Aby mówić o umowie, należy wyodrębnić co najmniej dwie strony. W tym przypadku stronami będą konsument – podmiot nieprofesjonalny, któremu przysługuje szeroki zakres ochrony, oraz przedsiębiorca prowadzący działalność gospodarczą – profesjonalista. Zaś przedmiotem umowy będzie np. telefon komórkowy nabyty za pośrednictwem strony internetowej przedsiębiorcy. Jest to prezent świąteczny, który dociera do konsumenta 22 grudnia – od tej chwili zaczyna konsumentowi biec termin do odstąpienia od umowy. Dla przypomnienia: wynosi on dni czternaście od chwili objęcia rzeczy w posiadanie przez niego lub osobę trzecią przez niego wskazaną, a nie będąca przewoźnikiem. Odbiorca dysponuje zatem dostatecznie długim terminem, żeby rzecz zwrócić. Co ważne, odstąpienie przez niego od umowy nie wymaga podania przyczyny oraz nie wiąże się z poniesieniem dodatkowych kosztów za wyjątkiem wyłączenia zawartego w ustawie.

Brak pouczenia brakiem prawa?

Co jednak w sytuacji, w której nie zostaliśmy o tym prawie przez przedsiębiorcę poinformowani ? Wówczas zastosowanie ma nie tylko termin 14-dniowy, ale także drugi, który nazwać możemy ekstraterminem i który wynosi 12 miesięcy. Jego bieg rozpoczyna się z upływem ostatniego dnia terminu 14-dniowego.

W praktyce najpierw liczymy 14 dni od chwili odebrania paczki z telefonem i do tego doliczamy nasz ekstratermin. To jednak nie wszystko. Jeśli przedsiębiorca poinformuje nas w ciągu biegu ekstraterminu o prawie do odstąpienia od umowy, termin ten wygaśnie nam po upływie 14 dni od informacji przedsiębiorcy. Mówiąc po ludzku. Paczkę odebraliśmy i nie było informacji o prawie do odstąpienia od umowy. Przedsiębiorca w trakcie biegu ekstraterminu się zorientował i pouczył nas o tym prawie. Wówczas ten ekstratermin zakończy swój bieg po upływie 14 dni od odebrania pouczenia.

Jak odstąpić od umowy?

Kwestię tą reguluje art. 30 przedmiotowej ustawy, który traktuje o złożeniu przez konsumenta oświadczenia. To oświadczenie stanowi załącznik, który jest gotowym formularzem – wystarczy go wypełnić i przesłać przedsiębiorcy. W dobie cyfryzacji ustawodawca przewidział jednak jeszcze jedną możliwość odstąpienia od umowy. Jest nią złożenie oświadczenia na stronie internetowej przedsiębiorcy. To alternatywa, której pojawienie się jest zależne od podmiotu prowadzącego działalność. Pamiętajmy jednak, że jeżeli się na nią zdecydujemy, przedsiębiorca zobowiązany jest do niezwłocznego odesłania nam potwierdzenia jego otrzymania na nośniku trwałym. Zapytacie: jak dochować terminu? Jak skutecznie złożyć oświadczenie? Otóż do zachowania terminu do złożenia oświadczenia wystarczy wniesienie go przed upływem terminu. Aby kwestie tą rozwiązać komplementarnie, trzeba wspomnieć o treści art. 31 i skutkach, jakie niesie odstąpienie od umowy. Najprościej rzecz ujmując, odstąpienie od umowy jest równoznaczne z uznaniem tej umowy za niezawartą.

Artykuł Nietrafiony prezent? Sprawdź, jak odstąpić od umowy pochodzi z serwisu TestHub.pl.

Problematyka odpowiedzialności za przesyłkę uregulowana została w ustawie prawo przewozowe. O odpowiedzialności przewoźnika traktuje art. 65, statuując ją jako odpowiedzialność w określonych ramach czasowych. Przewoźnik jest bowiem odpowiedzialny za przesyłkę od przyjęcia jej do przewozu aż do jej wydania oraz za opóźnienie w przewozie. Mówiąc językiem potocznym: z chwilą, w której pani na poczcie czy też kurier odbierze od Was przesyłkę, od tego momentu na przewoźniku spoczywa odpowiedzialność za to, co wysyłacie. Oczywiście odpowiedzialność ta nie jest bezgraniczna. Ustawodawca m.in. w art. 65 ust. 3 limituje ją, zapewniając stosowną równowagę. Oczywiście każdą z sytuacji należy oceniać ad casum, dlatego też ze względów praktycznych posłużę się przykładem. Nasza paczka zawierać będzie telefon komórkowy i nadawana będzie kurierem,dotrze do nas uszkodzona. Przedstawię tutaj dwie sytuacje. Pierwsza spisywania protokołu, a druga odebrania paczki bez jego sporządzenia i następczego odkrycia uszkodzenia z zachowaniem przewidzianego w ustawie terminu.

Na pierwszy rzut oka

Załóżmy, że dociera do nas kurier. Przynosi nam paczkę i z miejsca widzimy, że jej opakowanie jest uszkodzone, pogniecione, podziurawione itd. W sytuacji tej nie ma większych wątpliwości co do samej istoty odpowiedzialności. Zastosowanie ma art. 65 ustawy, mówiący o odpowiedzialności przewoźnika. Następnie zgodnie z treścią art. 74 ust. 1 i 2 przedmiotowej regulacji sporządzany jest stosowny protokół i drogą reklamacji nasze roszczenie jest uznawane. Co jednak w sytuacji nieuznania naszego roszczenia? Czy sporządzenie protokołu zamyka nam możność dochodzenia roszczenia inną drogą? Ustawodawca w artykule kolejnym przewidział taką sytuację i nadał nam uprawnienie do dochodzenia naszych roszczeń na drodze sądowej. Trzeba jednak pamiętać o tym, że najpierw roszczeń dochodzić należy na drodze polubownej, na podstawie przepisów o reklamacji i dopiero po wyczerpaniu oręża możemy wstąpić na drogę sądową.

Paczka bez uszkodzeń

Czas na drugą sytuację. Paczka do nas dociera. Nie widać, aby opakowanie było uszkodzone. Odbieramy ją więc bez zastrzeżeń i dopiero po rozpakowaniu widzimy uszkodzenie wyświetlacza lub pęknięcia na obudowie telefonu. Czy w takiej sytuacji wszystko przepadło, bo nie mamy protokołu? Otóż nie. Z pomocą w takiej sytuacji przychodzi nam art. 74 ust. 3 ustawy, który przyznaje nam terminowe uprawienie do ustalenia stanu przesyłki przez przewoźnika. Termin ten rozpoczyna bieg z chwilą odkrycia szkody, nie później jednak niż 7 dni od dnia doręczenia. Po ludzku znaczy to tyle, że wnieść zgłoszenie możemy od razu, ale nie możemy tego zrobić później niż po upływie 7 dni od doręczenia przesyłki.

A co z odszkodowaniem?

Problematyka wysokości odszkodowania za uszkodzenie paczki poruszona została w art. 80 oraz 81 wspomnianej uprzednio ustawy. Zapisy te brzmią nieco mgliście, toteż pozwolę sobie na ich precyzyjne omówienie. Otóż kwota odszkodowania nie może być wyższa niż to, co zapłaciliśmy za rzecz (w naszym przypadku telefon). Kwotę odszkodowania ustala się na podstawie: ceny wskazanej w rachunku dostawcy lub sprzedawcy albo ceny wynikającej z cennika obowiązującego w dniu nadania przesyłki do przewozu bądź wartości rzeczy tego samego rodzaju i gatunku w miejscu i czasie ich nadania (w tej kolejności). Jeśli jednak nie uda nam się tego uczynić w sposób powyższy, to powołany zostanie w tym celu stosowny rzeczoznawca.

Podsumowując, nigdy nie działaj w pośpiechu. Zawsze zastanów się, zanim podejmiesz działanie. Prawo jest orężem, które odpowiednio zastosowane przyniesie oczekiwany skutek.

Artykuł Uszkodzona paczka? Sprawdź, kto zapłaci odszkodowanie pochodzi z serwisu TestHub.pl.

Termin do odstąpienia od umowy został przez nas zachowany, a stosowne oświadczenie złożone. Przyszedł więc czas na kolejny etap, czyli zwrot rzeczy. Czynność niby prozaiczna, niemniej jednak jej dokonaniem budzi w nas pewne wątpliwości. W sytuacji tej najistotniejsze jest pytanie: kiedy? Od razu, po świętach? Otóż odpowiedzią na to pytanie jest treść art. 34 ustawy o prawach konsumenta. Analizując jego treść, trafiamy na zwrot: „niezwłocznie, jednak nie później niż 14 dni od dnia, w którym [konsument] odstąpił od umowy”. Aby nie być gołosłownym, powrócę do naszego przykładu z telefonem. Prezent odbieramy 22 grudnia. Otwieramy go i stwierdzamy, że nam nie pasuje, nie posiada pożądanych przez nas cech. Odstępujemy od umowy 27 grudnia – i ten dzień oznaczyć należy jako początkowy moment biegu czternastodniowego terminu na dokonanie zwrotu rzeczy.

Kto płaci?

Zapakowanie przesyłki to jedno, a drugie to jej wysłanie i zapłata za nią. O ile zapakowanie i wysyłką nie budzą żadnych wątpliwości, o tyle dokonanie zapłaty choćby kilkunastozłotowej już tak. Powstaje zatem pytanie: kto płaci? Odpowiedzią jest art. 34 ust. 2 przedmiotowej regulacji. Zgodnie z jego brzmieniem konsumenta obciążają tylko koszty bezpośrednio związane ze zwrotem rzeczy, chyba że przedsiębiorca zgodził się je ponieść lub nie poinformował konsumenta o konieczności ich poniesienia. Co rozumieć przez koszt bezpośredni? – zapytacie. Chodzi właśnie o koszt wysyłki.

Używać czy nie używać?

Zanim dokonamy zwrotu towaru, musimy stwierdzić, że prezent nie ma pożądanych przez nas przymiotów. Żeby tego dokonać, należy danego przedmiotu używać. W związku z tym rodzi się pytanie o granice używania. Chcąc rozwiązać tę kwestię, ponownie odwołam się do treści ustawy. Określa ona bowiem granicę używania jako konieczną do stwierdzenia charakteru, cech i funkcjonowania rzeczy. Zwrot ten brzmi nieco mgliście, dlatego postaram się go rozkodować na naszym przykładzie telefonu. Robienie zdjęć, dzwonienie, pisanie esemesów – czynności te bez wątpienia wpisują się funkcjonowanie rzeczy. Do kategorii tej nie zaliczymy natomiast testów wytrzymałościowych, prowadzących do uszkodzenia obudowy lub ekranu oraz wszelkich innych czynności mogących prowadzić do zniszczenia lub uszkodzenia rzeczy.

Podsumowując: nie taki diabeł straszny, jak go malują. Pamiętać należy, że korzystamy z naszego prawa, które ma określone granice i których nie można przekraczać. Wówczas nie będzie to korzystanie z prawa, a jego nadużywanie i wypaczenie jego treści.

Artykuł Nietrafiony prezent? Sprawdź, kiedy odesłać paczkę i otrzymać zwrot pieniędzy pochodzi z serwisu TestHub.pl.