Fascynatom amerykańskiej motoryzacji z pewnością nie trzeba przedstawiać nazwy Raptor. Ogromny pick-up Ford F-150 w takiej wersji to jedno z aut, w którym przeżylibyśmy każdą apokalipsę. Patrząc obiektywnie na dość wąskie europejskie drogi jest on jednak zbyt wielki. Na szczęście Ford wie, że także w Europie znajdą się klienci, którzy chcą jeździć mocnym, efektownie wyglądającym pickupem. Kierując się tą myślą powstał Ford Ranger Raptor.

Wzorem był oczywiście F-150 Raptor. Auto wyróżnia się poszerzonymi błotnikami, ogromnym grillem, oponami BF Goodrich A/T(285/70/R17) i system wyboru jednego z 6 trybów pracy układu napędowego. W zależności od charakterystyki drogi możemy wybrać: Normal, Sport, Grass/Gravel, Snow, Mud/Sand, Rock i Baja.

Ranger to jeden z najlepiej sprzedających się samochód tego typu w Europie.

Dla miłośników off road’u znalazła się dodatkowo wzmocniona rama, adaptacyjne amortyzatory firmy Fox, aluminiowe wahacze dedykowane specjalnie dla tej wersji, znacznie zwiększono także prześwit oraz dodano dodatkowe osłony nadwozia i podwozia. Całe auto prezentuje się niezwykle rasowo.

Co rzadkie w przypadku aut typowo terenowych, Ford zadbał także o bardzo wydajne hamulce. Podwójne zaciski i tarcze o średnicy 332 mm znajdziemy na obydwu osiach. Z pewnością przyczynią się do bardzo szybkiego wytracania prędkości. Do napędu posłuży dwulitrowy silników diesla EcoBlue o mocy 213 KM. Ważniejszą wartością jest tu jednak maksymalny moment obrotowy, który wynosi aż 500 Nm. Przeniesienie napędu na wszystkie koła odbywa się za pomocą 10-stopniowej przekładnia automatyczna, którą można obsługiwać również łopatkami za kierownicą.

Raptor powstał głównie z myślą o jeździe w terenie, jednak jego wnętrze jest zupełnie cywilizowane i świetnie wyposażone.

Ceny

Podstawowego Ranger’a kupić można za niecałe 100 tys. złotych. Otrzymujemy wtedy auto z pojedynczą kabiną i dwulitrowym 130KM dieslem. Cennik Raptora rozpoczyna się kwotą 199 050 zł, czyli można za niego kupić dwa podstawowe egzemplarze. Jak na auto z „paką” to dość sporo, ale biorąc pod uwagę zdolności terenowe – tę cenę da się usprawiedliwić.

Źródło: autoexpress, materiały prasowe Ford

Artykuł Ford Ranger Raptor-pickup do zadań specjalnych. pochodzi z serwisu TestHub.pl.

Co w praktyce zmieni taka kosmetyczna zmiana? Z punktu widzenia kierowcy nie za wiele, bo samo prawo jazdy nadal jest obowiązkowym wyposażeniem kierowcy, gdy udaję się swoim samochodem na przejażdżkę. Zmianę najbardziej odczują osoby, które nie przywiązują się do miejsca zamieszkania. Od 4-go marca 2019 roku na upragnionym przez wielu kawałku plastiku przestanie pojawiać się adres zamieszkania. Zmiana ta podyktowana jest wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego, który uznał, że wpisywanie adresu na prawo jazdy mija się z ustawą o kierujących pojazdami i naraża ich na dodatkowe koszty. Informację na Twitterze potwierdził dziennikarz RMF FM, Mariusz Piekarski.

Od 4.3.19 prawo jazdy będzie wydawane już bez adresu zamieszkania na dokumencie. Koniec ze zmianą prawka przy przeprowadzce. To efekt wyroku TK, kt uznał, ze to koszt i zbędny klopot. @RMF24pl

— Mariusz Piekarski (@Piekarski_M) October 2, 2018

To już kolejna zmiana zafundowana kierowcom w ostatnich tygodniach, miesiącach. Po karach za cofanie liczników, czy zniesieniu potrzeby posiadania przy sobie dowodu rejestracyjnego oraz polisy OC. Chętnych do nadrobienia informacji o ostatnich zmianach odsyłamy do naszych artykułów:

• Kary za cofanie liczników
  LINK
• Od 1 października bez dowodu rejestracyjnego oraz polisy OC
  LINK

Chętnych do zgłębienia tematu odsyłamy do pozycji 233 z wykazu prac legislacyjnych, gdzie zawarto szczegółowe wyjaśnienie – LINK.

Źródło: Twitter, informacja prasowa ministerstwa

Artykuł Prawo jazdy jakie znamy odchodzi do zapomnienia! pochodzi z serwisu TestHub.pl.

By lepiej zobrazować powstające odcinki autostrady, na początek pogrupujmy trasy według GDDKiA.

1. Odcinek A – węzeł Tuszyn – węzeł Piotrków Trybunalski Południe, długość ok. 15,9 km.
2. Odcinek B – w. Piotrków Trybunalski Południe – Kamieńsk, ok. 24,2 km.
3. Odcinek C – Kamieńsk – Radomsko, ok. 16,7 km.
4. Odcinek D – Radomsko – gr. woj., ok. 7 km.
5. Odcinek E – gr. woj. łódzkiego – w. Częstochowa Północ, ok. 16,9 km.

Budowę autostrady A1 między Tuszynem a Częstochową podzielono na pięć odcinków. Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad dla celów operacyjnych odcinki nazwała literami od A do E. Obecnie wyłoniony wykonawca dla zadania D – „Przedsiębiorstwo Usług Technicznych INTERCOR” z Zawiercia za wybudowanie 7 km drogi z tytułu kontraktu zgarnie ok. 338,2 mln zł. Czas realizacji to 32 miesiące, czyli do 2021 roku (z wyłączeniem okresów zimowych: 15 grudnia – 15 marca). Na odcinki o oznaczeniach A i E, podpisano już umowy z wykonawcami w lipcu br. Na odcinkach  B i C, czyli od węzła Piotrków Południe do węzła Kamieńsk oraz  od węzła Kamieńsk do węzła Radomsko wyłoniono już wykonawców.

Rzeczą, dla której w szczególności należy zwrócić uwagę i która ucieszy zmotoryzowanych, to fakt, że po oddaniu inwestycji kierowcy będą mieli do dyspozycji po trzy pasy ruchu w każdym kierunku! Szacunki na bezproblemową eksploatację drogi wyliczono na około 30-40 lat. Efekt tak długiego czasu to zastosowanie budowy autostrady w technologii „drogi betonowej”. Natomiast wcześniej, bo już w roku 2019, A1 zostanie oddana do użytku w woj. śląskim, tj. od obwodnicy Częstochowy do Pyrzowic. Po zakończeniu całej inwestycji pracownicy resortu Ministerstwa Infrastruktury zapewniają, że:

Powstanie trasa, która połączy polskie wybrzeże, polskie porty z południem Europy. To kluczowa inwestycja, kręgosłup drogowy Polski – powiedział wiceminister infrastruktury Marek Chodkiewicz.

Źródło: Ministerstwo Infrastruktury

Artykuł Kolejny odcinek autostrady A1 w budowie pochodzi z serwisu TestHub.pl.

Nie mam zamiaru bronić każdej osoby, która przerabia swój samochód, bo jak wiadomo, wśród różnych grup społecznych zawsze znajdzie się osoba wpasowująca się w ogólnie przyjęte przez społeczeństwo stereotypy. Punkowiec z irokezem i butelką alkoholu w ręku, śmierdzący i niedomyty metalowiec czy właśnie ścigający się i niezważający na bezpieczeństwo innych tuningowiec. Każda subkultura ma pewien model według, którego społeczeństwo ich ocenia. Sam przynależąc od paru lat do świata tuningu, wiem tak naprawdę, jak on wygląda od kuchni. Okazuje się bowiem, że nie jest to świat osób egoistycznie zapatrzonych w swoje samochody, potrafią się świetnie integrować, okazywać wsparcie dla innych oraz spędzać czas w sposób, który nie zagraża innym i nie zakłóca ogólnie przyjętych zasad współistnienia i współdzielenia przestrzeni przez ludzi.

Moją teorię potwierdza również fakt organizowania imprez charytatywnych przez osoby pasjonujące się nie tylko tuningiem, ale ogólnie, motoryzacją. 14 sierpnia miałem okazję współorganizować jeden z takich eventów. Dzięki zaangażowaniu grup zrzeszających miłośników motoryzacji z Chrzanowa i ościennych miejscowości oraz licznym sponsorom udało się stworzyć zlot, którego głównym założeniem było zebranie pieniędzy dla 6-letniego Frania, który walczy z glejakiem – guzem pnia mózgu IV stopnia. Dzięki ogromnemu zaangażowaniu chłopaków z grup tuningowych Fast Food Tuning Crew oraz Dropped Crew i sponsorom stworzyliśmy charytatywny zlot samochodowy z licznymi konkurencjami, który połączyliśmy ze zbiórką pieniędzy. Udało nam się zjednoczyć miłośników motoryzacji oraz wszystkich zainteresowanych w walce o wspólny cel.

Jednocześnie pokazaliśmy społeczeństwu, że nie warto myśleć sztampowo, że ludzie, dla których stylem życia i pasją jest przerabianie swoich samochodów, to nie prostacy myślący tylko i wyłącznie o tym, gdzie i kiedy się nielegalnie ścigać zagrażając przy tym innym uczestnikom ruchu drogowego. Innymi słowy, dzięki ogromnemu zaangażowaniu osób współtworzących takie imprezy w bardzo prosty, lecz skuteczny i ciekawy sposób możemy walczyć z panującymi przekonaniami, pamiętając równocześnie o tym, że jesteśmy tutaj nie dla własnej przyjemności, ale dla osób potrzebujących pomocy. Nigdy nie należy oceniać książki po okładce, nigdy nie możemy wrzucać wszystkich do jednego wora z napisem „degeneraci”. Tak jak zaznaczyłem na początku, oczywistą rzeczą jest to, że wśród tuningowców, jak w przypadku każdej grupy społecznej, trafiają się jednostki psujące pozytywny wizerunek całego kolektywu, ale na to niestety nikt nie ma wpływu.

Dobrze jest pamiętać następnym razem, gdy przejedzie obok Was przerobiony samochód, że człowiek siedzący za jego kierownicą, o którym pomyśleliśmy „ścigant, pewnie zaraz się rozbije” może któregoś pięknego dnia Wam pomóc. I mowa tutaj nawet o tak z pozoru normalnej rzeczy, jak pomoc przy zmianie koła albo w odpaleniu samochodu, bo uwierzcie, że gość z obniżonego Volkswagena dużo chętniej udzieli Wam pomocy niż pędzący ślepo przed siebie przedstawiciel handlowy w swojej Toyocie Avensis.

Zdjęcia: Kamil Taszarek Automotive Shots

Artykuł Tuning to świat egoistów, wyścigów i nielegalnych przeróbek. Ale czy na pewno? pochodzi z serwisu TestHub.pl.

W miniony weekend w Katowicach odbyła się kolejna już XV edycja targów ProfiAuto Show. Relację z części pokazowej znajdziecie tutaj. Nie można jednak nie wspomnieć o dziesiątkach wystawców, którzy prezentowali swoje najlepsze rozwiązania, produkty oraz nowinki technologiczne ze świata szeroko pojętej motoryzacji. Techniczny aspekt targów był świetną okazją do zapoznania się z ofertą wystawców, którzy prezentowali swoje najciekawsze produkty.

Coś dla każdego

Wszyscy pasjonaci motoryzacji oraz Ci, którzy są z nią związani w sposób zawodowy, mogli zaczerpnąć informacji bezpośrednio od przedstawicieli firm zajmujących się dostarczaniem wybranych produktów i technologii. Na widzów czekały kompleksowe rozwiązania z dotyczące oświetlenia, wyważania oraz ustawiania zbieżności kół, układów hamulcowych czy też kosmetyki samochodowej. Wśród wystaw XV edycji targów ProfiAuto można było sprawdzić oraz przetestować: szeroki asortyment narzędzi stanowiących nieodzowne wyposażenie każdego profesjonalnego warsztatu, akcesoria do modyfikacji poszczególnych elementów pojazdów czy też elementy układów zawieszenia.

Dodatkowe atrakcje

Całość wystawy poświęconej rozwiązaniom technologicznym została dodatkowo uświetniona przez prezentacje samochodu rajdowego Kajetana Kajetanowicza oraz maszyn rajdowych ProfiAuto Racing Team. Ciekawostek oraz nowoczesnych rozwiązań technicznych ze świata samochodów, o których można by pisać godzinami było dużo więcej. Najlepszym sposobem jednak na ukazanie klimatu i specyfiki ProfiAuto Show będzie zaprezentowanie zdjęć zrobionych podczas trwania dwudniowej imprezy.

Wszystkich zainteresowanych oraz głodnych większej ilości informacji zapraszam serdecznie na stronę organizatora, gdzie znajdziecie więcej interesujących Was informacji – ProfiAuto.

Artykuł XV edycja targów ProfiAuto Show – część wystawowa pochodzi z serwisu TestHub.pl.

Dzisiaj, tj. dnia 23.06 w Katowicach obyła się XV edycja ProfiAuto Show. Pomimo kapryśnej i momentami nieprzewidywalnej pogody nie zabrakło entuzjastów motoryzacji. Na targach w Katowicach widzowie mieli do dyspozycji szereg atrakcji dopasowanych zarówno do tych bardziej doświadczonych, jak i najmniejszych fanów samochodów, motocykli oraz nowinek technologicznych ze świata motoryzacji. Dla wielu widzów obowiązkowym i zarazem najważniejszym elementem targów była wystawa sportowych i zapierających dech w piersiach samochodów.

Zwiedzający mogli podziwiać m.in. takie samochody jak Audi R8, Ford Mustang, Tesla S i X, Infinity Q60, Mercedes SLS czy chociażby Chevrolette Camaro oraz Corvette. Oczywiście to nie jest pełna lista pięknych i fascynujących pojazdów jakie można było podziwiać na targach ProfiAuto – więcej zdjęć w galerii poniżej.

Moto-atrakcje dla każdego

Na ProfiAuto Show nie zabrakło również wielu atrakcji interaktywnych skierowanych do wszystkich uczestników targów. Widzowie pierwszego dnia show mogli podziwiać wyczyny mistrzów driftu (dla chętnych była również okazja przejażdżki). Nie zabrakło również symulatorów jazdy, pokazów FMX czy konkursów, w których rywalizować można było m.in. na gokartach czy sterując zdalnymi pojazdami.

Wystawy oraz prezentacje firm z branży motoryzacyjnej

Oprócz wielu różnego rodzaju atrakcji, dla na zwiedzających czekały stoiska ponad stu firm z branży motoryzacyjnej prezentujących swoje najnowsze oraz najbardziej interesujące produkty. Relacja z części wystawowej już w wkrótce na TestHub.

Wydarzenia około-motoryzacyjne

Dla uczestników ProfiAuto Show, nieco mniej zainteresowanych motoryzacją, przewidziano konkursy, panele dyskusyjne oraz koncerty. Zaliczają się do nich m.in. sobotni występ gwiazdy wieczoru – grupy Kaliber 44. Zwiedzający mogli również wysłuchać rozmów i paneli dyskusyjnych gwiazd TVN Turbo, których prowadzącym był jeden z najbardziej znanych w Polsce dziennikarzy motoryzacyjnych Adam Kornacki. Wydarzenia na wielu stosikach firm prezentujących swoją ofertę obejmowały w dużej mierze szereg zabaw i konkursów, w których można było wygrać wszelakiego rodzaju nagrody. Na targach ProfiAuto 2018 nie zabrakło również pięknych hostess, które z pewnością niejednemu widzowi uświetniły całą imprezę. Na XV edycji tragów również fani militariów znaleźli coś dla siebie, można było podziwiać czołgi czy też transportery opancerzone Rosomak.

W dalszej cześć artykułu znajduję się galeria z wybranymi zdjęciami z targów ProfiAuto Show 2018. Dla wszystkich zainteresowanych spieszę z informacją, że targi odbywają się również w niedzielę 24.06, tak więc jeszcze nic straconego.

Już w najbliższych dniach pojawi się kolejna relacja z targów ProfiAuto Show 2018 – tym razem z części stricte wystawowej, na której prezentowane są produkty i technologie wiodących firm z branży motoryzacyjnej.

Artykuł Pierwszy dzień targów moto – XV edycja ProfiAuto Show pochodzi z serwisu TestHub.pl.

Pod takim hasłem już w najbliższy weekend w Katowicach będzie miała miejsce XV edycja targów motoryzacyjnych ProfiAuto Show. Impreza odbędzie się się m.in. w hali wystawienniczej MCK, w Spodku oraz na placu znajdującym się przed jego głównym wejściem.

Dla fanów motoryzacji, podobnie jak w poprzednich latach, przewidziano szereg atrakcji, takich jak m.in. pokazy FMX oraz Trial czy różnego typu symulatory jazdy. Przede wszystkim jednak organizatorzy zapewniają ogromną ilość sportowych, luksusowych i unikatowych pojazdów, co z pewnością będzie nie lada gratką dla każdego fana motoryzacji. Dodatkowo obok super samochodów pojawią się również najnowocześniejsze pojazdy elektryczne i hybrydowe. Dla wszystkich fanów technologii ze świata motoryzacji przewidziano możliwość zapoznania się z aktualnymi nowinkami technologicznymi prezentowanymi przez ponad 140-stu wystawców.

Jeszcze więcej atrakcji

Atrakcji nie zabraknie również dla miłośników jednośladów. Na nadchodzącej edycji targów zaplanowana jest polska premiera BMW HP4 Race. Organizatorzy przygotowali również wiele niespodzianek dla najmłodszych, takich jak symulator Wheelie, czy wyścigi zdalnie sterowanych modeli. Gośćmi specjalnymi sobotniej części targów będą m.in. Adam Klimek, Maciej Wisławski, Krzysztof Hołowczyc, Adam Kornacki czy Patryk Mikiciuk. Atrakcjami uświetniającymi całą imprezę będą pokazy drift, konkursy z nagrodami czy występy DJ. Po kilku latach na ProfiAuto Show powróci również muzyka w wielkim wydaniu. Wystąpią takie zespoły jak Kaliber 44, Tommy Say No oraz St. James Hotel. Pełna lista atrakcji przewidziana w planie targów ProfiAuto Show znajduje się tutaj.

Poniżej znajdziecie kilka zdjęć z poprzedniej edycji 2017.

Więcej informacji na temat programu targów znaleźć można na stronie ProfiAuto.

Szczegółowa relacja z auto show już wkrótce. Do zobaczenia!

Artykuł Targi motoryzacyjne ProfiAuto Show 2018 pochodzi z serwisu TestHub.pl.

Opel to marka z wyjątkowo długą historią, można śmiało powiedzieć, że jest jednym z protoplastów motoryzacji, chociaż jak to bywa przy tak długiej działalności, miała swoje wzloty i upadki. Niestety przez ostatnie dziesięciolecia auta z błyskawicą w logo nie wyróżniały się na rynku, żeby nie powiedzieć, że na nim ginęły. Fakt nie można powiedzieć, że były totalnie złe. Były w miarę solidne, swoją awaryjnością nie odbiegały od konkurencji, pozwalały na bezproblemowe poruszanie się całym pokoleniom mieszkańców Europy. Brakowało im jednak „tego czegoś”, nie miały ani wyróżniającego designu, ani modeli budzących szczególne emocje, były, powiedzmy to sobie wprost, nudne. Na szczęście Opel napędzony nowym know-how i strumieniem pieniędzy z grupy PSA wstaje z kolan i zaczyna wypuszczać coraz odważniejsze projekty.

Nowy właściciel, nowe pomysły

Taki właśnie jest Crossland. Od razu widać, że to auto, które zrywa z dawnymi schematami marki i chce się wyróżniać na ulicy. Pierwsze co o tym świadczy to jego klasa/rozmiar/przeznaczenie, nazwijcie to jak chcecie. Opel nie miał do tej pory w ofercie małego, miejskiego crossovera, mimo wyraźnej mody na auta tego typu. Za to teraz oprócz naszego dzisiejszego w gościa, w gamie niemieckiej marki znajdziecie jeszcze dwa SUV-o-crossovery, czyli Grandlanda X i Mokke X. Czy nie za dużo? Według mnie nie, bo teraz właśnie takie auta, które mogłyby się wydawać niszowe są niekiedy prawdziwym przepisem na sukces. Wróćmy jednak do Crosslanda.

Pierwsze co zwróciło moją uwagę, kiedy podchodziłem do oczekującego na mnie samochodu, to to, jak umiejętnie przyciąga wzrok. Stoi przed nami auto, które nie atakuje nas kosmicznymi formami nadwozia, próżno szukać tutaj dziesiątek smaczków stylistycznych, czy patentów na wymyślenie koła od nowa. Nic z tych rzeczy. Przed nami stoi samochód, który wydaje się być stonowany w swoim designie, a mimo to automatycznie zawiesicie na nim wzrok. Myślałem, że to kwestia krwistej czerwieni, która pokrywała moją testówkę, ale kawałek dalej zaparkowane były inne Crosslandy w bardziej „poważnych” kolorach, a mimo to wrażenie było dokładnie takie same.

Głównym akcentem, który sprytnie przykuwa naszą uwagę jest optyczne podzielenie auta na trzy części. Mamy czarny dach i słupki, dodatkowo urozmaicone chromowaną listwą, poniżej połać blach w czerwonym kolorze i później znów czarny, tym razem matowy, dół. Tak prosta kompozycja, a jakże przyjemna dla oka. Cała sylwetka Crosslanda łączy w sobie swego rodzaju przysadzistość i lekkość małego auta. Gdzieś usłyszałem, że Crossland jest w pewnym sensie następcą Merivy. To teraz porównajcie sobie te dwa samochody. Nudny klocek, kontra o niebo świeżej wyglądający crossover. Taka zamiana, mi się podoba.

Trochę Insignii, trochę autorskich rozwiązań

W naszej testówce wyraźnie widać nawiązania do reszty nowych modeli marki, głównie z przodu. Front auta jest mocno podobny do tego znanego z flagowej Insignii, tutaj jednak sprawia wrażenie mniej poważnego, za to bardziej wesołego i przyjaznego. Na uwagę zasługują przednie reflektory, które są wykonane w technologii LED i szczególnie korzystnie wyglądają w nocy, oferując przy tym bardzo dobrą jakość „świecenia”. Mi jednak szczególnie przypadł do gustu tył auta. Ok możecie powiedzieć, że przecież nic się tam nie dzieje, ot zwykły płaski tył crossovera, jakich pełno na rynku. I pewnie po części będziecie mieli rację. Jest jednak jeden detal, który kompletnie odmienia to nudne wrażenie. Chodzi o światła. Nie wiem właściwie czemu na mnie tak działają, ale wyglądają jak z samochodu o wiele droższego. Są nowoczesne i eleganckie, a przy tym ani trochę nie snobistyczne.

I na koniec element, który wywołał u mnie niemałe zdziwienie, czyli klapka wlewu paliwa. Nie wiem z jakiego powodu, ale jest przeogromna. Gdyby ją odkręcić i użyć jako talerza, można by podać na nim naprawdę konkretne śniadanie. Nie jest to detal brzydki, czy przeszkadzający, jest po prostu dziwny. Z chęcią poznałbym historię, która za nim stoi.

Echa starego Opla…

Ok, z zewnątrz nowy Opel się obronił, sprawdźmy więc, jak jest w środku. A co do tego elementu mam najbardziej mieszane uczucia. Już tłumaczę dlaczego. Po pierwsze od razu widać najwięcej konotacji z wcześniejszymi Oplami, którymi jeździłem, i których mówiąc wprost nie jestem fanem. Natomiast, kiedy to pierwsze, niezbyt przyjemne wrażenie minęło, zacząłem zauważać, że tutaj może i jest trochę tak jak było, ale mimo to jest też o wiele lepiej. Na czym to tajemnicze „o wiele lepiej” polega?

Po pierwsze ilość miejsca, jak na tak małe auto jest wręcz zdumiewająca. Cztery dorosłe osoby mogą się rozsiąść jak królowie i nikt nikomu nie będzie przeszkadzał. A jak wsadzi się piątą osobę, to też obejdzie się bez bóli. Jak na klasę małego miejskiego crossovera jest bardziej niż dobrze. Kolejna sprawa to system multimedialny. Ten co prawda jest identyczny, jak w wielu autach z grupy PSA, ale to akurat bardzo dobrze, bo rozwiązanie jest proste, sprawdzone i intuicyjne. W porównaniu do czasów pierwszej Insigni jest to jak skok w nadprzestrzeń. Po trzecie kierownica, na pierwszy rzut oka może i sprawia wrażenie zbyt dużej i nieporęcznej, ale kiedy trzyma się ją w dłoniach negatywne odczucie znika jak błyskawica.

A reszta wnętrza? To określiłbym jako brakujące ogniwo pomiędzy nudnym, jak tabelki w excelu wnętrzami Volkswagenów, a często przekombinowanym stylem aut francuskich. Jest porządnie, intuicyjnie i przestronnie, dobra robota.

Teraz parę słów krytyki. Po pierwsze wyświetlacz head-up display, mały kawałek plastiku dumnie wysuwający się nad zegarami. Ok pomysł spoko, ale wykonanie nie warte dopłaty. Taki wyświetlacz ma sens jedynie, kiedy informacje są wyświetlana na szybie a nie na nieco tandetnie wyglądającej plastikowej „szybce”. Druga sprawa to lewarek zmiany biegów. Sam w sobie może nie jest brzydki, może nawet dobrze leży w dłoni, ale to jak pracuje, jak gigantyczne ma luzy, woła o pomstę do nieba. To nowy Opel a nie stary Polonez! Zdecydowanie do poprawki! I to właściwie tyle, więcej błędów nie zgłaszam. Widoczność jest w porządku, fotele są wygodne, bagażnik, jak na miejskie potrzeby wystarczający. Ruszmy się więc wreszcie i sprawdźmy jak to jeździ.

Dobry bigos smakuje nawet wielokrotnie odgrzewany

Silnik pod maską naszego Crosslanda to dobrze znany francuski 1.2 turbo, tym razem w wersji 110 konnej. Motor, który sprawia wrażenie mocniejszego niż jest w rzeczywistości, a przy tym zrównoważony w spożyciu. Jednak Crossland wcale nie jest taki mały, jak może się wydawać, miałem więc pewne obawy, czy nie będzie trochę mułowaty, albo nie będzie przepalać chorych ilości paliwa. Na szczęście obie te obawy okazały się być bezpodstawne. Z pewnością swoje trzy grosze dokłada do tego skrzynia, która choć tragiczna w użytkowaniu jest mistrzowsko zestopniowana i nie przeszkadza nawet brak szóstego biegu.

Auto chętnie rwie do przodu przy małych prędkościach, a i przy tych nieco większych nie traci rezonu. Piątka to typowy nadbieg, którego raczej nie będziecie używać w mieście, za to genialnie sprawdzi się w trasie, przy redukowaniu spalania. Crossland zadowala się około 6-6,5 litrami w mieście i około pięcioma litrami w cyklu mieszanym. Jak na to ile oferuje przestrzeni wewnątrz jest to wynik bardzo zadowalający.

Nieco gorzej sprawa ma się z prowadzeniem. Da się odczuć nastawienie na komfort kosztem precyzji. Nie znaczy to, że Opel prowadzi się jak Lublin na wytłuczonych resorach, można nim podróżować sprawnie i pewnie. Ja osobiście wolę jednak, kiedy auto jest bardziej zwarte i sztywniejsze, ale zdaję sobie sprawę z tego, że takie coś nie wszystkim będzie odpowiadać. Osobom, które jeżdżą spokojnie i dużo po mieście, na pewno będzie się to podobać, ponieważ w takich warunkach Crossland czuje się jak ryba w wodzie.

…wiosny nie czyni. Za to dobrze pokazuje nadchodzące trendy

Przyszedł czas na podsumowanie spotkania z nowym dzieckiem Opla. Czy zerwał z niechlubną historią ostatnich dwóch dekad w historii Opla? Według mnie jeszcze nie do końca, chociaż czuć znaczną poprawę. Kiedyś jeżdżenie autami z błyskawicą na masce było dla mnie nieprzyjemną koniecznością i to wrażenie minęło. W Crosslandzie czułem się dobrze, chociaż pewne rzeczy bym poprawił. Jedno jest pewne, po tym modelu czuć już, że idzie nowe i lepsze oraz mocno kibicuję Oplowi, aby wrócił do czasów swojej świetności, póki co z czystym sumieniem mogę powiedzieć, że są na dobrej drodze. Cześć!

Niby zwykły klocek, ale jednak o wiele ciekawszy

Ta klapka od wlewu paliwa jest ogromna!

Bezpiecznie zaprojektowane, ale i funkcjonalne wnętrze.

Prawda, że ciekawszy od Merivy?

Osoba odpowiadająca za „światła” powinna dostać premię, oddzielnie za przednie…

Jak i za tylne

Na leśnych dukatach Crossland X poradzi sobie doskonale, ale dalej nie ma co się zapuszczać

Artykuł Jedna jaskółka…, czyli TEST Opel Crossland X 2017 pochodzi z serwisu TestHub.pl.

75-te urodziny

Alfa Romeo na 75-te urodziny sprawiła sobie dość duży prezent. Nie była to zwykła impreza z szampanami, czy limitowana wersja jakiegoś modelu, a całkowicie nowy model. Na tym etapie łatwo można skojarzyć skąd po nazwach, takich jak Giulietta czy Alfetta, wzięło się proste, numeryczne 75. Mimo że nazwa nie była powiązana z poprzednimi szybkimi sedanami Alfy, to już tylko kwestie techniczne. Układ Transaxle, czyli skrzynia biegów umieszczona z tyłu, tarcze hamulcowe umieszczone wprost przy dyferencjale, czy mocne jak na tamte czasy silniki, robiły wrażenie. Skutkowało to rozłożeniem masy w stosunku praktycznie 50/50 i robieniem sprintu do 100 km/h najsłabszej odmiany benzynowej 1.6 w czasie około 11 sekund.

IE, Twin Spark, Turbo

Alfa Romeo 75 posiadała szeroką gamę silników. Wolnossące benzyny na gaźniku, elektronicznym wtrysku (IE) czy turbobenzyny i turbodiesle.  Od pojemności 1.6 do 3 litrów, każdy mógł znaleźć coś dla siebie. Po czasie doszedł też 2 litrowy silnik Twin Spark, czyli z dwoma świecami na cylinder. 2.0 i 148 koni bez turbodoładowania, wtedy było wynikiem wręcz kosmicznym. Legendarne silniki V6, konstrukcji inżyniera Giuseppe Busso, do dzisiaj posiadające bardzo dobre opinie, również zagościły w tym modelu. Osiągi 75-ki były, można powiedzieć, bardzo zadowalające i podobne do BMW E30, które było jej praktycznie jedynym rywalem. Bo co w końcu mieliśmy jeszcze do wyboru? Mercedesa W201, którego usportowiona wersja z silnikami z głowicami Coswortha jest chyba najwolniejszym sportowym samochodem, no i Audi 80, które było porywające niczym wiązanie sznurówek czy czerstwy chleb.

America

75-tka była jedną z nielicznych Alf Romeo oficjalnie dostępnych w Stanach Zjednoczonych, występowała tam pod nazwą Milano. Oczywiście jak każdy włoski samochód nie została tam zbyt ciepło przyjęta, w skrócie, tak jak każdy włoski samochód potrafiła od czasu do czasu zepsuć się czy wybuchnąć. Amerykanie chyba jednak nie są do tego przekonani. Mimo dość kontrowersyjnej jakości typowej dla włoskich samochodów z lat 80-tych, 75-tka miała jedną dość znaczącą zaletę. Oferowała już standardowo bogate wyposażenie, takie jak elektrycznie sterowane szyby (guziki do sterowania nimi znajdowały się w ciekawym miejscu, koło lampki na podsufitce), wspomaganie kierownicy, aluminiowe felgi czy centralny zamek. W bogatszych odmianach mogliśmy dostać klimatyzację, system ABS czy elektrycznie sterowane fotele. Pod tym względem nie można się do niczego przyczepić.

75, koniec napędu na tylną oś

Została nazwana ostatnią prawdziwą. Na 75 Alfa Romeo zakończyła stosowanie tylnego napędu w swoich samochodach. Następczyni, czyli oparta na Fiacie Tempra, model 155 była już samochodem przednionapędowym, to samo z produkowaną praktycznie równolegle 164-ką, która oparta na platformie Tipo 4 dzieliła większość części z Fiatem Cromą, Lancią Themą i Saabem 9000. Jednak przez dość charakterystyczny wygląd, jedni mówią o klinie, inni o lodówce z czarnym pasem po środku, 75-tka ma tyle zwolenników co przeciwników. To samo ze słynnym układem Transaxle, zapewnia wspaniałe prowadzenie, nie do uzyskania w innych samochodach z tamtego okresu. Do czasu aż coś się w nim zepsuje i trzeba będzie to naprawić. Specjalistów od starszych Alf w Polsce prawie nie ma, a jeżeli już coś znajdziemy, to nie liczmy, że będzie to tania zabawa.

Kupno 75-ki

Tanio nie jest, już podczas zakupu Alfy Romeo 75, kilka tysięcy euro to obecnie minimum za egzemplarz we w miarę znośnym stanie z jedną z podstawowych benzyn. Jeżeli szukamy wersji z turbo lub większej V6, to musimy się liczyć z cenami przekraczającymi spokojnie 10 tysięcy euro. Oczywiście najlepiej szukać na zachodzie, w Polsce jest prawdopodobnie kilkanaście lub kilkadziesiąt sztuk Alfy 75. Jestem praktycznie pewny, że wszystkie należą do pasjonatów i rzadko w Polsce możemy zobaczyć jakąkolwiek Alfę Romeo 75 na sprzedaż w znośnym stanie. Jednak na zachodnich rynkach również trudno o dobry egzemplarz, nawet we Włoszech. Nie przez to, że były złe i nikt ich nie kupował, tylko przez specyficzną opinię o 75-cę we Włoszech. Na początku lat dwutysięcznych, ceny 75 drastycznie spadły, a duża moc, niska cena i napęd na tył to idealny przepis na samochód, który częściej można spotkać w rowie, czy kręcącego bączki przed dyskoteką, niż na ulicy. Coś jak ze starymi BMW obecnie w Polsce.

Ostatnia prawdziwa

Dla mnie, osoby, która kocha wręcz motoryzację włoską, 75 jest wspaniała. Pomimo mnogości wad i tragicznej jakości ma w sobie to, co powinien posiadać typowo włoski samochód. Charakterystyczny wygląd, wspaniałe podwozie i mocne silniki. Nie dziwie się, że jest nazywana ostatnią Alfą, chociaż uważam, że jest to określenie dość przesadzone, bo późniejsze modele wcale nie były znacznie gorsze, chociaż faktycznie, nie posiadały już układu Transaxle.

Artykuł Historycznie o samochodach. Alfa Romeo 75, ostatnia prawdziwa Alfa Romeo? pochodzi z serwisu TestHub.pl.

Artykuł Powrót hybrydowej Hondy Insight pochodzi z serwisu TestHub.pl.