konfigurowalny wyświetlacz poziomy z dwoma ekranami, pozwalający zarządzać szeregiem inteligentnych aplikacji i usług. Wyrafinowany interfejs został zaprojektowany z myślą o podniesieniu funkcjonalności samochodu w epoce, kiedy nawet auto powinno być inteligentne. Szereg cyfrowych wskaźników sygnalizujących działanie funkcji wspomagania kierowcy wyświetla się obok ekranów sterowania systemem informacyjno-rozrywkowym, co upraszcza nawigację w wielofunkcyjnym menu. Ekrany wyświetlające widok do tyłu z bocznych kamer wstecznych mają stałe miejsca na przeciwległych końcach deski rozdzielczej, aby zapewnić kierowcy jak najlepszą ergonomię i naturalną kontrolę widoczności przestrzeni za autem. Na pokładzie samochodu znajdziemy także kamerę cofania.

Miejski kompakt

Pierwszy samochód Hondy korzystający z nowej platformy zaprojektowanej dla modeli elektrycznych oferuje ekonomiczną eksploatację i wyjątkową funkcjonalność, dlatego powinien doskonale sprawdzić się w mieście. Honda e Prototype zapewnia ponad 200 km zasięgu oraz szybkie ładowanie – do 80% pojemności akumulatora w ciągu 30 minut, dzięki czemu idealnie nadaje się do miejskiej eksploatacji. Dynamikę w aucie zapewnia silnik elektryczny napędzający tylne koła, gwarantujący frajdę z jazdy i umożliwiający płynne i szybkie przemieszczanie się w miejskiej dżungli.

Honda e Prototype zadebiutuje 5 marca w Genewie. Produkcja kompaktowego miejskiego samochodu Hondy z napędem elektrycznym rozpocznie się pod koniec tego roku.

źródło: informacja prasowa

Artykuł Honda e Prototype: znamy szczegóły! pochodzi z serwisu TestHub.pl.

W kategorii designu, japoński producent utrzymuje od dawna stabilną pozycję w czołówce. Z generacji na generację jego piękne już auta – ładnieją jeszcze bardziej. Nie inaczej jest w przypadku nowego modelu 3, który ukazuje się w dwóch sylwetkach – dynamicznym hatchbacku i eleganckim sedanie. O popularności „trójki” świadczą zresztą wyniki sprzedaży, od premiery pierwszej generacji w 2003 roku klienci nabyli przeszło 6 milionów egzemplarzy. Nic więc dziwnego, że producent określa najnowszą odsłonę modelu jako „strategiczny”.

Majstersztyk designu

Co jest potrzebne, aby projektować sylwetki samochodów dla Mazdy? Patrząc na wygląd nowego modelu 3, mogę dojść do jedynej słusznej konkluzji: trzeba być tylko jednym z najlepszych.

Linia nadwozia, choć spójna z poprzednią generacją, zyskała jeszcze więcej charakteru. Hatchback ma typowo sportowe zacięcie i wyglądem zdecydowanie zachęca nas do dynamicznej jazdy. Sedan zaś… przyznam szczerze, że na pierwszy rzut oka skojarzył mi się z typową, elegancką limuzyną klasy premium. Mazda określa ten design jako stylistykę KODO, w której sylwetka jest zapowiedzią charakteru auta.

Mazda 3 hatchback uległa delikatnemu skurczeniu względem poprzedniej generacji, sedan natomiast wydłużył się aż o 77 milimetrów. Rozstaw osi zwiększył się o 25 mm, zapewniając więcej miejsca w kabinie.

Wnętrze zostało zaprojektowane w myśl idei minimalizmu. Całość jest skierowana delikatnie w kierunku kierowcy, dając mu poczucie całkowitej kontroli nad pojazdem. Do środka trafią między innymi prawie 9-calowy ekran oraz opcjonalny zestaw nagłośnienia premium, wyprodukowany przez firmę Bose. Ponadto Mazda 3 została naszpikowana systemami bezpieczeństwa.

Mazda 3 – nic tylko jeździć

Układ kabiny nie jest jednak jedynym elementem spajającym kierowcę z samochodem. W przypadku nowej „trójki”, zgodnie z obietnicami producenta, układ jezdny został znacznie rozwinięty. Każdy z dostępnych silników ma być odpowiednio responsywny, a sterowanie naturalne i intuicyjne. Wynika to z realizacji filozofii, w której samochód ma być przedłużeniem człowieka, nie zaś odrębną maszyną.

Jednym z silników, w jaki można wyposażyć Mazdę 3 jest Skyactiv X, łączący w sobie zalety silnika wysokoprężnego i benzynowego. Konstrukcja pierwszy raz trafi do produkcji seryjnej. Wsparcie silnika stanowić będzie M Hybrid System, zapewniający obniżenie zużycia paliwa i wyższą przyjemność z jazdy. Ponadto w gamie jednostek napędowych pojawi się także klasyczny silnik benzynowy w dwóch wariantach – 1.5 i 2.0 oraz wysokoprężny 1.8. Nowością będzie napęd na cztery koła, dynamicznie rozdzielający moment obrotowy między osiami.

Do 6 grudnia nowa Mazda 3 będzie wystawiona na Auto Show w Mieście Aniołów, do sprzedaży zaś trafi wiosną 2019 roku.

Artykuł Nowa Mazda 3 – japońska piękność w Mieście Aniołów pochodzi z serwisu TestHub.pl.

Dziś mamy końcówkę roku 2018 i wiemy, że jesteśmy świadkami ewolucji marki Škoda. Właściciel, Grupa VAG, inwestuje w swoje czeskie dziecko i chętnie dzieli się z nim technologiami znanymi z Volkswagenów czy nawet Audi. To, co dawniej było nie do pomyślenia – dziś jest standardem. I kiedy pojawia się zapowiedź kompaktowego auta, które zrewolucjonizuje rynek – nikt już nie traktuje tego jako żart.

Oczekiwania są wysokie

Nie da się ukryć, że Škoda to gracz, z którym trzeba się liczyć. Swoją ofertą pokrywa znaczną część potrzeb klientów, przodując przy tym w rankingach popularności. Nic więc dziwnego, że zapowiedziany niedawno model Scala (o którym już pisaliśmy tu i tu) budzi niemałe emocje.

Zgodnie z obietnicami producenta – powinniśmy spodziewać się prawdziwej rewolucji. Mamy bowiem dostać samochód kompaktowy, który mimo stosunkowo niewielkiego rozmiaru, ma być przestronny oraz zaskakiwać nas rozwiązaniami technologicznymi. Słowo “naj-” w zapowiedzi pojawia się bardzo często. Najbardziej pojemny bagażnik, największy wyświetlacz czy najnowsze systemy wspomagania kierowcy – trzeba przyznać, że Škoda zawiesiła poprzeczkę naprawdę wysoko.

Konkrety? Ponad 10 cali ekranu przypadnie na możliwy do spersonalizowania wirtualny kokpit. Niewiele mniej na system rozrywki, który ma być umiejscowiony na wysokości wzroku kierowcy. Dołóżmy do tego integrację z aplikacją na naszym smartfonie (znaną już z Volkswagena), pozwalającą sprawdzić zdalnie stan paliwa czy lokalizację samochodu i wypełnijmy po brzegi systemami bezpieczeństwa. Oto nowa Scala.

Zresztą nie tylko technologicznie auto ma nas zaskoczyć – producent zapowiada, że w kwestii designu powinniśmy spodziewać się powtórki z modelu koncepcyjnego VISION RS – tyle, że w produkcji masowej. Wewnętrzne oświetlenie samochodu ma być dostępne w kolorach czerwonym lub białym, a jako opcja zapowiedziana jest także tapicerka z ekskluzywnego materiału Suedii.

Czy Škoda Scala będzie game-changerem? Prawdopodobnie przekonamy się o tym już za miesiąc – 6 grudnia, podczas oficjalnej prezentacji modelu w Tel Avivie.

Artykuł Škoda Scala – ewolucja, czy rewolucja? pochodzi z serwisu TestHub.pl.