Urządzenia fotowoltaiczne wraz z upływem czasu tracą swoją wydajność. Jest to zjawisko naturalne. Producenci oferują gwarancję na utrzymywanie określonej wydajności modułów wraz z upływem czasu. Przykładowo moduły polskiej firmy Bruk-Bet w większości posiadają 25 lat gwarancji na sprawność. Przykładowa gwarancja wygląda następująco: po 10 latach moduł fotowoltaiczny powinien odznaczać się wydajnością nie mniejszą niż 91,7%, a po 25 latach jego wydajność nie może spaść poniżej 83%. Jeśli wydajność będzie niższa klient ma prawo reklamować produkt.

Jak możemy zauważyć z wymogów gwarancyjnych, wraz z biegiem lat degradacja paneli następuje coraz wolniej. Żywotność wysokiej jakości paneli PV określa się nawet na 50 lat. Tyle lat pracy zapewni ogromne oszczędności finansowe. Realnie instalacje projektuje się na ok. 30 lat. W kwestii odporności mechanicznej panele również wypadają bardzo dobrze. Ich konstrukcja jest dosyć prosta i solidna. Są w stanie przetrwać wiele lat bez uszkodzeń, w ciągłej ekspozycji na warunki atmosferyczne.

Żywotność paneli fotowoltaicznych wygląda obiecująco. Należy jednak zwrócić szczególną uwagę na jakość modułów, produkty niskiej jakości będą o wiele szybciej tracić sprawność oraz gwarancja w ich przypadku może nie być nadto atrakcyjna. Profesjonalny montaż instalacji wraz z odpowiednimi zabezpieczeniami również jest ważny, moduły muszą być mocno przytwierdzone do powierzchni oraz być zabezpieczone przed skokami napięć.

Artykuł Żywotność modułów PV pochodzi z serwisu TestHub.pl.

• AC (ang. alternating current ) – jest to prąd zmienny, posiada zmienną wartość natężenia oraz kierunku przepływu. W instalacji fotowoltaicznej prąd DC jest zmieniany na AC przez falownik.
• DC (ang. direct current) – jest to prąd stały, kierunek przepływu prądu jest stały. Prąd wytwarzany przez moduły fotowoltaiczne to prąd DC.
• Falownik (ang. inverter) – istotny element instalacji fotowoltaicznej, jego zadaniem jest przekształcenie prądu DC w AC, aby był dostosowany do odbiorników oraz sieci elektrycznej.
• I_mpp – jest to natężenie występujące przy maksymalnej mocy. Jednostką jest amper [A].
• I_sc (ang. short circuit current) – prąd zwarcia, jest to wartość natężenia przy napięciu równym zero. Powstaje przy zwarciu przednich elektrod panelu z tylnymi. Jednostką jest amper [A].
• kWh (kilowatogodzina) – jednostka pracy, energii oraz ciepła. 1 kWh odpowiada ilości energii, jaką zużywa przez godzinę urządzenie o mocy 1000 W (1 kW). W tej jednostce rozliczane jest zużycie energii elektrycznej.
• Moduł fotowoltaiczny (panel fotowoltaiczny) – element instalacji składający się z połączonych ogniw słonecznych, posiada zabezpieczenia zapewniające wytrzymałość mechaniczną oraz ochronę przed czynnikami atmosferycznymi.
• Napięcie elektryczne (U) – jest to różnica potencjałów między dwoma punktami. Prąd płynie z miejsca o wyższym potencjale do miejsca o niższym potencjale. Jednostką jest wolt [V].
• Natężenie prądu (I) – jest to stosunek wartości ładunku elektrycznego który przepływa przez dany obszar do czasu przepływu ładunku. Jednostką jest amper [A].
• NOCT (ang. Normal Operating Cell Temperature) – normalne warunki pracy, wskaźnik odpowiadający nasłonecznieniu 800 W/m² i temperaturze 20°C.
• Off-grid – jest to instalacja fotowoltaiczna, która nie ma połączenia z siecią elektryczną, nadmiar prądu składowany jest w akumulatorach.
• Ogniwo słoneczne – element półprzewodnikowy, który odpowiada za konwersję energii promieniowania słonecznego na energię elektryczną, poprzez wykorzystanie zjawiska fotowoltaicznego.
• On-grid – jest to instalacja fotowoltaiczna w której nadmiar produkowanego prądu elektrycznego oddaje się do sieci elektrycznej.
• P_max – moc maksymalna, jest to największa moc jaką generuje moduł PV w danych warunkach. Jednostką jest wat [W].
• STC (ang. standard test conditions) – standardowe warunki testowe. Są to warunki w których badane są panele fotowoltaiczne – temperatura wynosi 25°C, natężenie promieniowania 1000 W/m². Zazwyczaj parametry modułów fotowoltaicznych podawane na kartach katalogowych dotyczą wyników uzyskiwanych w STC.
• String – łańcuch, są to szeregowo połączone ze sobą moduły fotowoltaiczne.
• V_mpp – jest to napięcie występujące przy maksymalnej mocy. Jednostką jest wolt [V].
• V_oc (ang. open circuit voltage) – napięcie obwodu otwartego, jest to wartość napięcia przy natężeniu prądu równym zero. Występuje gdy panel fotowoltaiczny nie jest obciążony żadnym odbiornikiem, nie występuje przepływ prądu. Jednostką jest wolt [V].
• Wat – jest to jednostka mocy, iloczyn natężenia i napięcia prądu elektrycznego.
• W_p – Watt peak, jest to moc modułu zmierzona w warunkach testowych.

Artykuł Słowniczek instalacji fotowoltaicznej pochodzi z serwisu TestHub.pl.

Instalacja PV to nie tylko moduły fotowoltaiczne. Za prawidłowe działanie i bezpieczną produkcję prądu odpowiadają również inne urządzenia. Z jakich elementów składa się instalacja fotowoltaiczna?

Moduł fotowoltaiczny
Jest podstawowym elementem instalacji. W jego skład wchodzą szeregowo połączone ogniwa słoneczne. Jest zabezpieczony przed negatywnym oddziaływaniem czynników atmosferycznych. Odpowiada za produkcję prądu elektrycznego poprzez konwersję energii słonecznej.

Falownik/inwerter
Bez niego produkowany prąd elektryczny nie mógłby zasilić odbiorników. Falownik odpowiada za zmianę produkowanego prądu stałego na prąd przemienny o wymaganym napięciu oraz częstotliwości (w Polsce jest to 230V/50Hz). Jest wiele rodzajów falowników, można wyróżnić falowniki do instalacji on-grid (połączonych z siecią elektryczną), off-grid (niepołączonych z siecią elektryczną), do instalacji jedno lub trójfazowych, mikroinwertery.

Zabezpieczenia
Instalacja w celu zapewnienia bezpiecznego działania i braku usterek musi posiadać zabezpieczenia AC oraz DC. Mają one na celu chronić instalację przed przepięciami oraz wyładowaniami elektrycznymi. Moduły fotowoltaiczne oraz falowniki są drogimi i kluczowymi elementami instalacji, które są wrażliwe na nagłe wzrosty  napięcia i muszą być odpowiednio chronione.

Okablowanie
Żeby umożliwić przepływ prądu potrzebne są oczywiście kable. Muszą one spełniać szereg norm oraz ważne jest by były wysokiej jakości, ponieważ będą pracować z wysokim napięciem oraz są narażone na działanie promieni UV, niskie oraz wysokie temperatury, opady atmosferyczne.

Konstrukcja
To jaki system montażowy wybierzemy zależy głównie od tego gdzie zdecydujemy się umieścić moduły. Inny system montażowy jest wykorzystywany przy modułach umieszczanych na dachu, a inny do konstrukcji gruntowych. Ważne jest aby konstrukcja była wytrzymała oraz odporna na korozję.

Wymienione elementy to najważniejsze składowe instalacji fotowoltaicznej. W zależności od potrzeb można również dodać inne elementy. W przypadku instalacji off-grid lub hybrydowej należy dołożyć magazyn energii, w którym będzie składowana nadwyżka prądu elektrycznego. Istnieją również optymalizatory, które stosuje się np. przy częściowym zacienianiu jednego z modułów, aby zwiększyć uzysk z całej instalacji.

Artykuł Z czego składa się instalacja fotowoltaiczna? pochodzi z serwisu TestHub.pl.

Kapsułki do prania… mózgu

No właśnie, czy żyjemy zatem w erze inteligentnych urządzeń i głupich ludzi? Nie do końca tak jest. Obecne środki przekazu pozwalają nam łatwiej trafić na tych mniej mądrych osobników. A jeśli spotykamy ich często (bo też są głośni i bezkrytycznie publikują swoje treści), to wydaje nam się, że jest ich wielu.

Kiedyś wioskowy idiota był znany we własnej, ewentualnie kilku okolicznych miejscowościach. I to tyle. Dzisiaj zaś świecąc tyłkiem albo szamając detergenty można zostać internetowym celebrytą. Jacek z Warszawy może za pośrednictwem znanego serwisu obejrzeć, jak Jessica z Nashville naraża własne zdrowie. I to wszystko dla odrobiny internetowego uznania obcych ludzi.

Nie znaczy to jednak od razu, że rozwój jest zły – przecież każdy z nas dzięki niemu posiada na co dzień dostęp do olbrzymiej bazy wiedzy zgromadzonej przez ludzkość. Możemy poczytać publikacje naukowe czy dowiedzieć się czegoś nowego. To, że wybieramy oglądanie zabawnych filmów z kotami czy kłócenie się z obcymi ludźmi w komentarzach społecznościowego serwisu – to już indywidualna sprawa każdego.

Wszystko z umiarem

Jeśli jednak okazuje się, że nie potrafimy już porozumiewać się z ludźmi twarzą w twarz, bo jesteśmy przyzwyczajeni do pisma obrazkowego i wymiany informacji poprzez fotografie – może warto się zatrzymać i zastanowić, czy wszystko z nami w porządku. Media społecznościowe upośledzają zdolności komunikacyjne, sprawiając, że jakość naszych wypowiedzi spada. Czasem wręcz można odnieść wrażenie, że prowadzimy rozmowę z botem o wyjątkowo kiepsko napisanym oprogramowaniu, a nie z żywym człowiekiem. Cóż za ironia, że człowiek mógłby mieć problem ze zdaniem testu Turinga…

We wszystkim należy zachować umiar. Technologia jest niezwykle przydatna i potrafi ułatwić nam codzienne zajęcia, nie możemy jednak uzależniać od niej życia. Asystent pasa ruchu w samochodzie to niezły gadżet, nie należy jednak traktować go na równi z autonomiczną jazdą. Z dokładnie taką samą rezerwą powinniśmy podchodzić do wszystkich technologicznych nowinek. Rozwój intelektualny powinien iść w parze z tym technologicznym.

Uważaj co czytasz

George Carlin stwierdził kiedyś, że nie należy lekceważyć siły głupich ludzi w dużych grupach. Ten cytat nigdy chyba nie był aktualniejszy. Internet umożliwia bowiem darmową wręcz komunikację z praktycznie każdego zakątka świata. Możemy wymieniać poglądy z ludźmi w innych krajach, czytać co napisali na swoim blogu czy też oglądać stworzone przez nich materiały video. Z jednej strony – świetnie, z drugiej – przeraża mnie ta wizja. Bo to oznacza, że głupi ludzie mogą łączyć swoje siły i eskalować swoje idiotyczne pomysły.

W tej właśnie chwili dwie osoby mogą wymieniać się twierdzeniami o kształcie naszej planety czy szkodliwości szczepień. I niby wszystko jest ok – przecież nie można zabronić nikomu bycia głupim. Gorzej, że takim zachowaniem stanowią zagrożenie dla swoich dzieci. Te wymyślone teorie spiskowe mogą być odnalezione przez podatnych na sugestię ludzi i zagrażać też ich dzieciom. I tak dalej.

Każdy ma swobodę wypowiedzi i może napisać co tylko przyjdzie mu do głowy. Ale skąd wiemy, że pisze prawdę i jakie w ogóle ma intencje?

W tym momencie filmy z kotami nie wydają się już takie straszne, prawda?

gfx: cc0

materiał pochodzi z: http://glosnomysle.eu

Artykuł Głośno myślę #2: Czy rozwój nam szkodzi? pochodzi z serwisu TestHub.pl.

Nowy Lamborghini Huracán aż się prosi o rozważenie tej kwestii. Inżynierowie marki stworzyli i zabudowali w nadwoziu tego pięknego supersamochodu supertechnologię. Jest ona dużo bardziej wyrafinowana niż znane dotąd systemy kontroli trakcji. Co to oznacza w praktyce?

Kontrola samochodu w czasie rzeczywistym

Mrugnięcie okiem zajmuje człowiekowi około 300 milisekund. Z kolei sterownik silnika Lamborghini Huracán EVO Spyder potrzebuje na przeanalizowanie odczytów z czujników umieszczonych w samochodzie i podjęcie decyzji co do prowadzenia samochodu w mniej niż 20 milisekund.

Komputer jest w stanie ujarzmić silnik V10 o mocy 630 KM i zadba o to, aby kierowca z przeciętnymi umiejętnościami prowadzenia samochodu mógł czerpać radość z jazdy, nie lądując tym samym w rowie swoją zabawką za prawie 290 tys. USD.

Lamborghini Dinamica Veicolo Integrata (LDVI) zadba o wszystko. To superszybki komputer, który przetwarza dane o nawierzchni drogi, ustawieniach samochodu, oponach oraz stylu jazdy kierowcy. Na podstawie zebranych danych steruje wieloma ustawieniami Huracána. To wszystko w czasie rzeczywistym.

Dane są pobierane z czujników systemu Lamborghini Piattaforma Inerziale (LPI) w wersji 2.0. Składa się on z żyroskopów i akcelerometrów, które są umieszczone w miejscu środka ciężkości auta. Jego zadanie polega na pomiarze ruchów samochodu i wysłania tych danych do LDVI.

LDVI o krok przed kierowcą

System jest tak dobrze zestrojony, że Lamborghini Huracán jest w stanie w zasadzie przewidzieć i przygotować samochód do następnego ruchu kierowcy-to, że ścinasz zakręty jak szalony, na wyjątkowo krętym torze w niczym nie przeszkadza. Auto po prostu będzie wiedziało, co za chwilę zamierzasz zrobić, a LDVI przygotuje do tego podzespoły Huracána.

Maurizio Reggiani, kierownik działu technologicznego Automobili Lamborghini podkreśla, że system inteligentnie korzysta z napędu na cztery koła. Dodatkowo przewiduje i kontroluje obie skrętne osie, tor jazdy samochodu i przeniesienie momentu obrotowego na poszczególne koła.

W najbliższym czasie Lamborghini nie planuje wycofania z oferty potężnych silników spalinowych i zastąpienia ich jednostkami o niekonwencjonalnym napędzie. Właśnie z myślą o konieczności ujarzmienia setek koni mechanicznych powstał LDVI. Najważniejsza cecha systemu to dostarczenie kierowcy doświadczeń z jazdy, jakich on sam oczekuje. Nieistotne, jaki tryb jazdy będzie akurat włączony. Może to być Strada, Sport, a nawet typowo torowy Corsa. Lamborghini Huracán dostosuje się w kontrolowany sposób do indywidualnych wymagań kierującego.

Bezpieczeństwo i zabawa w jednym

W większości samochodów, by driftować trzeba odłączyć systemy bezpieczeństwa. Czasem nawet i to nie wystarczy i auto nie pozwoli latać bokiem. W przypadku Huracána LDVI zajmie się również driftem. W trybie Sport system jest w stanie wyczuć, czy kierowca życzy sobie nadmiernego uślizgu tylnej osi. Jeśli tak, nie ma problemu, samochód zacznie driftować. Co ważne, wszystko odbywa się w kontrolowany sposób. Ma to szczególne znaczenie dla niedoświadczonego driftera. Stąd też LDVI z jednej strony pozwoli na uślizg, z drugiej zaś będzie czuwał, by nie przedobrzyć i nie skończyć poza torem. System jest tak zaawansowany, że jest w stanie odróżnić czy początek uślizgu tylnej osi to zamierzony przez kierowcę drift, czy oznaka niezamierzonej utraty kontroli nad pojazdem. Na tej podstawie podejmuje decyzję: zezwolić na dalszy uślizg czy ustabilizować tor jazdy.

No to komputer czy samochód?

Na zakończenie podkreślenia wymaga bardzo ważny aspekt. W centrum działania nowoczesnego LDVI znajduje się kierowca. Podstawowe założenie systemu to dopasowanie się indywidualnie do każdego kierującego. W tym przypadku system nie narzuca pewnych zachowań i nie ogranicza woli człowieka. LDVI w kontrolowany sposób układa się pod kierowcę i jego indywidualne wymagania.

Odpowiadając na pytanie z początku artykułu, uważam, że nowy Lamborghini Huracán wyposażony w LDVI jest idealną hybrydą nowoczesnego samochodu i wyrafinowanego komputera. Co ważne, wszystko to w służbie człowiekowi i jego wrażeniom z jazdy.

źródło: engadget

Artykuł Lamborghini Huracán: jeszcze samochód czy już komputer? pochodzi z serwisu TestHub.pl.

Choć pogłoski o tym, że firma planuje otwarcie w naszej stolicy swojego pierwszego oficjalnego sklepu krążyły po sieci już od kilku miesięcy, to całe przedsięwzięcie owiane było raczej tajemnicą. Dopiero teraz, na 10 dni przed jego otwarciem poznaliśmy więcej szczegółów. Nie jest tajemnicą, że chińska marka świetnie radzi sobie w naszym kraju. Są to jedne z najchętniej kupowanych smartfonów przez Polaków. Głównie za sprawą dobrego stosunku jakości do ceny. Niezwykle popularną serią nad Wisłą są telefony Mate oraz Lite. Teraz, kolejnym krokiem marki jest otwarcie wspomnianego salonu firmowego. Będzie to pierwszy flagowy salon w Europie Środkowo-Wschodniej, tak więc Huawei ma się czym chwalić.

Wnętrze salonu robi wrażenie. Jest elegancko, z gustem, ale i minimalistycznie. Biel oraz odcienie drewna sprawiają bardzo dobre wrażenie. Jeśli chodzi o personel oraz obsługę, to również jest świetnie. Na miejscu znajdować się będzie 12 specjalistów od sprzedaży, którzy doradzą podczas zakupów. Kolejne 6 osób to pracownicy odpowiedzialni za serwis. Oznacza to, że jeśli usterka w naszym urządzeniu nie będzie poważna, to część napraw będzie można wykonać na miejscu, bez konieczności wysyłania sprzętu do głównego serwisu.

Całość sklepu obejmuje 227 metrów kwadratowych i podzielona została na trzy strefy. Frontowa -odpowiedzialna za prezentację flagowych urządzeń, centralną, w której odbywać się będą wydarzenia oraz consierge, gdzie znajdą się wszystkie produkty, a także umiejscowiona zostanie sprzedaż i serwis. Oprócz tego ściany sklepu wyłożone zostaną kilkudziesięcioma telewizorami w rozmiarze 55 cali, które połączono bezszwowo.

Sklep będzie można odwiedzać już od 15 grudnia, zlokalizowany został na parterze galerii Arkadia. Producent poinformował również o przedłużeniu kontraktu z ambasadorem marki Huawei w Polsce – Robertem Lewandowskim.

Artykuł Huawei otwiera firmowy sklep w Warszawie – Polska to kluczowy rynek pochodzi z serwisu TestHub.pl.

Dlaczego jednak w ogóle o tym wspominamy na łamach portalu? Głównie dlatego, że ten znakomity serial jest ściśle związany z technologią i ukazuje jej negatywne wykorzystanie przez człowieka. Do tej pory każdy z odcinków nawiązywał w mniejszym lub większym stopniu do rozwijającego się postępu technologicznego, więc zapewne nie zmieni się to także w kolejnym sezonie.

Produkcja świetnie została przyjęta zarówno przez publiczność, jak i przez krytyków, którzy docenili sposób podejścia do tematu technologii oraz jej wykorzystania, które z resztą coraz częściej zaczyna nas niepokoić. Ostatni sezon serialu zadebiutował rok temu, w grudniu, a jego pojawienie się poprzedzała głośna kampania reklamowa oraz duże banery umieszczone w miastach informujące o zbliżającej się premierze. Kiedy jednak spodziewać się możemy debiutu nowego sezonu? Wszystko wskazuje na to, że już 28 grudnia, za sprawą ramówki, którą pochwalił się przedwcześnie Netflix na swoim Twitterze. I choć informacja szybko została usunięta, to jednak internauci zdążyli zrobić już screeny. Jeden nich zobaczycie poniżej.

Dlaczego więc wcześniej nie informowano o tym, by serial miał ukazać się już tak szybko? To coraz częstszy zabieg w przypadku głośnych premier na tej platformie. Co więcej, wiemy także, jak będzie zatytułowany pierwszy epizod. „Bandersnatch”, to nawiązanie do jednej z postaci z książki „Po drugiej stronie lustra”.

„Czarne lustro”, to przerażający serial ukazujący wizję przyszłości, w której technologia zdominowała człowieka. Pierwszy sezon ukazał się w 2011 roku w brytyjskim Channel 4. Ostatnie dwa to natomiast już dzieło Netflixa, który wykupił prawa do tytułu. Jeśli jeszcze nie mieliście okazji zapoznać się z tą produkcją, to zróbcie to koniecznie przed premierą nowego sezonu.

Artykuł „Czarne lustro” 5 sezon genialnego serialu już w grudniu! pochodzi z serwisu TestHub.pl.

W Polsce rośnie liczba osób potrafiących w co najmniej podstawowym stopniu korzystać z technologii. Przynajmniej raz w tygodniu do sieci zagląda 67% rodaków, na wsiach jest to odpowiednio 60%. Zaledwie 1 na 10 nastolatków wykorzystuje internet do twórczych działań. Ratunkiem okazać mogą się Pracownie Orange, które uczyć będą m.in kodowania oraz robotyki. Zostanie otwartych 100 takich świetlic.

Zanim jednak to się stanie warto na chwilę wrócić jeszcze do europejskich statystyk. W publikowanym przez Komisję Europejską indeksie gospodarki i społeczeństwa cyfrowego Polska zajęła dopiero 24 pozycję spośród 28 państw członkowskich Unii Europejskiej. Na tak słaby wynik wpływa m.in. zasięg stałych łączy szerokopasmowych (87 proc.) i rozwój stałych łączy szerokopasmowych (61 proc.). Choć z danych CBOS wynika, że 67 proc. dorosłych Polaków przynajmniej raz w tygodniu korzysta z internetu, a wśród mieszkańców dużych miast ten odsetek sięga do 80 proc., to w przypadku mieszkańców wsi odsetek jest dużo niższy i wynosi zaledwie 59 proc. Pracownie Orange, które działają w małych miasteczkach i wsiach mogą to zmienić.

Mimo, że rośnie odsetek osób, które napisały w ubiegłym roku program komputerowy (z 2,6 proc. w 2016 roku do 4,12 w 2017 roku), to do średniej europejskiej wciąż nam bardzo daleko. Mimo, że jak wynika z polskiej edycji międzynarodowego badania EU Kids Online 2018 – aż 85 proc. dzieci oraz młodzieży codziennie lub prawie codziennie łączy się z siecią, a 15 proc. spędza w internecie nawet 5 godzin dziennie. Tylko 10 proc. twórczo spędza ten czas i wykorzystuje zasoby sieci.

Przede wszystkim stawiamy na to, żeby pokazać dzieciom i młodzieży, jak w bezpieczny sposób korzystać z internetu. Chcemy pokazać podstawy programowania z wykorzystaniem gier hybrydowych oraz robotów. Dodatkowo będziemy wspólnie bawić się aplikacjami, które pozwolą dzieciom oraz młodzieży poznać tajniki ciekawej obróbki zdjęć oraz filmów – wymienia Dominika Staniaszek, liderka pracowni Orange w Kozerkach.

Źródło: newseria

Artykuł Polska na szarym końcu jeśli chodzi o korzystanie z internetu pochodzi z serwisu TestHub.pl.

Opinie, jakie otrzyma system oparty o kamery posłużą do podjęcia decyzji, czy wprowadzać go do kolejnych modeli. Lexus wybrał na rynek testowy Japonię z przyczyn regulacji prawnych. Japońskie prawo zezwala na poruszanie się pojazdów po drogach publicznych z kamerami zamiast lusterek.

Nowoczesna koncepcja

Projektanci i inżynierowie samochodów od dawna mażą o wypuszczeniu na drogi samochodu bez lusterek. Koncepcja pojazdu wyposażonego w kamery i monitory ma wiele zalet. Takie rozwiązanie zapewnia możliwość zaprojektowania smuklejszej bryły nadwozia i poprawę bezpieczeństwa. Co więcej, przyczynia się do zmniejszenia zużycia paliwa ze względu na mniejsze opory powietrza.

W modelu ES nie zobaczymy już masywnej obudowy lusterka kryjącej szklany wkład. W jej miejsce projektanci wstawili smukły pałąk, w którym ukryta została kamera. Obraz z kamer jest wyświetlany na 5 calowych ekranach umiejscowionych przy słupkach A. System kamer będzie sprzedawany w Lexusie ES w Japonii jako opcja.

fot. motor1.com

fot. motor1.com

fot. motor1.com

fot. motor1.com

Toyota ogłosiła w wiadomości prasowej, że wprowadzony system będzie prekursorem dla cyfrowych lusterek zewnętrznych. Zaznaczono, że zastosowanie kamer ma wiele zalet w stosunku do tradycyjnych rozwiązań. Po pierwsze, kamery są w stanie przekazać wyraźniejszy obraz tego, co dzieje się z lewej i prawej strony, jak i z tyłu pojazdu. Jest to szczególnie zauważalne w nocy i przy złej pogodzie. Ludzie z Toyoty chwalą się, że kamery skupiają pole widzenia na tym, co w danym momencie jest najważniejsze. Oznacza to, że obraz może się dostosować do sytuacji i pokazać, np. obszar, w którego kierunku wykonywany jest skręt. Kierowca może ręcznie sterować jakością obrazu, by ustawić go do swoich upodobań i warunków otoczenia.

Kompaktowe rozmiary i niski współczynnik oporu powietrza kamer zewnętrznych poprawia widoczność z kabiny i zmniejsza hałas wywoływany przez wiatr. Specjalnie zaprojektowany kształt mocowania kamery ma uniemożliwić zbieranie się wody czy śniegu w obszarze jej widzenia.

fot. motor1.com

fot. motor1.com

fot. motor1.com

fot. motor1.com

fot. motor1.com

fot. motor1.com

fot. motor1.com

Przyszłość kamer w samochodach

To, czy system zostanie wprowadzony na inne rynki zależy już tylko od regulacji prawnych danych państw. Akiko Kita z Toyoty powiedział, że firma przygląda się zapisom w prawie odnośnie lusterek zewnętrznych w poszczególnych krajach. Japonia postanowiła promować tego typu technologie, gdy w 2016 roku rząd przyjął prawo umożliwiające zastąpienie lusterek kamerami.

Wśród firm, które rozwijają taką technologię są Ichikoh Industries i Bosch. Dwa lata temu prognoza Ichikoh mówiła, że do 2023 roku 29 procent, czyli około 2,3 miliona pojazdów w Japonii będzie wyposażona w monitor w miejsce lusterka wstecznego. Z kolei 12 procent, co stanowi około 900 tys. samochodów wyjedzie na drogę z kamerami w miejscu lusterek zewnętrznych. Ichikoh Industries wraz z Valeo planują zaprezentować ich system kamer i monitorów poza obszarem Japonii, m. in. w Europie i USA.

Źródło: Automotive News Europe

Artykuł Kamery i monitory zamiast lusterek w Lexusie ES pochodzi z serwisu TestHub.pl.

Ale zacznijmy od historii

SpaceX powstało w 2002 roku i od początku postawiło sobie ambitne cele. Chcieli oni obniżyć koszty transportu w kosmos, przyśpieszyć postęp we wdrażaniu nowych rozwiązań i przede wszystkim doprowadzić do skolonizowania Marsa. Patrząc na początki chciałoby się rzec, że to takie Apple przemysłu kosmicznego, powstali z grupy „zajawkowiczów” i na początku działali strasznie prowizorycznie, mimo iż Elon już wtedy był bogaty. Jeśli spojrzymy obecnie na SpaceX, to można śmiało powiedzieć, że takie ambitne cele się opłacają, bo już teraz stają się bezkonkurencyjni, a rewolucja trwa na naszych oczach.

Jednak początki bywają trudne

Zaczynali od czegoś na pozór łatwego – Falcona 1, czyli małej rakiety nośnej. W praktyce nie było to takie łatwe. Po długiej batalii przy budowie, 24 marca 2006 roku rakieta wreszcie poleciała. Radość po udanym starcie trwała jednak krótko, w 33 sekundzie lotu z powodu awarii silnika, misja zakończyła się niepowodzeniem. Następne dwa starty, 21 marca 2007 roku i 3 sierpnia 2008 roku, zakończyły się podobnie, doprowadzając SpaceX na skraj bankructwa. Mimo powodzenia następnych dwóch lotów, projekt zamknięto.

Później jest łatwiej

Wszyscy inżynierowie zostali wtedy przekierowani do projektowania Falcona 9, czyli średniej wielkości rakiety, która w coraz to nowszych wersjach poleciała do tej pory łącznie 44 razy, zawodząc tylko raz, a zapowiada się, że poleci jeszcze setki razy. SpaceX doprowadziło do rewolucji na rynku rakiet, dzięki zainstalowaniu w niej przyrządów umożliwiających jej lądowania na jednej z dwóch specjalnych barek (OCISLY i JRTI) lub lądzie. Dzięki takiemu zabiegowi, który początkowo był wyśmiany przez gigantów takich jak: United Launch Alliance(ULA), Arianespace czy Roskosmos, SpaceX znacząco obniżyło koszty wysłania ładunku. A zapowiada się, że koszty te dalej będą maleć, a giganci Ci teraz gonią SpaceX.

Co dalej?

Logicznym jest, że następnym krokiem w dominacji w przemyśle kosmicznym i zarobienia pieniędzy na kolonizację Marsa, jest opanowanie rynku ciężkich satelit. Dlatego też zaraz po osiągnięciu możliwość operacyjnych przez Falcona 9, SpaceX zaczęła projektować ciężką rakietę – Falcona Heavy. Jest to nic innego, jak połączone ze sobą trzy pierwsze stopnie Falcona 9, a na górze umieszczony standardowy, drugi stopień Falcona 9. Pierwotny start tej rakiety, miał odbyć się już w 2013 roku, jednak start ten, z powodów technicznych, bardzo często był przekładany. Główną przyczyną takich opóźnień był stopień skomplikowania tego pojazdu, który zaskoczył nawet największych inżynierów SpaceX.

Mamy już gotową rakietę, co teraz?

Im bliżej startu, tym więcej było pytań o ładunek, który poleci w pierwszym starcie. Jednak z tego co wiadomo, nikt nie zdecydował się na takie ryzyko, gdyż nawet Musk uważa, że start ten będzie mógł uznać za sukces, jeśli nie wybuchnie w pierwszych sekundach lotu. Od miesięcy wycieki tajnych źródeł, na temat firmy z Kalifornii nie wskazywały na żaden konkretny ładunek, co było trochę dziwne. Zazwyczaj ładunki znamy już dużo wcześniej, co prawda były teorie o różnych satelitach, ale nic nie było pewne. Aż do ostatnich tygodni, wtedy to Musk wywołał mały szok ogłaszając, że w pierwszym locie Falcona Heavy poleci Tesla Roadster. Zaczęło się od tego tweeta.

Później pojawiły się szczegóły takiej misji. Tesla umieszczona na szczycie rakiety miałaby na stałe zintegrowana z drugim stopniem rakiety latać po orbicie, której aphelium byłby wyżej niż orbita Marsa, a peryhelium trochę niżej niż średnia odległość Ziemi od Słońca. Taka Tesla miałaby być zasilana przez panele słoneczne i puszczać “Space Oddity” Davida Bowiego. Dla wielu to było nieprawdopodobne, aż do momentu, gdy zostało to oficjalnie potwierdzone. Pojawiły się wtedy zdjęcia z przygotowywania takiej rakiety do startu.

Tesla na Marsa, zwariował?

Ostatnio podobna sytuacja miała miejsce, kiedy przedsiębiorca z RPA napisał na Twitterze, że ma zamiar kopać tunele. Nikt nie chciał w to jeszcze rok temu uwierzyć. Obecnie zakupił już drugą maszynę do kopania i ma prawie kilometrowy tunel pod Los Angeles. Sama misja na Marsa nie miałaby żadnego ważnego zadania, co najwyżej mogłaby zaprezentować wyższość SpaceX i Tesli nad innymi przedsiębiorstwami oraz wzbudzić zainteresowanie eksploracją Układu Słonecznego, co stanowi długoterminowy cel SpaceX. Natomiast argumentem osób wątpiących w taki ładunek, jest fakt, że przestrzeń kosmiczna jest tak pusta i zimna jak dworzec w Kielcach, co nie stanowi najlepszych warunków do parkowania samochodu. W rzeczywistości połowa elementów samochodu musi zostać zdemontowana, ze względu na warunki w kosmosie. Zostanie tylko karoseria i kilka części mogących przebywać w próżni. Pytanie, czy agencje kontrolujące to, co znajduje się w przestrzeni kosmicznej pozwolą na takie zaśmiecenie orbity? Cóż jest to niesamowicie intrygująca idea, która może niektórych przyprawić o dreszcze i na pewno zapisałby się na długie lata w historii. Ale czy w końcu taki start się odbędzie? Tego dowiemy się gdzieś w okolicach stycznia 2018 roku, to na wtedy planowana obecnie jest data tego startu.

Artykuł Czerwona Tesla Roadster poleci na Marsa pochodzi z serwisu TestHub.pl.