Zacznijmy od zestawu, który już na samym początku miło zaskakuje. Prócz standardowych elementów, takich jak szybka ładowarka oraz kabel USB typu C, mamy bardzo fajnie wykonane i nie najgorzej grające słuchawki przewodowe (USB C), a także bardzo dobrze dopasowane etui w postaci plastikowych, przezroczystych plecków. Samo pudełko to kontynuacja od lat stosowanej linii estetycznej. Według mnie wygląda bardzo ładnie i na pewno wyróżnia się oryginalnym kształtem na tle konkurencji.

Telefon wykonany jest prawidłowo, w ręku leży pewnie, ale ma się wrażenie, że jest duży oraz dość gruby (szczególnie w porównaniu do mojego Pixel 2 XL, który ma ekran i baterię tej samej wielkości).

Jeżeli chodzi o wnętrze, to jest to standard standardów dla flagowców w 2018 roku. Na pokładzie mamy Snapdragona 845, grafika Adreno 630 oraz 6 GB RAM-u. Oczywiście całość daje nam płynną pracę oraz brak jakichkolwiek lagów czy klatkowań. Wyświetlacz to 6-calowy LCD o rozdzielczości 2880 x 1440 px. W sumie nie mogę o nim powiedzieć nic złego, ale też nic specjalnie dobrego, po prostu jest i działa ;). Co do jakości dźwięku, na głośnikach jest OK, na słuchawkach również.

Aparat porównany do Pixela 2 XL, robi zaskakująco dobre zdjęcia. Przykładowe fotki macie poniżej.

Pixel 2 XL na lewo, U12+ po prawo.

Pixel 2 XL na lewo, U12+ po prawo.

Za bezpieczeństwo odpowiada czytnik linii papilarnych umiejscowiony z tyłu. Muszę przyznać, że znajduje się w logicznym miejscu i bez problemu intuicyjnie można trafić na niego palcem oraz jest bardzo szybki. Możemy również uruchomić funkcję odblokowania urządzenia za pomocą rozpoznawania twarzy, która w mojej ocenie działa bardzo przeciętnie lub nie działa wcale (z rozwiązaniem w OnePlus nawet nie ma co porównywać). Jestem przekonany, że w tym telefonie nie korzystałbym z tej funkcji. Ciekawostką jest to, że klawisze do zmiany głośności oraz uruchomienia telefonu, które znajdują się na boku urządzenia, to tak naprawdę nie klawisze a jedynie pola po dotknięciu, których uruchamia się wibracja. Działa to jak Taptic Engine w iPhonie. Wibracja na tyle dobrze imituje wrażenie fizycznego naciśnięcia, że niejedna osoba, której pokazałem telefon była zaskoczona, kiedy uświadamiałem ją, że nie wciska klawisza. Jeszcze fajniejszy bajer to fakt, że możemy do krawędzi telefonu (które są aktywne) przypisać odpowiednie funkcje i po wykonaniu określonej liczbie “puknięć” wybrana funkcja się uruchomi. Bardzo fajna opcja i myślę, że każdy producent powinien zastosować to rozwiązanie w swoich smartfonach. Zapytacie do czego to się przydaje? A mianowicie, przydatne jest to na przykład podczas grania (jako hamulec, gaz, zmiana kamery) lub w codziennym zastosowaniu, jako dodatkowy klawisz funkcyjny (np. zmniejszenie ekranu). Oczywiście nie zabrakło funkcji ściskania brzegów telefonu celem uruchomienia przypisanego działania na przykład odrzucanie połączeń lub uruchomienie asystenta Google w krajach, w których jest dostępny.

Software to Android 8.0 z nakładką od HTC, która mi osobiście za specjalnie nie przypadła do gustu, jest jakaś taka bezpłciowa. Nie potrafię określić tego dokładniej, ale to nie chodzi o to, że jest brzydka i totalnie niefunkcjonalna, tylko po prostu korzystało mi się z niej bardzo średnio. Co do poprawek bezpieczeństwa nie jest źle, choć o co miesięcznej aktualizacji można zapomnieć (zdjęcie poniżej).

Ostatnia sprawa to bateria o pojemności 3500 mAh, jak na tą wielkość wyświetlacza spełnia swoją rolę zapewniając dobę solidnego użytkowania albo 2 dni umiarkowanego, bardzo porównywalnie z Pixelem 2XL.

Wracając do tytułowego pytania, czy jest to godny następca najlepszych modeli ze stajni HTC? Czy mógłbym polecić ten telefon? Niestety odpowiedź nie jest taka oczywista, ponieważ z perspektywy jego ceny zdecydowanie nie. Powyżej 3000 zł mamy bardzo silną konkurencję i sporo lepszych urządzeń. Również poniżej 3000 zł znalazłbym co najmniej 4 telefony, które mógłbym polecić zdecydowanie bardziej. Nie znalazłem ani jednego elementu, który wyróżnia U12 Plus od konkurencji. Bateria, ekran, softwear, wszystko już było, chyba, że weźmiemy pod uwagę te aktywne krawędzie, to tak to jest coś unikatowego tylko czy na tyle istotne, aby wyróżniało się na tle innych flagowców? Co więcej ta bezpłciowość w software również przenosi się na całość urządzenia, a w końcu smartphone to jedno ze sprzętów, które w ciągu dnia używamy najwięcej i chcemy, aby miało jakiś charakter oraz odzwierciedlało nas pewnym stopniu, a tu tego zdecydowanie zabrakło. Trzeba również zauważyć, że przez ostatnie 2-3 lata na rynku pojawiła się bardzo silna konkurencja z Chin. W latach, kiedy HTC wypuszczało swoje najlepsze telefony, Chińczycy dopiero się uczyli, a konkurentów dla HTC można by policzyć na palcach u jednej ręki. Dziś obu rąk by nie starczyło ;). Co za tym idzie, firmom co raz trudniej przebić się ze swoim produktem, szczególnie jeżeli nie wyróżnia się niczym specjalnym. Oczywiście jest to tylko moja ocena. Wam ten telefon oczywiście może się podobać bardzo i jak najbardziej szanuję tą ocenę. Jeżeli jesteście fanami HTC to śmiało mogę Wam polecić U12 Plus, na pewno spełni Wasze oczekiwania w każdym możliwym aspekcie, chociaż niestety nie jest już to stare dobre M7.

Artykuł HTC U12+ godny następca One M7 i M8? Sprawdźmy! pochodzi z serwisu TestHub.pl.

Zwyczajowo rozpoczynamy od zestawu, w którym znajduje się oczywiście sam telefon, szybka ładowarka, przewód USB typu C oraz przezroczyste dobrze dopasowane etui. Kolejnym elementem z zakresu ochrony, w które wyposaża nas Huawei to dobrze dopasowana folia na ekranie. Poza tym w komplecie znajdziemy kilka papierków, wyciskacz do tacki Dual SIM i tyle.
Samo urządzenie przyszło nam do testów w kolorze niebieskim i bardzo dobrze! Muszę przyznać, że Honor 10 w tym kolorze wygląda obłędnie i robi niesamowite wrażenie. Pięknie mieni się w słońcu, zwraca uwagę oraz szczególnie bardzo się nie palcuje. Po wzięciu telefonu w rękę z miejsca zwrócimy uwagę na to, że urządzenie zbudowane jest prawidłowo. Telefon przez zaobloną tylną obudowę leży bardzo pewnie w dłoni i jest bardzo dobrze wyważony. Przy próbie naprężenia telefonu nic nie trzeszczy i nie skrzypi oraz oczywiście nic się nie wygina :). Mały minus za odstający obiektyw aparatu, co oczywiście przekłada się na to, że kładąc telefon na płaskiej powierzchni i próbujemy skorzystać z Honora naciskając na ekran wyczuwamy wystającą krawędź. Ogólnie odczucia wizualne oraz organoleptyczne na plus.

Przejdźmy teraz do „bebechów”. Procesor to jednostka autorska Huaweia i do tego flagowa, czyli Kirin 970 z koprocesorem i7. Za grafikę odpowiada high-endowy układ Mali-G72 MP12 wsparty 4 GB ramu. Mamy mono głośnik oraz miniJack. MiniJack dla niektórych osób stanowi istotny argument, prywatnie nie ma to dla mnie żadnego znaczenia, ponieważ i tak od jakiegoś czasu używam słuchawek Bluetooth i 100 razy bardziej wolałbym głośniki stereo. Jakość rozmów jest na optymalnym poziomie. Plus za diodę powiadomień. Podwójny obiektyw aparatu z tyłu 24.0 + 16.0 Mpix wsparty jest diodą doświetlającą oraz pojedynczy aparat z przodu 24.0 Mpix. Minus dla Huawei za brak certyfikatu IP. Za bezpieczeństwo odpowiada ultradźwiękowy skaner linii papilarnych, który nie działa tak dobrze, jak wynikałoby z materiałów reklamowych oraz odblokowanie twarzą, które jest jeszcze mniej skuteczne. Moje próby odblokowania urządzenia bardzo często kończyły się wpisaniem kodu, ponieważ ani jedna ani druga forma zabezpieczenia nie była wstanie potwierdzić mojej tożsamości, co z czasem zaczęło być frustrujące.
Co do softwaru, na pokładzie mamy Androida 8.1 Oreo. Sama nakładka to EMUI 8.1. Napisze to od razu: w moim subiektywnym odczuciu nakładka od Huaweia jest fatalna, kompletnie się w niej nie odnalazłem. Funkcje w menu rozłożone są nielogicznie (często musimy długo szukać interesującej nas funkcjonalności i na sam koniec odnajdujemy ją w miejscu kompletnie innym niż moglibyśmy się tego spodziewać). Ewidentnie, nawet przy chwilowym użytkowaniu zauważymy, że firma bardzo mocno czerpie z firmy z Cupertino, notabene nie tylko jeżeli mówimy o notchu :). To co jest dobre i sprawdza się w iOS niekoniecznie musi działać na Androidzie i to jest właśnie taki przykład. Co więcej możemy również uruchomić wirtualny klawisz, który naśladuje ten z iPhone’a X, ale jego funkcjonalność w porównaniu do tego, który mamy w produkcie Apple jest zdecydowanie ograniczona oraz gesty są nieczytelne i niejasne. Co więcej nie wiem czym to jest spowodowane czy to procesor czy ram, nakładka czy wszystko razem, ale telefon robi wrażenie jakby było mu trudno wykonać powierzone przez nas zadanie. Animacje wczytują się powoli, telefon potrafi klatkować. Zupełnie jakbyśmy mieli do czynienia z urządzeniem z zupełnie inne półki. Myślałem, że to może tylko moje odczucia, ale trzy osoby, którym pokazywałem ten telefon również zwróciły na to uwagę. W tym momencie nie wytrzymałem i sprawdziłem ceny urządzenia w najpopularniejszych sklepach z elektroniką i dosłownie o mało nie spadłem z krzesła – 2000 zł!!! No dobrze, ale żeby nie było tak dramatycznie duży plus dla Huaweia za to, że preinstaluje oryginalną aplikację Google do obsługi wiadomości, również należą się pochwały za rozbudowany menadżer urządzenia. Kolejny plus dla Huaweia za optymalizację pracy na baterii przy włączonym non-stop Bluetooth, Wi-Fi oraz przy wykonaniu kilku połączeń w ciągu godziny, napisaniu kilku SMS-ów możemy liczyć na 1-2 dni pracy, czytaj bateria na pewno Cię nie rozczaruje. Ekran w moim odczuciu to również mocna strona Huaweia – jasny i prezentujący ładne kolory na pewno na plus.
Aparat, niestety znów spadamy w dół. Zdjęcia w moim odczuciu wychodzą bardzo miękkie (czytaj nieostre). Aparat nie najlepiej radzi sobie w trudnych warunkach oświetleniowych. Nie zrozumcie mnie źle to nie jest tak, że ten telefon nie potrafi zrobić zdjęcia, ale w budżecie 2000 zł na pewno znajdziemy lepsze urządzenia, co więcej, na których bardziej można polegać, tzn. nie zastanawiamy się czy zdjęcie wyjdzie ostre czy nie. Z Honorem 10 niestety tak jest.
W każdym z aspektów opisanych powyżej oraz w takim samym budżecie albo taniej możemy znaleźć solidnych konkurentów, takich jak Xiaomi Mi 6, LG G6, OnePlus 5T. Tak wiem to zeszłoroczne flagowce i jeżeli tylko to nikomu nie przeszkadza w mojej opinii będziemy z tego wyboru bardziej zadowoleni. Co więcej jestem przekonany, że i parę złotych nam zostanie w kieszeni chyba, że mamy parę stówek wolnych w takim wypadku zerknąłbym w stronę OnePlusa 6 lub LG V30. Osobiście radziłbym dobrze przemyśleć zakup tego telefonu i najpierw pójść do sklepu pobawić się, popróbować aparat i na chłodno podjąć decyzję. Dobra rada na koniec – jeżeli nie pali Wam się do zakupu, to poczekajcie 2-3 miesiące, myślę, że cena urządzenia mocno spadnie ;). Jak zwykle pamiętajcie, że jest to tylko moja opinia i Wasza ocena tego telefonu może być zupełnie inna. Już niedługo na kanale TestHub recenzja wideo! Zapraszam do śledzenia!

Pozdrawiam i zapraszam do komentowania.

Artykuł Huawei Honor 10 w jednym słowie – „rozczarowanie” pochodzi z serwisu TestHub.pl.