Elektryczne taksówki dla mieszkańców Oslo nie są niczym dziwnym. Jednakże bezemisyjny transport zdaje się niewystarczającą innowacją dla Norwegów, dlatego też ekologiczne taksówki niedługo będą ładować baterie pomiędzy kursami w technologii bezprzewodowej.

Władze stolicy Norwegii współpracują z fińską firmą Fortum oraz amerykańskim Momentum Dynamics. Owocem ich współpracy będzie sieć ładowarek bezprzewodowych dla ww. pojazdów. Specjalne płyty ładujące zostaną zamontowane na stanowiskach postojowych taksówek. Projekt będzie na tę chwilę jedyny w swoim rodzaju. I to w skali światowej. Proces ładowania rozpocznie się automatycznie, gdy tylko kierowca w specjalnie przygotowanym samochodzie najedzie na taką płytę. Moc ładowania wyniesie do 75 kW.

Co istotne, taksówki, tak czy inaczej, muszą odczekać swoje na postoju pomiędzy poszczególnymi kursami. Skoro już wykorzystują do napędu energię elektryczną, czemu by nie podładować ich w wygodny bezprzewodowy sposób? To świetny pomysł! Co prawda ładowanie bezprzewodowe jest mniej wydajne od standardowego przy użyciu kabli. Jednak z drugiej strony oszczędza czas na poszukiwanie wolnej stacji ładowania. Co istotne, w trakcie napełniania baterii taksówka wciąż jest w trakcie pracy. To znaczy, że potencjalny klient może do niej podejść i zamówić kurs.

Nowy projekt ściśle wiąże się z planami Oslo dotyczącymi ochrony środowiska. Mianowicie, władze miasta chcą by na jego terenie, operowały taksówki wyłącznie zasilane energią elektryczną. I to już do 2023 roku.

Andrew Daga z Momentum Dynamics mówi: „Wierzymy, że ten projekt zapewni światu model, który zapewni elektrycznym taksówkom możliwość ciągłego operowania 24/7”.

Obecnie producenci samochodów są zapraszani do podjęcia współpracy w ramach projektu.

Źródło: New Atlas

Artykuł Elektryczne taksówki w Oslo będą ładowane bezprzewodowo pochodzi z serwisu TestHub.pl.

Nie ukrywam, bardzo chciałbym myśleć, że wspaniałomyślni taksówkarze postanowili poświęcić swój czas i pieniądze tylko po to, aby zwiększyć świadomość społeczną na temat istniejącego problemu. Czas – bo taki przejazd przez całą Warszawę zgodnie z przepisami nieco trwa. Pieniądze – bo benzyna kosztuje. No i nie oszukujmy się – w tym czasie nie zarobili ani grosza.

Temat nie jest nowy – od czasu do czasu widuje się na ulicach taksówki z naklejkami z przekreślonym logo Ubera. Ostatnio pojawiły się nawet wielkie napisy na tylnych szybach informujące o “nielegalnych przewoźnikach”. Jeśli dla kogoś nie jest jeszcze jasne, o co chodzi, to spieszę z wyjaśnieniem – chodzi o pieniądze.

Money, money, money…

Pieniądze, a raczej ich brak spowodowany konkurencją na rynku. Standardowo w takich sytuacjach przedsiębiorcy radzą sobie w prosty sposób – wystarczy zaoferować lepszą jakość lub niższą cenę. A już najlepiej obydwie te rzeczy na raz. Taksówkarze postanowili zadziałać inną metodą i po prostu wyeliminować konkurencję z rynku za pomocą protestu.

Ale jaki to był protest! Nasi dzielni bohaterowie postanowili przejechać przez Warszawę zgodnie z przepisami! Nawet znalazłem na ten temat fragment w artykule na portalu tvn24:

“Kierowcy poruszali się głównie prawym pasem, co kilka kilometrów trąbili klaksonem. Zasadą uczestników przejazdu była jazda zgodnie z przepisami.“

Nie da się ukryć – bardzo mało konsekwentna ta zasada, wszak w strefie zabudowanej używanie klaksonu bez przyczyny nie jest dozwolone. Czy ktoś zaplanował ten paradoks, czy to spontaniczna inwencja taksówkarzy? Kto to wie. Niewątpliwie faktem jest, że widok taksówki jadącej zgodnie z przepisami może budzić zainteresowanie – jest to równie niecodzienne, jak punktualność autobusów w godzinach szczytu.

Prawa rynku? Nie słyszałem

No dobrze, żarty na bok. O co tak naprawdę chodzi? Główny zarzut jest następujący (i to jest autentyk, proszę się nie śmiać!): taksówkarze są poszkodowani, ponieważ maksymalna opłata za kilometr (w taryfie dziennej) wynosi 3 złote i to nie pozwala im zarabiać. Uber w teorii ma opłaty niższe, ale rzekomo w praktyce przekracza magiczny limit za sprawą dynamicznych cen (mnożników), które stosuje.

Żeby móc poprawnie ocenić, czy nasi bohaterowie mają rację – wprowadzę do tematu trochę bardziej życiowych informacji. Moje ostatnie 5 przejazdów z alternatywnymi przewoźnikami odbyło się następującymi samochodami: dwa razy Skoda Fabia, Ford Focus drugiej generacji, Dacia Logan oraz jakieś dramatycznie stare Audi, którego nie udało mi się nawet zidentyfikować. A ostatnie 5 przejazdów taksówkami to trzy razy Skoda Octavia, raz Superb i raz nieco starszy, ale całkiem wygodny Mercedes E-klasy. Dodam jeszcze, że u przewoźnika alternatywnego w każdym przypadku kierowca nie był Polakiem.

Czyli reasumując: taksówkarze mają zdecydowanie lepsze samochody i można się z nimi bez problemu dogadać po Polsku, a przeważnie też dobrze znają miasto. Do tego ich ceny są ograniczone limitem, zatem jak wnioskuję z tej narracji – korzystniejsze. Jak sądzicie, czy zdrowy, logicznie myślący człowiek mając do wyboru przejazd Octavią za około 2,5 złotego albo Fabią za “ponad 3 złote” (jak twierdzą taksówkarze) wybierze to drugie? No nie sądzę.

Nie wiem w jakiej rzeczywistości żyją osoby, którzy wymyślają te teorie, ale prawa rynku są w tym wypadku bezlitosne. Jeśli coś jest gorsze i droższe to ludzie nie wybiorą tego mając do dyspozycji to, co lepsze i tańsze zarazem. Zgodnie z opiniami, jakie krążą na rynku, prawda jest bezlitosna – alternatywni przewoźnicy z reguły SĄ tańsi od taksówek, dlatego ludzie chętniej wybierają ich usługi.

Co robić, jak żyć?

Jest jedna rzecz, której nie mogę pojąć. Kiedy ktoś pracuje w danym miejscu i nie jest usatysfakcjonowany zarobkami – co zazwyczaj robi? Szuka innej pracy? Czy protestuje przed gabinetem swojego przełożonego? Mniej więcej tak widzę te taksówkarskie demonstracje.

Czy rzeczywiście doszło kiedykolwiek do sytuacji, w której alternatywny przewoźnik zainkasował więcej niż 3 złote za kilometr? Niewykluczone, zresztą miał do tego prawo. Nie obowiązują go te same regulacje co taksówkarzy, z drugiej strony nie korzysta z ich przywilejów. Bezsprzecznym faktem jest, że partnerzy Ubera i innych tego typu firm z własnej woli balansują po nieuregulowanych prawnie gruntach. W razie kontroli ITD sami poniosą konsekwencje ewentualnych niezgodności.

Co należy zrobić? Aktualnie sytuacja z prawnego punktu widzenia rzeczywiście nie jest oczywista. Z jednej strony ewentualna kontrola grozi mandatem. Z drugiej – urząd skarbowy nie protestuje, kiedy inni kierowcy niż taksówkarze zasilają jego konta bankowe podatkami.

Jednej rzeczy tylko się obawiam. Neutralna legalizacja alternatywnych przewoźników i zrównanie ich do poziomu taksówek (pod względem obowiązków, bez dawania im przywilejów) nie wyeliminuje takich protestów. Nie chodzi bowiem tylko o zmianę przepisów. Kasa musi się zgadzać.

Artykuł [FELIETON] Kiedy taksówka jedzie zgodnie z przepisami? pochodzi z serwisu TestHub.pl.

Nie jest to jednostkowe zamówienie, a zorganizowana i zakrojona na szeroką skalę wymiana taboru. Marka bowiem wyprodukuje na zlecenie firmy 62 925 egzemplarzy. Przedstawiciele marki tak komentują zamówienie: „Chcemy zachęcić ludzi w Monachium do aut elektrycznych, a przede wszystkim zachęcić do Jaguara.” Nie jest to jednak jedyny powód. Drugim znacznie bardziej pragmatycznym jest zróżnicowana charakterystyka monachijskiego ruchu. W mieście tym spotkać możemy typowo miejskie odcinki oraz fragmenty autostrad. Tego rodzaju struktura jest znakomitym polem badawczym dla aut zasilanych silnikami elektrycznymi, a dzięki używaniu pojazdu jako taksówki można zweryfikować także jakość wykonania lub trwałość przyjętych rozwiązań technologicznych.

Redukcja zanieczyszczeń i kosztów

Jaguar I-Pace jest autem elektrycznym dysponującym zasięgiem 480 kilometrów. Dzięki temu pojazd ten doskonale wpiszę się w plan walki z zanieczyszczeniami na terenie miasta będącego matecznikiem BMW. To jednak nie wszystko. Dzięki technologii elektrycznej, koszt przejechania jednego kilometra będzie niższy od obecnego o dwie dziesiąte euro. W skali roku jest to spora oszczędność, która może wydatnie wpłynąć na dłuższe relacje potencjalnych użytkowników z marką. Niemniej jednak wciąż pozostaje jedna niewiadoma, czy konserwatywni użytkownicy porzucą swoje E-klasy na rzecz nowego i nieznanego dotąd auta? Odpowiedzi na to pytanie próżno szukać obecnie. Wszystko jest bowiem kwestią czasu, który musi upłynąć aby ukształtować określone tendencje.

Źródło: Automotive News Europe

Artykuł Elektryczne taksówki Jaguara na niemieckich ulicach pochodzi z serwisu TestHub.pl.

Czym jest car-sharing?

Car-sharing jest nowym rozwiązaniem na polskim rynku usług transportowych. Pod tą angielskojęzyczną nazwą, kryje się idea użytkowania współdzielonych samochodów na zasadzie krótkoterminowego wynajmu. Firmą, która przebojem weszła na polski rynek w tym zakresie jest Traficar. Oferuje ona usługę wynajmu w Warszawie, Krakowie, Wrocławiu, Poznaniu i Trójmieście. Zależnie od miasta, samochód, który możemy wynająć to Renault Clio lub Opel Corsa. Jako że z usługi skorzystałem w Gdańsku – skupię się na podróży nowym Renault Clio.

Jak wygląda to w praktyce?

Żeby skorzystać z usługi Traficar, należy pobrać dedykowaną aplikację. Uzupełniamy w niej swoje dane osobowe oraz akceptujemy regulamin usługi. Oprócz podania swojego imienia i nazwiska, należy również potwierdzić posiadanie prawa jazdy, wgrywając na serwer zdjęcie samego dokumentu. Kolejnym warunkiem koniecznym jest dodanie  do systemu karty płatniczej. Posłuży nam ona do płatności za wykonane przez nas kursy. Po uzupełnieniu wyżej wymienionych danych jesteśmy już gotowi do wynajmu pojazdu. Krokiem kolejnym jest już znalezienie samochodu w najbliższej nam okolicy. Do tego służy zaimplementowana w aplikacji mapa, na której wyświetlają się wszystkie dostępne w obecnej chwili auta. Z moich obserwacji wynika, że dostępność aut jest na dobrym poziomie. Oczywiste jest to, że usługa obecnie dostępna jest głównie w bardziej zaludnionych dzielnicach. Atutem Traficara jest również fakt współpracy z Orlenem, dzięki czemu samochody wypożyczalni często, dostępne są na stacjach paliw polskiego producenta paliw. Kiedy już zarezerwujemy interesujący nas pojazd, mamy 15 minut na dostanie się do niego. W przypadku zmiany planów, darmowe jest anulowanie wypożyczenia.

Pierwsze minuty po otworzeniu pojazdu

Po dotarciu do interesującego nas pojazdu, musimy go oczywiście otworzyć. Służy do tego naklejony na drzwi kierowcy kod QR. Musimy zeskanować go za pomocą naszej aplikacji, w której odpowiednią funkcję znajdujemy w oknie rezerwacji samochodu. Po zeskanowaniu kodu samochód otwiera się automatycznie w ciągu kilku sekund. Wówczas możemy już zasiąść za kierownicą. Zaraz po wejściu do środka, otrzymujemy również krótką ankietę do wypełnienia, w której możemy ocenić między innymi stan czystości pojazdu. Warto dodać, że na samym starcie otrzymujemy dwie darmowe minuty do wykonania podstawowych czynności takich jak zapięcie pasów. Ostatnio, z racji coraz bardziej zimowych warunków firma Traficar wydłuża nawet darmowy czas do 5 minut, podczas których możemy, między innymi usunąć zalegający śnieg czy zeskrobać z szyb szron. Kiedy już przygotujemy auto do jazdy musimy oczywiście je uruchomić. W schowku od strony pasażera znajduje się dowód rejestracyjny oraz kluczyk lub karta do uruchomienia pojazdu. W przypadku Renault jest to karta, którą musimy włożyć w odpowiednie miejsce na konsoli środkowej. Tutaj plus dla Traficara – wszystko jest czytelnie oznaczone. Wówczas pozostaje nam już tylko włączenie świateł oraz odpalenie pojazdu.

Ile to kosztuje, czy warto zrezygnować z Taxi na rzecz wynajmu auta?

Po upłynięciu darmowych minut Traficar zaczyna naliczać stosowne opłaty. Warto więc jak najszybciej uporać się ze wszystkimi kwestiami technicznymi i ruszyć w drogę. Należy odnotować jednak, że za minutę postoju na wyłączonym silniku opłata wynosi tylko 10 groszy, więc jeśli potrzebujemy dłuższej chwili na przygotowanie się do jazdy nasz portfel nie ucierpi w sposób znaczący. Kiedy jednak będziemy już przygotowani do drogi musimy liczyć się z odpowiednimi opłatami. Otóż w przypadku poruszania się Traficarem wynoszą one odpowiednio 80 groszy za pokonany kilometr oraz 50 groszy za minutę jazdy. Obie opłaty sumują się, wobec czego przykładowo, za pokonanie 3 kilometrów w czasie 10 minut zapłacimy dokładnie 7 złotych i 40 groszy. Poruszanie się samochodami Traficar musi odbywać się w określonych przez firmę obszarze miasta. Jest on określony na mapie, której podgląd stale mamy na ekranie naszego smartfona.

Wrażenia z jazdy, czyli jak spisuje się samochód?          

Same wrażenia z jazdy są jak najbardziej pozytywne. W Trójmieście do dyspozycji otrzymujemy Reanult Clio z turbodoładowanym silnikiem 0.9 litra. O ile w przypadku dłuższych tras silnik ten mógłby być dla nas męczącym doznaniem, o tyle w mieście spisuje się dobrze umożliwiając sprawne poruszanie się z punktu A do punktu B. Wspomniane Clio, wyposażone jest w system multimedialny, który umożliwia nam sparowanie samochodu z naszym smartfonem. Warto dodać, że sam samochód posiada również wyjście USB, a firma Traficar zapewnia kabel do ładowania naszego telefonu, wobec czego nie musimy obawiać się o rozładowanie urządzenia i brak możliwości zakończenia przejazdu. Kiedy już dotrzemy do miejsca docelowego naszej podróży, nie musimy martwić się o miejsce do pozostawienia samochodu. Traficar umożliwia bowiem parkowanie na wszystkich ogólnodostępnych parkingach (w tym na płatnych miejscach postojowych zarządzanych przez miasto). W związku z tym nie możemy więc porzucić auta na prywatnej posesji, nie możemy też zrobić tego na parkingu należącym do firm prywatnych, czy też w miejscach, które pozbawione są zasięgu GPS. W celu zakończenia naszego przejazdu parkujemy auto w dozwolonym miejscu i wyłączamy silnik. Należy pamiętać oczywiście o wyłączeniu świateł. Kiedy już będziemy gotowi do wyjścia, należy pamiętać również o odłożeniu kluczyka do schowka, gdzie wpinamy go za pomocą magnesu w podświetlone miejsce. Gdy już zrobiliśmy wszystko co do nas należało, wychodzimy z samochodu i klikamy „zakończ przejazd na ekranie smartfona”. Wówczas samochód zostaje zdalnie zamknięty, a my otrzymujemy podsumowanie przejazdu wraz z fakturą na naszego maila podanego przy rejestracji.

Podsumowanie, czyli subiektywne wrażenia autora

Jak już wspominałem we wstępie, usługa car-sharingu jest nowością na polskim rynku. Za granicą, np. we Włoszech, rozwiązanie to jest ogólnodostępne i popularne wśród użytkowników. Nas jako użytkowników, interesują głównie koszty oraz bezpieczeństwo wspomnianej usługi. W przypadku samej opłaty za przejazd jest ona w moim subiektywnym odczuciu, dość atrakcyjna. Ja za kursy samochodami Traficar płaciłem zawsze kwotę porównywalną z tą, którą zapłaciłbym podróżując Uberem. Warto jednak zaznaczyć, że korzystanie z tego typu wynajmu samochodu może okazać się znacznie droższe w przypadku jeśli planujemy wybrać się gdziekolwiek wówczas, kiedy na ulicach panują duże utrudnienia i możemy utknąć w korku. Jeśli zaś chodzi o bezpieczeństwo – Traficar gwarantuje, iż w przypadku jazdy zgodnej z przepisami nie musimy przejmować się nawet w przypadku kolizji czy wypadku. Inaczej sytuacja wygląda jeśli dopuścimy się „rażącego naruszenia przepisów” przez co rozumieć możemy na przykład, znacznie przekroczenie dozwolonej prędkości czy też jazdę pod wpływem środków odurzających. Traficar moim zdaniem jest usługą skierowaną do młodych osób, które potrzebują szybkiego transportu dostępnego praktycznie od ręki. Firma na swojej stronie reklamuje się tanimi i szybkimi przejazdami, np. spod uniwersytetu na plażę czy też z lotniska do centrum handlowego. Warto dodać, że ma ona swoje zalety, takie jak, swoboda dostępu do auta oraz fakt, iż po ukończonej podróży nie musimy przejmować się pozostawionym samochodem. Podróżowanie wynajętym autem ma też swoje wady, takie jak, większy stres podczas prowadzenia wypożyczonego pojazdu czy też brak możliwości pozostawienia samochodu na przykład na podziemnym parkingu, gdzie nie ma zasięgu GPS. Wybór należy więc do nas, ja traktuję car-sharing jako rozwiązanie, które znacznie ułatwia mi życie, wtedy kiedy nie mogę skorzystać z własnego prywatnego samochodu. Jakie są z kolei Wasze opinie? Podzielcie się nimi w komentarzach!

Artykuł Car-sharing w Polsce – jak działa usługa Traficar? pochodzi z serwisu TestHub.pl.