Scala to obok Kamiqa najnowsze dzieło czeskiego producenta. Oba auta zbudowane są na tej samej platformie, mają zbliżone wymiary, ale walczą docelowo o innego klienta. O najmniejszym SUV-ie napiszemy już niebawem. Wracając jednak do Scali. Jest następcą, popularnego w naszym kraju modelu Rapid. Następcą dojrzalszym, bardziej wyrafinowanym, uzbrojonym w garść najnowszych technologii. W końcu Scala tłumacząc z łaciny oznacza schody lub drabinę. Czy będą to schody na szczyt sprzedażowych list?

Jaki to segment?

Skoda od lat przyzwyczajała nas do budowania aut pomiędzy segmentami-takich trochę na wyrost. Najlepszym przykładem jest Octavia. Oparta na platformie wspólnej z VW Golf-em (MQB) jest od niego zdecydowanie większa. Wymiarami przewyższa wszystkich reprezentantów tego segmentu. Jak jest ze Scalą? Czesi zbudowali auto celujące w segment C, ale na mniejszej platformie (MQB A0). Jest to płyta wspólna z autami miejskimi VW Polo czy Seatem Ibiza. Jak wygląda na tle rywali?

Spoglądając na liczby, Scala oferuje znacznie więcej niż platforma, na której została zbudowana. 4362 mm długości i rozstaw osi wynoszący 2649 mm to rezultaty znacznie powyżej oczekiwań w tej klasie. Cyfry nie kłamią, a ilość miejsca wewnątrz oraz w bagażniku jest ponadprzeciętna. Kilku centymetrów zabrakło jedynie na szerokość. W tym zakresie czuć mniejszą przestronność w porównaniu m.in. z VW Golfem. Scala odrabia ilością miejsca na nogi i największym bagażnikiem w swojej klasie*. Rozwiązania Simply Clever? Skrobaczka do szyb jest, wyjmowany śmietnik jest, parasolka w drzwiach kierowcy jest… ale dlaczego zabrakło rozwiązania door protection? Nie znajdziemy go nawet za dopłatą.

Scala ciekawa czy nie ?

Patrząc na auto trudno jednoznacznie stwierdzić czy jest interesujące designersko. Auto, które otrzymaliśmy do testów za sprawą niebieskiego lakieru (błękit race) wyglądało jeszcze bardziej intrygująco. Nie sposób jednak w pełni oddać wrażeń, jakie budzi ten samochód. Scala z całą pewnością jednak jest autem, które łączy w sobie najlepsze cechy poszczególnych marek koncernu. Przednia część pojazdu jest ekspresyjna. W oczy rzucają się lampy oraz szeroka atrapa, która nadaje frontowi sportowego charakteru. Na uwagę zasługuje także maska z wyraźnymi przetłoczeniami oraz zderzak, zawierający charakterystyczne wcięcia. Jego dolna część opatrzona jest z fakturą plastra miodu.

Linia boczna posiada charakterystyczne dla marki przetłoczenia rozpoczynające się od krawędzi przedniej lampy. Przetłoczenia te zakończone są wtrąceniem lamp tylnych, które łączą i dzielą bryłę pojazdu w całość. Tył z charakterystyczną długą tylną szybą nawiązuje do poprzednika **. Punktem granicznym oddzielającym czerń szyby or dolnej części klapy bagażnika jest dolna krawędź lamp tylnych. Same lampy również wyglądają ciekawie, a ich wzór nawiązuje do innych nowych modeli czeskiego producenta. Należy wspomnieć, że Scala po raz pierwszy dla tego producenta otrzymała dynamiczne kierunkowskazy-tylko w tylne lampy. Auto może się podobać. I chociaż nie porywa stylistycznie, na pewno nudne nie jest .

Komfort podróżowania

Scala jak przystało na kompaktowe rodzinne auto nastawione jest na komfortowe podróżowanie. Zawieszenie sprawnie wyłapuje nierówności. Jest miękko, sprężyście, ale bez uczucia pływania. Bez trudu pokonamy nawet bardzo dalekie podróże. Nie jest to auto o sportowych aspiracjach. Należy o tym pamiętać. Podczas pokonywania szybszych zakrętów nadwozie dość wyraźnie się wychyla. Większych zastrzeżeń nie mam również do foteli, ich wygody i wyprofilowania. Również skórzana kierownica z licznymi przyciskami funkcyjnymi dobrze leży w dłoni.

Testowe auto wyposażono w trzycylindrową jednostkę benzynową 1.0 TSI. I w tym miejscu pojawiają się mieszane uczucia. Sporych rozmiarów auto, napędzane turbo doładowanym trzycylindrowym silnikiem o małej pojemności… A jak jest w praktyce. Autem pokonałem +/- 1000 km. Średnie spalanie w cyklu mieszanym to 7,2 l. Wynik akceptowalny, ale po 1 litrze pojemności spodziewałem się rezultatu w okolicach 5-6 l/100 km. Trzy cylindry słychać i czuć w pewnym zakresie obrotów. Nie jest to dźwięk natarczywy, ale dla petrolhead’a mało przyjemny. Mimo wszystko silnik jest żwawy i 115 koni mechanicznych sprawnie rozpędza to auto. Osobiście kupując Scalę zdecydowałbym się na jednostkę 1.5 TSI. Za nieco ponad 6 tysięcy złotych otrzymujemy jeden cylinder więcej, świetną dynamikę 150 konnej jednostki oraz spalanie… na podobnym poziomie.

Warto podkreślić również fakt, że Scala otrzymała wszystkie technologie dostępne w grupie VW. Reflektory przednie w technologi FULL LED z funkcją adaptacji świateł AFS zapewniają doskonałą widoczność po zmroku. Warto do nich dopłacić. Testowe auto wyposażone było w systemy wsparcia kierowcy Side Assist, Adaptive Cruise Control oraz Line Assist. Ten ostatni nie zawsze dobrze odczytywał zachowanie kierowcy i zbyt często domagał się przejęcia kontroli nad autem, pomimo trzymania rąk na kierownicy. Co ciekawe w innych modelach Skody nie spotkałem się z takim problemem. Być może to tzw. choroba wieku dziecięcego. Na pochwałę zasługuje również podstawowy system audio z 8-calowym wyświetlaczem zestawu multimedialnego-Bolero. Najważniejsze-posiada on wygodne fizyczne pokrętła.

Plusy

• Komfortowe zawieszenie
• Stosunek ceny do jakości (best value for money)
• Przestronność wnętrza
• Pojemność bagażnika

Minusy

• Niektórzy rywale oferują więcej w kwestii radości z prowadzenia
• Jakość wykończenia zdecydowanie poniżej Golfa
• Trzycylindrowy silnik 1.0 TSI budzi skrajne uczucia (spalanie i kultura pracy)
• Brak systemu door protection

Podsumowanie

Po rozczarowaniach Rapidem Spaceback, z niezwykłym entuzjazmem czekałem na możliwość sprawdzenia Scali. Nie zawiodłem się. Nowy kompakt wyraźnie zerwał z tłem poprzednika. Jakość użytych materiałów wykończenia wnętrza nie przypomina tej z aut segmentu B. Ilość miejsca, poziom tłumienia nierówności i optymalna paleta jednostek napędowych sprawi, że każdy poczuje się tu dobrze. Zaglądając w cennik również nie mam wątpliwości. To dalej Skoda i best value for money. Podsumowując-pomimo wszystkich zalet, do auta kompaktowego z krwi i kości czegoś jej brakuje, ale są to już tylko detale.

Czy odnajdzie się na Polskim rynku ? Z całą pewnością tak. Wybiorą ją klienci rozsądnie spoglądający w zawartość swojego portfela oraz właściciele firm szukający aut do floty.

Testowe auto pochodziło z parku prasowego producenta. Skoda Scala w wersji Style 1.0 TSI 6-M – 96 200 zł

A co ty sądzisz o modelu Scala? Podziel się opinią w komentarzu.

*Nie licząc Skody Octavia i Hondy Civic – auta te traktowane są jako klasyczne liftbacki.

**element pakietu Image – przedłużona szyba pokrywy bagażnika

Źródło: opracowanie własne, zdjęcia własne, materiały prasowe PRSkoda

Artykuł [TEST] Skoda Scala 1.0 TSI-okaz trudny do sklasyfikowania pochodzi z serwisu TestHub.pl.

Dziś mamy końcówkę roku 2018 i wiemy, że jesteśmy świadkami ewolucji marki Škoda. Właściciel, Grupa VAG, inwestuje w swoje czeskie dziecko i chętnie dzieli się z nim technologiami znanymi z Volkswagenów czy nawet Audi. To, co dawniej było nie do pomyślenia – dziś jest standardem. I kiedy pojawia się zapowiedź kompaktowego auta, które zrewolucjonizuje rynek – nikt już nie traktuje tego jako żart.

Oczekiwania są wysokie

Nie da się ukryć, że Škoda to gracz, z którym trzeba się liczyć. Swoją ofertą pokrywa znaczną część potrzeb klientów, przodując przy tym w rankingach popularności. Nic więc dziwnego, że zapowiedziany niedawno model Scala (o którym już pisaliśmy tu i tu) budzi niemałe emocje.

Zgodnie z obietnicami producenta – powinniśmy spodziewać się prawdziwej rewolucji. Mamy bowiem dostać samochód kompaktowy, który mimo stosunkowo niewielkiego rozmiaru, ma być przestronny oraz zaskakiwać nas rozwiązaniami technologicznymi. Słowo “naj-” w zapowiedzi pojawia się bardzo często. Najbardziej pojemny bagażnik, największy wyświetlacz czy najnowsze systemy wspomagania kierowcy – trzeba przyznać, że Škoda zawiesiła poprzeczkę naprawdę wysoko.

Konkrety? Ponad 10 cali ekranu przypadnie na możliwy do spersonalizowania wirtualny kokpit. Niewiele mniej na system rozrywki, który ma być umiejscowiony na wysokości wzroku kierowcy. Dołóżmy do tego integrację z aplikacją na naszym smartfonie (znaną już z Volkswagena), pozwalającą sprawdzić zdalnie stan paliwa czy lokalizację samochodu i wypełnijmy po brzegi systemami bezpieczeństwa. Oto nowa Scala.

Zresztą nie tylko technologicznie auto ma nas zaskoczyć – producent zapowiada, że w kwestii designu powinniśmy spodziewać się powtórki z modelu koncepcyjnego VISION RS – tyle, że w produkcji masowej. Wewnętrzne oświetlenie samochodu ma być dostępne w kolorach czerwonym lub białym, a jako opcja zapowiedziana jest także tapicerka z ekskluzywnego materiału Suedii.

Czy Škoda Scala będzie game-changerem? Prawdopodobnie przekonamy się o tym już za miesiąc – 6 grudnia, podczas oficjalnej prezentacji modelu w Tel Avivie.

Artykuł Škoda Scala – ewolucja, czy rewolucja? pochodzi z serwisu TestHub.pl.

Od tego czasu wyprodukowano 7,8 miliona pojazdów, z czego prawie:

• 3,3 miliona Fabii,
• około 2,8 miliona Octavii,
  
• ponad 309 000 Rapidów.

Fabryka Mladá Boleslav odgrywa kluczową rolę w obecnej kampanii modelowej Škody. Jeden z najbardziej kompleksowych projektów modernizacji i rozbudowy w historii fabryki został przeprowadzony przed wprowadzeniem na rynek w 2012 roku modeli Octavia/ Octavia Combi, Rapid/ Rapid Spaceback i Fabia/ Fabia Combi. Wydajność linii produkcyjnej I wzrosła z 800 do 1200 pojazdów dziennie. Zbudowano również nowy warsztat samochodowy i w pełni zautomatyzowaną lakiernię.

I na sam koniec, film przedstawiający proces produkcji nowej Octavii od samego początku do momentu wyjazdu z fabryki.

Artykuł Jak wygląda produkcja nowej Škody Octavii pochodzi z serwisu TestHub.pl.

Do redakcji trafiła bogato wyposażona wersja, z automatyczną 7-stopniową skrzynią DSG w połączeniu z najmniejszym silnikiem benzynowym 1.0 TSI. Z tak małego silniczka pracującego na 3 cylindrach producentowi udało się wyciągnąć 95 KM. Elementy, które wyróżniają się w porównaniu z tysiącami służbowych Rapidów spotykanych na drodze to z pewnością 17″ aluminiowe obręcze, światła tylne w technologii LED i charakterystycznie dla Škody zaprojektowane światła do jazdy dziennej.

Bryła Rapida po liftingu jest klasyczna i trudno doszukać się w niej czegoś, nad czego pięknem można się rozwodzić godzinami. Nie można mu jednak zarzucić, że jest brzydki. Wygląda całkiem dobrze – widać zdecydowanie, że samochód bazuje na swojej mniejszej siostrze – Fabii.

Jednak to nie wygląd ma być kluczowym kryterium przy decyzji o zakupie nowego Rapida. Škoda stawia tutaj przede wszystkim na praktyczność. I tego nie można jej odmówić. Jak na takiej wielkości kompakt, ogromny bagażnik o pojemności 550 l, robi wrażenie. Jego podłoga jest w pełni płaska o dość regularnych kształtach, natomiast rozłożenie tylnej kanapy (dzielona na 1:3 i 2:3) nieco zaburzy płaską powierzchnię – pojawi się uskok wysoki na ok. 5 cm zwiększający się w stronę przodu auta. Przewagę nad konkurencją daje mu też bez wątpienia łatwość korzystania z przestrzeni ładunkowej dzięki byciu liftbackiem. Stosunkowo wysoki zwis tylny i próg załadunku, może niekiedy stwarzać problem podczas pakowania do bagażnika ciężkich rzeczy.

Przestrzeń dla kierowcy i pasażerów jest również na plus. Podróżujący z tyłu, bez najmniejszego problemu znajdą dla siebie wygodne miejsce siedząc za osobami o wzroście ok. 185 cm. Podróż dla 4 osób będzie przebiegać przyjemnie, jednak piąty pasażer ze względu na obecność tunelu środkowego na dłuższej trasie może poczuć się w pewnym momencie niewygodnie. Poza tym, wnętrze typowe dla Škody – nie dzieje się tutaj nic ciekawego, jest po prostu nudno. Twarde plastiki w każdym możliwym miejscu, mimo wszystko dobrze spasowane, więc oparcie o podłokietnik nie skończy się niespodziewanym urwaniem całego elementu. Odrobinę elegancji dodaje wnętrzu listwa, która wyglądem może przypominać aluminium.

Centralna konsola, a raczej jej obudowanie, nie przypadnie do gustu pedantom – połyskujący plastik brudzi się i palcuje od samego spojrzenia na niego. Ale przecież to Škoda, no więc Simply Clever – dlatego też wewnątrz znalazło się sporo miejsca na schowanie czegoś, czym w każdej chwili przetrzemy brudną powierzchnię.

Panel klimatyzacji po liftingu nadal jest tak samo czytelny. Właściwie… tutaj wszystko jest czytelne. Nawet osoba, która wsiada do Rapida pierwszy raz w życiu po spojrzeniu na konsolę środkową będzie wiedziała, co do czego służy. Nie ma tutaj żadnych ukrytych opcji, wszystko jest tak jasne i logiczne, jak to tylko możliwe.

O ile emocje płynące z podziwiania wnętrza są praktycznie zerowe i można je porównać z obserwowaniem rosnącej trawy, to jednak silnik potrafi dać odrobinę frajdy. Byłem sceptycznie nastawiony do tak małej jednostki wysilonej do granic możliwości, żeby wycisnąć z niej 95 KM, jednak po pierwszych kilometrach byłem pozytywnie zaskoczony. Kultura pracy tego 3-cylindrowego wynalazku z turbiną nie jest na najwyższym poziomie, jednak nie można narzekać na jego dynamikę. Moment obrotowy jest bardzo przyzwoity. Rozpędzanie się do prędkości autostradowych nie trwa 3 lat świetlnych – 100 km/h na liczniku pojawi się już znacznie wcześniej, bo po niespełna 12 sekundach. Elastyczność w przypadku rozpędzania się od 80 do 120 km/h to jakieś 8 sekund oczekiwania. Żebyśmy nie zrozumieli się źle – nie twierdzę, że jest to demon prędkości. Po prostu osiągi są relatywnie dobre, biorąc pod uwagę jego specyfikację. Wyprzedzanie nie będzie stanowiło wielkiego wyzwania.

Wyciszenie wewnątrz jest naprawdę dobre. Na niskich obrotach, przy prędkościach do 90 km/h silnik pracuje cicho.

Jeśli jednak zdecydujemy się na dynamiczną jazdę – zdecydowanie odczujemy to na stacji paliw. Podczas spokojnej jazdy przy stałej prędkości 90-100 km/h, bez wkręcania silnika na wysokie obroty, spalanie będzie oscylowało w okolicach 6 litrów. Kierowcy, którzy lubią poszaleć na lewym pasie, wyprzedzać wszystko, co przed maską muszą oczywiście być przygotowani na wzrost spalania. Przy utrzymywaniu 140 km/h na tempomacie, średnie spalanie wyniesie ok. 8 l/100 km. W moim przypadku w cyklu 40% miasto i 60% trasa (tempomat na 100 km/h), średnie spalanie z 500 km wyniosło 7.5 l/100 km.

Testowany Rapid jest wyposażony w dwusprzęgłową automatyczną skrzynię DSG z 7 przełożeniami. Wyraźnie da się odczuć, że została zestrojona do poruszania się głównie po mieście. Najwyższy bieg zostaje zapięty już przy 65 km/h. Przez cały okres testu odniosłem wrażenie, że skrzynia nie bardzo rozumie zamiary kierowcy względem samochodu. Wszystko działa dość ospale. Może nie są to długie sekundy, ale czuć leniwe działanie DSG. Redukcja, ruszanie z systemem auto start-stop – na wszystko auto reaguje z małym opóźnieniem. Rozwiązaniem okazało się wyłączenie wcześniej wspomnianego systemu gaszącego silnik na każdym postoju i traktowanie pedału gazu z mniejszą kulturą.

Zawieszenie w Rapidzie jest dość miękkie, buja zawieszeniem na boki aż miło. Przestaje jednak być tak miło, kiedy najedziemy na jakąkolwiek dziurę w asfalcie. 17″ obręcze na oponach o niskim profilu wyglądają tutaj naprawdę dobrze – ale dają też gwarancję odczucia nierówności na drodze.

W kwestii zawieszenia – podczas sprawdzania działania nawigacji system wyprowadził mnie w miejsce, które w teorii może się wydawać obce Rapidowi – do lasu. Wizja wjazdu tym samochodem na teren bliski off-roadowemu wydawała się niemożliwa do zrealizowania. Ku mojemu zdziwieniu – po kilku kilometrach takiej podróży nie ucierpiał żaden element samochodu – nie zbierałem żadnej jego części na pokonanej trasie. Pasażerowie, którzy mieli przyjemność uczestniczyć w tej próbie wytrzymałościowej również nie ponieśli żadnych uszczerbków na zdrowiu – nikt nie narzekał na brak komfortu i do tej pory każdy żyje. Cóż, może projektanci Škody rysując dość wysoki zwis tylny, chcieli spełnić swoje fantazje i wyszaleć się małym sedanem po off-roadzie.

Podsumowanie

Cena bazowa Škody Rapid zaczyna się od 65 800 PLN, natomiast cena wersji testowej to 86 350 PLN. Z jednej strony wydaje się to być dużo, jednak na tle konkurencji jest to raczej standardowa cena. Ostateczny wybór zapewne w dużej mierze będzie uzależniony od gustu kupującego, czy też jego upodobań. Wierny użytkownik samochodów z grupy VAG nawet nie pomyśli o Fiacie Tipo, czy Citroenie C-Elysse. W tym przypadku jednak dostajemy samochód, który jest przede wszystkim praktyczny, a przy doborze kilku pozycji z listy wyposażenia dodatkowego – może też wyglądać całkiem ciekawie.

Przez cały okres testu Rapida zastanawiałem się co powoduje jego wysokie wyniki sprzedażowe. Ostatecznie nie jest jednak najtańszym samochodem w swoim segmencie. Być może nie jest też najładniejszy, a jednak stale znajduje sobie nowych klientów. Ostatecznie – Rapid przekonuje do siebie praktycznością. Kupując go nie oczekujemy ryku silnika jak z potężnego V8 i mamy świadomość, że raczej sąsiedzi nie będą chcieli zakończyć znajomości z zazdrości. Dostajemy po prostu samochód, który sprawdzi się tak samo dobrze w mieście, jak i wyjeździe z rodziną. Można się nawet porwać o stwierdzenie, że wyprowadzenie przez nawigację na bezdroża nie poskutkuje szukaniem najbliższego ciągnika do wyciągnięcia Škody z rowu.

Wyposażenie dodatkowe, jakie znalazło się w testowanej Škodzie Rapid 1.0 TSI:

Skoda Rapid 1.0 TSi

Skoda Rapid 1.0 TSi

Skoda Rapid 1.0 TSi

Skoda Rapid 1.0 TSi

Skoda Rapid 1.0 TSi

Skoda Rapid 1.0 TSi

Skoda Rapid 1.0 TSi

Skoda Rapid 1.0 TSi

Skoda Rapid 1.0 TSi

Skoda Rapid 1.0 TSi

Skoda Rapid 1.0 TSi

Skoda Rapid 1.0 TSi

Skoda Rapid 1.0 TSi

Skoda Rapid 1.0 TSi

Skoda Rapid 1.0 TSi

Skoda Rapid 1.0 TSi

Skoda Rapid 1.0 TSi

Skoda Rapid 1.0 TSi

Skoda Rapid 1.0 TSi

Skoda Rapid 1.0 TSi

Skoda Rapid 1.0 TSi

Artykuł [TEST] Škoda Rapid 1.0 TSI – praktyczność przede wszystkim pochodzi z serwisu TestHub.pl.