Samsung na bogato

Współcześnie prawie każdy producent próbuje oszczędzić koszty produkcji ograniczając ilość akcesoriów dodawanych do telefonu. Samsung jest jednak tego całkowitym przeciwieństwem– nie walczy tylko o to, by zdobyć klienta, ale także o to, by go utrzymać. I taka polityka bardzo mi odpowiada.  W zestawie otrzymujemy:

• szybką ładowarkę
• kabel USB-C
• słuchawki AKG na 3,5 mm Jack
• wymienne gumki do słuchawek
• przejściówka OTG
• przejściówka microUSB -> USB-C

Nie jest to więc ubogi zestaw, lecz do pełni szczęścia brakuje choćby podstawowego, silikonowego pokrowca, który powstrzymałby szklaną obudowę smartfona przed wyślizgiwaniem się go z dłoni. Musimy zatem kupić go sami.

Obudowa, jakość wykonania

Jak na flagowe urządzenie przystało, Samsung Galaxy S10e wykonany jest bardzo dobrze. Dwie tafle szkła zostały przedzielone aluminiową ramką. Po wzięciu smartfona w dłoń natychmiast czujemy, że mamy do czynienia z urządzeniem z najwyższej półki. Nic nie trzeszczy, nic się nie ugina.

Szkło jest szkłem, a telefon jest odporny na upadki tylko tak, jak będzie uważać jego użytkownik. Na szczęście nie było mi dane przetestować odporności testowanego smartfona na upadki, jednak doświadczyłem innej, nieprzyjemnej cechy tego materiału. A mianowicie – urządzenie bardzo mocno się palcuje, więc częste go czyszczenie wejdzie Wam w nawyk.

Kolejną wyjątkową cechą tego urządzenia jest jego niewielki rozmiar. Niewiele współczesnych smartfonów z flagową specyfikacją jest tak wygodna w użytkowaniu jak testowany telefon. Dotychczas byłem przyzwyczajony do obcowania z dużymi, często ponad 6-calowymi ekranami. Korzystanie z Galaxy S10e uświadomiło mi, że nie potrzebuję tak dużych smartfonów.

Samsung Galaxy S10e ma certyfikat IP68, zatem bez większych problemów powinien znieść przypadkowy deszcz. Przejdźmy płynnie do omówienia dostępnych przycisków i portów. Dolna ramka skrywa głośnik, mikrofon, gniazdo Jack 3,5 mmoraz złącze USB-C. Na prawej ramce znajdziemy czytnik linii papilarnych, na górnej tackę do kart SIMoraz kolejny mikrofon. Z kolei na lewej ramce obecny jest przycisk do regulacji głośnościoraz przycisk uruchamiający asystenta Bixby. Niestety, często uruchamiałem go przypadkiem, co niestety muszę w ogólnym rozrachunku zaliczyć na minus.

Wyświetlacz

Ekran zastosowany w Samsungu Galaxy S10e jest wykonany w technologii AMOLED, ma przekątną 5,8 calai odznacza się rozdzielczością wynoszącą 1080 x 2280 px. Wyświetlacz ten jest on po prostu rewelacyjny. Nasycone barwy, szerokie kąty widzenia, jasność oraz nieskończony kontrast sprawiają, że na ten ekran chce się patrzeć bez przerwy.

Dla niektórych wadą może być umiejscowienie przedniej kamerki do selfie, która znajduje się w okrągłym wcięciu w lewym, górnym rogu ekranu. Sam się zastanawiałem, czy taki detal będzie mi przeszkadzał, czy w jakikolwiek sposób będzie odciągał uwagę od treści prezentowanych przez wyświetlacz. Jednak po kilku dniach już w ogóle nie zwracałem jednak uwagi na to wcięcie. Bardziej wrażliwi mogą zastosować specjalne tapety, które w kreatywny sposób potrafią ukryć ten aparat.

W ustawieniach znajdziemy wiele opcji personalizacji opcji ekranu, w tym możliwość uruchomienia AOD (always-on-display). Szkło chroniące wyświetlacz to Gorilla Glass 5, a od nowości znajdziemy na nim nałożoną folię ochronną. I zdecydowanie polecam zabezpieczenie ekranu przed zarysowaniem, gdyż podczas testów zgromadziłem kilka rysek na ekranie wokół wspomnianej folii.

Wydajność

Układ napędzający S10e to Exynos 9820, który w moim egzemplarzu został połączony z 6 GB pamięci RAMoraz 128 GB pamięci wewnętrznej. Urządzenie śmiga jak na tą półkę cenową przystało. Codzienne czynności, jak słuchanie muzyki, przeglądanie poczty czy kupowanie biletów nie robią na S10e najmniejszego wrażenia.

Smartfon z pewnością przypadnie też do gustu ulubieńcom mobilnych tytułów ze Sklepu Play. Flagowa wydajność, obecność gniazda Jack oraz poręczne wymiary sprawiają, że czas spędzony na graniu upływa naprawdę szybko i przyjemnie.

Jakość dźwięku i połączeń

Samsung nie po raz pierwszy przywiązuje dużą wagę do kwestii audio w swoich smartfonach. Galaxy S10e został wyposażony, poza gniazdem Jack 3,5 mm, w bardzo dobrze grające głośniki stereo, które uprzyjemniają odbiór treści multimedialnych. Szkoda jednak, że producent nie poszedł za ciosem i nie zastosował dodatkowo wibracji haptycznej, która coraz częściej jest stosowana przez producentów smartfonów.

Do jakości połączeń nie mogę się w jakikolwiek sposób przyczepić. Problemów nie sprawiał też GPS, Bluetooth 5.0czy moduł NFC, za którego pomocą jest możliwe płacenie zbliżeniowe w sklepach. Dołączone do zestawu słuchawki zostały wykonane przez firmę AKG. Płynący z nich dźwięk jest bardzo przyjemny, cieszy także zastosowanie pilota z mikrofonem oraz zastosowanie oplotu, który wzmacnia konstrukcję słuchawek.

Zabezpieczenia

W większych modelach producent zastosował czytniki linii papilarnych umieszczone pod ekranem. Zapewne w celu obniżenia kosztów, w modelu S10e Samsung postanowił zastosować tradycyjny czytnik, który został umieszczony na obudowie. Nie znajduje się on jednak, jak zazwyczaj na pleckach, lecz został przeniesiony na prawą ramkę urządzenia. Uważam, iż czytnik został umieszczony zbyt wysoko, przez co zazwyczaj mój kciuk lądował tuż pod przyciskiem.

Co do samego działania tego zabezpieczenia, niestety nie mogę powiedzieć, abym był z niego zadowolony. Pomimo dodania pięciu odcisków tego samego palca, często wyświetlał mi się komunikat o nieprawidłowym odczycie, przez co szybko porzuciłem to rozwiązanie na rzecz odblokowywania twarzą. Producent wyraźnie jednak przestrzega użytkownika, że rozwiązanie to nie jest bezpieczne.

Bateria, czas pracy SOT

Po kilku pierwszych godzinach korzystania ze smartfona, byłem nim zauroczony. Dosłownie zacząłem już sprawdzać jego cenę w Internecie, chcąc wymienić swój obecny smartfon na nowszy model. Niestety każda kolejna godzina sprawiała, że moje zauroczenie pryskało jak bańka mydlana, jakbym został nagle wybudzony z najpiękniejszego snu.

Problemem, dyskwalifikującym niestety dla mnie to urządzenie, okazała się być zastosowana bateria, która po prostu nie nadąża za resztą specyfikacji. 3100 mAh pozwala na średnio 3,5 h SOT(screen-on-time), co jest zdecydowanie najgorszym wynikiem jaki kiedykolwiek osiągnąłem na testowanym urządzeniu. Po opuszczeniu mieszkania o 7 rano, już o 13 smartfon domagał się doładowania, przez co często musiałem korzystać z power banka.

Dla niektórych wadę tą może zniwelować nieco szybkie ładowanie, które potrafi naładować smartfon do pełna w około 1,5 h. Nie można go jednak niestety porównać z szybkim ładowaniem konkurencji, która swoje urządzenia ładuje w około godzinę. Na pocieszenie producent zostawił nam ładowanie indukcyjne Qioraz indukcyjne ładowanie zwrotne.

Aparat: jakość zdjęć

Najmniejszy z flagowych modeli został wyposażony w podwójny aparat. Główna matryca charakteryzuje się rozdzielczością 12 Mpixoraz zmienną przesłoną (f/1.5 – f/2.4). Jest ponadto wyposażona w optyczną, jak i elektroniczną stabilizację obrazu. Drugi aparat ma rozdzielczość 16 Mpix (f/2.2)i wyróżnia się zastosowaniem szerokiego kąta, którego możliwości zaprezentuję poniżej. Na froncie znajduje się kamerka o rozdzielczości 10 Mpix.

fot. Maciej Matan

fot. Maciej Matan

fot. Maciej Matan

fot. Maciej Matan

fot. Maciej Matan

fot. Maciej Matan

fot. Maciej Matan

fot. Maciej Matan

fot. Maciej Matan

fot. Maciej Matan

fot. Maciej Matan

fot. Maciej Matan

fot. Maciej Matan

fot. Maciej Matan

fot. Maciej Matan

fot. Maciej Matan

fot. Maciej Matan

fot. Maciej Matan

fot. Maciej Matan

fot. Maciej Matan

fot. Maciej Matan

fot. Maciej Matan

fot. Maciej Matan

fot. Maciej Matan

fot. Maciej Matan

fot. Maciej Matan

fot. Maciej Matan

fot. Maciej Matan

fot. Maciej Matan

Zdjęcia wykonywane za pomocą Galaxy S10e są więcej, niż dobre. Na zasługę szczególnie zasługuje bardzo sprawnie działający HDR oraz szeroka rozpiętość tonalna, która sprawia, że na fotografii widoczne są wszystkie szczegóły, nawet w przypadku robienia zdjęć pod słońce. Zachwycają również fotografie wykonywane nocą, a zdjęcia wykonywane szerokim kątem potrafią niekiedy wyjść wręcz obłędnie.

Aparat: jakość filmów

Smartfon potrafi nagrywać wideo w4K przy 60 kl/s. Ale nie to jest jego największą zaletą. Tą okazuje się być tryb Slow Motion, który potrafi nagrywać krótkie ujęcia z prędkością aż 960 kl/s. Pozwala to niejednokrotnie uchwycić w niezwykły sposób zwykłe, codzienne czynności. Zwykłe odkręcanie kranu, uruchamianie zapalniczki, kręcąca się moneta – Galaxy S10e potrafi je zamienić w swoiste dzieło sztuki.

Ale nie myślcie, że producent skupił się wyłącznie na trybie zwolnionego tempa i nie przyłożył uwagi do standardowego rejestrowania filmów. Te charakteryzują się bowiem dobrą stabilizacją obrazu i szczegółowością.

System

Na pokładzie tego kompaktowego flagowca znajdziemy Androida 9.0 Nougatz zupełnie nową nakładką One UI. I jak do tej pory byłem miłośnikiem czystego systemu lub OxygenOS, tak One UI urzekł mnie spójnością, wyglądem, szybkością i możliwością personalizacji.W systemie możecie zmienić bowiem praktycznie wszystko.

fot. Maciej Matan

fot. Maciej Matan

fot. Maciej Matan

fot. Maciej Matan

W motywach znajdziecie możliwość szybkiej zmiany tapety, ikon, konfigurację AOD czy też opcję zmiany całego motywu. Zmienić można także nawet zegar na zablokowanym ekranie – dostępnych jest kilka wzorów, można zmienić nawet jego kolorystykę. Nieczęsto producenci zezwalają użytkownikom na tak daleko idące opcje personalizacji.

fot. Maciej Matan

fot. Maciej Matan

fot. Maciej Matan

fot. Maciej Matan

W opcjach dostępnych jest także wiele ciekawych funkcji. Do najciekawszych, moim zdaniem, należy tzw.ekran krawędziowy. Możemy w nim uruchomić unoszący się przy krawędzi panel, po wysunięciu którego ukaże się nam lista często używanych aplikacji. Równie ciekawe jest podświetlenie krawędziowe, które sprawia, że podczas przychodzenia wiadomości piksele wyświetlacza podświetlają się falowo tuż przy jego skraju. Bezramkowy design sprawia, że wygląda to naprawdę dobrze.

Za udostępnienie sprzętu do testów dziękujemy sklepowi BestCena.pl – sprawdźcie ich ofertę.

Artykuł [TEST] Samsung Galaxy S10e – smartfon, którego kocham oraz nienawidzę pochodzi z serwisu TestHub.pl.

Co w zestawie

Ulefone Armor X do tematu zestawu podchodzi nieszablonowo. Poza standardem w stylu kabla microUSB oraz zasilacza, producent zdecydował się dołożyć przydatne akcesorium – ładowarkę indukcyjną. Ładowarka jest prosta i elegancka, z niewielkim logo producenta na wierzchu. Co ważne, spełnia standard bezprzewodowego ładowania Qi.

Jakość wykonania

Jak na telefon przygotowany do najcięższych prób przystało, Armor X zbudowany jest z wytrzymałych i dobrze spasowanych elementów. Łączenia są zabezpieczone śrubami a wszystkie porty ochraniane zaślepkami. Nic nigdzie nie skrzypi, nic się nie ugina. Telefon jest nad wyraz ciężki, co czuć szczególnie jeśli korzystaliśmy z lżejszej (o co nietrudno) słuchawki. Przez ostatnie dwa tygodnie jakie spędziłem z telefonem nie udało mi się dojrzeć żadnych nieścisłości związanych z wykonaniem czy materiałami użytymi do produkcji. Telefon w równej części wykonany jest z gumy, metalu, jak i plastiku, przy czym należy zaznaczyć, że tworzywo sztuczne jest zdecydowanie dobrej jakości i nie przywodzi na myśl taniej chińszczyzny. W tym miejscu warto zaznaczyć, że urządzenie spełnia normę wodoszczelności IP68, co jest dosyć oczywiste w tego typu urządzeniach.

Design

Omawianie designu w tego typu telefonie nie jest sprawą oczywistą. Wydaje mi się, że większość konsumentów, jak i producentów z góry zakłada, że urządzenie tego typu nie musi wyglądać współcześnie ani przełomowo (teraz stara się to zmienić nowy model marki – Ulefona coś tam z notchem). W tym przypadku nie jest inaczej i wzornictwo urządzenia jest surowe i proste, a wszystkie akcenty wybiegające poza klasyczną bryłe urządzenia dodają mu tylko surowości i jednoznacznie pokazują z jakiego typu sprzętem mamy do czynienia.

Przechodząc jednak do opisu, na froncie oprócz ekranu dostajemy dotykowe przyciski funkcyjne (rozwiązanie delikatnie niedzisiejsze) oraz głośnik rozmów i kamerę selfie. Lewa strona to przyciski służące do kontroli natężenia dźwięku oraz przycisk power. Z prawej strony robi się ciekawiej, bo poza ukrytą za zaślepką tacką na kartę SIM oraz microSD (do 256 GB), widzimy przyciski PTT (Push To Talk – który naprawdę nie mam pojęcia jak ma działać i kiedy, nie znalazłem dla niego żadnej dedykowanej aplikacji czy funkcji) oraz czytnik linii papilarnych, który działa jak chce, przez co nie mogę o nim za wiele dobrego powiedzieć. Umiejscowienie podobne do tego w Xperiach i z tego co pamiętam sporo osób uznało to za wygodne. Z tyłu zobaczymy za to aż dwa obiektywy oraz logo producenta, pod którym ukryta jest cewka do bezprzewodowego ładowania.

Wyświetlacz

Wyświetlacz w Ulefone Armor X nie jest czymś czym firma będzie się chwalić. Mamy tutaj jednostkę 5,5-calową o rozdzielczości 1440 na 720 pikseli. co daje zagęszczenie na poziomie 293 pikseli na cal. Jest to poziom jakości, na który co niektórzy użytkownicy mogą już narzekać. Trzeba jednak mieć świadomość, że w związku z tak niską rozdzielczością, czas jaki uda nam się uzyskać z dala od źródła prądu (co dla odbiorcy szukający tego typu urządzenia jest chyba dosyć ważne) powinien się wydłużyć. Moim zdaniem, kompromis dobry. Nie jestem fanem cyferek i gołym okiem, w codziennym użytkowaniu nie uważam, żeby taka rozdzielczość była jakimś większym problemem. Może być odrobinę mniej komfortowe przeglądanie stron www, gdzie duża ilość tekstu może eksponować bolączki czytania w niskiej rozdzielczości, lecz przy codziennym użytkowaniu nie powinno być to problemem.

Kolory generowane przez wyświetlacz Ulefone Armor X są dosyć dobre, delikatnie tylko wyblakłe i odrobinę zbyt mało jaskrawe. Kąty widzenia także mogły być lepsze. lecz nie jest to poziom tragicznie niski. Ot, poprawny wyświetlacz. Całościowo.

Specyfikacja i wydajność

W tym miejscu docieramy do największej bolączki testowanego przeze mnie urządzenia. Niestety, wydajność jaką zapewnia Armor X jest dla mnie absolutnie niewystarczająca. Urządzenie pracuje pod kontrolą układu MediaTek MT 6739, który do codziennych zadań jest dla mnie absolutnie niewystarczający. Oczywiście, jeśli ktoś używa telefonu tylko do dzwonienia czy pisania SMS-ów, myślę, że nie będzie odczuwać dużego bólu. Tutaj jednak mamy do czynienia ze smartfonem, urządzeniem, które z definicji powinno nam dostarczyć dużo więcej możliwości niż proste słuchawki z lat 2000.

Producent w tym modelu przewidział zaimplementowanie 2 GB pamięci operacyjnej RAM, co niestety również przekłada się na słabszą niż oczekiwana wydajność. Urządzenie notorycznie cierpi na brak wolnej pamięci, wszystkie aplikacje trzeba ubijać, nie ma praktycznie możliwości wczytać czegokolwiek z RAM-u. Dla użytkowników ceniących sobie wielozadaniowość, będzie to problem.

Dla użytkownika przeznaczono zaledwie 16 GB pamięci, co w 2018 roku jest zdecydowanie zbyt małą wartością.

Poniżej zamieszczam parę screenów z popularnych benchmarków. Po raz kolejny, fanem cyferek nie jestem, jednak przedstawia to jakiś obraz.

Podsumowując ten akapit – wydajność leży.

Fotografia

Od wyciągania urządzenia z pudełka, aparat był aspektem, który najbardziej chciałem przetestować. No bo jak to, dwa obiektywy w urządzeniu z niskiej półki? Dodatkowo, w sprzętach klasy rugged aparat zazwyczaj spadał na dalszą pozycję na liście priorytetów a tutaj proszę – dwa obiektywy w telefonie za mniej niż 1000 zł.

Nie jestem fanem mobilnej fotografii a i obrazy znaczą więcej niż słowa, tak więc poniżej możecie zobaczyć fotki które zrobiłem za pomocą aparatu w Ulefone Armor X. TUTAJ za to macie do ściągnięcia surowe zdjęcia. Oceniajcie sami czy jest to dla Was wystarczająca jakość.   

1/8

Łączność

Telefon dla człowieka lasu powinien być wyposażony we wszystkie możliwe opcje komunikacji i lokalizacji. Mamy tutaj pełnoprawne LTE, mamy WiFi 2,4 i 5 GHZ, Bluetooth 4.1 oraz GPS i GLONASS. Poraz kolejny, nietypowo w tej półce cenowej ani w tej klasie urządzeń, producent uznał, że NFC to przydatna sprawa. Po pierwsze, ciężko się z nim kłócić, a po drugie faktycznie dobrze mieć NFC w telefonie.

Podczas tych parunastu dni jakie spędziłem z Armor X nie dostrzegłem żadnych błędów czy anomalii w funkcjonowaniu jakiegokolwiek z tych standardów łączności. Wszystko działało sprawnie, do niczego nie mogę się przyczepić.

Software

W kwestii oprogramowania, telefon udało mi się zaktualizować bezproblemowo do Androida w wersji 8.1 i jest to praktycznie czysty system. Mamy tutaj dwie, góra trzy aplikacje od producenta z czego tylko jedna zasługuje na wspomnienie. Aplikacja OutDoor Toolbox to zbiór prostych narzędzi z domysłu, dedykowanych amatorom urządzeń takich jak Armor X. Mamy więc tutaj latarkę, kompas, poziomicę itp. Poza tym, brak tutaj jakiejkolwiek nakładki czy inwazyjnych aplikacji, których nie moglibyśmy odinstalować. Poza tym co przygotowało dla nas Google, na telefonie nie znajdziemy żadnych śmieci.

Bateria

Na sam koniec docieramy do najmocniejszej strony opisywanego przeze mnie urządzenia. Ogniwo w jakie wyposażony został Ulefone Armor X może pochwalić się pojemnością na poziomie 5500 mAh, co jest naprawdę potężnym wynikiem. Biorąc pod uwagę mało wydajne podzespoły oraz wyświetlacz o niskiej rozdzielczość spodziewać się można kosmicznych wyników jeśli chodzi o czas działania na jednym ładowaniu. Przy LTE osiągnąłem do 8h na ekranie, przy WiFi – do 9. Warto dodać w tym miejscu, że producent wraz z telefonem zapewnia ładowarkę indukcyjną, która działa, na szczęście w standardzie Qi.

Bardzo fajny gadżet i przydatne akcesorium, dobrze, że zostało dodane do zestawu. W przypadku, kiedy każdy port zabezpieczony został zaślepkami, ładowanie bezprzewodowe staje się jeszcze istotniejsze. Niestety, nie wiem czy jest to wina mojej nieporadności czy może był jakiś problem z urządzeniami, jednak nie za każdym razem telefon orientował się na ładowanie bezprzewodowe. Zdarzały mi się sytuacje, gdzie musiałem parukrotnie podnosić i kłaść z powrotem telefon na ładowarce, by system zainicjował uzupełnianie ogniwa. Zwięźle – bateria bardzo na plus.

Poniżej kompletna galeria produktu przygotowana na potrzeby tego testu.

1/18

Urządzenie do testów dostarczył producent

Artykuł Recenzja „niezniszczalnego” smartfona – Ulefone Armor X pochodzi z serwisu TestHub.pl.

Na wstępie szybka informacja. Na samym końcu wpisu znajdziecie parę słów o konkursie, w którym można wygrać parę słuchawek. Polecam sprawdzić.

Co dokładnie do nas dociera i jak jest spakowane

Opakowanie Neonów nie odbiega w żadnym stopniu od tego do czego Genesis nas przyzwyczaiło. Mamy czerwono-czarną stylistykę i dodatkowy gruby karton w środku. Wewnątrz słuchawki w plastikowej wytłoczce i krótka instrukcja. Nic specjalnego, ale też nie jest to produkt premium.

Wykonanie i komfort w codziennym użytkowaniu

Genesis Neon 360 wykonane są bardzo dobrze. Zaczynając od góry; pałąk wykonany jest z grubego kawałka metalu i nie wygląda na taki, który miałby się szybko zepsuć. Opaska, która opiera się na naszej głowie wykonana jest ze skóropodobnego materiału. Wszystko tutaj jest zszyte bardzo dobrze, nie widać żadnych uchybień czy niedoskonałości. Same muszle wykonane są z grubego, wytrzymałego plastiku dobrej jakości, za to siatka, którą widzimy z boku jest wykonana z metalu. Nausznice to znowu skóropodobny materiał, który jest wypełniony bardzo miękką i plastyczną gąbką.

Całość sprawia niezwykle dobre wrażenie, zdecydowanie poziom powyżej klasy finansowej w jakiej znajdują się te słuchawki. Idąc dalej mamy kabel w naprawdę grubym oplocie. Niestety, jest to najgorszej jakości oplot, jaki widziałem w produktach marki. Wszystkie słuchawki, czy myszki mają bardzo sztywny, ciasny splot chroniący kabel. Tutaj otrzymujemy coś dużo gorszej jakości. Korzystałem ze słuchawek około dwóch tygodni i niestety, gdzieniegdzie materiał zaczął się strzępić. Na przewodzie nie uświadczymy żadnego pilota, co w moim przypadku jest sporym plusem. Piloty tego typu zazwyczaj charakteryzują się niską jakością wykonania oraz miernymi parametrami użytych materiałów. Zdecydowanie wolę rozwiązanie takie jak tutaj, czyli potencjometr umieszczony z tyłu jednej muszli.

Równie wygodne, a eliminuje problem tandetnego kawałka plastiku. Na sam koniec warto dodać, że słuchawki są wyposażone równocześnie w kabel USB, jak i dwa złącza Jack 3,5 mm – jedno słuchawkowe i jedno odpowiadające za mikrofon. Całość pod kątem wykonania oceniam bardzo dobrze. Ten nieszczęsny oplot niszczy trochę efekt, ale w kwocie poniżej 100 zł w kwestii spasowania i jakości użytych materiałów słuchawki sprawdzają się świetnie.

W kwestii wygody i użytkowania. Przez mniej więcej 14 dni używałem tych słuchawek codziennie po 4 do 7 godzin i ostatecznie nie odczuwałem specjalnego dyskomfortu z tym związanego. Słuchawki leżą wygodnie na głowie przy dłuższych sesjach nic nie boli. Mam jednak dwa zastrzeżenia. Po pierwsze, wydaje mi się, że słuchawki są na mnie trochę za duże. Niestety nie ma możliwości ręcznej regulacji, tak więc jesteśmy skazani na system automatyczny, który w moim przypadku nie do końca się sprawdza. Słuchawki leżą odrobinę za nisko, co nie powoduje jakiegoś specjalnego dyskomfortu, ale jednak jest to zauważalne. Gdy dawałem je znajomym, nie zauważali takiego problemu, więc to może być związane tylko ze mną.

Drugi problem to fakt, że nausznice nie do końca szczelnie przylegają do głowy. Są pewnie niewielkie szczeliny, gdzie materiał odstaje od czaszki. Nie jest to problem na dużą skalę, jednak należy o tym wspomnieć.

Jakość dźwięku

Neony postawiły na basy i słychać to od pierwszego uruchomienia. Nie ma tu miejsca na resztę, przewodzi bas. W grach sprawdza się to nie najgorzej, szczególnie w bardziej dynamicznych produkcjach, gdzie towarzyszą nam wybuchy i wystrzały. Gorzej wypada to w spokojniejszych propozycjach a zdecydowanie najsłabiej słuchawki wypadają w odsłuchu wokali. Niestety, ale nie doświadczycie tutaj szczegółów dźwięku, nie ma pozycjonowania. Podkreślone zostało to co najistotniejsze w grach, także jeśli szukacie sprzętu uniwersalnego, szukajcie dalej.

Poza tym, Genesis Neon 360 wyposażone są w ciekawą opcję, jaką są dodatkowe wibracje sprzężone z dźwiękami, które mają pogłębić immersję i poprawić doznania płynące z gry. I funkcja ta faktycznie działa. W słuchawkach mamy zamontowany specjalny silnik, który wprawia je w drgania na naszej głowie w odpowiednich momentach. Mi osobiście ta opcja całkiem się podobała, jednak na dłuższą metę może to męczyć. Na szczęście tuż obok rolki sterującej natężeniem dźwięku, mamy prosty guzik za pomocą, którego włączymy i wyłączymy omawianą funkcję.

Mikrofon

Mikrofon, jak na konstrukcję bez pałąka, gra dobrze. Nie można oczekiwać od sprzętu z tak kompaktowym mikrofonem, by zbierał dźwięk wiele lepiej. Jasne, na pewno na TeamSpeaku nie będziecie najpiękniejszym głosem, ale do prostej komunikacji w trakcie meczu w CS-a myślę, że nada się bez problemu. Nikt z kim rozmawiałem nie narzekał na jakość dźwięku

Konkurs

No i tak, dostałem od firmy Genesis 3 pary słuchawek: dwie sztuki Argon 500 i jedną parę Radon 600. Recenzje obu modeli możecie znaleźć u nas na stronie:

• Genesis Argon 500 – recenzja tanich słuchawek dla graczy.
• Czy słuchawki gamingowe muszą kosztować fortunę? Test Genesis Radon 600 pokazuje, że niekoniecznie.

W związku z tym, uznałem, że Wam je rozdam, ale jako że nie mogę zrobić tego na drodze losowania, musi być jakiś konkurs, zadanie. Wszystkie informacje znajdziecie w formularzu Google w linku poniżej.

Formularz konkursowy.

Wysyłka na mój koszt, tak więc próbujcie, bo zawsze spoko jest dostać coś za darmo.

Poniżej galeria zdjęć przygotowana specjalnie na potrzeby tego testu.

1/14

Artykuł Test słuchawek Genesis Neon 360 + Konkurs pochodzi z serwisu TestHub.pl.

Opakowanie i zestaw

Opakowanie dla Xenona 200 jest standardowe. Kartonowe pudełko, w którym poza myszą, instrukcją i naklejkami marki Genesis nie znajdziemy nic więcej. Mysz spoczywa w plastikowej wytłoczce, tak więc nie powinna się przemieszczać w transporcie. Szkoda, że zabrakło np. dodatkowej pary ślizgaczy, ale przy takiej cenie trudno oczekiwać nie wiadomo, jak bogatego zestawu.

Wykonanie

Omawiana mysz praktycznie w całości wykonana jest z plastiku. Jedyny gumowany element to miejsce spoczynkowe dla naszego kciuka, którego tekstura nie jest gładka. Plastik nie jest tworzywem najwyższej jakości i niestety dosyć łatwo się brudzi. Sam produkt jest stosunkowo dobrze spasowany, zdarzyło mu się delikatnie skrzypieć, jednak nie jest to coś, co sprawia, że boję się o żywotność urządzenia. Klawisze są dobrze osadzone w swoich miejscach i nie ma tutaj efektu „latania” przycisku na boki. Całość sprawia raczej dobre wrażenie, największym minusem zdecydowanie jest tutaj jakość materiału. Jak przystało na produkt Genesis, kabel jest w całości opleciony, co pozytywnie wpływa na odbiór całego produktu. Jest on odrobinę cieńszy niż ten w Kryptonie 770, jednak nie sądzę, by drastycznie zmniejszyło to jego żywotność.

Design

Xenon 200 nie odbiega wzornictwem od innych gamingowych produktów. Mamy tutaj agresywną, świecącą konstrukcję. Podświetlenie LED jest obecne w rolce scrolla, logo oraz na tylnej części myszy. Dodatkowo podświetlone mamy 4 punkty umieszczone zaraz obok lewego przycisku, ich kolor idzie w parze z aktualnie dobranym poziomem DPI. Całość przedstawia się dosyć agresywnie, szczególnie wpływa na to lewa część myszy, gdzie projektant uznał, że nie potrzeba delikatnych, krągłych zaobleń i zdecydował się na bardziej kanciaste kształty. Dodatkowo charakteru dodaje jeden dodatkowy, programowalny (o czym później) przycisk snajperski, gdyż jest on wykonany z mocno kontrastującego, czerwonego plastiku.

Mysz wyraźnie jest profilowana dla osób praworęcznych, widać to doskonale po umiejscowieniu klawiszy bocznych, dodatkowej gumowej podkładce na kciuka oraz specjalnemu miejscu na palec serdeczny.

Specyfikacja

Na początku pozwolę sobie przekleić specyfikację prosto ze strony producenta.

Przy braku informacji od producenta na temat przełączników, pozostaje nam omówić wbudowany w urządzenie sensor. Mamy tutaj do czynienia z Avago 5050, który, nie ma co owijać w bawełnę, dobrym sensorem nie jest. Największą bolączką tego sensora jest jego niska prędkość maksymalna, co w graniu w wymagające refleksowo gry FPS, może skutkować niewymiernymi do umiejętności osiągami. Niestety cena myszy jest w tym wypadku uzasadniona i na czymś trzeba zaoszczędzić, tak więc jeśli jesteście fanami szybkich, dynamicznych gier, polecam Wam wybrać model z innym sensorem. Z drugiej strony, jeśli jesteście graczami niedzielnymi bądź unikacie dynamicznych produkcji, myślę, że nie poczujecie spowolnienia.

Wygoda użytkowania

Xenon 200 jest myszą dużą, co przekłada się bezpośrednio na ułożenie dłoni podczas pracy, łamane na rozrywki. Tym samym, korzystanie z tej propozycji jest stosunkowo wygodne i nie męczy dłoni tak, jak mniejsza konkurencja. Przyciski mają przyjemny, wyczuwalny klik i nie mam im nic do zarzucenia, poza tym, że są dosyć głośne, co nie każdemu może odpowiadać. Rolka scroll obraca się dosyć płynnie, jednak mocno wyczuwalny jest przeskok między poszczególnymi pozycjami, a przy szybszym ruchu emituje to pewnego rodzaju dźwięk. Klik rolki również jest głośny, jednak samo użytkowanie nie sprawiło mi żadnych problemów. Poza tymi trzema standardowymi przyciskami, konsument otrzymuje także dwa przyciski na grzbiecie myszy: jeden do kontroli wartości DPI i drugi, jedyny nie programowalny, do przełączania zapisanych trybów myszy. Oba mają wyczuwalny, twardy klik i co w tym miejscu zasługuje na uwagę, to fakt, że z przycisku do kontroli DPI możemy wygodnie korzystać w trakcie normalnego eksploatowania myszy.

Nie musimy w żaden nienaturalny sposób wyginać palca, by do niego dosięgnąć, jak ma to miejsce w dużej ilości produktów. Z lewej strony dostajemy kolejne trzy przyciski: dwa domyślnie do kontrolowania poruszania się w przeglądarce internetowej (do przodu i wstecz) oraz jeden tak zwany przycisk snajperski, który jest w pełni programowalny. Wszystkie trzy przyciski klika się wyjątkowo łatwo i miękko. Podoba mi się także, że wyczuwalnie wystają poza obrys obudowy urządzenia, przez co nie ma problemu, by wyczuć je palcem nie patrząc na nie. Ogólnie, wygoda użytkowania stoi na wysokim poziomie.

Oprogramowanie

Genesis wraz z myszą dostarczyło na rynek dedykowane oprogramowanie, które możecie pobrać z ich strony. Software pozwala nam na szereg modyfikacji i personalizacji produktu pod nasze preferencje, poczynając od kontroli LED-ów, a kończąc na programowaniu (prawie) każdego przycisku z osobna.

Tak więc użytkownik dostaje dostęp do spersonalizowania w sumie 5 różnych profili i w każdym z profili może dokonywać różnych zmian i ustawień. Na każdy profil przypadają po 3 różne, modyfikowalne tryby pracy klawiszy. Wszystko to możemy ustawić i modyfikować pod naszą wygodę.

Mamy takżę szansę zmienić szybkość scrollowania, szybkość podwójnego kliku czy czułość myszy. 4 profile DPI są w pełni konfigurowalne, a skok na osi zamyka się w około 200 jednostkach.

W kwestii LED-ów, mamy dostęp do tylko 3 trybów przy czym możemy wybrać jasność, kolor czy tempo działania efektów świetlnych. Na sam koniec warto dodać, że mamy możliwość konfigurowania i nagrywania makr.

Jak widać, oprogramowanie jest dosyć konkretne i pozwala na spore modyfikacje. Myślę, że większość użytkowników będzie usatysfakcjonowana.

Poniżej pełna galeria produktu przygotowana specjalnie na potrzeby tej recenzji.

1/13

Sprzęt do testów dostarczył producent.

Więcej informacji, jak i oprogramowanie dostępne na stronie producenta.

Aktualna cena w Ceneo.

Artykuł Recenzja budżetowej propozycji od Genesis – Xenon 200 pochodzi z serwisu TestHub.pl.

Pudełko

Thor 300 dociera do nas w klasycznym dla Genesis pudełku. Kolorystyka opakowania jest standardowo zachowana w tonacji brandu, tak więc od razu wiemy, jakiej firmy produkt widzimy. W pudełku, poza samą klawiaturą, znajdziemy naklejki z logiem firmy, instrukcję oraz narzędzie do wyciągania klawiszy – tyle.

Design i jakość wykonania

Klawiatura Thor 300 odbiega mocno od wzornictwa do jakiego przyzwyczaiło nas Genesis. Nie uświadczymy tutaj charakterystycznej czerwono-czarnej palety barw – klawiatura jest w całości absolutnie czarna. Takie podejście do designu może się podobać, szczególnie użytkownikom z bardziej stonowanym gustem – jest schludnie i minimalistycznie. Kolejnym plusem jest to, że urządzenie w jednym kolorze łatwiej dopasować wyglądem do reszty zestawu. Koniec końców, jest to kwestia gustu, jednak nikt pytany o zdanie nie wyrażał negatywnej opinii w tej materii.

Front obudowy jest wykonany z delikatnie chropowatego metalu, co potęguje wrażenie prostoty i utwierdza nas w przekonaniu co do trwałości produktu. Boki i spód klawiatury wykonane są z dobrego jakościowo plastiku, który jednak potrafi zbierać rysy.

KeyCap wykonane są z gładkiego plastiku i oznaczone dość toporną czcionką, co również należy pozostawić kwestii gustu. Mi osobiście dużo bardziej podobały się oznaczenia na RX85, które były bardziej czytelne i delikatniejsze.

Thor 300 występuje w sprzedaży w 4 wariantach. Mamy podział na wersję z NumPadem i bez oraz na przełączniki czerwone bądź niebieskie. Z wyborem przełączników sprzężony jest wybór koloru podświetlenia, gdzie przy moich czerwonych jest to kolor biały. Podświetlenie możemy kontrolować jedynie z poziomu klawiatury, producent w tym przypadku nie dostarczył żadnego oprogramowania. Mamy więc dostęp do kontroli natężenia światła, paru trybów, gdzie możemy np. podświetlić tylko strzałki i WSAD lub włączyć jedną z paru animacji. Same LED-y sprawują się bardzo dobrze, podświetlenie jest równomierne i intensywne. Fakt zdecydowania się na jedynie białe diody dobrze paruje się z minimalistycznym designem urządzenia.

Standardowo dla produktów marki Genesis, Thor 300 otrzymał naprawdę gruby i porządny kabel w czarnym oplocie, zakończony złączem USB. Jedna z niewielu dodatkowych funkcjonalności w Thor 300 jest funkcja delikatnego zarządzania kablem. Na spodzie klawiatury mamy dostęp do wgłębienia, w które idealnie wpasowuje się kabel. Pozwala to wyprowadzić go centralnie z przodu klawiatury, z lewej bądź z prawej strony, co powinno pozwolić każdemu dopasować okablowanie na biurku pod swoje preferencje.

Komfort użytkowania

Thor 300 jest dobrym przykładem, że można zrobić niedrogi produkt, który będzie zachowywał podstawy komfortu pracy i nie będzie męczył użytkownika. Thor 300, mimo braku podpory na nadgarstki, jest naprawdę wygodną klawiaturą. Dzięki wyposażeniu klawiatury w dwie nóżki, zmieniając kąt nachylenia w łatwy sposób możemy poprawić wygodę pracy czy rozrywki. W moim przypadku uniesiona klawiatura spisywała się dużo lepiej niż w formie absolutnie leżącej i taki też tryb zalecam sprawdzać. Będąc przy nóżkach należy wspomnieć o gumowanych stabilizatorach, których Thor 300 posiada cztery sztuki. Przy tym jak wyjątkowo ciężka jest to klawiatura, gumowe podkładki stabilizujące ją w sposób perfekcyjny. Klawiatura trzyma się biurka mocno i pewnie, ciężko ją przypadkowo przestawić.

W tym miejscu warto również wspomnieć o tym, że klawiatura wyposażona jest w pełen N-Key Rollover (NKRO), co zapewnia możliwość wciśnięcia absolutnie wszystkich klawiszy naraz bez narażania się na zacięcia. Niestety, domyślnie klawiatura ustawiona jest na 6KRO, co jak wskazuje nazwa, pozwala na aktywację maksymalnie 6 przełączników naraz. Klawiatura nie zapamiętuje ustawień, tak więc przy każdym uruchomieniu systemu musimy na nowo korzystać z kombinacji Fn + SL, która zmienia tryb na NKRO. Nawiązując jeszcze do LED-ów, taka sama sytuacja jest przy trybach podświetlenia – każdorazowe uruchomienie systemu przywraca ustawienia klawiatury do fabrycznych.

Przełączniki

W tym miejscu niestety musimy przejść do największej bolączki testowanej przeze mnie klawiatury. Mimo, że we wspominanym wyżej RX85, zostały zastosowane przełączniki marki Kailh, które nie odbiegają znacząco od Niemieckich Cherry MX, tak tutaj producent zdecydował się użyć przełączników marki Outemu, a konkretnie w egzemplarzu z białym podświetleniem – Outemu Red. Są to przełączniki liniowe, co oznacza, że działają płynnie podczas całego procesu wyciskania – dobrze przedstawia to poniższa animacja.

Do aktywacji wystarczy nacisk o masie około 50 g. Przyciska się je lekko i nie stawiają specjalnego oporu, tak wiec można zapomnieć o zmęczonych palcach przy dłuższych posiedzeniach, ale odbiorcy z nieco cięższymi, masywniejszym dłońmi mogą odnieść wrażenie, że wciska się je aż nazbyt lekko, co może powodować przypadkowe wciśnięcia (co i mi się przytrafiało).

Główna różnica między Cherry, Kailh a Innemu to płynność działania. Outemu są zdecydowanie najmniej sprawne w tej materii z całej trójki i doświadczonym użytkownikom klawiatur mechanicznych może to przeszkadzać. Myślę że może to być za to dobry wstęp dla użytkowników membran, którzy wcześniej z mechanicznych przełączników nie mieli okazji skorzystać, dla nich będzie to ogromny przeskok.

Poniżej, pełna galeria produktu przygotowana specjalnie na potrzeby tego testu.

1/20

Sprzęt do recenzji dostarczył producent.

Artykuł Genesis Thor 300 – recenzja genialnie wykonanego mechanika pochodzi z serwisu TestHub.pl.

Co w zestawie

Vanad 750 zapakowane jest w pudełko w typowej kolorystyce dla marki. Podstawa oraz gumowe ramię osadzone są w specjalnej plastikowej wytłoczce, która uniemożliwia przemieszczanie się sprzętu podczas transportu. Dodatkowo dostajemy jeszcze instrukcję oraz bardzo gruby kabel USB z jednej strony zakończony USB typu A 3.0, z drugiej microUSB 3.0. Zabrakło niestety dedykowanego zasilacza, do czego wrócę później.

Design i funkcjonalność

Genesis Vanad 750 jest jednym z dyskretniejszych produktów tej marki. Mimo podświetlanego logo na froncie podstawy, całość jest stosunkowo stonowana i mało agresywna. Minusem za to jest brak możliwości wyłączenia podświetlenia, nie każdemu musi pasować setup w czerwieni, a tylko taki kolor mamy dostępny. Geometryczna, kanciasta obudowa wygląda w mojej opinii schludnie i elegancko, w połączeniu z gumowym ramieniem sprawia dobre wrażenie.

Podstawową funkcjonalnością akcesorium typu bungee jest kontrola kabla myszy w trakcie gry. Korzystanie z tego typu peryferiów pozwala znacząco ograniczyć przypadłości takie jak zacinania się kabla gdzieś za biurkiem, zahaczania go o kant stołu czy przecierania się kabla myszy w efekcie tarcia o np. obudowę.

Mouse bungee pozwala nam wyizolować część przewodu, która będzie bezpośrednio użytkowana w trakcie manipulacji gryzoniem po blacie w tym samym momencie, gdy reszta kabla może spoczywać bezwiednie za biurkiem. Głównym założeniem jest wyeliminowanie przypadków, kiedy zahaczający się o coś kabel utrudnia nam wykonywanie czynności. I w takim przypadku Vanad sprawdza się świetnie. Nie ma tutaj specjalnie co opisywać, bungee po prostu działa. Gumowe ramię oddaje nam do dyspozycji dwa wpusty, w których umieszczony kabel trzyma się bardzo pewnie i nie ma absolutnie żadnych szans, by samoczynnie podczas zwykłego użytkowania opuścił on swoje miejsce. Bungee działa tym lepiej im sztywniejszy mamy przewód, gdyż ułatwia to ulokowanie go w powietrzu. Niestety, przy braku regulacji nachylenia ramienia jesteśmy zdani na własną inicjatywę w celu odpowiedniego ustawienia kabla myszy. Przy sztywnych egzemplarzach nie powinno być problemu, jednak miękkie, lepiej układające się kable mogą opadać na biurko.

Vanad do powierzchni biurka przyczepiony jest za pomocą warstwy klejącej gumy, co w praktyce działa naprawdę nieźle. Mam jednak obawy czy po paru zmianach lokalizacji akcesorium, nie słabną właściwości klejące. Wydaje mi się, że szczęśliwszym byłoby użycie zwyczajnej gumy, np. takiej jaka została zastosowana w podkładce Boron 700. Ostatecznie nie jest to złe rozwiązanie, nie sądzę by sprawiało problem większej ilości użytkowników.

Genesis słusznie uznało, że bungee, które “tylko” trzyma przewód myszy, nie jest projektem optymalnie wykorzystanym. W związku z tym, Vanad został wyposażony w dodatkowe 3 porty USB 3.0 w standardzie A oraz czytnik kart microSD.

Porty USB to strzał w dziesiątkę i tym sposobem funkcjonalność urządzenia wzrosła wielokrotnie. Porty są szybkie i pozwalają zasilić mniej wymagające urządzenia takie jak np. telefon. W przypadku sytuacji, gdy chcielibyśmy np. podłączyć dysk zewnętrzny, który wymaga jednak większego zasilania, port microUSB z boku podstawy pozwala nam zamienić HUB pasywny w aktywny, poprzez podłączenie zasilania. W tym momencie wracam do wstępu tego wpisu i zwracam uwagę po raz kolejny na brak dedykowanego zasilacza, co ostatecznie nie jest tragedią, jednak na pewno wpłynęłoby na kompletność zestawu. Można też przyczepić się do faktu, że czytnik kart obsługuje tylko microUSB. W podstawie jest dużo miejsca i spokojnie zmieściłby się czytnik obsługujący bardziej popularny i wszechobecny standard pełnowymiarowego SD.

Poniżej, kompletna galeria produktu przygotowana na potrzeby tego testu.

1/19

Sprzęt do testów dostarczył producent.

Artykuł Krótka recenzja mouse bungee od Genesis, czyli Vanad 750 pochodzi z serwisu TestHub.pl.

Co dostajemy w zestawie

Prosto od producenta przyjeżdża do nas pudełko nie odbiegające paletą barw od kolorystyki przyjętej przez Genesis. W środku, poza podkładką, dostajemy również dosyć cienki, jednak nie straszący wykonaniem, kabel USB oraz broszurę tłumaczącą podstawowe sterowanie podkładką. Zestaw ubogi, ale na dobrą sprawę czego więcej chcieć od podkładki pod mysz

Jakość wykonania

Podkładka została wykonana z tworzywa sztucznego PVC na wierzchu oraz antypoślizgowej gumy od spodu. Co do powierzchni użytkowej, rzeczony materiał faktycznie wspiera poruszanie się gryzonia po powierzchni. Mysz przemieszcza się bardzo gładko i pewnie, nie odczuwa się jakichkolwiek przerw czy odbiegania od normy. Spód pokryty gumą zasługuje tutaj na najwyższą notę, podkładka ani drgnie. Absolutnie nie ma możliwości, by przy tym materiale przesunąć podkładkę niechcący, trudności sprawia nawet przy zamierzonej zmianie miejsca. Duży plus. Całość jest wykonana bardzo dobrze, jako że nie ma tutaj żadnych ruchomych części ani nawet wielu spasowanych elementów, ciężko o jakiekolwiek niedopatrzenia. Podkładka jest spasowana idealnie, nic nie skrzypi, nic się nie ugina. Trzeba przyłożyć dużo siły żeby zgiąć podkładkę, nie ma możliwości, żeby uszkodzić ja niechcący.

Design

Genesis postawiło w tej materii na RGB i wyszło im to całkiem nieźle. Do dyspozycji dostajemy 3 stopnie podświetlenia oraz parę efektów. Możliwe jest również kompletne wyłączenie LED-ów. W lewym górnym rogu znajdziemy, również podświetlane, logo firmy. Całość ozdobiona jest charakterystycznym wzorem, który mi osobiście do gustu nie przypadł.

Użyteczność

Do dyspozycji użytkownika zostaje oddana powierzchnia o wymiarach 348 x 250 x 5 milimetrów, co zapewnia bezproblemowe korzystanie z myszki. Podświetlenie LED możemy kontrolować, w wyżej wymienionym zakresie, za pomocą dwóch przycisków obecnych od razu pod złączem microUSB.

Lewy przycisk odpowiada za wybór kolorów oraz efektów, prawy natomiast pozwala na kontrolowanie natężenia podświetlenia w 3 poziomach. Na duży plus zasługuje demontowany kabel zasilający, tak więc w przypadku, gdy nie potrzebujemy niezbędnie RGB, jesteśmy w stanie zdemontować przewód i korzystać z produktu, jak ze zwykłej, twardej podkładki pod naszą mysz. Za to należy się duży plus, gdyż nie każdy chętnie poświęci port USB tylko po to, by mieć koleje wielokolorowe peryferium na biurku.

Na koniec należy odpowiedzieć na podstawowe pytanie dotyczące tej gałęzi sprzętu komputerowego, czyli, jak sprawnie porusza się po tym mysz? Otóż bardzo sprawnie. Autentycznie czuć poprawę względem korzystania z powierzchni biurka bezpośrednio jako podkładki pod naszego gryzonia. Mysz przemieszcza się nadzwyczajnie szybko i płynnie. Nie odnotowałem żadnych zacięć czy innych problemów związanych z powierzchnią. Produkt zdecydowanie spełnia swoje zadanie.

Poniżej kompletna galeria produktu wykonana specjalnie na potrzeby tego testu.

1/14

Aktualna cena dostępna na Ceneo.

Więcej informacji dostępne na stronie producenta.

Artykuł Boron 700, to twarda podkładka RGB od Genesis, z której korzystam już ponad tydzień. A oto jej recenzja pochodzi z serwisu TestHub.pl.

Opakowanie i zestaw

Gryzoń przychodzi do nas w klasycznym w kolorystyce dla firmy Genesis pudełku. Mysz umieszczona jest w plastikowej wytłoczce, co powinno zapobiegać migracji produktu w pudełku w czasie transportu. Dodatkowo od producenta otrzymujemy zestaw zapasowych ślizgaczy oraz krótką instrukcję. Całość wygląda estetycznie, jednak sposób w jaki mysz trzyma się w pudełku mocno odbiega od systemu stosowanego w droższych produktach firmy. Brakuje tutaj dodatkowego, grubego kartonu, który jest obecny choćby w Genesis Krypton 770. Z drugiej strony, jest to całkiem naturalne, że tańszy produkt jest pakowany w mniej kosztowny sposób.

Jakość wykonania

GX58  w całości wykonana jest z tworzywa sztucznego stosunkowo niskiej jakości. Jest to plastik matowy, co niestety sprzyja mocnemu zabrudzeniu się urządzenia, w następstwie czego estetyka całego stanowiska pracy czy rozrywki może zostać mocno zaburzona. Mimo tego, wszystkie elementy urządzenia są bardzo dobrze spasowane, nie ma żadnych luzów, nic nie skrzypi czy trzeszczy.

Kabel w tym modelu, jak to w przypadku Genesis ma zazwyczaj miejsce, jest opleciony i wydaje się być dobrej jakości. Przyciski trzymają się pewnie swoich pozycji, nie ruszają się inaczej niż tak, jak powinny, nie czuć tutaj charakterystycznego dla niskiej jakości telepania się guzików na boki. Kółko scrolla zostało pokryte gumą oraz wypustkami, co przekłada się na dużą wygodę w związku z jego używaniem. Nie ma tu jednak nic specjalnego, jest to po prostu standardowa rolka. Całość sprawia wrażenie naprawdę dobre, jedyne co może zaburzyć ten pogląd to łatwe brudzenie się gryzonia.

Design

Genesis GX58 nie ukrywa, że chce być myszą gamingową. Agresywny wygląd, wysunięty do przodu prawy przycisk i LED-y od razu sugerują do kogo ma trafić finalnie ten produkt. Mysz jest przeznaczona dla użytkownika praworęcznego, na równi ze względu na profilowanie, jak i na umiejscowienie dodatkowych klawiszy. Kabel przyłączony jest do prawej części gryzonia, tak samo jak sensor, nie jest ustawiony symetrycznie na środku. Na wierzchniej części widnieje niewielkie logo producenta w kolorze czerwonym, co mi akurat odpowiada, gdyż nie jestem fanem produktów upstrzonych logotypami. Ostatecznie, jest to wygląd stosunkowo stonowany, jak na produkt dla graczy. Brak tu agresywnych LED-ów czy dynamicznej kolorystyki. Całość utrzymana jest w czerni.

Specyfikacja

Na wstępie pozwolę sobie przekleić specyfikację prosto ze strony producenta.

Tutaj kilka słów o sensorze. Avago 3050L jest średnio półkowym sensorem używanym w myszkach optycznych. Cechuje się on dobrą prędkością maksymalną, jednak jest stosunkowo wybredny, co do powierzchni. Ja mysz GX58 testowałem na twardych podkładkach marki Genesis i Cooler Master i w takiej konfiguracji nie doświadczyłem żadnych problemów. Sensor ten jest całkiem popularny w kategorii produktowej do 100 zł i jest on jak najbardziej adekwatny do odbiorcy w jakiego celuje taki właśnie asortyment. W Genesis GX58 zastosowano system modyfikowania wagi gryzonia za pomocą wymiennych ciężarów umieszczonych w slotach od spodniej strony myszy. Mamy dostępne 3 oddzielne ciężarki o takiej samej wadze, co ostatecznie pozwala nam na kontrolowanie jej w zakresie od 112 do 145 gram. Jest to wygodne rozwiązanie dla kogoś kto lubi dopasować więcej aspektów pod swoje preferencje.

Poziom DPI możemy kontrolować stosunkowo płynnie w zakresie od 300 do 4000, tak więc każdy powinien znaleźć coś dla siebie. Mamy tutaj aż 8 programowalnych przycisków z czego jeden scroll, dwa główne, dwa do kontroli DPI, dwa do kontroli przeglądarki (wstecz, dalej) oraz jeden przycisk snajperski.

Komfort użytkowania

Pomijając odbiór estetyczny związany z brudzącą się nawierzchnią, GX58 użytkowało mi się nad wyraz przyjemnie. Niektórzy recenzenci narzekali na problem pocących się dłoni, ja mimo wielogodzinnych testów nie zaobserwowałem tego typu zjawiska. Mysz jest wygodna profilowana i posiada miejsce do oparcia kciuka, jak i palca serdecznego. Precyzja w grach jest dostateczna, jednak jestem pewien, że bardziej zaawansowani gracze mogą narzekać na niskie parametry sensora czy maksymalne DPI. Dla niewymagającego gracza, albo takiego, który omija shootery, myślę, że nie będzie to duży problem. W tym modelu, klawisze do kontroli DPI są umiejscowione w nieznacznie wygodniejszy sposób niż w Kryptonie 770, przez co można do nich łatwiej sięgnąć. Nie jest to niestety na tyle sprawne, by korzystać z tych przycisków w trakcie grania.

Oczywiście, nic nie stoi na przeszkodzie, by softwarowo zaprogramować przyciski dedykowane do poruszania się w przeglądarce internetowej, do kontroli wartości DPI. Całość sprawuje się ogólnie bardzo wygodnie, nie odczuwałem w żaden sposób dyskomfortu związanego z korzystaniem z tego produktu. Jedyne wątpliwości mam co do zasadności przycisku snajperskiego, którego zamysł brzmi na papierze dobrze, jednak nie jestem pewien czy sprawniejszy gracz w CS: GO byłby w stanie wykorzystać takie usprawnienie. Obawiam się, że w trakcie meczu, zmienianie w jakikolwiek sposób DPI myszy wpłynęłoby tylko negatywnie, jako że w tak dynamicznych sytuacjach kontrolę przejmuje pamięć mięśniowa, która oczywiście zawiodłaby w sytuacji gwałtownego obniżenia DPI z 4000 do dajmy na to 300. Na uznanie za to zasługuję fakt, że parametry do jakich ma się dostosować mysz po wciśnięciu tego przycisku są w pełni edytowalne, tak więc nie jesteśmy skazani na jedną konkretną wartość.

Software

Jak to się ma w przypadku większości produktów od Genesis, i tutaj dostajemy dostęp do prostej aplikacji za pomocą, której możemy w różnoraki sposób wpływać na działanie naszej myszy, i tym samym dopasować ją do naszych preferencji. Oprogramowanie do Genesis GX58 możemy pobrać bezpośrednio ze strony producenta i po szybkiej instalacji mamy dostęp do wielu funkcji, jakie zostały dla nas przygotowane. Za pomocą softu możemy zmienić wartość DPI przydzieloną na poszczególne poziomy, możemy zmienić czułość myszy, dopasować to minimalne podświetlenie do naszych preferencji, nagrać makra czy przeprogramować domyślne ustawienia przycisków. Oprogramowanie jest mocno uproszczone i przy tym banalne w obsłudze, tak że nie wierzę by komukolwiek miało sprawiać problemy dostosowanie produktu do siebie.

Poniżej kompletna galeria produktu, którą wykonałem specjalnie na potrzeby tego testu.

1/14

Aktualna cena dostępna na Ceneo.

Więcej informacji jak i oprogramowanie dostępne na stronie producenta.

Artykuł Test Genesis GX58 – taniej myszy dedykowanej dla graczy pochodzi z serwisu TestHub.pl.

Opakowanie

Genesis RX85 przychodzi do klienta zapakowane mniej więcej w tej samej tonacji, co każdy inny produkt firmy. Czerwono-czarna kolorystyka, w której utrzymany jest brand, również tutaj znalazła swoje miejsce. Na opakowaniu, poza grafiką samej klawiatury, dostajemy informację o efekcie podświetlenia Prismo oraz zapewnieniu, że obecne tu brązowe przełączniki wytrzymają 50 milionów kliknięć. Sama klawiatura trzyma się w miejscu dzięki dwóm piankowym wytłoczkom, co zapewnia jej bezpieczny transport i redukuje szanse na uszkodzenia. Do zestawu dostajemy tylko i wyłącznie krótką instrukcję obsługi podświetlenia z poziomu klawiatury.

Design

RX85 charakteryzuje się klasycznym gamingowym designem utrzymanym w palecie kolorów Genesis. Czerń i czerwień elegancko przeplatają się ze sobą tworząc stonowany i niespecjalnie agresywny wygląd urządzenia. Urządzenie wykonane jest z mieszanki plastiku i aluminium, przy czym należy zaznaczyć, że plastik jest dobrej jakości. W niektórych miejscach jest matowy, w niektórych gładki a od spodu delikatnie chropowaty. Wierzchnia część klawiatury to aluminium, którego tekstura stara się nawiązywać do szczotkowanej wersji tego materiału, mimo że faktura, niestety jest absolutnie gładka. Keycap są oznaczone dobrze wyglądającą i czytelną czcionką charakteryzującą się brakiem zamknięcia poszczególnych znaków. Wygląda to naprawdę dobrze i dodaje odrobinę niestandardowego podejścia.

Software

Genesis do swojej klawiatury postanowiło dostarczyć oprogramowanie, które w przypadku, gdy nie korzystamy z makr, jest stosunkowo nieprzydatne. Software pozwala nam na utworzenie trzech różnych profili, na których będziemy mogli skonfigurować podświetlenie zależnie od naszych preferencji. Mamy również możliwość nagrywania makr, którą docenią szczególnie gracze. Czytelności oprogramowania nie mogę nic zarzucić, jest proste i intuicyjne, na co na pewno wpływa fakt ubogości opcji, tu zwyczajnie nie ma gdzie się zgubić. Oczywiście nie uważam, że powinniśmy mieć bardziej rozwinięte możliwości softwarowego wpływania na naszą klawiaturę, możliwości jest tyle ile potrzeba o to oprogramowanie pozwala komfortowo kontrolować poszczególne aspekty produktu.

Komfort użytkowania, funkcjonalność i multimedia

Mimo że Genesis RX85 jest stosunkowo niewielką klawiaturą, przyciski mają odpowiedni rozstaw i nie mam im w tym aspekcie niczego do zarzucenia. Niektórych użytkowników może drażnić zmniejszony klawisz Enter, jednak ja nie odczuwałem z tego powodu żadnych problemów. Jak przystało na klawiaturę pełnowymiarową, mamy tutaj kompletny blok numeryczny, który ułatwia życie we wszystkich poza gamingowych czynnościach wykonywanych na komputerze.

Długi pleciony kabel również zasługuje na uznanie, jest on niezwykle gruby i stosunkowo dobrze się układa, nie wydaje się jakby miał się szybko zużyć. Dużym za to minusem jest absolutnie niewygodna i nie funkcjonalna podpora nadgarstków. Podpórką jest wykonana z czarnego, matowego plastiku, który niemiłosiernie szybko się brudzi i fatalnie ciężko jest utrzymać go w stanie choćby przyzwoitym. Głównym problemem tego potencjalnego narzędzia poprawy komfortu jest jego wysokość. Miejsce, gdzie powinny odpoczywać nasze nadgarstki jest zdecydowanie zbyt nisko, przez co sama podpora jest absolutnie niefunkcjonalna. Zwyczajnie nie działa, jako że podczas korzystania z klawiatury, moje ręce są uniesione zbyt wysoko. Jedynym plusem tego urządzenia jest wygoda montażu, która odbywa się na zasadach siły magnetycznej. Pozwala to niezwykle łatwo podłączać i odłączać to akcesorium, bez konieczności używania np. zatrzasków.

Funkcjonalność RX85 stoi na najwyższym poziomie. Do dyspozycji użytkownik otrzymał pełen zakres klawiszy funkcyjnych multimedialnych, aktywowanych klawiszem Fn. Z poziomu tych przycisków mamy dostęp do obsługi odtwarzaczy multimedialnych oraz do paru innych opcji: klienta pocztowego, strony domowej przeglądarki, kalkulatora oraz wyszukiwarki. Niezwykle przydatne i wygodne opcje. Głównym jednak popisem multimedialności omawianej klawiatury jest knob, charakterystyczne pokrętło sprzężone z przyciskiem, które pozwala nam kontrolować natężenie dźwięku w systemie oraz wyciszyć wszystko jednym kliknięciem. Szczerze mówiąc, ciężko mi teraz wyobrazić sobie korzystanie z klawiatury BEZ tego usprawnienia. Bardzo polecam.

Poza wyżej wymienionymi, dostajemy dodatkowo dwa dedykowane, odgórnie przypisane do akcji przyciski. Jeden odpowiada za manipulowanie efektami oświetlenia LED, drugi za wyłączenie przycisku Win, który mógłby zostać niechcący wciśnięty podczas rozgrywki. O rzeczonej blokadzie informowani jesteśmy za pomocą białej diody umiejscowionej nad NumPadem, po sąsiedzku z diodą CapsLock i NumLock.

Nie można zapomnieć również o trybie N-KRO, w który wyposażona jest klawiatura. Pozwala to wcisnąć w jednym momencie absolutnie wszystkie przyciski bez obawy, że mogłyby się wzajemnie blokować. Funkcja na pewno doceniona przez graczy.

Przełączniki

Obecne w tej propozycji przełączniki to Kailh Brown, które są Chińskim odpowiednikiem niemieckich Cherry MX Brown.

Są one bardzo podobne do swojego Europejskiego pierwowzoru, jednak w różnych źródłach można wyczytać jakoby wytrzymałość przełączników marki Kailh była nieznacznie, minimalnie gorsza od Cherry MX. Mimo wszystko, nie powinno być problemu z osiągnięciem deklarowanych 50 milionów kliknięć. Siła nacisku potrzebna do aktywacji przełącznika to 55 gramów, co plasuje je pośrodku, pomiędzy przełącznikami czerwonymi i niebieskimi, w kwestii potrzebnej siły przyłożenia.

Przełączniki zapewniają wyczuwalny moment aktywacji oraz charakterystyczny, jednak nie najmocniejszy, dźwięk podczas pisania.

Podświetlenie RGB

Genesis wraz z RX85 oddało nam do dyspozycji pełną gamę kolorystyczną RGB. Mamy więc 8 trybów standardowych, 10 dedykowanych oraz 2 własne, programowalne tryby pracy LED-ów. Wszystko to dostępne z poziomu aplikacji omawianej wyżej. Jasność podświetlenia jest satysfakcjonująca i pozwala cieszyć się efektami świetlnymi nawet w ciągu dnia. Przy pomocy dedykowanego przycisku oraz klawisza Fn w połączeniu ze strzałkami oraz paroma klawiszami powyżej, możemy zarządzać podświetleniem w trakcie gry czy pracy, z pominięciem dedykowanego oprogramowania. Dla użytkowników wolących bardziej stonowane produkty, istnieje możliwość całkowitego wyłączenia podświetlenia, za co należy się duży plus. Wolność wyboru to świetna sprawa.

Jakość wykonania

Omawiana klawiatura Genesis jakość wykonania prezentuje na wysokim poziomie. Wszystko spasowane jest ze sobą bardzo dobrze a materiały użyte do produkcji są stosunkowo wysokiej jakości. Aluminiowy wierzch klawiatury, podczas moich 10-dniowych testów w żaden sposób nie uległ zarysowaniu. Plastik również trzyma się dobrze i nie widać żadnych postępujących oznak zużycia materiału. Całość pasuje do siebie idealnie, nic nie trzeszczy, nic się nie ugina. Nóżki, które mają za zadanie unieść górę klawiatury, również trzymają się w swoich zawiasach bardzo pewnie, kosztem użycia większej siły w przypadku, gdybyśmy chcieli je rozłożyć bądź złożyć. Są one gumowane, tak samo jak i dolne narożniki podstawy, tak by zapewnić maksymalną stabilność w trakcie użytkowania i muszę przyznać, że działa to znakomicie. Klawiaturę ciężko ruszyć, nawet, gdy faktycznie potrzebujemy to zrobić.

Poniżej, kompletna galeria produktu wykonana specjalnie na potrzeby tej recenzji.

1/24

Aktalna cena dostępna na Ceneo.

Oprogramowanie oraz więcej informacji dostępne na stronie producenta.

Artykuł Test mechanicznej klawiatury RGB Genesis RX85 na przełącznikach Kailh Brown pochodzi z serwisu TestHub.pl.

Standardowo, zaczynamy od opakowania

Mysz jest dystrybuowana w prostym kartonowym pudełku wyposażonym w drzwiczki dzięki czemu możemy rzucić okiem na produkt jeszcze przed dokonaniem zakupu. W zestawie, poza samym gryzoniem, dostajemy dodatkowy komplet wymiennych ślizgaczy oraz broszurę z opisanymi wszystkimi przyciskami naszego nowego urządzenia. Całość wygląda schludnie i robi dobre wrażenie.

Wykonanie

Cooler Master MM530 wykonany jest w całości z plastiku z paroma gumowymi wstawkami. Co do jakości wykonania, ciężko mieć jakiekolwiek zastrzeżenia. Materiał użyty do produkcji myszy jest wysokiej jakości, nie jest to najtańszy plastik. Gumowane części po obu stronach też nie wyglądają źle, jest szansa, że trochę pożyją. Samo spasowanie również stoi na wysokim poziomie, całość trzyma się pewnie, nic nie skrzypi i nic się nie ugina. Jedyne co sprawia, że czuje się zwątpienie, to waga myszki. Urządzenie jest dziwnie lekkie, co samo w sobie raczej nie jest wadą, tutaj liczy się gust, jednak w jakiś sposób ujmuje to atrakcyjności urządzenia. Na duży plus za to zasługuje faktura, jaką pokryte jest tworzywo. Mysz MM530 nie jest idealnie gładka, jest lekko chropowata, co sprawia, że na myszy ciężko zostawić odciski palców, ciężej się brudzi i ogólnie łatwiej jest zachować estetyczny i schludny wygląd. W porównaniu do niedawno recenzowanego Kryptona 770, duży plus.

W przeciwieństwie do kabla, który w Kryptonie pokryty był bardzo przyjemnym, kolorystycznie estetycznym oplotem, w MM530 niestety tego nie uświadczymy. Kabel jest miękki i giętki, ale nie wygląda to ponadprzeciętnie czego trochę oczekuję przy myszce gamingowej oferującej podświetlenie RGB. Mimo wszystko, nie jest to wada dyskwalifikująca, po prostu inne podejście, które mi osobiście delikatnie mniej odpowiada. Długość kabla to 180 cm, jest on zakończony pozłacanym złączem USB oraz pierścieniem ferrytowym.

Koniec końców, całość sprawia bardzo dobrze wrażenie. Żałuje tego przewodu, jednak jeśli nie zależy Ci na oplocie, na pewno nie będziesz miał nic do zarzucenia myszce od Cooler Master.

Design

Cooler Master designem nie zachwycę. Jest tak naprawdę do bólu nudny i pospolity, gdyby nie podświetlenie RGB, niczym by się nie wyróżniał. Prosta konstrukcja profilowana dla prawej dłoni, czarne gumowane boki i logo w centralnej części, to tak naprawdę cały opis tego urządzenia. Podświetlenie jest, ale widoczne tylko na kółku scrolla oraz na logo, nie ma tutaj żadnych dodatkowych prześwitów jak w mocno tutaj porównywanym, Kryptonie 770. Na plus zasługuje wspomniana już wcześniej chropowata powierzchnia oraz, o czym nie wspomniałem, wygodne kółko scrolla opatrzone stosownymi pustkami, tak by wygodniej się z niego korzystało. Zaklej logo i wyłącz podświetlenie a nie odróżnisz tej myszki od pospolitych biurowych, co ostatecznie nie dla każdego jest wadą. Do stonowanego zestawu np. wraz ze słuchawkami Masterpulse MH320 – jak znalazł.

Specyfikacja

Na wstępie pozwolę sobie przekleić specyfikację prosto ze strony producenta, tak by wszyscy zainteresowani nie musieli jej szukać.

Cooler Master MM530 posiada 7 przycisków. Dwa główne, dwa do kontroli DPI, dwa pod kciukiem, domyślnie “wstecz” i “dalej” oraz wciskany scroll. Dwa główne przyciski mają średni opór, są mało sprężyste, za to dobrze wyczuwalne. Skok jest przyjemny i komfortowy, a szybkości działania nie można nic zarzucić.

Przyciski boczne są dobrze ułożone, w odpowiedniej odległości od przodu i tyłu myszy, tak, że znajdowały się bezpośrednio pod kciukiem, używanie ich odbywało się bezproblemowo, mimo że są dosyć słabo wyczuwalne. Klik sprężysty i raczej twardy, dosyć komfortowe w użytkowaniu.

Przyciski do zmiany poziomu DPI działają poprawnie, jednak ich umiejscowienie praktycznie wyklucza używanie podczas grania, należy wtedy przesunąć całą dłoń z pierwotnego miejsc, co powoduje duże straty czasu.

Przycisk scrollu ma najwyraźniejszy klik ze wszystkich dostępnych nam przycisków, jest bardzo twardy i satysfakcjonujący.

MM530 jest wyposażona w ten sam sensor, który zagościł w Kryptonie 770, czyli Pixart PMW3360, jeden z najlepszych sensorów optycznych na świecie. Poziom DPI sięga 12000 i możemy go regulować softwarowo w zakresie od 100 do 1200 z przeskokiem co 100, domyślnie: 400, 1200, 4000, 12000. Wracając do klikania, zastosowane przełączniki to Omron (po raz kolejny, te same co w Krypton 770), które według deklaracji producenta powinny wytrzymać 20 000 kliknięć.

Ergonomia i komfort użytkowania

MM530 nie można zarzucić wiele jeśli chodzi o wygodne w codziennym użytkowaniu. Używanie myszy jest komfortowe i nie nastręcza większych problemów. Klawisze, poza tymi od DPI, są w wygodnych miejsca, chropowata powłoka ułatwia chwyt i dbanie o czystość urządzenia, a długi kabel pozwala wygodnie ulokować gryzonia na naszym stanowisku. Podczas używania myszy, dłoń nie męczy się czy to w zastosowaniach biurowych czy to podczas dłuższych sesji grania. Jest po prostu poprawnie.

Software

Oprogramowanie gryzoni to często niedoceniany aspekt. Cooler Master zadbał o soft w najwyższym stopniu i oddał nam do dyspozycji spore pole do popisu w kwesti dostosowania działania produktu pod nasze preferencje. Aplikacja Cooler Master Portal rozpozna wszystkie urządzenia firmy, które w danym momencie będą podpięte pod nasz komputer a następnie zasugeruje ściągnięcie softu pod każde z nich. Z poziomu jednej aplikacji mamy więc możliwość ściągać dedykowane oprogramowanie do każdego urządzenia, ale także aktualizować firmware naszego sprzętu. W przypadku MM530, dedykowana aplikacja pozwala na szereg zmian między innymi:

• Kontrola podświetlenia LED w każdym aspekcie;
• Edycja akcji przypisanych do każdego klawisza;
• Nagrywanie i edycja makr;
• Funkcja TactiX która pozwala zaadresować każdy klawisz dwukrotnie;
• Pełną kontrolę nad wartością DPI na każdy poziom wyboru.

Dostępne są także profile. Soft jest przejrzysty i bardzo prosty w obsłudze, jednak nie ma możliwości sprawdzenia go bez posiadania produktu firmy, urządzenie musi być rozpoznane przez komputer, by oprogramowanie pozwoliło na działanie.

Poniżej kompletna galeria produktu wykonana na potrzeby niniejszej recenzji.

1/35

Aktualna cena dostępna na CENEO.
Oprogramowanie oraz dokładne informacje dostępne na STRONIE PRODUCENTA.

Sprzęt do testów dostarczył producent

Artykuł Cooler Master Mastermouse MM530 – recenzja myszki dla graczy z RGB pochodzi z serwisu TestHub.pl.