Poniżej znajdziecie film w którym ledwo muskam temat i pokazuję możliwości kamery IP DAHUA IPC-HFW5249T-ASE-NI-0360B oraz rejestratora DAHUA NVR2108-I.

Artykuł Totalna Inwigilacja pochodzi z serwisu TestHub.pl.

Wykonanie symfonii miało miejsce 28 listopada w słynnej wiedeńskiej sali koncertowej Musikverein – zagrała ją Synchron Stage Orchestra pod batutą Jamesa Shearmana.

Zorza polarna, sfilmowana w Norwegii w pobliżu miasta Tromsø przez znanego fotografa Kjetila Skoglia, stała się inspiracją dla muzyków, którzy podjęli wyzwanie, aby spektakl świetlny tworzony przez naturę zamienić w symfonię. Inżynierowie Huawei stworzyli dedykowany temu projektowi system sztucznej inteligencji, bazujący na AI wbudowanej w procesor smartfona Mate 20 Pro, potrafiący analizować właściwości światła tak, by zamieniać je na dźwięk. Światowej sławy kompozytor Mark Sayfritz podjął się przetłumaczenia języka światła na język muzyki.

Zastosowanie sztucznej inteligencji w mojej muzyce otworzyło zupełnie nowe możliwości twórcze. Wprowadziłem materiał filmowy z nagraniem zorzy polarnej do oprogramowania, które przeanalizowało takie elementy, jak kolor, rozmiar, kształt i prędkość. Następnie wygenerowałem wariacje muzycznych fraz, w oparciu o to, co było widać na nagraniu wideo. AI rozpoznała poszczególne ujęcia zorzy i modulowała dźwięki tak, aby odzwierciedlały jej intensywność w kompozycji – tłumaczy Sayfritz.

Te wariacje dźwiękowe posłużyły Jamesowi Shearmanowi, jednemu z najlepszych na świecie dyrygentów i kompozytorów, do stworzenia scenariusza widowiska „Sound of Light”. Realizacja symfonii połączonej ze spektaklem wizualnym wymagała intensywnego przetwarzania danych w czasie rzeczywistym i wykorzystania komputerów o dużej mocy obliczeniowej. Inżynierowie Huawei przekształcili więc smartfon Huawei Mate 20 Pro – w komputer koordynujący ten niesamowity spektakl. Podczas występu na żywo, przekonwertowane dane były przekazywane za pośrednictwem smartfona do syntezatorów.

Sztuczna inteligencja od dawna jest priorytetem w działaniach badawczo-rozwojowych Huawei. AI pozwala nam przekroczyć nasze ograniczenia, umożliwia osiąganie tego, co kiedyś wydawało się być poza naszym zasięgiem. Brzmienie światła dokładnie oddaje ten pomysł – powiedział Peter Gauden, Global Senior Product Marketing Manager, Huawei CBG.

Nad projektem pracował zespół wybitnych twórców, a najważniejsi z nich to:

• Kjetil Skogli, „łowca zorzy”: fotograf i przewodnik z Tromsø w Norwegii. Współpracował m.in. z BBC oraz z wieloma fotografami dokumentującymi zjawisko zorzy polarnej. W projekcie „Sound of Light” był przewodnikiem w poszukiwaniach zorzy polarnej.

• Mark Sayfritz, kompozytor: jeden z najbardziej wybitnych artystów nagraniowych, kompozytorów i producentów. Zdobył wiele nagród za muzykę i projekty dźwiękowe, w tym za współpracę z Audi, Nike, Levi’s, NBA i Reebok. Jego rola polegała na przekształceniu dźwięków tworzonych przez AI w symfonię.

• James Shearman, dyrygent: powszechnie znany brytyjski dyrygent. Uczestniczył w powstaniu muzyki do ponad 80 filmów fabularnych, np. „Piękna i Bestia”, „Manchester by the Sea” i „Harry Potter i Czara Ognia”. Pełnił rolę aranżera i dyrygenta symfonii „Sound of Light”.

• Synchron Stage Orchestra, wykonawcy: zespół najlepszych muzyków, wybranych z najbardziej znanych wiedeńskich orkiestr. Występuje w wiedeńskim studio nagraniowym Synchron Stage, specjalizującym się muzyce filmowej.

Film prezentujący proces powstawania symfonii zobaczyć możecie poniżej.

https://youtu.be/TQ3KNXQwO1o

Artykuł Jak brzmi zorza polarna? Huawei już to sprawdził! pochodzi z serwisu TestHub.pl.

W dużym uproszczeniu jest to napromienianie ciała izotopem promieniotwórczym w obszarze guza tak, aby ogromna ilość energii, która jest uwalniana podczas tego procesu zniszczyła wadliwe tkanki. W zależności od rodzaju nowotworu, radioizotop ten podaje się bezpośrednio w miejsce guza lub też umieszcza się go w odpowiedniej odległości i naświetla nim ciało pacjenta.

Planowanie radioterapii to skomplikowany proces. Na podstawie uzyskanych wcześniej obrazów ciała, fizycy medyczni w pierwszej kolejności muszą obrysować kontur guza oraz zakreślić pewne marginesy bezpieczeństwa. Dodatkowo należy również uwzględnić narządy krytyczne, czyli te, które znajdują się w pobliżu nowotworu i mogą być narażone na otrzymanie dawki promieniowania. Z uwagi na jego różne, bardzo nieregularne kształty i skomplikowane do naświetlenia położenia, często jest to bardzo wymagające i czasochłonne. Tutaj z pomocą przychodzi nam sztuczna inteligencja.

InnerEye to projekt firmy Microsoft, który ma szansę zrewolucjonizować ten proces. Został on ogłoszony w 2008 roku, jednak jego rozwój nadal trwa i popularność rośnie. Opiera się on na automatyzacji procesu bez udziału specjalisty. Na podstawie kolejnych przypadków opracowywanych przez ludzi, program sam uczy się jak obrysowywać guzy oraz narządy krytyczne. Warto wspomnieć, że dane są w pełni zanonimizowane. We wdrażaniu programu głównie skupiono się na nowotworach gruczołu krokowego, lecz już następne na liście są guzy mózgu. W dłuższej perspektywie, wdrożenie tego projektu pozwalałoby na wprowadzenie „dynamicznego” układania planów. Obecnie wykonuje się go tylko raz, przed rozpoczęciem terapii. Usprawnienie i automatyzacja tego procesu mogłaby dać możliwość dostosowywania na bieżąco leczenia na podstawie obecnego rozmiaru guza czy jego położenia.

Wprowadzenie na stałe takiego systemu pozwala nie tylko oszczędzić czas, ale także poprawić jakość planowania. Jest to więc kolejny przykład na to, że nowe technologie nie tylko mogą dostarczać rozrywkę, ale również kiedyś uratować nam życie.

Źródło : The Guardian

Artykuł Sztuczna inteligencja rewolucjonizuje leczenie nowotworów – InnerEye pochodzi z serwisu TestHub.pl.

Nvidia rozpocznie współprace z Komatsu – jednym z największych producentów ciężkiego sprzętu dla przemysłów kopalnianych i budowlanych na świecie. Wdrożenie systemu sztucznej inteligencji (SI) w tych branżach, ma na celu promowanie bezpieczeństwa i zwiększenie wydajność.

Dyrektor naczelny Nvidia, Jensen Huang ogłosił współprace na GTC Japan w środę (13.12.2017) i przedstawił, w jaki sposób planuje wykorzystać podzespoły graficzne od Nvidia, aby wyposażyć ciężkie maszyny w „wirtualne mózgi” z SI w oparciu o platformę Jetson. Będzie to kontynuacja poprzedniego projektu — SMARTCONSTRUCTION — zapoczątkowanego w 2015 roku przez Komatsu. Miał on na celu stworzenie systemu łączącego nowoczesne i inteligentne place budowy.

Nvidia – rozwiązania graficzne pomogą przy budowie

Obecnie, technologia Nvidia pomoże Komatsu zbudować trójwymiarową wizualizację placów budowy, która będzie w stanie pokazać, w czasie rzeczywistym, obecnie używane maszyny i osoby pracujące na danych stanowiskach.

Drony od SkyCatch umożliwią obrazowanie dla wizualizacji terenu, na którym będą odbywały się prace. Jetson dostarczy systemy przetwarzania i rozpoznawania obrazu dla kamer rozmieszczonych w sprzęcie budowlanym Komatsu.

Nvidia już od jakiegoś czasu poczyna starania, aby ich technologia znalazła zastosowanie komercyjne i przemysłowe. Ten nowy projekt może w znacznym stopniu poprawić bezpieczeństwo i efektywność w działaniach budowlanych, jeżeli zostaną one przyjęte przez szersze grono wykonawców.

Źródło: TechCrunch | Darrell Etherington

Artykuł Nvidia dokona rewolucji na placu budowy? pochodzi z serwisu TestHub.pl.

W środę (13.12.2017) Google powiedział, że otwiera centrum badań nad sztuczną inteligencją (SI) w Chinach. Pomimo tego, że usługi tej amerykańskiej firmy są zablokowane w Chinach, ma ona nadzieję na znalezienie lokalnych talentów, które pomogłyby w rozwoju SI. W oświadczeniu Google powiedział, że będzie to pierwsze tego typu centrum badawcze w Azji. W zespole, który zajmie się badaniami w nowym centrum, znajdzie się grupa, która obecnie pracuje w Pekinie.

Jak wiemy z ostatnich doniesień, Chiny wyraziły silne poparcie dla badań i rozwoju SI w tym kraju, lecz w ubiegłym roku wprowadzili coraz bardziej restrykcyjne przepisy dotyczące firm zagranicznych, w tym nowe ograniczenia cenzorskie.

Wyszukiwarka Google jest niedostępna na chińskim rynku razem z całym sklepem z aplikacjami, e-mailem czy też usługami „w chmurze”. Chiński organ nadzoru cybernetycznego mówi, że ograniczenia na zagraniczne media i platformy internetowe są zaprojektowane do blokowania wpływów, które naruszają stabilność i idee socjalistyczne.

Podczas gdy zaostrzenie przepisów może utrudnić Google wejście na chiński rynek, firma coraz bardziej koncentruje się na promowaniu swoich produktów opartych na SI w Chinach.

Próby naprawy wzajemnych relacji?

W tym roku Google przeprowadził turniej Go (chińska gra planszowa), we współpracy z lokalnymi władzami, we wschodnich Chinach. Google wystawił swój system SI przeciwko chińskiemu mistrzowi świata w Go, Ke Jie. Wydarzenie to zostało szeroko nagłośnione za granicą, ale lokalne media zostały „wyciszone”.

Wcześniej, w tym miesiącu, dyrektor generalny Google, Sundar Pichai, pojawił się na konferencji zorganizowanej przez Chińską Administrację ds. Cyberprzestrzeni (ang. Cyberspace Administration of China, CAC), gdzie uniknął rozmowy na temat problemu z dostępem do rynku, aby omówić potencjał sztucznej inteligencji.

Google powiedział, że nowe centrum badawcze w Chinach dołączy do listy podobnych ośrodków zagranicznych działających w Nowym Jorku, Toronto, Londynie i Zurychu.

Źródło: Reuters

Artykuł Google otworzy centrum badań nad SI w Chinach pochodzi z serwisu TestHub.pl.

Google zamierza przydzielić ponad 10-ciu tysięcy dodatkowych pracowników do usuwania treści ekstremistycznych z YouTube’a w 2018 roku. Jak donosi Susan Wojcicki z Daily Telegraph, wielu użytkowników wykorzystuje ten serwis do publikacji treści, które mają na celu wprowadzanie ludzi w błąd, manipulowanie, nękanie, a nawet krzywdzenie innych. Powiedziała również, że Google już od jakiegoś czasu używa technologii uczenia maszynowego do rozpoznawania treści ekstremistycznych.

Jak dodaje Pani Wojcicki, dzięki tej technologi, od czerwca tego roku sprawdzono blisko 2 miliony filmów, z czego ponad 150 tysięcy zostało zakwalifikowanych jako nieodpowiednie i konsekwentnie usunięte.

Jest to pomocne w dopracowywaniu systemów uczenia maszynowego, co daje możliwość skuteczniejszej identyfikacji materiałów oraz pozwala pracownikom usuwać nieodpowiednie treści o pięć razy szybciej niż poprzednio.

Ponadto, powołany zespół ściśle współpracuje z organizacjami zajmującymi się bezpieczeństwem dzieci na całym świecie, aby zgłaszać podejrzane zachowania i konta do odpowiednich organów ścigania.

Brytyjski rząd wzywa do walki z terroryzmem w sieci

W marcu, rząd Wielkiej Brytanii zaprzestał używania serwisu YouTube do publikowania swoich ogłoszeń, ze względu na obawy, że będą one pojawiały się obok nieodpowiednich treści.

W przemówieniu wygłoszonym podczas Zgromadzenia Ogólnego ONZ we wrześniu, Premier Wielkiej Brytanii, Theresa May, rzuciła wyzwanie firmom technologicznym, aby te usunęły materiały terrorystyczne w ciągu dwóch godzin. Brytyjska Premier wielokrotnie wzywała do wyeliminowania „bezpiecznych przestrzeni” w Internecie, które pozwalają terrorystom na rozpowszechnianie ich radykalnych poglądów.

Wcześniej tego roku, Google zadeklarował, że przeznaczy sumę 1 miliona funtów na stworzenie projektu, który miałby walczyć z ekstremizmem w Wielkiej Brytanii. Natomiast YouTube przedstawił cztery kroki, jakie podjął, aby pozbyć się radykalnych treści ze swojego serwisu:

• Rozwój technologii uczenia maszynowego do usuwania kontrowersyjnych treści.
• Współpraca z 15 grupami ekspertów, m.in. AntiDefamation League, No Hate Speech Movement oraz Institute for Strategic Dialogue.
• Surowe traktowanie treści, które są legalne, ale zostały oznaczone jako potencjalnie łamiące ich politykę o mowie nienawiści i brutalnym ekstremizmie.
• Wprowadzenie systemu przekierowywania osób, które szukają określonych słów kluczowych do list odtwarzania, które bezpośrednio konfrontują i obalają ekstremistyczne przesłania.

Źródło: BBC | The Telegraph

Artykuł Google walczy z ekstremizmem w sieci pochodzi z serwisu TestHub.pl.

Roboty budzą w nas różnego rodzaju obawy. Jak niektórzy eksperci ostrzegają, mogą one zabrać nam miejsca pracy lub nawet połakomić się na pomysł zrobienia z nas swoich niewolników, albo unicestwienia całej ludzkość, jeśli dojdzie do zaawansowanego rozwoju sztucznej inteligencji. Oczywiście są to ekstremalne scenariusze, lecz nie powinniśmy ich do końca wykluczać.

Mówiące, mechaniczne konstrukcje, to dziwne ‘twory’. Powinniśmy być trochę zaniepokojeni obecnym tempem ich rozwoju, nie tylko z wspomnianych powyżej powodów.

Spotkanie z robotem

Wyobraź sobie, wypad do Quai Branly-Jacques Chirac, paryskiego muzeum dedykowanego antropologii i etnologii. Spacerując alejkami wypełnionymi różnymi kolekcjami, ciekawość niesie Cię do pewnego dzieła sztuki. Po chwili, zaczynasz odczuwać znajomą obecność, która zmierza w tym samym kierunku.

Kiedy powoli obracasz się, chwyta Cię dziwne uczycie, ponieważ kątem oka zauważasz nie do końca ludzką postać. Zastaje Cię niepokój. Przybliżając się powoli, obraz staje się coraz wyraźniejszy a twoje odczucia coraz silniejsze. Nagle zdajesz sobie sprawę, że  jest to humanoid, robot o imieniu Berenson. Nazwany na cześć amerykańskiego krytyka sztuki Bernarda Berensona. Został on zaprojektowany przez robotyka Philippa Gaussiera (z Laboratorium Przetwarzania Obrazu i Sygnału) oraz antropologa Denisa Vidala (z Instytutu Badań nad Rozwojem). Robot Berenson jest częścią trwającego od 2012 roku eksperymentu w muzeum Quai Branly.

Dolina niesamowitości

Dziwność tego spotkania pozostawia Cię lekko przerażonym i postanawiasz oddalić się od tego wynalazku. To właśnie uczycie, które zostało zbadane po raz pierwszy w latach 70-tych, kiedy japoński badacz prof. Masahiro Mori zaproponował swoją teorię o tzw. uncanny valley (z ang. dolina niesamowitości). Według niego, jeśli robot przypomina ludzkie stworzenie, jesteśmy skłonni, aby rozważyć jego obecność w taki sam sposób, w jaki postrzegamy każdą inną istotę ludzką.

Jednakże, kiedy maszyna odsłania swoje mechaniczne wnętrze, odczuwamy pewien dyskomfort. Po czym ten sam robot będzie dla nas już czymś innym, bardziej przypominającym zombie niż człowieka. I to jest właśnie, nazwana przez Moriego „dolina niesamowitości”.

Nie jesteśmy w stanie systematycznie weryfikować teorii Moriego. Mimo tego, na uczucie, które doświadczamy przy spotkaniu z robotem, z pewnością mają wpływ zarówno nasza niemożność zrozumienia, jak i ciekawość, która popycha nas do zapoznania się z tym wynalazkiem.

Eksperyment przeprowadzony z Berensonem w Quai Branly pokazał, że obecność robota może wywoływać paradoksalne zachowania u zwiedzających. Podkreśla to głęboka niejasność charakteryzująca relacje, które mamy z robotem. Najbardziej jest to zauważalne przy komunikacji z maszyną.

Jeżeli jesteśmy nieufni wobec takich maszyn, to głównie dlatego, że nie jest dla nas jasne, jakie — jeżeli w ogóle — mają one intencje. Ponadto większość z nas nie do końca wie czym one tak naprawdę są i jak można ustanowić fundamenty dla obustronnego zrozumienia i interakcji. Dlatego, często zdarza się, że odwiedzający Quai Branly przyjmują znane im zachowania społeczne wobec Berensona, na przykład, rozmawiając z nim lub stojąc przed nim, aby dowiedzieć się, jak on postrzega swoje otoczenie.

W ten czy inny sposób odwiedzający próbują nawiązać kontakt z owym tworem. Wydaje się, że istnieje coś strategicznego w rozważaniu robota, nawet tymczasowo, jako człowieka. I te społeczne zachowania nie są obserwowane tylko wtedy, gdy ludzie wchodzą w interakcje z maszynami, które nas przypominają.

Społeczne interakcje

Niedawno utworzono interdyscyplinarny zespół, aby zbadać różne aspekty owych interakcji. W szczególności przyglądając się momentom, w których, nasze umysły są gotowe przypisać robotom ich intencje i oszacować ich poziom inteligencji.

Tak właśnie zaczął się projekt PsyPhINe, oparty na interakcji pomiędzy ludźmi a robotyczną lampą. Projekt ten dąży do lepszego zrozumienia ludzkich skłonności do antropomorfizowania maszyn.

Po obyciu się z dziwnością tej sytuacji przez uczestników, wielu z nich wyraźnie angażuje się w interakcje z lampą, i nie jest to niczym niezwykłym. Podczas gry z robotem, można zauważyć jak ludzie reagują na fizyczne ruchy tej maszyny oraz to jak sam robot zachowuje się, gdy ktoś bezpośrednio się do niego zwraca.

Nieufność często charakteryzuje pierwsze momenty naszej relacji z maszynami. Poza ich wyglądem, wielu ludzi nie wie dokładnie, z czego są one zrobione, jak funkcjonują lub jakie mogą mieć intencje. Świat robotów wygląda na dużo bardziej oddalony od naszego, ludzkiego.

Jednak to uczucie szybko odchodzi w niepamięć. Zakładając, że jeszcze nie uciekli od maszyny, ludzie szukają sposobu, aby zdefiniować potrzebną formę komunikacji. Zazwyczaj, bazują na istniejących i znanych zwyczajach komunikacyjnych, takich jak te używane podczas jakże konstruktywnego dialogu z naszym zwierzęcym pupilem lub każdą inna żywą istotą, której postrzeganie rzeczywistości znacznie różni się od naszego.

Można by więc rzec, że my, ludzie, jesteśmy podejrzliwi wobec technologicznych tworów, ale mimo to, nowe i często nie do końca odkryte możliwości, które oferują, są dla nas źródłem fascynacji i inspiracji.

Autor: Joffrey Becker
Tłumaczenie: Mateusz Siemiński
Artykuł w języku angielskim dostępny na The Conversation.

Artykuł Roboty, dlaczego im nie ufamy? pochodzi z serwisu TestHub.pl.

Czy chiński robot znajdzie się wśród personelu medycznego?

Na ogół eksperci zgadzają się, że takie inteligentne jednostki muszą przejść wiele różnych testów, zanim będziemy mogli traktować je jako w pełni inteligentne maszyny. Innymi słowy, ich zdolności poznawcze musiałyby dorównać naszym, ludzkimi.

Xiaoyi – jest to chiński robot ze sztuczną inteligencją. Ostatnio przystąpił do egzaminu lekarskiego i go zdał, co uczyniło go pierwszym na świecie robotem, który tego dokonał. Na dodatek, uzyskany przez niego wynik to 456 punktów, czyli o 96 więcej niż wymagane minimum.

Robot ten został zaprojektowany przez wiodącą na chińskim rynku firmę iFLYTEK. Początkowo miał być wykorzystany do zbierania i analizowania informacji o pacjentach. Jednakże, jak pokazują jego ostatnie osiągnięcia, posiada on wystarczającą wiedzę specjalistyczną, aby zostać lekarzem.

Według lokalnej gazety, China Daily, jest to część planu mającego na celu zwiększenie integracji podobnych maszyn w wielu sektorach, włącznie ze służbą zdrowia. Już w tej chwili, Chiny znajdują się w czołówce, jeśli chodzi o badania nad tą technologią. A nie jest to koniec ich ambicji. Planują zostać przodującym producentem robotów przed 2030 rokiem. Determinacja tego kraju jest napędzana świadomością, że mają możliwości, aby wygrać ten międzynarodowy wyścig o pozycje lidera w dziedzinie sztucznej inteligencji. A zarazem prześcignąć odwiecznego rywala, Stany Zjednoczone.

Przyszłość sztucznej inteligencji w medycynie

Zarówno rząd, jak i prywatne instytucje czerpią korzyści płynące z rozwoju sztucznej inteligencji. Służba zdrowia i badania medyczne są jednymi z pierwszych sektorów, w których znaleziono użytek dla tych nowoczesnych rozwiązań technologicznych.

Wielu z Was może słyszało o Watsonie od firmy IBM. Ich platforma oparta na sztucznej inteligencji doprowadziła do znaczących postępów w diagnozowaniu nowotworów oraz w poprawieniu opieki nad pacjentami w szpitalach.

Nie do końca jest to supernowoczesna technologia, gdyż produkty takie jak Echo czy też wirtualna asystentka Alexa od Amazona, są używane w służbie zdrowia od jakiegoś czasu. Podobnie, DeepMind Heath, projekt zapoczątkowany przez Google, który dąży do usprawnienia procedur i przetwarzania informacji w Brytyjskiej służbie zdrowia przy użyciu uczenia maszynowego.

W podobny sposób, iFLYTEK planuje użycie Xiaoyi do asystowania lekarzom. Miałoby to znacznie poprawić działanie wielu instytucji medycznych i udoskonalić wydajność przyszłych zabiegów lekarskich. W wywiadzie dla China Daily, prezes iFLYTEKu, Liu Qingfeng powiedział: „Oficjalne wypuszczenie tego systemu na rynek odbędzie się w marcu 2018 roku. Nie ma to na celu zastąpić lekarzy, a jedynie promować lepszą współpracę pomiędzy ludźmi a zaawansowaną technologią, w celu udoskonalenia naszej wydajności”.

Główną intencją iFLYTEKu jest użycie sztucznej inteligencji do rozwoju metod diagnozowania i leczenia nowotworów. Choć podkreślają, że takie systemy byłyby również pomocne w szkoleniu przyszłych lekarzy, których Chiny tak bardzo potrzebują. Qingfeng dodał: „W Chinach, szczególnie na obszarach wiejskich, jest zauważalny brak lekarzy. Mamy nadzieje, że nasz projekt ułatwi wielu osobom dostęp do wysokiej jakości zasobów medycznych”.

Krótko mówiąc, pomimo wielu negatywnych przeświadczeń co do wpływu sztucznej inteligencji na nasze życie, nie powinniśmy popadać w panikę. W tym przypadku sytuacja wydaje się zupełnie odwrotna, ponieważ robot posiadający odpowiednią wiedzę będzie jedynie wspierał lekarzy, m.in. w wyłapywaniu ich niedopatrzeń lub innych błędów natury ludzkiej. Zatem, przynajmniej na chwilę obecną, nie powinniśmy mieć obaw, że dostaniemy receptę wypisaną przez mechanicznego lekarza.

Autor: Dom Galeon
Tłumaczenie: Mateusz Sieminski
Artykuł w języku angielskim dostępny na Futurism.

Artykuł Chiński robot jako pierwszy na świecie zdał egzamin lekarski pochodzi z serwisu TestHub.pl.

Prof. Abbass wyjaśnia trzy problemy z nadaniem robotowi obywatelstwa

Byłem zaskoczony, gdy usłyszałem, że robot o imieniu Sophia został obywatelem Królestwa Arabii Saudyjskiej. Nadanie Sophii obywatelstwa było następstwem zadeklarowania przez Królestwo Arabii Saudyjskiej swojego zaangażowania w wysokości 500 miliardów dolarów na budowę nowego miasta, które będzie napędzane przy użyciu robotyki oraz odnawialnych źródeł energii.

Jedna z najbardziej honorowych koncepcji dla istoty ludzkiej – bycie obywatelem i wszystko, co się z tym wiąże została przypisana do maszyny. Jako naukowiec, który codziennie pracuje nad stworzenie coraz to bardziej zaufanych systemów m.in. Sztucznej Inteligencji (ang. Artificial Inteligence, AI), uważam, że nasze społeczeństwo nie jest jeszcze na to gotowe.

Nadanie robotowi miana obywatela jest deklaracja zaufania do technologii, która moim zdaniem nie jest jeszcze na tyle dopracowana, aby można było jej w pełni zaufać. Wiąże się z tym wiele socjalnych i etycznych kwestii z którymi, my jako ludzie, nie jesteśmy gotowi sobie poradzić.

https://www.youtube.com/watch?v=03QduDcu5wc

Kim jest Sophie – robot z obywatelstwem?

Sophia jest robotem stworzonym przez firmę z Hongkongu – Hanson Robotics. Sophia ma kobiecą twarz, która jest w stanie wyrażać emocje. Dodatkowo mówi po angielsku oraz potrafi żartować. Dlatego też wydaje się, że można by z nią przeprowadzić dość inteligentną rozmowę. Jej twórcą jest Dr David Hanson, doktorant z 2007 roku z University of Texas.

Sophia przypomina „Johnny 5”, pierwszego robota, który miał zaszczyt dostać obywatelstwo od Stanów Zjednoczonych w filmie pod tytułem ,,Krótkie spięcie” (ang. Short Circuit) z 1986 roku. Johnny 5 był jedynie pomysłem o którym marzyli pisarze tacy jak S.S. Wilson i Brent Maddock. Czy oni wyobrażali sobie, że po 30 latach ich fikcja stanie się rzeczywistością?

https://twitter.com/SophiaRobot2/status/923930694425960449

Ryzyko wiążące się z obywatelstwem

Obywatelstwo – w mojej ocenie, jedno z najbardziej honorowych wyróżnień, które państwo może przyznać mieszkańcowi stoi przed ryzykiem egzystencjalnym. Jako naukowiec i zwolennikiem pracy nad zaufanymi systemami autonomicznymi, wiem, że technologia nie jest jeszcze na to gotowa.

Jest wiele wyzwań, które musimy przezwyciężyć, zanim będziemy mogli w pełni zaufać tym systemom. Na przykład, nie wynaleźliśmy jeszcze niezawodnego mechanizmu, który zapewniałby nas, że te inteligentne maszyny będą zawsze zachowywać się etycznie i zgodnie z naszymi wartościami moralnymi. Nie mamy również technologii, która obroniłaby nas przed złymi decyzjami owych maszyn, które mogłyby mieć katastrofalne skutki. Następująca lista przedstawia trzy powody, przez które uważam, że przyznanie Sophii obywatelstwa było zbyt pochopną decyzją.

https://twitter.com/SophiaRobot2/status/923940629872304129

1. Definicja tożsamości

Obywatelstwo jest przyznawane osobie, która posiada własną, unikatowa tożsamość. Każdy z nas, ludzi rzecz jasna, ma swoją przynajmniej jedną unikalną cechę, która odróżnia nas od innych. Kiedy przechodzimy przez kontrolę graniczną bez rozmowy z człowiekiem, nasza tożsamość jest automatycznie ustalona poprzez skan i analizę naszej twarzy, tęczówki lub odcisków palców. Jeden z moich doktorantów pracuje nad systemem, który ustanawia ludzką tożsamość na podstawie analizy fal mózgowych.

Zatem, co daje Sophie jej tożsamość? Adres MAC? Kod kreskowy? Unikatowy znacznik na skórze? A może znak dźwiękowy w jej głosie lub też elektromagnetyczne fale podobne do fal mózgowych? Ten, jak i inne protokoły zarządzania tożsamością elektroniczną są możliwe, ale one nie ustanawiają tożsamości Sophii – mogą one być użyte jedynie w celu identyfikacji danego elementu wchodzącego w skład budowy tej maszyny. Więc jaka jest tożsamość Sophii?

Moim zdaniem, tożsamość jest elementem wielowymiarowym. Znajduje się gdzieś pomiędzy naszymi cechami biologicznymi i poznawczymi. Co więcej, oddziałuje na nie też każde z naszych doświadczeń, różnic kulturowych oraz otoczenia w którym żyjemy. Nie jest jasne, gdzie Sophia pasuje do tego opisu.

https://twitter.com/SophiaRobot2/status/923935380264701953

2. Prawa ustawowe

Dla potrzeb tego artykułu załóżmy, że Sophia – robot z obywatelstwem jest w stanie głosować. Pytanie jest jednak następujące: kto tak naprawdę podejmuje decyzje – Sophia czy jej producent? Prawdopodobnie, jako obywatel, Sophia musiałaby również płacić podatki, ponieważ miałaby legalną tożsamość, przez co byłaby niezależna od jej twórcy, producenta.

Sophia musiałaby mieć zapewnione prawa do ochrony równe do tych posiadanych przez innych obywateli. Rozważmy tą hipotetyczną sytuację: policjant widzi Sophie oraz inną kobietę, obie zostały w tym samym czasie zaatakowane. Policjant może tylko ochronić jedną z nich, która powinna nią być? Czy byłoby dobrą decyzją, aby policjant wybrał Sophie, ponieważ ma ograniczoną mobilność i nie umiałaby się obronić?

Obecnie, środowiska związane z projektowaniem AI, debatują nad zasadami, które powinny być przestrzegane podczas opracowywania wspomnianych systemów, nie mówiąc już o ustawach, które regulowałyby cały proces, przed jak i po produkcji. Lista ustalona w ostatnim czasie proponuje 23 zasady i jest znana jako tzw. Lista Zasad Sztucznej Inteligencji Asilomara (ang. Asilomar AI Principles). Przykładowe założenia znajdujące się na liście obejmują: Przejrzystość Awarii (przyczyna byłaby jasno określona); Wyrównanie Wartości (wyrównywanie celów systemu zgodnie z ludzkimi wartościami); oraz Rekurencyjne Samodoskonalenie (systemów sztucznej inteligenci miałyby zdolność samo replikowania się, zgodnie ze ścisłymi środkami bezpieczeństwa i kontroli).

https://twitter.com/SophiaRobot2/status/924661692436541442

3. Prawa socjalne

Nie można ominąć tematu związków oraz reprodukcji. Sophia – humanoidalny i emocjonalny robot z obywatelstwem – mogłaby zawrzeć związek małżeński lub się rozmnażać. Studenci z North Dakota State University podjęli kroki, aby stworzyć robota, który będzie miał umiejętność samo replikacji przy użyciu technologii druku 3D.

Jeśli więcej robotów stanie się obywatelami, tak jak Sophia, to być może będą chcieli dochodzić swoich praw do samo replikacji w inne roboty. I te roboty również byłyby obywatelami. Bez żadnych zastrzeżeń i ograniczeń co do możliwej ilości posiadania dzieci, bez problemu byłyby w stanie przekroczyć ludzką populację.

Jako obywatele z prawem do głosu, roboty mogłyby przeprowadzić zmiany społeczne. Prawa mogłyby się zmienić i nagle mogłoby się okazać, że ludzie znaleźliby się w miejscu, którego sobie nie wyobrażali.

Autor: Prof. Hussein Abbass, UNSW-Canberra.
Tłumaczenie: Mateusz Siemiński
Artykuł w języku angielski dostępny na The Conversation.

Artykuł Robot z obywatelstwem – Sophie pochodzi z serwisu TestHub.pl.