Specyfikacja techniczna 

Telefon został zaprezentowany w I kwartale 2018 roku, jego parametry nie prezentują się zbyt okazale, ale gdy weźmiemy pod uwagę cenę tego modelu, zaczyna wyglądać to dość dobrze: 

• ekran 5,5 cala, IPS, proporcje 16:9, rozdzielczość HD (1280×720 pikseli),
• ośmiordzeniowy procesor MediaTek 6750 (4x ARM Cortex-A53 1,5 GHz + 4x ARM Cortex-A53 1,0 GHz) z grafiką Mali-T860 MP2,
• 2 GB RAM, 16 GB pamięci wewnętrznej,
• slot na kartę microSD (do 128 GB),
• dual SIM, LTE,
• aparat główny 13 Mpix z PDAF, f/2.0,
• aparat przedni 8 Mpix (szerokokątny 86°),
• czytnik linii papilarnych,
• żyroskop,
• Bluetooth 4.1,
• GPS, A-GPS i Glonass,
• WiFi,
• złącze słuchawkowe 3,5 mm,
• wzmacniacz dźwięku AVINIC K8 PA 6V,
• microUSB,
• bateria 3060 mAh,
• Android 7.0 Nougat z nakładką NFUI 7.0.

Zawartość pudełka

W pudełku, poza telefonem, znajdziemy jedynie dokumentację, kabel oraz ładowarkę, niestety producent nie zdecydował się dołączyć słuchawek. Z jednej strony to dobrze, że producent zdecydował się na redukcje kosztów właśnie tutaj. Zazwyczaj słuchawki dołączane do zestawu są na tyle kiepskiej jakości, że zawsze doradzam dokupić inne. 

Jakość wykonania, budowa

Telefon prezentuje się dość zwyczajnie, nie wyróżnia się kompletnie niczym. Jest bardzo pospolity w swojej bryle. Mimo wszystko sprawia solidne wrażenie, jest wykonany z plastiku, niestety nie mamy dostępu do baterii, a karty SIM i microSD umieszczamy na tacach. Nie mogę również przyczepić się do spasowania elementów, nic nie trzeszczy. Plecki są bardzo odporne na odciski palców, nie będziemy musieli często ich czyścić, by telefon wyglądał schludnie, niestety nie mogę tego powiedzieć o ekranie.

Na lewym boku urządzenia znajdziemy tackę na karty sim/microSD, na górnym wejście słuchawkowe 3,5 mm, na prawym przyciski odpowiedzialne za regulację głośności i przycisk odpowiedzialny za odblokowywanie telefonu. Dolna krawędź została wyposażona w atrapę, ukrywającą mikrofon do rozmów, port do ładowania telefonu i głośnik. Na tylnym panelu umieszczono aparat, lampę błyskową i czytnik linii papilarnych.

Wyświetlacz

Front to 5,5-calowy wyświetlacz HD, otoczony dość wąskimi ramkami z boków i sporymi z góry i z dołu. Producent wyposażył model C7 w 5,5-calowy ekran o rozdzielczości 720×1280 pikseli i tradycyjnych proporcjach 16:9. Zagęszczenie pikseli wynosi 267 punktów na cal, to, jak i rozdzielczość ekranu powinny być moim zdaniem wyższe. Jedynymi ustawieniami ekranu jakie możemy zastosować, to tryb ochronny oka (filtr niebieskiego światła) i regulacja jasności. Sama jasność ekranu jest zadowalająca, maksymalna umożliwia komfortowe korzystanie z telefonu na zewnątrz, a minimalna nie oślepia, gdy chcemy sprawdzić godzinę w nocy. Wyświetlacz niestety bardzo szybko się brudzi i zostaje pokryty śladami po naszych palcach.

Wydajność

Telefon TP-Linka jest wystarczająco wydajny, jeśli korzystamy z przeglądarki internetowych i licznych komunikatorów. Myślę, że TP-Link sprawiedliwie wycenił swoje urządzenie. Telefon nie jest typowym zacinającym się budżetowcem. Naprawdę daje radę, mimo że nie pogramy na nim w zbyt wymagające gry. Możliwość personalizacji jest dość uboga. Tak jak w testowanym wcześniej przeze mnie modelu tego producenta (odsyłam tutaj: Neffos X1 Max). Na pochwałę zasługuje możliwość personalizacji przycisków nawigacyjnych. W Antutu Benchamark telefon uzyskał 53915 punktów.

Dźwięk

Uznałem, że ten podpunkt, jak i ten o baterii będzie ostatni rozpatrywany indywidualnie. W moich kolejnych testach opiszę te dwie rzeczy w jednym podpunkcie nazwanym „multimedia”. Dlaczego? Ponieważ we wszystkich telefonach ze średniej i niskiej półki cenowej wygląda to bardzo podobnie; w tym modelu zastosowano głośnik mono (zaskoczeni?), który brzmi płasko, idealnie nadaje się do muzyki z lat 60-80. Mikrofon nie wyróżnia się również niczym szczególnym. Dość pozytywnie zostałem zaskoczony podłączając słuchawki (tym razem JBL J33) miałem wrażenie, że jakość była lepsza niż na innych testowanych przeze mnie telefonach.

Zabezpieczenia

Czytnik lini papilarnych działa dość szybko, nie spotkałem się z żadnymi problemami i opóźnieniami. Myślę, że tę technikę zabezpieczenia urządzeń producenci opanowali już doskonale i naprawdę nie spotkałem się z telefonem (poza początkami tej technologii), w którym działałoby to kiepsko.

Bateria

Pojemność baterii to lekko ponad 3000 mAh, pozwala to korzystać z telefonu cały dzień, mimo że zastosowano dość przeciętne podzespoły i wyświetlacz o niskiej rozdzielczości – jak na dzisiejsze standardy. Ładowanie również nie należy do zalet tego telefonu. Cały proces ładowania trwa prawie 3 godziny…

Aparat

Podobnie jak w większości współczesnych telefonów, aparat daje radę w dobrych warunkach oświetleniowych, świetnie nada się do zdjęć podglądowych, jak i tych na portale społecznościowe. Podobnie przednia kamerka, tutaj musicie wierzyć mi na słowo, że jest naprawdę okej, wszystko działa jak należy, zdjęcia są pełne kolorów.

W aplikacji aparatu znalazł się:

• tryb panoramiczny,
• osiem filtrów kolorystycznych,
• upiększanie twarzy,
• tryb HDR,
• nagrywanie poklatkowe i w zwolnionym tempie,
• ręczne ustawienia balansu bieli, czułości ISO, czasu naświetlania i ostrości.

Podsumowanie

TP-Link to świetny telefon, który trafia do użytkowników, którzy nie chcą wydać zbyt wiele, jednocześnie chcąc korzystać z podstawowych funkcji, jakie oferują współczesne telefony. Neffos C7 zaskoczył mnie pozytywnie przede wszystkim płynnością działania, spasowaniem elementów, dużym ekran dość dobrej jakości obecnością złącza słuchawkowego. Niestety do wad muszę zaliczyć długi czas ładowania, szybko brudzący się ekran oraz brak podświetlenia przycisków systemowych (ale tego nauczycie się szybko na pamięć). Jestem ciekawy, jak wypada ten model względem konkurencji takiej jak Xiaomi Redmi 5A, mam nadzieję, że uda mi się go zdobyć do testów i porównać go dla Was. Korzystaliście z urządzeń TP-Linka? Jakie są Wasze wrażenia?

Artykuł TP-Link Neffos C7 – bardzo dobry stosunek cena/jakość pochodzi z serwisu TestHub.pl.

Specyfikacja techniczna

Telefon wyszedł na rynek w dwóch wersjach, jedna słabsza z 3 GB RAM’u i 32 GB pamięci wbudowanej oraz druga z 4 GB RAM’u i 64 GB pamięci wbudowanej.

• Wyświetlacz 5,5–calowy o rozdzielczości Full HD (401 ppi);
• Ośmiordzeniowy procesor MediaTek Helio P10 (8 rdzeni po 2,0 GHz);
• Aparat 13 Mpix z PDAF i podwójną diodą doświetlającą;
• Przedni aparat 5 Mpix;
• Dual SIM;
• Slot kart microSD do 128 GB;
• Port micro USB;
• Akumulator o pojemności 3000 mAh;
• Czytnik linii papilarnych;
• Waga: 148 gramów.

Cena w momencie publikacji wersji z 4/64 GB (którą otrzymałem do testów) wynosiła około 800 złotych.

Zawartość pudełka

Telefon został zapakowany przez producenta w minimalistyczne białe pudełko, w którym znajdziemy poza dokumentacją i samym telefonem:

• zestaw słuchawkowy – który nada się do prowadzenia rozmów, jeśli chodzi o jakość dźwięku, nada się, jednak jest to typowy zestaw słuchawkowy, nie zaskakujący w żaden sposób;
• ładowarkę – która niestety nie została wyposażona w funkcję szybkiego ładowania oraz kabel.

Jakość wykonania, budowa

X1 Max został wykonany ze szkła i aluminium, sprawia to wrażenie solidności, spójnej budowy. Telefon czuć w dłoni,  mimo że jest już jakiś czas na rynku to producent w niewybaczalnie słaby sposób wykorzystał  przestrzeń na ekran. Ramki są ogromne, w porównaniu do Honor’a 9 Lite, który gościł u mnie ostatnio, a uwierzcie mi, że biorę pod uwagę różnice w wieku telefonów.

Na lewym boku urządzenia znajdziemy przełącznik umożliwiający łatwe wyciszanie telefonu oraz slot na kartę microSD i kartę SIM, jest to slot hybrydowy. W dolnej części telefonu pojawia się mikrofon, port microUSB oraz głośnik. Prawa krawędź urządzenia została wykorzystana na przycisk do odblokowywania oraz regulacji głośności, na górnej krawędzi znajdziemy jedynie port słuchawkowy miniJack 3,5 mm oraz mikrofon odpowiedzialny za usuwanie szumów z otoczenia. Pod ekranem, o co ciężko już w 2018 roku, umieszczono klawisze funkcyjne, niestety bez podświetlenia.

Wyświetlacz

Ekran zajmuje 76% całej powierzchni frontu urządzenia, nie jest to więc najlepszy wynik. Wyświetlacz charakteryzuje się rozdzielczością 1920×1080 pikseli, co przy rozmiarze 5,5 cala przekłada się na 401ppi. Nie odczułem dyskomfortu związanego z widocznymi gołym okiem pikselami. Jasność wyświetlacza nie jest zbyt zadowalająca. O ile wartość minimalna jest po prostu w porządku, to niestety, wartość maksymalna nie radzi sobie w słońcu. Kolory, które wyświetla Neffos są poprawne, intensywność kolorów nie jest przekłamana ani sztucznie podbita, jedynie biel jest delikatnie szara, ale na tyle delikatnie, że po dłuższej zabawie telefonem przestałem to zauważać.

Wydajność

W tym podpunkcie TP-Link zasługuje na ogromną pochwałę. Zastosował w urządzeniu bardzo lekką nakładkę, dzięki czemu telefon działa naprawdę płynnie (dużo płynniej od testowanego wcześniej przeze mnie Honor’a 9 Lite). Z telefonu korzystało mi się bardzo przyjemnie. 4 GB pamięci RAM pozwalają nawet najbardziej wymagającym użytkownikom korzystać z kilku aplikacji jednocześnie.

Niestety, jak możecie zauważyć w filmie nad artykułem, producent umożliwia dość słabą personalizację urządzenia. Mamy do wybory dosłownie kilka motywów, niestety, ale uniemożliwiono pobieranie nowych. Wyjściem jest zastosowanie nakładki, jednak to znów wpłynie negatywnie na płynność pracy telefonu.

W systemie znajdziemy również takie rzeczy jak „Tryb ochrony oka”, który filtruje światło niebieskie, wpłynie to na pewno pozytywnie na poziom zmęczenia naszych oczu. Możemy edytować funkcjonalność wskaźnika LED, może on informować o powiadomieniach, ładowaniu, ale możemy to również wyłączyć (zwłaszcza, gdy ładujemy urządzenie w nocy, dioda LED może przeszkadzać, choć nie jest bardzo jaskrawa).

W telefonie za około 800 złotych możemy korzystać z dwóch aplikacji jednocześnie, ekran zostaje podzielony na pół. Mówiąc szczerze, ta funkcja zrobiła na mnie ogromne wrażenie, tym bardziej w telefonie z tej półki cenowej.

Nie doświadczyłem samoczynnego wyłączania się aplikacji ani restartów telefonu, w tej kwestii działa wszystko jak trzeba.

W testach syntetycznych telefon uzyskał 61796 – moim zdaniem zasłużył na więcej.

Dźwięk

Niestety po raz kolejny spotykam się z głośnikiem mono. Szału nie ma. Dźwięk jest płaski i pozbawiony jakiejkolwiek charakterystyki. Jeśli oglądacie seriale, wideo na YouTube – powinno Was to zadowolić, do jakichkolwiek poważniejszych zastosowań odradzam. Mikrofon i głośnik do prowadzenia rozmów jest jak najbardziej w porządku, nie spotkałem się z żadnymi problemami.

Zabezpieczenia

Czytnik linii papilarnych został umieszczony z tyłu, tuż pod aparatem. Jest dobrze wyczuwalny, nie miałem problemów w znalezieniu go palcem. W tym przypadku widać, że telefon jest już jakiś czas na rynku. Pojawia się minimalne opóźnienie, czasem czytnik nie potrafił rozpoznać mojego odcisku. Poprawność pomiarów to jakieś 80%. Zdarzało mi się również nieraz dotknąć aparatu, zamiast skanera. Maksymalnie możemy dodać 5 różnych palców. Całość oceniam przeciętnie, czytnik jest, ale nie zaskakuje prędkością i liczbą poprawnych reakcji.

Bateria

Neffos X1 Max został wyposażony w akumulator o pojemności 3000 mAh, pozwalał mi na korzystanie z telefonu przez cały dzień. Zaczynając swój dzień o godzinie 9, podłączałem go dopiero o 23 mając rezerwę na około 20 procent. Smartfon bardzo wolno się ładuje. Jeśli zapomnicie naładować swój egzemplarz przed wyjściem z domu a zostanie Wam 20 minut do wyjścia, niestety będziecie musieli sobie poradzić bez telefonu. Jedynym ratunkiem pozostanie powerbank.

Aparat

Aparat główny w tym urządzeniu jest wyposażony w 13 megapikselową matrycę. Cechuje się dobrą jakością zdjęć. Rejestrowany obraz jest ostry o stosunkowo dużej ilości szczegółów. W trudniejszych warunkach oświetleniowych pomaga nam tryb nocny. Jeśli przytrzymamy telefon dłuższą chwilę nieruchomo, zdjęcia wychodzą naprawdę nieźle. Niestety, gdy nasza ręka się ruszy, zdjęcie wyjdzie rozmazane i pełne szumów.

Przedni aparat wykona dobre selfi, ale tylko w dobrych warunkach oświetleniowych, nada się również dobrze do wideorozmów. W nocy zobaczymy dużo szumów.

Aplikacja aparatu jest bardzo uboga. Możemy skorzystać z:

• trybu automatycznego,
• panoramy,
• nagrywania poklatkowego,
• nagrywania w zwolnionym tempie.

Możemy użyć jednego z 9 filtrów kolorystycznych, włączyć lub wyłączyć HDR, uruchomić upiększanie twarzy czy skorzystać z samowyzwalacza.

Całość prezentuje się bardzo dobrze, biorąc pod uwagę koszt zakupu tego telefonu – nie mam żadnych zastrzeżeń.

Podsumowanie

Naprawdę warto pochylić się nad tym telefonem, zwłaszcza biorąc pod uwagę jego cenę. Wydajnością i płynnością działania (dosłownie) powala niektóre telefony, które wyszły stosunkowo niedawno i są od produktu TP-Linka droższe. Nie jest to smartfon idealny i należy wziąć pod uwagę kilka kompromisów, na które trzeba pójść wybierając ten model.

Jeśli macie jakieś pytania, posiadacie to urządzenie i chcielibyście się podzielić swoją opinią – zapraszam do sekcji komentarzy.

Artykuł TP-Link Neffos X1 Max – bliski idealnego stosunku cena/jakość? pochodzi z serwisu TestHub.pl.