Sejm znowelizował ustawę Prawo o ruchu drogowym. Już wkrótce na barki kierowców spadną nowe obowiązki w postaci jazdy na suwak oraz tzw. korytarzy życia.

Wydawać by się mogło, że oba pojęcia nie powinny szokować, a ich stosowanie nie musi gwarantować litera prawa. O ile tworzenie korytarza życia występuje w instynkcie Polskich kierowców naturalnie to już jazda na suwak nie koniecznie. Legislatorzy doszli do wniosku, że temat ten należy usystematyzować odgórnie i tym samym sejm znowelizował ustawę w Prawie o ruchu drogowym  wpisując do obowiązków kierujących pojęcia jazdy na suwak i korytarzy życia.

Nowe przepisy mają pomóc uregulować zachowanie się kierowców w dwóch ważnych sytuacjach takich jak:

• włączanie się do ruchu podczas tworzących się zatorów lub zwężeń,
• tworzenia korytarzy życia podczas wypadków drogowych, w celu umożliwienia służbom sprawnego dotarcia na miejsce np. wypadku.

Na czym dokładnie polega jazda na suwak?

Najlepiej posłużyć się przykładem. Gdy np. mamy do czynienia z remontem drogi dwupasowej lub trzypasowej i do dyspozycji pozostaje tylko jeden pas ruchu, lub z trzech dwa, korzystając z jazdy na suwak ma dojść do upłynnienia ruchu.

Bardzo ważne jest, by, tak samo jak w przypadku prawdziwego suwaka, dojeżdżać do końca pasa, który się kończy. Tam na zmianę przejeżdżają wtedy samochody z obu pasów, jeden z lewego, jeden z prawego.

Korytarz życia

Walkę z czasem w trakcie akcji ratowniczych ma natomiast usprawnić tworzenie korytarzu życia, który polega na zostawieniu odstępu dla służb ratunkowych, najczęściej środkiem drogi.

Artykuł Sprawdź, jak jechać: Jazda na suwak i korytarz życia. pochodzi z serwisu TestHub.pl.

Odpowiedź na pytanie dotyczące odrębnej regulacji nie jest łatwa. Co do zasady doktryna w tej sprawie jest podzielona, choć u większości przedstawicieli zaobserwować można afiliację jednym poglądem. Pszczoły klasyfikowane są jako zwierzęta lotne, mogące oddalić się na znaczą odległość. Ich ewentualne odszukiwanie niejednokrotnie wiąże się z wejściem na cudzy grunt, a to zdarzenie może rodzić szereg roszczeń po stronie właściciela gruntu. Aby nie mnożyć problemów, właścicielom pszczół ustawodawca zdecydował się na odrębną regulację tego zagadnienia, które wciąż pozostaje niezwykle żywotne. Warto zaznaczyć także, że posiadanie pszczół z przyczyn ekonomicznych jest niezwykle zyskowne toteż ustawodawca, mając na względzie i ten czynnik poparł odrębną regulację.

Podstawa prawna

O roju pszczół traktuje art. 182 KC który stwierdza:

„ § 1. Rój pszczół staje się niczyim, jeżeli właściciel nie odszukał go przed upływem trzech dni od dnia wyrojenia. Właścicielowi wolno w pościgu za rojem wejść na cudzy grunt, powinien jednak naprawić wynikłą stąd szkodę.

§ 2. Jeżeli rój osiadł w cudzym ulu niezajętym, właściciel może domagać się wydania roju za zwrotem kosztów.

§ 3. Jeżeli rój osiadł w cudzym ulu zajętym, staje się on własnością tego, czyją własnością był rój, który się w ulu znajdował. Dotychczasowemu właścicielowi nie przysługuje w tym wypadku roszczenie z tytułu bezpodstawnego wzbogacenia.”

Jak widać, regulacja jest zwięzła i niezwykle kompleksowa. Niesie one ze sobą wiele informacji, które zupełnie wyczerpują problematykę.

Czym jest rój pszczół?

Rój pszczół jest rzeczą złożoną. Poszczególna pszczoła jest jedynie częścią składową rzeczy. W skrócie kilkaset pszczół tworzy rój.

Termin trzech dni

Cenzus taki wprowadzony został, gdyż te zwierzęta jako lotne mogą przemieścić się na znaczną odległość. Sposób obliczenia takowego terminu znajdziecie w jednym z poprzednich artykułów. Po upływie tych 3 dni rój pszczół staje się niczyj i osoba, która go zagarnie, może uważać go za swój.

Wyrojenie

Co to właściwie znaczy ? Wyjście z ula roju ze starą matką (starą królową) przed wylęgnięciem się młodych matek (nowych królowych) z mateczników. Oznacza to nie mniej nie więcej jak opuszczenie ula przez wszystkie osobniki zdolne do lotu. W trakcie pościgu za rojem jak wynika z §1 można wejść na cudzy grunt i swoje pszczoły zabrać. Jednakże, gdy jakąś rzecz zniszczymy np. ogrodzenie to właściciel gruntu domagać się może zwrotu kosztów.

Cudzy ul

Treść §2 może być trudna do zdekodowania ze względu na podmioty występujące w tej jednostce redakcyjnej. Czym jest cudzy ul niezajęty? Jest to nieużywany ul osoby trzeciej, czyli po prostu pusty ul. Jeżeli właściciel roju pszczół, odnajdzie swoje zwierzęta, może od tej osoby domagać się zwrotu swojego roju. Czy oznacza to sytuację, w której właściciel ula pozostaje z niczym? Nic bardziej mylnego. Na mocy §2 właściciel domagać się może zwrotu kosztów za „wynajem” swojego ula na rzecz innego roju.

Strata pszczół

Paragraf trzeci wspomnianego artykułu budzi sporo kontrowersji. Wielu z was z całą pewnością zastanawia się nad następującym pytaniem: Straciłem pszczoły i nic nie mogę zrobić? Na pierwszy rzut oka tak można powiedzieć. Niemniej jednak należy kwestię tą rozwiązać w sposób kompleksowy. Jeśli rój osiądzie w zajętym ulu, to staje się własnością tego, czyj był ul i pszczoły w nim mieszkające. W sytuacji takiej były już właściciel nie może zarzucić właścicielowi ula i pszczół bezpodstawnego wzbogacenia. Kwestie tą odłóżmy jednak na bok i zastanówmy się nad zupełnie inną rzeczą, czyli przyczyną i konsekwencjami ucieczki pszczół. Wówczas w mgnieniu oka zrozumiemy, dlaczego przyjęto taką regulację. W lwiej części wypadków przyczyną ucieczki pszczół jest niewłaściwe prowadzenie hodowli. Pszczoły są wygłodzone i nie jest im dostarczana właściwa ilość pożywienia. Wówczas pszczoły decydują się na ucieczkę i poszukiwanie pożywienia. Gdy taki głodny rój dostaje się do ula zamieszkałego, pełnego pożywienia, to wówczas dochodzi do unicestwienia roju, który w danym ulu mieszkał i właśnie to, stanowi przesłankę do niepowstania zarzutu bezpodstawnego wzbogacenia i do braku możności ubiegania się o ewentualne odszkodowanie.

Podsumowanie

Jak widać śmieszny na pierwszy rzut oka artykuł, stanowi potężny ładunek informacji i pojęć technicznych. Z punktu widzenia pszczelarzy, jest niezwykle ważny. To właśnie takie przepisy pokazują, jak skomplikowane jest prawo, które musi radzić sobie z niecodziennymi sytuacjami.

Artykuł Rój pszczół, czyli rzecz o pszczelarzach pochodzi z serwisu TestHub.pl.

Nie ukrywam, bardzo chciałbym myśleć, że wspaniałomyślni taksówkarze postanowili poświęcić swój czas i pieniądze tylko po to, aby zwiększyć świadomość społeczną na temat istniejącego problemu. Czas – bo taki przejazd przez całą Warszawę zgodnie z przepisami nieco trwa. Pieniądze – bo benzyna kosztuje. No i nie oszukujmy się – w tym czasie nie zarobili ani grosza.

Temat nie jest nowy – od czasu do czasu widuje się na ulicach taksówki z naklejkami z przekreślonym logo Ubera. Ostatnio pojawiły się nawet wielkie napisy na tylnych szybach informujące o “nielegalnych przewoźnikach”. Jeśli dla kogoś nie jest jeszcze jasne, o co chodzi, to spieszę z wyjaśnieniem – chodzi o pieniądze.

Money, money, money…

Pieniądze, a raczej ich brak spowodowany konkurencją na rynku. Standardowo w takich sytuacjach przedsiębiorcy radzą sobie w prosty sposób – wystarczy zaoferować lepszą jakość lub niższą cenę. A już najlepiej obydwie te rzeczy na raz. Taksówkarze postanowili zadziałać inną metodą i po prostu wyeliminować konkurencję z rynku za pomocą protestu.

Ale jaki to był protest! Nasi dzielni bohaterowie postanowili przejechać przez Warszawę zgodnie z przepisami! Nawet znalazłem na ten temat fragment w artykule na portalu tvn24:

“Kierowcy poruszali się głównie prawym pasem, co kilka kilometrów trąbili klaksonem. Zasadą uczestników przejazdu była jazda zgodnie z przepisami.“

Nie da się ukryć – bardzo mało konsekwentna ta zasada, wszak w strefie zabudowanej używanie klaksonu bez przyczyny nie jest dozwolone. Czy ktoś zaplanował ten paradoks, czy to spontaniczna inwencja taksówkarzy? Kto to wie. Niewątpliwie faktem jest, że widok taksówki jadącej zgodnie z przepisami może budzić zainteresowanie – jest to równie niecodzienne, jak punktualność autobusów w godzinach szczytu.

Prawa rynku? Nie słyszałem

No dobrze, żarty na bok. O co tak naprawdę chodzi? Główny zarzut jest następujący (i to jest autentyk, proszę się nie śmiać!): taksówkarze są poszkodowani, ponieważ maksymalna opłata za kilometr (w taryfie dziennej) wynosi 3 złote i to nie pozwala im zarabiać. Uber w teorii ma opłaty niższe, ale rzekomo w praktyce przekracza magiczny limit za sprawą dynamicznych cen (mnożników), które stosuje.

Żeby móc poprawnie ocenić, czy nasi bohaterowie mają rację – wprowadzę do tematu trochę bardziej życiowych informacji. Moje ostatnie 5 przejazdów z alternatywnymi przewoźnikami odbyło się następującymi samochodami: dwa razy Skoda Fabia, Ford Focus drugiej generacji, Dacia Logan oraz jakieś dramatycznie stare Audi, którego nie udało mi się nawet zidentyfikować. A ostatnie 5 przejazdów taksówkami to trzy razy Skoda Octavia, raz Superb i raz nieco starszy, ale całkiem wygodny Mercedes E-klasy. Dodam jeszcze, że u przewoźnika alternatywnego w każdym przypadku kierowca nie był Polakiem.

Czyli reasumując: taksówkarze mają zdecydowanie lepsze samochody i można się z nimi bez problemu dogadać po Polsku, a przeważnie też dobrze znają miasto. Do tego ich ceny są ograniczone limitem, zatem jak wnioskuję z tej narracji – korzystniejsze. Jak sądzicie, czy zdrowy, logicznie myślący człowiek mając do wyboru przejazd Octavią za około 2,5 złotego albo Fabią za “ponad 3 złote” (jak twierdzą taksówkarze) wybierze to drugie? No nie sądzę.

Nie wiem w jakiej rzeczywistości żyją osoby, którzy wymyślają te teorie, ale prawa rynku są w tym wypadku bezlitosne. Jeśli coś jest gorsze i droższe to ludzie nie wybiorą tego mając do dyspozycji to, co lepsze i tańsze zarazem. Zgodnie z opiniami, jakie krążą na rynku, prawda jest bezlitosna – alternatywni przewoźnicy z reguły SĄ tańsi od taksówek, dlatego ludzie chętniej wybierają ich usługi.

Co robić, jak żyć?

Jest jedna rzecz, której nie mogę pojąć. Kiedy ktoś pracuje w danym miejscu i nie jest usatysfakcjonowany zarobkami – co zazwyczaj robi? Szuka innej pracy? Czy protestuje przed gabinetem swojego przełożonego? Mniej więcej tak widzę te taksówkarskie demonstracje.

Czy rzeczywiście doszło kiedykolwiek do sytuacji, w której alternatywny przewoźnik zainkasował więcej niż 3 złote za kilometr? Niewykluczone, zresztą miał do tego prawo. Nie obowiązują go te same regulacje co taksówkarzy, z drugiej strony nie korzysta z ich przywilejów. Bezsprzecznym faktem jest, że partnerzy Ubera i innych tego typu firm z własnej woli balansują po nieuregulowanych prawnie gruntach. W razie kontroli ITD sami poniosą konsekwencje ewentualnych niezgodności.

Co należy zrobić? Aktualnie sytuacja z prawnego punktu widzenia rzeczywiście nie jest oczywista. Z jednej strony ewentualna kontrola grozi mandatem. Z drugiej – urząd skarbowy nie protestuje, kiedy inni kierowcy niż taksówkarze zasilają jego konta bankowe podatkami.

Jednej rzeczy tylko się obawiam. Neutralna legalizacja alternatywnych przewoźników i zrównanie ich do poziomu taksówek (pod względem obowiązków, bez dawania im przywilejów) nie wyeliminuje takich protestów. Nie chodzi bowiem tylko o zmianę przepisów. Kasa musi się zgadzać.

Artykuł [FELIETON] Kiedy taksówka jedzie zgodnie z przepisami? pochodzi z serwisu TestHub.pl.

Pierwsza część składać się będzie na informację o: Niemczech, Czechach, Słowacji, Ukrainie, Białorusi, Litwie oraz Rosji (Obwód Kaliningradzki). Za nami już połowa lipca, dla niektórych oznacza to już wykorzystanie sezonu urlopowego dla innych zaś dopiero jego planowanie. Duży odsetek urlopowiczów, jak zawsze zdecyduje wybrać się na wyprawę swoimi czterema kółkami, część zapewne wybierze podróż zagraniczną i po to też powstaje ten poradnik. A więc myślę, że warto zacząć. Na początek, jakie kryteria zostały przyjęte?

1. Wyposażenie auta;
2. Ceny autostrad oraz innych dróg szybkiego ruchu;
3. Przykładowe kary za wykroczenia drogowe;
4. Inne.

Zacznijmy od naszych zachodnich sąsiadów czyli Niemców:

1. Wyposażenie auta podobne do polskich wymogów tj. trójkąt ostrzegawczy, gaśnica oraz dodatkowo mamy nakaz posiadania w pojeździe apteczki. Dodatkowo zaleca się stosowania kamizelki odblaskowej przy każdorazowym opuszczeniu auta na poboczu drogi.
2. Przejazd autostradami w Niemczech jest dla samochodów osobowych bezpłatny.
3. Przykładowy mandat za przekroczenie prędkości w terenie zabudowanym od 31 km/h do 40 km/h – 160 Euro plus punkt karny i dodatkowo tracimy możliwość kierowania pojazdem na miesiąc.
   Mandat w tych samych widełkach przekroczenia prędkości w terenie zabudowanym, to natomiast kara 200 Euro plus „gratisy” wymienione wcześniej.
4. Po zatankowaniu paliwa nie należy uruchamiać pojazdu przed dokonaniem opłaty. Jeżeli policja podczas kontroli drogowej uzna, że ze względu na warunki panujące na drodze letnie opony nie gwarantują bezpieczeństwa ruchu, może ukarać kierowcę mandatem.

Następny kraj na naszej mapie to Czechy:

1. 1. Republika Czeska dosyć rygorystycznie podchodzi do wyposażenia dodatkowego posiadanego w aucie i udając się za granicę musimy być zaopatrzeni w apteczkę, kamizelkę odblaskową, trójkąt ostrzegawczy, komplet zapasowych żarówek oraz bezpieczników, klucza do kół i podnośnika do auta, koła zapasowego lub w przypadku braku koła zapasowego kompletu naprawczego do opon.
   2. W przeciwieństwie do Niemiec u naszych sąsiadów drogi szybkiego ruchu i autostrady są płatne. Musimy wykupić winietę.
      – Winieta 10 dniowa – 310 CZK;
      – Winieta 30 dniowa – 440 CZK.
      Istnieje jeszcze winieta roczna, ale została pominięta w zestawieniu.
   3. Łamanie przepisów ruchu oznacza dodatkowo punkty karne, nawet dla przyjezdnych. Limit punktów wynosi 12, przekroczenie oznacza brak możliwości wjazdu pojazdem mechanicznym do Czech na okres roku. Naruszenie tego zakazu jest karane mandatem w wysokości 25000-50000 CZK. Natomiast mandaty za przekroczenie prędkości oscylują pomiędzy 1500-10000 CZK.
   4. Z ciekawostek, pieszemu musimy bezwzględnie ustąpić pierwszeństwa przy przejściu dla pieszych.

Kolejni na nasze małe podsumowanie czekają przedstawiciele Słowacji:

1. Obowiązkiem kierowcy jest zaopatrzyć się w przenośny trójkąt ostrzegawczy, kamizelkę odblaskową.Tak samo, jak i w Czechach, musimy mieć koło zapasowe lub zestaw do naprawy opon. W przypadku posiadania wymiennej obręczy musimy obowiązkowo mieć też lewarek.
2. Za jazdę autostradami musimy również wykupić winietę, w przeciwieństwie do Czech na Słowacji kupujemy winietę elektroniczną.
   -Winieta 10 dniowa – 10 Euro;
   -Winieta 30 dniowa –  14 Euro.
   Wjazdówki na drogi szybkiego ruchu kupujemy przez portal: https://eznamka.sk, który dostępny jest również w języku polskim.
3. Za przekroczenie dozwolonych prędkości już od 5 km/h są rygorystycznie nakładane mandaty w wysokości aż do 800 EUR na miejscu, a w wysokości aż do 1000 EUR w postępowaniu mandatowym przeprowadzonym w komisariacie policji.
4. Pojazd należący do cudzoziemca powinien być wyposażony na terenie Słowacji w apteczkę o zawartości zgodnej z wymogami kraju, w którym pojazd jest zarejestrowany.

A może coraz bardziej rozpowszechniony kierunek jakim jest Ukraina?

1. Jako wyposażenie obowiązkowe musimy posiadać apteczkę, gaśnicę, ponownie prawo wymagać będzie od nas trójkąta ostrzegawczego i tutaj mamy nowość w stosunku do poprzednich państw, mamy wymóg wymiany na opony zimowe w okresie już od listopada do końca marca. Nie tyczy się to raczej naszych wakacyjnych wojaży, ale uważam, że warto mieć na względzie takową informację.
2. Korzystanie z sieci dróg na terenie Ukrainy jest bezpłatne. Na granicy jedynie jest pobierana opłata tzw. „Taksa ekologiczna” i uzależniona jest od pojemności silnika samochodu.
3. Pół żartem, pół serio możemy powiedzieć, że jeżeli łamać gdzieś przepisy to w kraju, z którym współorganizowaliśmy Euro 2012. Typowe i najbardziej  wykonywane wykroczenie, czyli przekroczenie dozwolonej prędkości, zapłacimy przykładowo 210 (o 20 km/h) lub 360 hrywien (o 30 km/h). A skąd dopisek o łamaniu przepisów? Polecam zajrzeć na jakąkolwiek stronę wymiany walut. 100 UAH to niespełna 16 zł.
4. Musimy zwracać uwagę na stan infrastruktury drogowej.

Jesteśmy bardzo blisko zakończenia pierwszej części. Przechodzimy już na wschodnią część naszych granicznych sąsiadów. Tam wita nas Białoruś:

1. Przy milicyjnej kontroli (żaden błąd, na Białorusi cały czas jest milicja) będziemy skrupulatnie sprawdzeni pod kątem posiadania w pojeździe przedmiotów takich jak: apteczka, trójkąt ostrzegawczy oraz koło zapasowe.
2. Opłaty na autostradach i drogach szybkiego ruchu pobierane za pomocą odpowiednika polskiego ViaTolla. BelToll, bo tak się zwie system białoruskiego poboru opłat ma również przetłumaczoną stronę na język polski http://beltoll.by/index.php/pl/. Urządzenia możemy wypożyczać za kaucją przy wjazdach na płatne odcinki trasy a zwracać na wyjazdach.
3. Wysokość taryfikatora na Białorusi jest zmienna, wszystko zależy o ile przekroczyliśmy prędkość oraz jak często w ostatnim czasie byliśmy „łapani”. Maksymalny mandat za przekroczenie prędkości to 210 rubli (strasznie lakoniczne informacje o kwocie).
4. Przed uzupełnieniem paliwa jesteśmy zmuszeni najpierw uiścić opłatę. Jeżeli zapłacimy więcej niż zapłaciliśmy, kwota zostaje nam zwrócona.

Przedostatni opisywany kraj to Litwa:

1. Udając się do naszych sąsiadów z Litwy pojazdem musimy pamiętać, by zabrać ze sobą: trójkąt ostrzegawczy, gaśnicę, apteczkę oraz kamizelkę odblaskową.
2. Na drogach szybkiego ruchu oraz autostradach obowiązują winiety. Ciekawostką natomiast jest fakt, że opłaty za drogi obowiązują w przypadku poruszania się pojazdem ciężarowym, autobusem lub busem, który ma powyżej 8 miejsc dla pasażerów.Winietę należy również wykupić jeżeli ilość osób w pojeździe jest mniejsza od 8, ale pojazd jest zarejestrowany jako ciężarowy, bus lub autobus. Sieć stacji, które umożliwiają wykup „przepustki” na trasy jest bardzo dobrze rozwinięta.
3. W 2016 roku miała miejsce zmiana taryfikatora karnego za wykroczenia drogowe. Litewskie MSZ postanowiło karać za każdy przekroczony kilometr i dla przykładu mandaty za przekroczenie prędkości wahają się od 11 do nawet powyżej 400 euro. Podobnie jak w Polsce, przekroczenie prędkości o ponad 50 km/h wiąże się z utratą praw do kierowania pojazdem na okres od 12 do 18 miesięcy.
4. Obowiązuje jazda na oponach zimowych od 1 listopada, aż do 10 kwietnia!

Ostatnim przystankiem pierwszej części poradnika jest Rosja (Obwód Kaliningradzki):

1. Udając się do kraju gospodarza ostatnich Mistrzostw Świata w piłce nożnej należy zabrać ze sobą: apteczkę, trójkąt ostrzegawczy, gaśnicę, zapasowe żarówki. W okresie od listopada do kwietnia opony zimowe o minimalnej głębokości bieżnika 6 mm.
2. Dla samochodów osobowych drogi są bezpłatne, jedynie przy wjeździe czeka nas uiszczenie opłaty drogowej zależnej od kategorii pojazdu.
3. Jeżeli postanowimy przekroczyć prędkość powyżej 30 km/h czeka nas kara w wysokości 1500 rubli. Natomiast, gdy nasza prędkość zostanie przekroczona powyżej 60 km/h prócz kary pieniężnej 2500 rubli,zmuszeni będziemy pożegnać się z prawem jazdy na okres od 4 do 6 miesięcy.
4. W samym Obwodzie Kaliningradzkim są specyficzne limity prędkości 40 km/h w terenie zabudowanym, oraz 70 km/h poza terenem zabudowanym.

I tym samym doszliśmy do końca pierwszej części poradnika. Nie będę ukrywał, że jeżeli pomoże on chociaż kilku osobom, sprawi mi to niesamowitą radość i wywoła niemały uśmiech na mej twarzy. Co ważne i warte podkreślenia, poradnik na ewoluować. Przed następną częścią zawsze można dodać kilka punktów, które daną grupę odbiorców będzie interesować. To Wy, jako kierowcy, macie tworzyć ten niezbędnik i ma być on dla kierowców. Także czekamy na komentarze odnośnie, jakie punkty warto dodać.

Źródło: informacja własna, Ministerstwo Spraw Zagranicznych

Artykuł [PORADNIK cz.1] – Urlopowy wypad do sąsiadów Polski pochodzi z serwisu TestHub.pl.

Najnowsze przepisy odnośnie rejestracji pojazdów zaczną obowiązywać już od 1 lipca 2018 roku. O palącym problemie mogli się przekonać posiadacze aut z importu amerykańskiego oraz azjatyckiego. Różnice konstrukcyjne samochodów z wymienionych rynków nie dopuszczały rozmiarów europejskich tablic, jedną z metod, by takowa „blacha” dała radę być zamontowana było jej doginanie, co najczęściej kończyło się mandatem karnym przy pierwszym spotkaniu z drogówką. W tej kwestii przepisy jasno określają brak możliwości ingerencji w ten element samochodu.

Najnowsze rozporządzenie nareszcie eliminuje drobną, aczkolwiek skutecznie denerwującą lukę, która dokuczała wszystkim pasjonatom motoryzacji zza wielkiej wody. Ten sam dokument wypełnia również kolejny „ubytek prawny”, czyli starania się o tzw. dodatkową trzecią tablicę. Wraz z dniem wejścia nowych przepisów ubiegając się o tablicę montowaną, m.in na bagażnik rowerowy będziemy mogli uzyskać już ją w trakcie jednej wizyty.

Minister Adamczyk podkreślił również, iż trwają pracę nad zmianą przepisów odnośnie przerejestrowania samochodu po zakupie. Obecnie po staniu się właścicielem pojazdu mechanicznego musimy udać się do wydziału komunikacji odpowiadającemu naszemu meldunkowi, by nabyć nowe tablice. Jak podkreślił kierownik ministerstwa infrastruktury i budownictwa, by odciążyć kierujących z opłat resort pracuje, by była możliwość rejestracji już w miejscowości, w której dokonano zakupu oraz by na wniosek kupującego była możliwość pozostawienia tablic rejestracyjnych jakie auto posiadało przed zakupem.

Źródła: Auto-Dziennik

Więcej o wchodzących przepisach możecie Państwo przeczytać w dzienniku ustaw, który dostępny jest pod tym linkiem.

Artykuł Małe tablice rejestracyjne oficjalnie od 1 lipca pochodzi z serwisu TestHub.pl.