SPECYFIKACJA TECHNICZNA

• Wymiary oraz waga: 158.35 x 75.83 x 9.09 mm, 188g
• Wyświetlacz: IPS TFT, 1080 x 2280 px (6.30″) 400 ppi
• Soc: Qualcomn Snapdragon 665 + GPU Adreno 610
• RAM: 4GB
• Pamięć wewnętrzna: 64 GB (możliwość rozszerzenia o kartę SD – hybrydowy DualSim)
• Aparat główny: Główna matryca 48 Mpx (f/1,7, technologia Quad Pixel, 1,6 um)
• Kamera akcji: Kamera akcji (matryca 16 Mpx, f/2,2, technologia Quad Pixel, 2,0 um, dedykowane ultraszerokokątne wideo FOV 117°).
• Aparat przedni: 25 Mpx (f/2,0, technologia Quad Pixel, 1,8 um)
• Bateria: 4000mAh – obsługa szybkiego ładowania 18W
• Oprogramowanie: Android 9

Dawno nie widziałem tak ładnego koloru

Egzemplarz, który dotarł do mnie na test, ma świetny, niespotykany ciemnowiśniowy kolor. Producent nazywa ten wariant „Crystal Pink” – od początku wygląd plecków urządzenia bardzo przypadł mi do gustu. Tylny panel wykonany został ze szkła, nie znalazłem informacji czy jest to Gorilla Glass, ale mój egzemplarz podczas testu nie zebrał właściwie żadnych rysek. Dla osób obawiających się o bezpieczeństwo urządzenia Motorola dodaje do zestawu całkiem dobrej jakości silikonowy futerał, który skutecznie zasłania wystający moduł aparatów.
Z tyłu został także ulokowany czytnik linii papilarnych, działający poprawnie, jednak zdecydowanie zbyt wolny jak na urządzenie tej klasy. Pomimo użycia czystego palca i suchego telefonu, wiele razy zdarzały mu się pomyłki. Ciekawym akcentem stylistycznym urządzenia jest umieszczenie logo Motoroli w czytniku. Jeszcze jeden smaczek znajdziemy na przycisku zasilania – jego struktura jest karbowana i świetnie wyczuwalna pod palcem. W urządzeniu nie zabrakło wejścia jack, które ulokowano na górnej krawędzi. Tył zaoblono, dzięki czemu chwyt jest pewny i przyjemny.

Front urządzenia to wyświetlacz wykonany w technologii IPS, o rozdzielczości FHD+ i zagęszczeniu 400 pikseli na cal. Sama jakość obrazu stoi na dobrym poziomie. Ostrość i kąty widzenia wypadają świetnie, podobnie jak jasność minimalna i maksymalna. Niestety, wyświetlacz wypada dużo słabiej w kwestii nasycenia barw. Kolory są wyblakłe i wyglądają jak sprane. Za sam wyświetlacz telefon dostaje ode mnie solidną szkolną czwórkę. Oczywiście mamy też notcha, skrywającego przednią kamerkę oraz redukcję światła niebieskiego. Same ramki nie należą może do tych najmniejszych, ale urządzenie wygląda nowocześnie i całkiem ładnie.

Czy G8 Plus to wydajny smartfon?

Przy omówieniu kwestii wydajności muszę zwrócić uwagę na fakt, że poza kilkoma bardzo przydatnymi gestami, telefon od Motoroli posiada „czystego” Androida bez autorskiej nakładki. Osobiście nie jestem jego fanem, szczególnie od strony wizualnej, która jest dla mnie brzydka i nudna. Jednak dzięki temu zabiegowi urządzenie jest świetnie zoptymalizowane i przy codziennej pracy sprawuje się doskonale. Przeglądanie internetu, praca ze zdjęciami czy też szersza wielozadaniowość nie stanowi dla niego żadnego problemu. Zasoby pamięci RAM są dobrze zarządzane i nie zaobserwowałem nadmiernego ubijania aplikacji. Nawet przy większym obciążeniu telefon pozostaje chłodny. Jedyny spadek wydajności, jaki udało mi się zaobserwować, występował regularnie po wykonaniu zdjęcia w trybie nocnym. Chcąc obejrzeć rezultat urządzenie przetwarza zdjęcie przez dobre pół minuty. Podejrzewam, że to zostanie jednak poprawione w którejś z nadchodzących aktualizacji. To bardzo świeży smartfon i jestem w stanie wybaczyć mu takie niedociągnięcie.
Sprawdziłem również dla was wyniki w benchmarkach, możecie zobaczyć je poniżej.

Bardzo dobra bateria

Ogniwo zastosowane w Motoroli ma pojemność 4000mAh. W połączeniu z wyświetlaczem IPS i dobrą optymalizacją systemu telefon bez żadnego problemu pozwalał mi na cały dzień pracy bez doładowywania akumulatora. Czas pracy na ekranie zazwyczaj wynosił w moim przypadku od 4 do 6 godzin, co uważam za świetny wynik. Samo ładowanie baterii trwa niewiele ponad godzinę (szybkie ładowanie w wydaniu Motoroli otrzymało nazwę „Turbo Power”) i odbywało się przy pomocy dołączonej do zestawu ładowarki 18W. Niestety zabrakło ładowania indukcyjnego, ale w tej cenie nie jest to problemem.

Sekcja multimedialna – Motorola rozwija swoje skrzydła!

Ogromnym plusem testowanego telefonu jest obecność głośników stereo. Grają czysto i głośno a dźwięk ma przyjemną barwę. Wysokie i niskie tony są dobrze oddzielone, basy wyraźne. W tej klasie cenowej bardzo ciężko znaleźć urządzenie grające tak dobrze, w dodatku na dwóch głośnikach. Oglądanie filmów na Netflixie to czysta przyjemność dla uszu.

Nie zabrakło gniazda jack, więc do urządzenia możemy podłączyć nasze ulubione słuchawki. Motorola gra wyśmienicie, a wszystkie parametry możemy regulować przy pomocy korektora Dolby Audio. Nie ma też problemu przy podłączaniu słuchawek bezprzewodowych – obsługa Bluetooth 5.0 i możliwość dostosowania dźwięku pod swoje preferencje zasługuje na plusa.

W kwestii multimediów warto zatrzymać się przy aparacie. Interfejs jest prosty i przejrzysty. Mamy tryb portretowy, nocny a nawet tryb profesjonalny z możliwością zapisu zdjęć w formacie RAW. Ciekawą funkcją jest „kolor sportowy”, który pozwala nam zrobić czarno białe zdjęcie wraz z zaznaczeniem jednego dominującego koloru. Niestety, w aparacie zabrakło optycznej stabilizacji obrazu. Na szczęście mamy elektroniczną i to całkiem dobrą.

Jeżeli chodzi o jakość zdjęć – te wykonywane za dnia i wczesnym wieczorem wychodzą naprawdę dobrze. Szczegółów jest mnóstwo, kolory są przyjemnie podkręcane przez sztuczną inteligencję a HDR pomaga unikać przepaleń na fotografiach. Zdjęcia mogą się podobać i na pewno, w swojej półce cenowej, bronią się doskonale. Tryb nocny bardzo pomaga, kiedy światła jest mniej. Zdjęcia w scenerii oświetlonego miasta wyglądają znośnie. Zauważalnie spada ilość rejestrowanych szczegółów, a po przybliżeniu widzimy znaczny spadek ostrości wywołany bardzo agresywnym odszumianiem. Kiedy światła jest mało, nie ma sensu wyciągać Motoroli z kieszeni.

Zdjęcia naturalnie w pełnym rozmiarze znajdziecie na dysku, postarałem się o sprawdzenie telefonu w każdych warunkach oświetleniowych.

Brakuje mi dedykowanego aparatu z ultra szerokim kątem, szczególnie, że w tym roku to już właściwie standard nawet wśród średniaków (jest możliwość robienia zdjęć podczas nagrywania materiału kamerą sportową).

Gorzej wyglądają zdjęcia wykonywane przednim aparatem. Szczegółów jest mało, a brak autofocusa powoduje, że praktycznie każde zdjęcie jest po powiększeniu nieostre.

Pozytywne wrażenie wywarła na mnie kamera sportowa znajdująca się na pokładzie. Szczególnie jej doskonała elektroniczna stabilizacja obrazu, połączona z szerokim kątem nagrywanego materiału. G8 Plus jest świetnym narzędziem do nagrywania filmów. Filmy nagrywane kamerą sportową wypadają lepiej od tych z głównej matrycy.
Urządzenie rejestruje materiały maksymalnie w rozdzielczości 4k przy 30 klatkach na sekundę. Do dyspozycji mamy również FULL HD przy 60 klatkach a także SlowMotion.

Łączność

Przez cały okres testu nie miałem problemu z połączeniami telefonicznymi. Jakość rozmów była bardzo dobra. Z internetu korzystało się równie przyjemnie, a prędkość ładowania stron w pełni mnie satysfakcjonowała. Motorola spisuje się świetnie jako nawigacja, zarówno Mapy Google jak i Yanosik działały poprawnie. Odsłuchiwanie muzyki poprzez słuchawki bluetooth przebiegało bez zakłóceń.

Podsumowując

Motorola G8 Plus to ciekawa propozycja dla osób poszukujących telefonu za około tysiąc złotych. Bardzo dobra bateria i świetna sekcja multimedialna to największe atuty urządzenia.

Do wad muszę zaliczyć tylko poprawny wyświetlacz, nieprecyzyjny czytnik linii papilarnych oraz odrobinę zbyt wysoką cenę. Jednak jeśli Motorola G8 Plus osiągnie niższy pułap cenowy, będzie świetnym wyborem, z którego będziecie zadowoleni.

Telefon będzie u mnie jeszcze przez kilka dni, jeżeli coś szczególnego Was interesuje, możecie mi dać znać w komentarzach.

Artykuł Motorola G8 Plus – Recenzja świetnego telefonu do multimediów pochodzi z serwisu TestHub.pl.

Q7, czyli lite?

Często mówi się, że jeżeli jest coś lite to jest gorsze, firma LG zamiast nazewnictwa lite używa literki ,,Q”, brzmi lepiej niż lite. Lite kojarzy nam się z czymś tanim.

Jednak jak to jest, czy ten smartfon nadaje się do kupna. Warto wydać ciężko zarobione pieniądze? W poniższym artykule postaram się wyjaśnić Wasze wątpliwości.

Design

Zacznijmy od początku

W porównaniu do poprzedniego modelu LG Q6, możemy zaobserwować zmiany w umieszczeniu kilku podzespołów w innych miejscach niż dotychczas.

Przód i plecy smartfona wykonane są, ze szkła odpornego na zarysowania, jednak wiadomo, że przed nożem lub innymi celowymi zniszczeniami z ochroną może być różnie. Podstawową ochronę mamy zapewnioną.

Przejdźmy do tematu pleców omawianego smartfona, ponieważ jest tu kilka istotnych zmian. Jeżeli przyjrzymy się dokładnie możemy zauważyć design szczotkowanych pleców. Ciekawie wygląda, nic nie wnosi.

Inne umieszczenie aparatu, głośnika, czytnika linii papilarnych

Istotną zmianą jest natomiast inne niż dotychczas umieszczenie tylnego aparatu na środku, a pod nim czytnika linii papilarnych. Wnosi to powiew świeżości względem designu poprzedniego modelu. Dodatkowym atutem nowej wersji z serii ,,Q” jest ramka wykonana z metalu, dzięki czemu smartfon wytrzyma więcej podczas użytkowania.

Plusem jest umieszczenie USB C, szczególnie dla osób niezaprzyjaźnionych z technologią, ułatwia to bowiem podłączanie kabla. Nie musimy rozpoznawać, szczególnie w ciemnościach, jaką stroną wkładamy kabel, po prostu bierzemy kabel do ręki i podłączamy.

Zdecydowanie USB C zwiększa komfort użytkowania, a gdyby tego było mało mamy umieszczony port mini-Jack, dzięki czemu nie trzeba wydawać pieniędzy na słuchawki Bluetooth.

Ekran

Nie zwracajcie uwagi na jasność ekranów podczas wykonywania zdjęcia. Jasność jest do zaakceptowania jeżeli chodzi o widoczność podczas korzystania ze smartfona w dużym nasłonecznieniu.

Brak notch’a

To zbrodnia?! Nie prawda. Moim zdaniem to dobre posunięcie, większość firm umieszcza w swoich smartfonach słynne uszy misia nawet w modelach średnio półkowych. To męczące.

Ekran w proporcjach 18:9, to ekran o większych proporcjach niż ten w moim Galaxy S6. Wygląda naprawdę interesująco, zwłaszcza, że się wyróżnia przez brak notch’a. Podczas codziennych czynności wykonywanych na naszym smartfonie, ekran o takich proporcjach jest jak najbardziej do zaakceptowania.

Jakość ekranu

Zdecydowanie na plus. Porównując cenowo do np. modelu Galaxy A6, dostajemy większą rozdzielczość ekranu, co przekłada się na większy komfort podczas czytania e-booków lub artykułów na różnych stronach internetowych. Podczas przeglądania galerii lub grania w gry, szczegółowość wyświetlanych elementów na ekranie nigdy nas nie zawiedzie. Jest OK.

Minusem, który od razu rzucił mi się w oczy, to oczywiście odwzorowanie barw. Na co dzień użytkuję wyświetlacz typu AMOLED w moim prywatnym smartfonie, tutaj mamy wyświetlacz wykonany w technologii IPS LCD. Niestety odwzorowanie barw przez ekran to dla mnie największy minus jeżeli chodzi o ten smartfon.

Jednak da się z tym żyć i do tego przyzwyczaić. Odwzorowanie barw rzuciło mi się pierwsze w oczy, może podświadomie przyzwyczaiłem się do korzystania z wyświetlacza Galaxy S6, który ekran ma imponująco zagęszczony pikselami i kontrast, jak to typowy AMOLED.

Nie można mieć wszystkiego, nie bierzcie jako kryterium mojej subiektywnej opinii na temat ekranu. Jeżeli użytkuje się coś długo to się do czegoś przyzwyczaja, tak jak z powtarzaniem tego samego słowa tysiąc razy, które w końcu stanie się prawdą.

Gratką dla osób uwielbiających czytać książki, ale nie lubiących czytania książek na kolorowym wyświetlaczu jest znany wielu osobom z One Plus 5T tryb czytania w skali szarości.

Cały interfejs może być użytkowany podczas włączenia tego trybu. Zdecydowanie zaleta, jeżeli lubimy czytać, a w nocy nie chcemy męczyć oczu.

Czytnik linii papilarnych

Nowość dodana względem poprzedniego modelu, co przekłada się na zwiększenie bezpieczeństwa podczas użytkowania naszego smartfona podczas codziennych wyjazdów na miasto w krąg wielu ludzi, często zaglądających nam przez ramię i obserwujących co w danej chwili robimy na naszym smartfonie.

Brak czytnika stwarzał lepszą okazje dla złodziei, ponieważ zanim zdecydowaliby ukraść się nam nasz smartfon mogliby obserwować jaki kod mamy do odblokowania, przez co dostęp do danych był łatwiejszy.

Czytnik działa sprawnie, wolniej niż w Huawei i Xiaomi, jednak poprawne działanie to chyba największy komplement jaki można powiedzieć o czytniku linii papilarnych, przecież nie każdy czytnik musi czytać odcisk naszego palca w ułamku sekundy. Chodzi o to, aby był po prostu skuteczny. Tutaj tak jest.

Podzespoły

Podzespoły z jakich składa się ten smartfon to oczywiście procesor Mediatek MT6750S, 3 GB pamięci RAM i 32 GB pamięci wewnętrznej. Biorąc pod uwagę obecny trend na wrzucanie do smartfonów jak największej ilości pamięci RAM, moim zdaniem jest to wystarczająca ilość, gdyby nie procesor… ale dlaczego?

Taka ilość pamięci RAM spokojnie wystarczy nam do uruchamiania podstawowych aplikacji, jak i tych bardziej wymagających lub uruchamiania wielu zakładek w naszej przeglądarce internetowej. Smartfon to jednak urządzenie, jak to mówią, pamięć to nie wszystko, metody zapamiętywania są równie istotne, od nich zależy ile się nauczymy w danym czasie.

Procesor

Procesor to niestety podstawowy, wystarczający również do podstawowej obsługi smartfonu element. Nie jest zbyt mocny, wiadomo to nie flagowiec, jednak osobiście mam wrażenie, że jest troszeczkę za słaby, biorąc pod lupę nawet starszy model Galaxy A5(2017) czy Xiaomi Redmi Note 4.

Z innej strony, nie każdy musi uruchamiać PUBG Mobile. Obecny procesor wystarcza do uruchamiania wielu aplikacji jednocześnie przy czym na uruchomienie niektórych z nich potrzebuje więcej lub mniej czasu. Czas uruchamiania poszczególnych aplikacji zależy oczywiście też od zapełnionej w danym momencie pamięci RAM.

No właśnie, uruchamianie aplikacji, to co mnie zaskoczyło to szybkość wczytywania aplikacji z pamięci RAM. Standardowo, to gry uruchamiają się najdłużej. Jednak gdy mamy schowane aplikacje w pamięci RAM, a po jakimś czasie zechcemy do nich wrócić, to uruchomią się w zaskakującym tempie.

Life hack

Wnioskuję, że recepta na ośmieszenie znajomych z najnowszymi flagowcami to uruchomienie aplikacji i pozostawienie ich w pamięci, a potem zmierzenie się na szybkość uruchamiania aplikacji z flagowym smartfonem naszego znajomego. Oczywiście tak rozegrane, aby nie sprawdzili czy wcześniej mieliśmy uruchomione te aplikacje.

Mały, ale wariat

Szybkość wczytywania aplikacji, przełączanie się pomiędzy aplikacjami, zdecydowanie na bardzo duży plus.

Punkty w AnTuTu nie zaskakują, na egzemplarzu testowym dostarczonym dzięki uprzejmości firmy LG, egzemplarz testowy uzyskał zaledwie 46702 punktów.

Jednak punkty to nie wszystko, o czym przekonałem się podczas przełączania się pomiędzy aplikacjami. Wydajność w prostych grach jest nieskazitelna, w tych mocniejszych czasami nastąpią małe przycięcia, jednak sporadycznie się to zdarza. Nie każdy kupuje smartfon do gier, większość kupujących powinna być zadowolona z wydajności jaką oferuje ten smartfon.

Bateria

Szybkość, wygoda, a co z energią?

Zastosowano tutaj ogniwo o pojemności 3000 mAh, podczas testów przy moim „Januszowym” użytkowaniu przekładało się to średnio na 4 godziny na włączonym ekranie, czyli jeden dzień pracy urządzenia. Zdarzały się dni, gdy potrzebowałem podładować akumulator omawianego smartfona, jednak były to dni, gdy użytkowałem przez większość czasu aplikację mapy.

Dla osób ciekawskich, mój Galaxy S6 po prawie dwóch latach wytrzymuje zaledwie około 2 godzin i 40 minut na ekranie. Przesiadka na LG Q7 na kilka dni była dla mnie zdecydowanie zaskoczeniem jeżeli chodzi o czas pracy na baterii, jednak zdaję sobie sprawę, że w tej cenie są smartfony, które wytrzymują więcej czasu na jednym ładowaniu. Wszystko zależy od użytkowania i potrzeb.

Z uwagi na postęp technologiczny w obecnych czasach pojemność baterii, jak na średniaka jest troszeczkę za mała. Na potrzeby mojego użytkowania wystarczyła, jednak w kręgu moich znajomych jest kilka osób, dla których działanie było zbyt krótkie. Wszystko w zależności od preferencji.

W tym segmencie cenowym jest ok, jednak wiadomo pod względem pojemności ogniw nie ma co porównywać się z chińczykami oferującymi ogromne ogniwa. Porównując z innymi firmami dominującymi na naszym rynku pojemność baterii jest do zaakceptowania.

Aparat

Aparat z tyłu urządzenia wyposażony jest w matrycę o rozdzielczości zaledwie 13 Mpix. Zaledwie? Nie, nawet obecne iPhone’y uznawane przez wiele osób za najlepsze smartfony mają 12 Mpix.

Obiektyw widzi tutaj ze światłem f/2.2, więc jak na obecne czasy jest to dość ciemno. W słoneczne dni ciemne szkło aparatu nie powinno być dla większości osób problemem, jednak w nocy jest to zdecydowanie za ciemne szkło. Zawsze zostaje w zanadrzu lampa błyskowa i statyw. Zanim przejdę do zdjęć małe wprowadzenie.

Nie przerażajcie się. Sam się przeraziłem. Podczas uruchomienia aplikacji aparatu, skierowania naszego smartfona na obiekt, który zamierzamy sfotografować (w świetle dziennym) naszym oczom ukazuje się drastyczny brak szczegółów. Pomyślicie, aparat do… Wcale nie! Po zrobieniu zdjęcia, otworzeniu go w galerii naszego smartfona, naszym oczom ukazuje się ładny krajobraz, portret czy zdjęcie makro.

Tylko pozory, że zdjęcia wyglądają słabo. Dla przykładu, poniżej kilka zdjęć wykonanych zarówno w dzień, jak i w gorszych warunkach oświetleniowych. Możecie napisać co sądzicie o jakości tych zdjęć.

Gratką dla miłośników trybu manualnego jest jego brak. Suchar roku…. Niestety o trybie manualnym możemy tylko i wyłącznie sobie pomarzyć.

Jednak, aby nie było nam zbyt smutno, mamy tutaj możliwość ustawiania manualnej ostrości. Dzięki czemu możemy wykonywać zdjęcia obiektów z bliska z ładną głębią ostrości znaną z droższych modeli, jednak musi to być naprawdę blisko. Działa naprawdę dobrze.

Do zdjęć nie mogę się zbytnio przyczepić, mają dużą szczegółowość, jak na smartfon z tej półki cenowej.

Niestety mankamentem, który przeszkadza jest staranie się przez aparat dobranie, jak najlepszych ustawień, aby zdjęcie było szczegółowe i bez szumów nawet w dzień. Tutaj pojawia się problem znany nam ze starych smartfonów Sony Xperia, czas robienia zdjęcia/czas naświetlania jest często zbyt długi.

Smartfon próbuje zebrać jak najwięcej światła do matrycy, aby zdjęcie miało jak najmniejszy poziom szumów. Często jednak wydłuża ten czas zbyt bardzo przez co fotografując w niewygodnej pozycji, robiąc zdjęcia makro możemy to zdjęcie rozmyć przypadkowym ruchem wynikającym z niewygodnej pozycji fotografowania.

Jest to dużą zaletą tego smartfona, ponieważ dzięki temu zdjęcia wychodzą naprawdę szczegółowe, jednak bez statywu lub stabilnej pozycji tam gdzie aparat uzna, że trzeba dłużej robić zdjęcie może być ciężko. Są to sporadyczne przypadki, nie każdy fotografuje w nocy lub wykonuje makrofotografię.

Tylnym aparatem oprócz zdjęć możemy nagrywać również filmy w maksymalnej rozdzielczości FullHD w 30 kl/s, wystarczającej, jednak o zgrozo bez stabilizacji.

Przednia kamerka to 8 Mpix matryca z jaśniejszym obiektywem f/1.9, dająca naprawdę ciekawe efekty, mniejszą szczegółowość zdjęć niż aparatem z tyłu, jednak lepiej spisujący się w gorszych warunkach oświetleniowych. Standardowe selfie wychodzą ładnie, bez rozmyć.

Mamy tutaj nawet tryb portretowy, który działa średnio. W dobrze oświetlonym miejscu według aparatu uda się zrobić efektowne rozmycie, jednak w scenerii, którą widzimy na ekranie np. w pomieszczeniu i według nas jest ok, dla aparatu jest zbyt ciemno. Działa to średnio.

Jako naprawienie tego błędu mamy tutaj dorzucony przydatny feature, mianowicie doświetlenie selfie ekranem, co w połączeniu z jaśniejszym obiektywem niż tym zastosowanym w tylnym aparacie daje akceptowalne rezultaty w gorszych warunkach oświetleniowych.

Podsumowując

LG Q7 w cenie około 1500 zł, jak najbardziej na plus. Wiadomo, Xiaomi oferuje sporo modeli w tej cenie. Jednak bądźmy realistami. Cena to nie wszystko. Dla mnie liczy się też wygląd i inne cechy smartfonów. LG Q7 zdecydowanie na plus jeżeli chodzi o wykonanie, ekran, który nie jest identyczny, jak u konkurencji, dobre umieszczenie szkła tylnego aparatu i czytnika linii papilarnych.

Płynność działania jak najbardziej względem ceny, jednak inni producenci w tej cenie oferują smartfony pracujące szybciej. Tylko pytanie, czy tak samo szybko wczytujące się aplikacje z pamięci RAM? Staram się być śmieszny. Nie potrzebnie.

LG Q7 ma dobre wykonanie, lecz czasami zbiera rysy jeżeli się o to postaramy, szybkość działania jest wystarczająca, wczytywanie aplikacji z pamięci RAM przebiega z prędkością światła, dobry tylny aparat, jak i przedni również. Minus, to zbyt długi czas robienia zdjęcia i czekania na możliwość zrobienia następnego. Zapisywanie zdjęcia w galerii trwa również zbyt długo. Czas pracy jest wystarczający, jak na podstawowe użytkowanie. A jakie są Wasze opinie na temat tego smartfona? Podzielcie się nimi w komentarzu!

Smartfon użyczony do testów dzięki uprzejmości firmy LG.

Ceny LG Q7 w dniu publikacji materiału:

Ceneo – 903 zł

Sklepy znane nam wszystkim – 1399 zł

Artykuł [RECENZJA] LG Q7 – „średniak” znaczy gorszy? pochodzi z serwisu TestHub.pl.