Problematyka ta, choć na pierwszy rzut oka błaha, uregulowana została w kodeksie cywilnym i stanowi dopełnienie przepisów prawa własności. Wielu z Was zastanawia się zapewne, po co regulować coś tak mało istotnego jak drzewa owocowe. Odpowiedź jest niezwykle prosta i u jej podstaw leżą czas, w którym kodeks został opracowany, oraz koherentność prawa własności. Wówczas bowiem stosunki sąsiedzkie oraz konteksty, w których sąsiedzi się spotykali, były nieco inne niż obecnie. Dlatego też wprowadzenie przepisu o takiej treści było niezbędne, żeby zasady współżycia społecznego nie zostały zachwiane przez brak takowej regulacji.

Owoce na drzewie

Aby omówienie tych zagadnień uznać za kompletne, należy odróżnić od siebie 2 sytuacje. Pierwsza dotyczyć będzie owoców, które nie spadły jeszcze z drzewa – kodeks traktuj o tym w treści art. 148 KC a contrario oraz 149 KC. W takiej sytuacji własność owoców przypada temu, czyje jest drzewo. Co więcej, właściciel drzewa może wejść na grunt sąsiada, by zebrać owoce z drzewa lub obciąć zwieszające się gałęzie. W przypadku wyrządzenia szkody ten, kogo jest grunt, może żądać jej naprawienia. Niby zwyczajne owoce i gałęzie, a ile problemów prawnych.

Owoce na gruncie

Druga sytuacja dotyczy owoców, które spadły z drzewa. Kto w takiej sytuacji jest ich właścicielem? O tym traktuje wspomniany uprzednio art. 148 KC, którego wykładnia logiczno-językowa jest odpowiedzią na zadane pytanie. Własność owoców, które upadły na grunt sąsiada, jest jemu przypisywana: owoce traktowane są jako pożytki gruntu. Wyjątkiem od tej zasady jest upadek owoców na grunt publiczny. W takim wypadku ich własność niejako pozostaje przy właścicielu drzewa.

Podsumowanie

Przepisy prawa dotyczą zagadnień o różnej wadze. Konieczność ich ustanowienia może wiele zyskać po dłuższym zastanowieniu, mimo że pozornie jest to problem błahy.

Artykuł Drzewo zza płota, czyli o owocach sąsiada pochodzi z serwisu TestHub.pl.