Specyfikacja

• dioda: 2 x Cree XP-G2;
• strumień światła: max 400 lumenów;
• soczewka: TIR bead lens;
• wodoodporność: IPX4;
• odporność na upadki: do 1 m;
• materiał wykonania: aluminium;
• waga: 115 g;
• pamięć trybów: nie;
• dodatkowe akcesoria: kabel microUSB, twarde etui na latarkę, zapasowe uchwyty do kabla;
• akumulator w zestawie: tak; LiPo, 2000 mAh, 3.7V;
• ilość trybów: 7 (6 podstawowych + SOS).

Olight HS2 Dual – pierwsze wrażenia

Latarkę otrzymujemy standardowo zapakowaną w karton. Jednak po jego otwarciu następuje pierwsze pozytywne zaskoczenie. W środku znajduje się sztywne, rozpinane na zamek etui, z logiem Olight. W pokrowcu możemy znaleźć oczywiście samą latarkę z akumulatorem i paskiem na głowę, kabel microUSB, instrukcję obsługi oraz zapasowe zaczepy do kabla zasilającego. W skrócie: producent dostarcza wszystko, co jest niezbędne do użytkowania, a oprócz tego, miły dodatek w postaci pokrowca.

Budowa Olight HS2 Dual różni się od większości czołówek dostępnych na rynku. Zasilana jest bowiem akumulatorem LiPo o pojemności 2000 mAh, który umieszczony jest z tyłu głowy. Z przodu mamy tylko „pastylkę” z dwiema diodami. Zasilanie podłączone jest elastycznym przewodem, na którym umiejscowiony jest włącznik. Barwa światła jest bardzo zimna, co mi osobiście nie przypadło do gustu. Nie ma również możliwości wyboru barwy diody lub diody z wysokim CRI, jak ma to miejsce w wypadku np. Olight S1 Mini Baton – szkoda.

Jeśli zastanawiacie się, dlaczego Olight HS2 Dual wyposażony jest w dwie diody, to już śpieszę z wyjaśnieniami. Jedna dioda ma gładką soczewkę, natomiast druga soczewka jest chropowata. Taki układ powoduje, że dioda z „czystą” soczewką daje światło dużo bardziej skupione, dzięki czemu ma lepszy zasięg. Druga, nierównomierna soczewka, ma za zadanie rozpraszać światło, dając zdecydowanie szerszy kąt światła, skuteczny do oświetlania drogi i przedmiotów na bliskich odległościach. I muszę przyznać, że jeśli chodzi o czołówki, to to rozwiązanie jest świetne. Tym bardziej, że Olight daje nam możliwość uruchomienia dwóch, lub tylko jednej, wybranej przez nas diody.

User Interface i tryby

Obsługa Olight HS2 Dual jest prosta, żeby nie powiedzieć, że banalnie prosta. Za to zawsze duży plus. Latarkę uruchamiamy pojedynczym kliknięciem. Wtedy odpala się ona w trybie dwóch diod, 100%. Dalsze pojedyncze kliknięcie służy do przełączania się w pętli, między trybami 100% i 50%. Przełączanie jasności działa tak samo zarówno na dwóch, jak i na jednej diodzie. Dwukrotne wciśnięcie włącznika powoduje wyłączenie „skupionej” diody. Następny dwukrotny klik, to wyłączenie diody „skupionej” i włączenie „rozproszonej”. Kolejne dwukrotne naciśnięcie włącza dwie diody naraz. Podczas użytkowania jest to bardzo proste i intuicyjne. Tryb SOS dostępny jest zawsze po trzykrotnym naciśnięciu przycisku zasilania. Latarkę wyłączamy wciskając i przytrzymując przycisk około sekundy.

Bardzo brakuje mi tu trybu moon, dzięki któremu można np. czytać mapę podczas wędrówki, bez obawy, że oślepi nas zbyt intensywne światło. Jestem też przyzwyczajony do latarek, które zapamiętują ostatnio używany tryb, więc na początku brak pamięci bardzo mi się nie podobał, ale po pewnym czasie chyba zrozumiałem zamysł producenta. Wydaje mi się, że chodziło tu o to, żeby latarka była zawsze „gotowa” do działania. Nie jest to czołówka typowo kempingowa. Jak biegniesz nocą przez las, to nie masz czasu na klikanie i szukanie odpowiednich ustawień lub zastanawianie się na jakim trybie zostawiłeś latarkę. Po prostu ją uruchamiasz i masz od razu pełną moc. Do takiego trybu pracy trzeba się po prostu przyzwyczaić.

Czas działania

• 100%, 2 diody (400 lm) – 2h 12 min;
• 50%, 2 diody (200 lm) – 4h 30 min;
• 100%, 1 dioda (100 lm) – 9h;
• 50%, 1 dioda (50 lm) – 18h.

Akumulator w Olight HS2 Dual jest wyposażony w cztery diody sygnalizacyjne, które, po wciśnięciu przycisku umiejscowionego na nim, informują nas o poziomie jego naładowania. Dla zapominalskich, producent zdecydował się też na dodanie sygnału dźwiękowego, który informuje, gdy poziom naładowania baterii spadnie poniżej 10%. Dzięki takim zabezpieczeniom, mamy niemal pewność, że światło nie zgaśnie nam znienacka.

Użytkowanie

Przez to, że zastosowano tu stosunkowo ciężki akumulator, to Olight HS2 Dual nie jest najlżejszą dostępną czołówką. Producent nie dodał też do zestawu dodatkowego paska, prowadzącego przez środek głowy, co przy latarce „biegowej” wydaje się dziwne. I tutaj znowu przekonałem się do tego dopiero po pewnym czasie. Dzięki temu, że akumulator jest z tyłu, rozkład masy jest tak dobry, że ani razu nie miałem problemu ze zsuwaniem się opaski z głowy. Ta „pastylka” z przodu, na której umieszczone są diody, jest tak lekka i mała, że nawet przy szybszym biegu, podskokach, itp. ani razu nie zmieniła kąta nachylenia i zawsze świeciła tak, jak ją ustawiłem.

Zasilanie

Sam akumulator, dołączony do latarki, naładujemy za pomocą kabla microUSB. Bateria połączona jest z latarką na wysokości włącznika również wejściem microUSB. A to daje użytkownikowi duże pole do popisu. Przykładowo, można spakować do plecaka power bank i podpiąć go kablem bezpośrednio do włącznika HS2 Dual, umieszczonej na głowie. Dzięki temu mamy latarkę, która świeci w najmocniejszym trybie kilka dobrych godzin. Gdyby tylko dało się jeszcze odpiąć oryginalny akumulator, to byłoby to rozwiązanie idealne. Sprawdzałem również, czy działa podpięcie latarki bezpośrednio do ładowarki od telefonu. Działa, ale do tej opcji akurat nie widzę żadnego zastosowania, poza „ciekawą” lampką nocną… :).

Diody

Jak już wspominałem, Olight HS2 Dual wyposażony jest w dwie diody Cree XP-G2. Zimna barwa światła ma oczywiście swoich zwolenników, a zimne diody mają zazwyczaj więcej lumenów, ale chyba nigdy nie dam się do nich przekonać. Barwa lub przynajmniej brak jej wyboru, mi osobiście się nie podoba.

Rozkład światła

Najczęściej w tradycyjnych latarkach mamy spot, czyli środkowy, najjaśniejszy punkt wiązki światła oraz spill, czyli bardziej rozproszone światło, otaczające spot. Jednak czytając książkę lub mapę zupełnie nie potrzebujemy skupionego światła. Wręcz przeciwnie, dla większej czytelności światło powinno być równomiernie rozproszone. Jednak rozproszone światło najczęściej może oświetlać tylko najbliższy nam dystans. Więc tu potrzebujemy skupionej wiązki. Dlatego za pomysł z zastosowaniem dwóch, niezależnych diod – duży plus. Możemy mieć latarkę do przysłowiowego „świecenia pod nogi” lub mieć lampkę, która pozwoli oświetlić nam dalszy dystans, ale przede wszystkim, możemy mieć te dwie rzeczy w tym samym czasie.

Tryb 100%, obie diody włączone

Tryb 100%, dioda rozpraszająca

Tryb 100%, dioda skupiająca

Podsumowanie

Olight HS2 Dual jest ciekawą propozycją dla wszystkich szukających latarki do biegania lub aktywności na zewnątrz. Wbudowany akumulator w maksymalnym trybie wystarcza na ponad 2h, a dodatkowo, czołówkę możemy zasilić również z power banku. Możliwość włączenia/wyłączenia konkretnej diody sprawia, że światło można idealnie dopasować do swoich potrzeb. Jeżeli nie przeszkadza Ci zimna barwa światła i brak pamięci trybów, to latarkę możesz znaleźć tutaj: klik.

Za dostarczenie sprzętu do testów pragnę podziękować oficjalnemu polskiemu dystrybutorowi – Militaria.pl.

Artykuł [RECENZJA] Olight HS2 Dual – latarka dla biegaczy pochodzi z serwisu TestHub.pl.

Specyfikacja

• dioda: Cree XP-G3;
• barwa światła: 5000K;
• strumień światła: max 450 lumenów;
• wodoodporność: IPX-8;
• odporność na upadki: do 1,5 m;
• zasięg skuteczny: 85 m;
• wymiary i waga: 5.4×2.1 cm, 25g/43g (z akumulatorem);
• pamięć trybów: tak;
• dodatkowe akcesoria: klips, smycz na nadgarstek, bateria RCR123A, kabel microUSB;
• ilość trybów: 6 (3 podstawowe + moon + turbo + strobo).

Olight S1 Mini Baton HCRI – pierwsze wrażenia

Już samo pudełko sugeruje nam, że mamy do czynienia z niewielkich rozmiarów sprzętem. Po wyjęciu latarki z kartonu ukazują nam się dodatki, które dorzucił producent: klips, smycz na nadgarstek i kabel, którym możemy naładować baterię. Oczywiście w zestawie znajdziemy również baterię. I to jest coś, co mi się osobiście bardzo podoba. Kupujemy kompletny produkt, który od razu jest gotowy do akcji, nie martwiąc się np. o dokupowanie dodatkowo ładowarki czy kompatybilność baterii. A skoro o niej mowa. Olight S1 Mini Baton HCRI zasilany jest baterią RCR123A o pojemności 650 mAh, ale nie jest to zwyczajna bateria. Co jest w niej nietypowego?

Bateria

Do naładowania baterii nie potrzebujemy żadnej specjalnej ładowarki, wystarczy zwykły zasilacz od telefonu i kabel microUSB. Standardowo możemy tu użyć również gniazda USB z komputera, powerbank itp. Bateria posiada dwie diody (czerwoną i zieloną), które sygnalizują nam status naładowania.

Rozmiar

„Mini” w nazwie rzeczywiście jest nieprzypadkowe. Porównałem ją z Nicronem B10 (maksymalnie osiąga 200 lm), który zasilany jest takim samym ogniwem RCR123A. Oto, jak wypadła:

Klips

Bardzo podoba mi się też dwustronny klips, który znajduje się w zestawie. Mamy dzięki niemu dwie możliwości przyczepienia i montażu światełka, więc mając czapkę z daszkiem, jesteśmy w stanie szybko zmontować sobie czołówkę.

Natomiast umieszczenie „oczka” do zaczepienia smyczy na klipsie podoba mi się już znacznie mniej. Sama latarka waży niewiele, więc teoretycznie nic się nie powinno wydarzyć, ale ciągnąc mocno za smycz udało mi się odczepić klips od latarki. Może jest to mało prawdopodobne, ale gdybyśmy rzeczywiście zaczepili gdzieś latarką, trzymając ją tylko za smycz, to istnieje ryzyko, że możemy ją stracić.

Magnes

Magnes umieszczony w zakrętce, na pierwszy rzut oka, jest bardzo delikatny. Nosząc w plecaku latarkę Armyteka, bardzo często musiałem ją siłą rozdzielać z kluczami, które wrzucone były do innej kieszeni. Na początku nie byłem przekonany do tego, że magnes jest wystarczający, ale wykonałem kilkanaście prób na różnych powierzchniach i wypadł zaskakująco dobrze, trzymając się pewnie prawie za każdym razem. Latarka czasami potrafiła „zjeżdżać” na dół, przyczepiona do metalowej szafki, ale jej drzwi były bardzo śliskie, więc można to wybaczyć. Jednak waga latarki robi tu dużą robotę.

High CRI – co to właściwie znaczy?

CRI (ang. Colour Rendering Index) jest to wskaźnik oddawania barw. Używając różnych barw światła, widzimy kolory inaczej, niż wyglądają w świetle dziennym. CRI jest mierzony liczbowo od 0 do 100, gdzie 100 to najwyższa wartość, czyli idealne oddawanie barw. Dioda w Olight S1 Mini Baton HCRI emituje światło o wskaźniku 90 CRI, co oznacza, że barwy przedmiotów, które oświetlamy tą latarką, są bardzo zbliżone do swoich naturalnych barw.

User Interface i tryby

Olight S1 Mini Baton HCRI posiada łącznie 6 trybów, a przełączanie między nimi jest proste i intuicyjne. Gdy latarka jest wyłączona, wystarczy przytrzymać dłużej przycisk zasilania, żeby uruchomić tryb moon (0,5 lm). Kolejne dłuższe przytrzymanie zmieni tryb na wyższy, aż do trybu wysokiego (250 lm). Tryb turbo (450 lm) jest ukryty i dostępny jest zawsze po szybkim dwukliku. Gdy przelecimy już wszystkie tryby w pętli, to nie znajdziemy tam też trybu moon, standardowa pętla to tryby niski (12 lm), średni (50 lm) i wysoki. Tryb moon jest dostępny tylko z poziomu wyłączonej latarki. Strobo dostępne jest po szybkim, trzykrotnym naciśnięciu przycisku. Olight S1 Mini Baton wyposażony jest w pamięć ostatnio używanych trybów, więc po wyłączeniu latarki i ponownym jej włączeniu, uruchamiamy ostatnio zapamiętany tryb. I to rozwiązanie byłoby świetne, gdyby nie jeden mankament. Latarka nie zapamiętuje trybu turbo, a tryb wysoki pamięta tylko przez 10 minut od wyłączenia. O ile brak pamięci turbo jestem w stanie zrozumieć, o tyle „kasowanie” trybu wysokiego po 10 minutach jest dla mnie kompletnie niezrozumiałe i nieintuicyjne. Tym bardziej, że np. tryb moon już może być zapamiętany.

Przydatną funkcją w latarce jest możliwość jej zablokowania. Aby to zrobić należy przez ok. 3 sekundy przytrzymać przycisk zasilania, przy wyłączonej latarce. Tak samo należy postąpić, żeby odblokować latarkę. O tym, że blokada jest aktywna informuje nas malutka dioda w przycisku, która świeci się na czerwono, po naciśnięciu włącznika.

Tryb średni (50 lumenów) – widoczność na kilka metrów.

Tryb wysoki (250 lumenów).

Tryb turbo (450 lumenów) – utrzymuje się przez 1 minutę, później spada do trybu wysokiego.

Czas działania

Latarkę tej klasy wielkości używałbym bardziej jako zapasowego źródła światła, do czegoś większego (podczas wypadów do lasu lub w góry) lub codziennej latarki, którą mogę zabrać ze sobą wszędzie i nawet nie będę czuł, że mam ja przy sobie. Czasy działania na jednym ładowaniu prezentują się następująco:

• Moon (0,5 lm) – 15 dni;
• Niski (12 lm) – 30 h;
• Średni (50 lm) – 6 h;
• Wysoki (250 lm) – 60 min;
• Turbo (450 lm) – 1 min, później z powodu zabezpieczenia termicznego, tryb spada do trybu wysokiego i pozostaje na nim przez 55 min.

Użytkowanie

Olighta S1 Mini Baton HCRI używałem zamiennie za Nicrona B10, jako małą latarkę ze stosunkowo dużą mocą, którą mogę bez problemu i komfortowo nosić w kieszeni lub przypiętą do paska. Bardzo podoba mi się też to, że mimo braku pamięci wysokich trybów, mamy bezpośredni dostęp do turbo i do trybu moon. Jednak nie do końca przypadł mi do gustu rozkład światła. Spot jest średnio szeroki, co prawdopodobnie ma być kompromisem między zasięgiem, a kątem świecenia latarki, ale przy tak małej, podręcznej latarce, wolałbym zdecydowanie, żeby świeciła szerzej.

Podsumowanie

Muszę przyznać, że podczas testów bardzo polubiłem się z tą lampką. Barwa światła jest przyjemna dla oka, zdecydowanie nie jest to „Cool White”, jak określa to producent. Określiłbym ją raczej, jako neutralną biel. Głównym atutem Mini Batona jest jego wielkość i waga. Latarki praktycznie nie czuć w codziennym transporcie, a jednak daje bardzo dużą ilość światła, jak na swój rozmiar. 60 min pracy w najmocniejszym trybie i 6 h w trybie średnim, który w zupełności wystarczy podczas nocnego spaceru, zdecydowanie mnie przekonuje. Nie mogłem się za to przyzwyczaić do kasowania pamięci trybu wysokiego po 10 minutach. Mimo kilku wad, zdecydowanie mogę polecić Olighta S1 Mini Baton w wersji HCRI. Jeżeli szukacie małej i dyskretnej latarki, która dysponuje stosunkowo dużą mocą, a bateria wytrzyma dłużej, niż 10-20 minut – będzie to jeden z lepszych wyborów.

Za dostarczenie sprzętu do testów pragnę podziękować oficjalnemu polskiemu dystrybutorowi – Militaria.pl

Cena latarki: LINK

Artykuł [Recenzja] Olight S1 Mini Baton HCRI pochodzi z serwisu TestHub.pl.