Brak ARM to dla Huaweia katastrofa

Brytyjski ARM jest głównym projektantem architektur układów scalonych, na którego licencji korzysta zdecydowana większość graczy na rynku mobilnym. W tym także Huawei, gdyż jego autorskie Kiriny oparte  są właśnie na architekturze ARM. Do tej pory wydawało się, że wszystko co najgorsze jest już za chińskim gigantem. Jednakże jak się okazało, najgorsze miało dopiero nadejść. I w końcu nadeszło.

Przedsiębiorstwo z siedzibą w Cambridge rozesłało dziś do swoich pracowników list informujący o nakazie zerwania jakichkolwiek stosunków handlowych z Huaweiem. Sugerowała w niej, że powodem takiego zachowania jest obecność oryginalnej, amerykańskiej technologii w układach, do której dostępu Huawei mieć nie może. W oficjalnej, krótkiej notatce Anglicy stwierdzili, że przestrzegają oni wszystkich regulacji wydanych przez rząd amerykański.

Huawei odpowiada na działania Brytyjczyków

Chiński gigant, poprzez portal technologiczny The Verge, opublikował następującą wiadomość: „Cenimy nasze bliskie relacje z naszymi partnerami, ale dostrzegamy presję niektórych z nich w wyniku decyzji o motywach politycznych” – powiedział rzecznik Huawei. „Jesteśmy przekonani, że ta godna pożałowania sytuacja zostanie rozwiązana, a naszym priorytetem wciąż pozostaje dostarczanie światowej klasy technologii oraz produktów dla klientów na całym świecie”.

Źródło: GSMArena, Phonearena

Artykuł ARM zrywa współpracę z Huaweiem! Sądny dzień dla chińskiej firmy pochodzi z serwisu TestHub.pl.

„Kongres USA, pomimo wielokrotnych próśb, nie przedstawił żadnych dowodów na rzecz poparcia swoich decyzji związanych z ograniczeniem stosowania produktów Huawei. Zmusza nas to do podjęcia działań prawnych, jako jedynego właściwego i ostatecznego środka zaradczego. Zakaz ten, nie tylko jest bezprawny, ale również ogranicza Huawei w angażowaniu się w uczciwą konkurencję, co ostatecznie szkodzi amerykańskim konsumentom. Z niecierpliwością czekamy na wyrok sądu i wierzymy, że będzie on korzystny zarówno dla Huawei, jak i dla obywateli Stanów Zjednoczonych Ameryki” – powiedział Guo Ping, Rotating Chairman Huawei.

Pozew został złożony w amerykańskim Sądzie Rejonowym w Plano, w Teksasie. Zgodnie z treścią skargi, art. 889 NDAA z 2019 roku nie tylko zabrania wszystkim agencjom rządowym USA kupowania sprzętu i usług Huawei, ale także uniemożliwia zawieranie umów i przyznawanie dotacji lub pożyczek osobom trzecim, które kupują sprzęt czy też usługi Huawei, bez konieczności przeprowadzania postępowania wykonawczego lub sądowego. Stanowi to pogwałcenie klauzuli zabraniającej stanowienia prawa wymierzonego przeciwko wskazanym podmiotom oraz klauzuli właściwej procedury prawnej. Stanowi to również naruszenie zasad rozdziału kompetencji zapisanych w Konstytucji Stanów Zjednoczonych, ponieważ Kongres nie tylko tworzy prawo, ale również próbuje je orzekać i wykonywać.

„Zarzuty z artykułu 889 opierają się na wielu fałszywych, niepotwierdzonych i niesprawdzonych twierdzeniach. Wbrew założeniom ustawy, Huawei nie jest własnością rządu chińskiego, nie jest przez niego kontrolowany i nie znajduje się pod jego wpływem. Ponadto, Huawei ma doskonałe wyniki w zakresie bezpieczeństwa i znakomity program zabezpieczeń. Do tej pory nie przedstawiono żadnych dowodów przeczących tym tezom” – podkreślił Song Liuping, Chief Legal Officer w Huawei.

„W Huawei jesteśmy dumni, że jesteśmy jedną z najbardziej otwartych, przejrzystych i poddających się skrupulatnym kontrolom firm na świecie. Podejście Huawei do bezpieczeństwa poprzez projektowanie i wdrażanie, wyznacza wysokie standardy, którym niewielu może sprostać” – powiedział John Suffolk, Global Cyber Security & Privacy Officer w Huawei.

Z perspektywy Huawei, ograniczenia NDAA uniemożliwiają firmie dostarczanie bardziej zaawansowanych technologii 5G amerykańskim konsumentom, co z kolei opóźni komercyjne zastosowanie tej technologii, utrudniając wysiłki na rzecz poprawy wydajności sieci nowej generacji w USA. Zaburzy to proces modernizacji sieci, zwiększając tym samym dysproporcje w dostępie do technologii cyfrowych. Co gorsza, restrykcje nałożone na Huawei ograniczą konkurencyjność, przez co amerykańscy konsumenci będą płacić wyższe ceny za produkty gorszej jakości. Szacunki pochodzące ze źródeł branżowych pokazują, że zezwolenie Huawei na konkurowanie zmniejszyłoby koszty infrastruktury bezprzewodowej o od 15% do 40%. To pozwoliłoby na zaoszczędzenie co najmniej 20 mld USD w Ameryce Północnej w ciągu najbliższych czterech lat.

„Jeśli ten akt prawny zostanie odrzucony, a powinien być, Huawei będzie mógł wprowadzić bardziej zaawansowane technologie w Stanach Zjednoczonych i pomóc w budowie najnowocześniejszej sieci 5G. Huawei jest gotów rozwiać obawy rządu Stanów Zjednoczonych dotyczące bezpieczeństwa. Zniesienie zakazu NDAA zapewni rządowi USA elastyczność, potrzebną do współpracy z Huawei i do rozwiązywania rzeczywistych problemów bezpieczeństwa” – dodał Guo Ping.

źródło: Huawei

Artykuł Huawei idzie na wojnę z rządem USA pochodzi z serwisu TestHub.pl.

Oczywiście niektórzy z Was mogą już kojarzyć tę nazwę, bowiem telefon został pokazany światu już w ubiegłym roku, jednak producent wstrzymywał się z informacjami na temat premiery urządzenia oraz szczegółów. Teraz karty zostały już odsłonięte i wiemy o nim niemal wszystko. A gdyby tego było mało, można już składać zamówienia internetowe na ten smartfon.

Jak widać na powyższym materiale, przygotowanym przez Engadgeta, urządzenie robi wrażenie za sprawą elastycznego ekranu. Jak natomiast prezentuje się specyfikacja telefonu i co w nim drzemie? Przede wszystkim zacznijmy od wyświetlacza: producent zainstalował tutaj ekran OLED o przekątnej 7,8 cala i rozdzielczości 1920 x 1440 px. Kiedy smartfon złożymy na pół, mamy do dyspozycji aż trzy ekrany: główny, o rozdzielczości 1440 x 810 px, drugi 1440 x 720 px oraz krawędziowy 1440 x 390 px, wykonany w proporcjach 21 : 6. Sercem urządzenia jest natomiast procesor Snapdragon 855, który współpracuje, w zależności od wersji z 6 lub 8 GB pamięci RAM. Trzeba przyznać, robi wrażenie! Dostępne będą dwa warianty pamięciowe: 128 oraz 256 GB. Telefon pracuje na Water OS, który z kolei wzorowany jest na Androidzie 9 Pie. Z mniej istotnych szczegółów należy odnotować, iż urządzenie po rozłożeniu osiąga wymiary 190,3 x 134 x 7,6 mm, a waży całkiem sporo, bo aż 315 g.

Dostępność oraz cena

Jeśli znalazłby się ktoś, kto chciałby już zamówić swój egzemplarz, to muszę ostudzić Wasz zapał. Póki co Royole’a Flexpaia zamawiać mogą deweloperzy. Mniejszy wariant z pamięcią 128 GB wyceniono na blisko 6 tys. złotych, natomiast wersja z 256 GB miejsca na dane kosztuje, bagatela, 6,6 tys. złotych. Niestety twórcy raczej nie mogą spodziewać się dużego sukcesu, bo o ile owszem, udało im się stworzyć składane urządzenie, to jednak jest ono po prostu paskudne i mowa tutaj przede wszystkim o pleckach. Materiał, który umożliwia składanie urządzenia przywodzi na myśl autobus przegubowy, a to niespecjalny komplement dla tego smartfona. Wygląda więc na to, że pozostaje nam poczekać na bardziej komercyjne projekty chociażby od Samsunga czy Huaweia.

źródło: engadget.com, Trusted Reviews

Artykuł Można już zamawiać pierwszy składany smartfon na świecie! Cena odstrasza! pochodzi z serwisu TestHub.pl.

Wielu fanów serii przewidywało, że kolejny sezon pojawi się (podobnie jak poprzedni) jesienią 2019 roku. Tak się jednak nie stanie i serial ukaże się już z początkiem lipca. Czego więc możemy spodziewać się po najnowszym sezonie? Fabuła przeniesie nas do 1985 roku. Naszych ulubionych młodych bohaterów spotka coś, co dosyć poważnie zaważy na ich relacji i mocno je skomplikuje. Zdążyliśmy się już przyzwyczaić do wielu perturbacji, jednak tym razem twórcy zapowiadają, że fabuła serialu będzie wyjątkowo mroczna oraz straszna. Poniżej obejrzycie krótką zapowiedź, która może wprowadzi Was w ten gęsty klimat.

Platforma reklamuje kontynuację krótko: „Rok 1985 już nigdy nie będzie taki sam”. Zdaje się, że chyba właśnie na to czekaliśmy. Na ekranie oczywiście ujrzymy doskonale znanych nam bohaterów: Nastkę, Mike’a, Dustina, Lucasa oraz Willa, ale obok nich wystąpią także nowe postaci. Poznamy chociażby dziennikarza lokalnej gazety, Bruce’a, czy sympatyczną staruszkę, która będzie starała się pomóc naszej bandzie.

Stranger Things to serial łączący horror oraz science-fiction, a jego akcja osadzona została w Stanach Zjednoczonych w latach 80. XX wieku. Pierwszy sezon zadebiutował w połowie lipca 2016 roku. Do tej pory ukazało się łącznie 17 epizodów podzielonych na dwa sezony, natomiast potwierdzone są już kolejne dwa. Za serial odpowiedzialni są bracia Matt i Ross Dufferowie, natomiast za produkcję 21 Laps Entertainment oraz Monkey Massacre. Twórcy z pewnością liczą na sukces kolejnego sezonu, gdyż poprzedni w zaledwie trzy dni od premiery obejrzało w samym USA 15 milionów widzów. Młodzi bohaterowie za występ w każdym z odcinków otrzymywali po 30 tys. dolarów, co tylko pokazuje, ile produkcja musiała zarobić. My z niecierpliwością wyczekujemy trzeciego sezonu tego znakomitego serialu. A jeśli jeszcze nie mieliście okazji go obejrzeć, to wszystkie odcinki znajdziecie na platformie Netflix.

źródło: Netflix

Artykuł „Stranger Things” – trzeci sezon serialu zadebiutuje już w wakacje! pochodzi z serwisu TestHub.pl.

Apple z pewnością nie było pierwszą firmą, która wprowadziła na rynek smartfon z wcięciem w ekranie. Zdecydowanie jednak przyczyniło się do popularyzacji tego rozwiązania, co bez wątpienia zauważamy obecnie na rynku. Ciężko znaleźć telefon, który mniejszego, bądź większego notcha nie ma. Firma od początku prezentacji swoich najnowszych telefonów sprytnie maskowała charakterystyczne wcięcie. Na renderach widzieliśmy ekrany wypełnione w całości tapetą, jednak w rzeczywistości doskonale wiadomo, że tak nie jest.

Jedna z klientek zakupiła iPhone Xs, gdyż zwyczajnie nie zauważyła wspomnianego wcięcia, które nawet na stronie producenta do końca widoczne nie jest. Po zakupie stwierdziła, że Apple ją oszukało i gdyby wcześniej widziała notcha na pewno nie zdecydowałaby się na zakup takiego modelu. Jeśli czytacie ten news, to zapewne początkowo możecie nie dowierzać, telefon przecież zobaczyć można było w sieci już przed premierą. Owszem, jednak jeśli ktoś nie śledzi branży i nie jest w temacie, a kieruje się wyłącznie designem podczas zakupu, to taka sytuacja jest już nieco bardziej wytłumaczalna. Poniżej zobaczyć możecie dokładnie o który element niezadowolonej klientce chodziło.

Musicie przyznać, że spoglądając na zdjęcie nie sposób zauważyć charakterystycznego wcięcia. Czy jednak twierdzenia klientki są zasadne? Ciężko to jednoznacznie stwierdzić, jednak na przestrzeni lat wiele firm otrzymało pozwy od niezadowolonych konsumentów, którzy poczuli się oszukani. Trudno jednoznacznie orzec, którym z nich zależało wyłącznie na zysku z tytułu ewentualnego odszkodowania, a którzy faktycznie uważali swoje twierdzenia za zasadne. Jak będzie w tej sprawie? Czas pokaże.

fot./PACER

Artykuł Apple z pozwem za wcięcie w ekranie! pochodzi z serwisu TestHub.pl.

Olbrzymie konsekwencje

Departament Handlu USA oskarżył ZTE o nielegalne wspieranie technologiczne Iranu, wskutek czego odebrał mu licencję na użytkowanie amerykańskich chipsetów Qualcomma. Z racji na fakt, iż w odróżnieniu od Huaweia ZTE nie produkuje własnych układów i jest uzależnione od Amerykanów w kwestii procesorów – firma dosłownie stanęła w miejscu.

Wielomilionowe straty z powodu zaprzestania produkcji doprowadziły do masowych zwolnień pracowników chińskiej firmy. A wydaje się, że to nie koniec kłopotów ZTE, bo rząd USA chce pozbawić ZTE także licencji do użytkowania Androida – oznaczałoby to brak możliwości korzystania z usług Google’a, takich jak Sklep Play oraz obecnych w nim aplikacji.

Prezydent spieszy na pomoc

Wczoraj na swoim Twitterze Donald Trump oświadczył, iż pracuje z prezydentem Chin, Xi Jinpingiem nad przywróceniem chińskiego giganta z powrotem do żywych. Pochylił się nad ludźmi, którzy w wyniku tego zamieszania stracili pracę. Zaznaczył, iż Departament Handlu został przez niego ponaglony do rozwiązania sporu.

President Xi of China, and I, are working together to give massive Chinese phone company, ZTE, a way to get back into business, fast. Too many jobs in China lost. Commerce Department has been instructed to get it done!

— Donald J. Trump (@realDonaldTrump) May 13, 2018

Nie została podana jednak żadna informacja dotycząca tego w jaki sposób ani kiedy zakaz zostanie zniesiony. Czy rzeczywiście tak się stanie i czy nie jest to jedynie zagrywka polityczna Trumpa? Czas pokaże i zweryfikuje jego poczynania w tej kwestii.

Źródło: GSMArena

Artykuł Donald Trump pracuje nad przywróceniem ZTE do żywych pochodzi z serwisu TestHub.pl.

Chińczyk zarabiał na podrobionych iPhone’ach

Wszystko zaczęło się w 2009 roku i trwało pięć lat, a dokładnie do 2015 roku. Przez ten okres Li wraz z Andreina Becerra, Roberto Volpe i Rosario Lamarca przemycili z Chin do USA ponad 40 tysięcy różnych produktów sygnowanych logiem Apple. W skład tych rzeczy wchodziły nie tylko same iPhone’y, ale też akcesoria, opakowania, etykiety i sfałszowane dokumenty. Jak duża była ta operacja przemycania podróbek do USA, pokazują dochody jakie fałszerz otrzymał. Li zarobił około 1,1 miliona dolarów ze sprzedaży opisanych podróbek. Oczywiście większość odbiorców nie była świadoma, że kupuje podrobione produkty.

Ze sprzedaży uzbierała się całkiem spora kwota

Całość akcji prezentuje to, co się dzieje w Chinach na porządku dziennym. Bardzo łatwo tam dostać podrobione produkty Apple, akcesoria i części, dzięki którym możemy sami złożyć iPhone’a od zera. Li przechowywał pieniądze na konta bankowych we Florydzie i New Jersey, a potem przelewał środki pieniężne na konta we Włoszech. Dalej pieniądze rozpływały się na inne konta na całym świecie. Podręcznikowy przykład prania pieniędzy. Niestety nie wiadomo ile z tej kwoty odzyskano.

Fałszerz Li przyznał się do handlu podróbkami firmy Apple oraz do przemytu z Chin na teren USA. Li zostanie skazany 30 maja br. Rosario Lamarca został skazany w poprzednim roku na okres 37 miesięcy więzienia. Reszta ekipy, czyli Andreina Becerra, Roberto Volpe i Li czekają na wyrok w sprawie.

źródło: theverge.com

Artykuł Sprzedaż podrabianego iPhone’a w USA na dużą skalę pochodzi z serwisu TestHub.pl.

Didi Chuxing jest chińskim odpowiednikiem Ubera i planuje rozwinąć swoją działalność na rynku Meksykańskim w przyszłym roku, co bez wątpienia podgrzeje atmosferę wokół globalnej rywalizacji tych dwóch firm.

Didi mówił wcześniej o swoich globalnych ambicjach, ale nigdy nie zostało to oficjalnie potwierdzone i nie ogłoszono żadnych detali dotyczących poszerzenia zasięgu ich serwisu. Chińska firma znajduje się na drugim miejscu — zaraz po Uberze — w rankingu prywatnych przedsiębiorstw, finansowanych z funduszy venture capital (VC).

Meksyk będzie ich pierwszą zagraniczna operacja, gdyż do tej pory serwis ten był dostępny jedynie na terenie Chin. Didi, jako marka jest wszechobecna w Chinach, ale mało znana na Zachodzie. Jak donoszą pewne źródła, ich platforma w Meksyku będzie opierała się na aplikacji smartfonowej, dzięki której będą zatrudniali lokalnych kierowców.

Dokładne miasta, w których chcą zacząć swoją działalność, nie zostały ujawnione. Jedno ze źródeł mówi, że firma zamierza wystartować w pierwszym kwartale przyszłego roku. To samo źródło podaje, że firma już zaczęła rekrutację korporacyjnych talentów w tym sektorze. Jednakże rzecznik Didi odmówił komentarza w tej sprawie i ujawnienia jakichkolwiek innych informacji.

Jakiś miesiąc temu Didi spotkał się z ProMexico, rządową instytucją do spraw handlu i inwestycji, aby omówić możliwości w tym kraju. Nie znamy jednak dalszych szczegółów przeprowadzonych rozmów.

Plany wyeliminowania Ubera

Firma nie ukrywa swojej chęci ekspansji poza Chiny, szczególnie w świetle rosnącej liczby chińskich klientów, którzy podróżują za granicę. W kwietniu Didi zebrał 5,5 miliarda dolarów od inwestorów, po części w celu sfinansowania tej globalnej operacji.

Do tej pory jego plany ograniczały się do wspierania firm oferujący transport pasażerski w innych krajach oraz laboratorium badawczego w Dolinie Krzemowej, które zostało otwarte w tym roku. Didi zainwestował w rywali Ubera na całym świecie, takich jak Lyft (USA), 99 (Brazylia), Ola (Indie), Grab (Singapur), Taxify (Estonia) oraz Careem (Bliski Wschód). Didi również nabył chińska spółkę Ubera w zeszłym roku, po tym, jak ten stracił blisko 2 miliony dolarów, próbując konkurować z chińskim gigantem.

Po oddaniu swojego chińskiego biznesu, Uber podwoił swoje udziały w Ameryce Łacińskiej, gdzie Didi planuje rozpocząć swoją ekspansję. Uber rozbudował potężną flotę w Meksyku, z około 7 milionami użytkowników w 45 różnych miastach. Miasto Meksyk jest trzecim co do wielkości rynkiem dla Ubera, zaraz po Brazylijskich miastach takich jak Sao Paulo i Rio de Janeiro.

Didi będzie również musiał konkurować z hiszpańskim przedstawicielem Cabify, który operuje w 7 meksykańskich miastach.

Źródło: Reuters | Julia Love i Heather Somerville

Artykuł Didi Chuxing, nowy rywal Ubera w Meksyku pochodzi z serwisu TestHub.pl.

Łukasz Prondziński (TestHub.pl): Firma Tesla pokazała model ciężarówki elektrycznej. Według tego, co obiecują ma ona mieć taki sam zasięg jak ciężarówka z silnikiem spalinowym. Gdybyś miał możliwość przesiadki z Volvo do Tesli, przesiadłbyś się? Jeżeli tak to dlaczego, jeżeli nie to również dlaczego?

Rafał Zazuniuk: Jeżeliby to była sprawdzona technologia. Jak najbardziej. Jestem bardzo za ekologią tylko, że problem w Stanach jest taki, że nawet jakby to była całkowicie elektryczna ciężarówka i posiadająca technologię Tesli, ponieważ ona ma już duże zautomatyzowanie jazdy tak, że kierowca ma bardzo dużo wspomagań i różnych systemów. Tylko że ekologia w Stanach, nawet jeżeli to jest prąd to, produkowany jest z elektrowni węglowych lub gazowych tak, że nie ma tam zbyt czystej energii. Dopiero Kalifornia zaczęła budować dużo wiatraków i jest dużo miejsc, gdzie są wiatraki produkujące prąd i Kalifornia zaczęła robić olbrzymie – ja na to mówię (Rafał) – “plantacje słoneczne”. W Stanach oczywiście może to być fajne. Oczywiście przesiadłbym się ze względu na to, że to jest bardziej ekologiczne, ale czy tak naprawdę do końca jest to ekologiczne, nie wiadomo, bo w rolę wchodzi to, gdzie jest ten prąd i w jaki sposób jest produkowany.

Łukasz Prondziński (TestHub.pl): W Tesli kierowca siedzi po środku, tzn. nie jest tak jak w normalnej ciężarówce, czyli kierownica jest po prawej lub lewej stronie, zależnie od kraju. Ciężarówka tylko ze względów prawnych będzie posiadała lusterka, ale główne zadanie lusterek przejmują kamery. Czy Twoim zdaniem kamery w Tesli ułatwią cofanie? Trudniej ze względu na pozycję kierowcy będzie wychylać się przez okno.

Rafał Zazuniuk: Tutaj byłbym sceptyczny, ponieważ ja jednak, gdy cofam, bardzo często wychylam się przez okno. Jeżeli kamery zastąpiłyby dokładnie taką funkcję jak lusterka, mimo wszystko to nie jest to samo, gdy wzrok ocenia wizualnie, co się dzieje po mojej lewej stronie, bo przeważnie cofa się od lewej strony. Czasami cofam na lusterka od tej niewłaściwej strony, czyli od prawej i mimo tego, że jestem pewny, że to, co widzę, jest prawdziwe, to dla “świętego” spokoju, żeby nic nie zepsuć, wychodzę. Wychodzę i wizualnie patrzę co widzę w lusterku. Kamerom mógłbym uwierzyć, tylko że to na pewno wymagałoby jakiejś formy adaptacji.

Łukasz Prondziński (TestHub.pl): Tesla, mając akumulatory, może mieć większą wagę, co utrudnia transport w USA. Jakie jest Twoje zdanie na ten temat?

Rafał Zazuniuk: To na pewno! W Stanach i Kanadzie transport jest bardzo konkurencyjny i szczególnie w tej branży, gdzie ja jeżdżę na chłodniach. Bardzo dużo zależy od tego, ile ładunku można ze sobą wziąć. Na przykład dwa pełne baki paliwa, jest to około 1600 lb (700 funtów to 725,7 kg – przyp. red.). Często, gdy wracam na chłodni z ładunkiem świeżych warzyw, to nie mogę stawić się na załadunek z więcej niż połową baku i stawiając się na załadunek z taką ilością paliwa, często gęsto jestem lekko przeładowany i muszę uważać na paliwo, gdy wracam. Więc gdy ja słyszę, że ciężarówka może być ekologiczna i może ważyć więcej, to automatycznie zmniejsza jej możliwość dochodową. Czasami towar nie jest ważony, a przeliczany na ilość, ale gdy wraca się na chłodnie to warzywa i owoce są przeważnie na wagę. To by na pewno ją (Teslę – przyp. red.) dyskwalifikowało w tego typie transportu.

Łukasz Prondziński (TestHub.pl): Oglądając Twoje filmy wiemy, że jeździsz ciężarówką Volvo. Jakie nowoczesne technologie używa się, aby ułatwić kierowcy przebycie trasy oraz ewentualny postój na sen?

Rafał Zazuniuk: Powiedzmy, że w Stanach (gdy mówię o Stanach, to mówię też o Kanadzie, ponieważ jest to jeden rynek) z technologią, jeżeli chodzi o samochody ciężarowe, jesteśmy daleko za Europą. Tutaj nie ma żadnych systemów, które pomagają kierowcy, ograniczają się tylko i wyłącznie do tego, że od pewnego czasu zaczęły wchodzić automatyczne skrzynie biegów i tempomat. Nie ma żadnych kamer i innych systemów. To, co niedawno zaczęło być wprowadzane, to ogrzewanie postojowe. Wcześniej, gdy było bardzo zimno, kierowcy musieli mieć cały czas samochody na chodzie, aby uzyskać ciepło, a teraz tak jak w Europie wchodzi webasto oraz od niedawna klimatyzacja.

Łukasz Prondziński (TestHub.pl): Jakie technologie ułatwiające pracę kierowcy włożyłbyś w klasyczną ciężarówkę znaną często ze starszych amerykańskich filmów. Mam tutaj na myśli Kenworth.

Rafał Zazuniuk: Są różne Kenworthy. Są stare Kenworthy, takie oldschoolowe i te nowocześniejsze, które są już bardziej opływowe. Większość samochodów ciężarowych w Stanach nie ma tego, co w Europie. Ja np. jechałem w tym roku (2017 – przyp. red.) latem z moim kuzynem. On jechał Volvo i to dużo starszym rocznikiem niż to Volvo, którym jeżdżę teraz i miał bardzo fajne funkcje. Ustawiał sobie na tempomacie prędkość, z jaką jechał oraz miał też czujnik prędkości samochodu przed nim (tempomat adaptacyjny – przyp. red.). On (Volvo) trzymał dystans, gdy samochód przede mną zwalniał oraz, aby zachować odległość również zwalniał. Gdy tamten samochód przyspieszał, to nasz też przyspieszał. To by mi się przydało i byłoby bardzo fajne w Stanach, ponieważ tutaj większość samochodów ciężarowych i nawet osobowych jeżdżą mniej więcej z tą samą prędkością. Wiadomo, że jest zawsze jakaś różnica, osobowe jeżdżą ciut szybciej i ciut wolniej. Nie jest tak jak w Europie, że ciężarowe jadą bardzo wolno, a osobowe jadą bardzo szybko i gdy wyprzedzam ciężarowym w Europie, to zastanawiam się trzy razy, bo mogę komuś zajechać drogę, nawet jeżeli samochód wydaje się być daleko. A tutaj podczas wyprzedzania ten ruch jest płynny. Czasem trafi się taki samochód przede mną, który nie jest ani wolniejszy, ani szybszy tylko po prostu raz się zbliża, raz oddala. Takie coś (tempomat adaptacyjny – przyp. red.) byłoby tutaj pożyteczne, ponieważ ja czasami wyprzedzam tylko dlatego, że jazda za kimś, kto jedzie bardzo nierówno, jest uciążliwa. Nawet, gdybym miał cały czas dostosowywać tę prędkość do tej osoby przede mną, to jest to niewygodne i męczące psychicznie. Gdyby robiło to za mnie jakieś urządzenie wspomagające, byłoby naprawdę fajnie.

Łukasz Prondziński (TestHub.pl): Jaka według Ciebie marka samochodów ciężarowych używa najnowocześniejszych technologii ułatwiających kierowcy pracę?

Rafał Zazuniuk: Mi się wydaje, że są one wszystkie na tym samym poziomie, chociaż trzeba przyznać przewagę Volvo, ponieważ ich skrzynia biegów jest bardzo dopracowana i uznawana za najlepszą. Miałem okazję jechać na skrzyni biegów trzech różnych producentów w USA i zdecydowanie Volvo jest na tej linii liderem. Jeżeli chodzi o inne systemy, to tak naprawdę oni (producenci – przyp. red.) wszyscy są na tym samym poziomie. Jeżeli chodzi o komfort jazdy i komfort mieszkania, Volvo jest jednym z najlepszych trucków.

Łukasz Prondziński (TestHub.pl): Jakie według Ciebie są najlepsze mapy do urządzeń GPS w USA i Kanadzie? Często mówi się o tym, że Google Maps jest najlepszy w tych Państwach.

Rafał Zazuniuk: Ja w sumie używam trzech aplikacji do nawigowania. Nie są one bezpośrednio dla samochodów ciężarowych. Mają jedynie taką opcję, ale nigdy na tym nie polegam. Szczerze mówiąc, nie używam ich za często. Przede wszystkim używam iPada i mogę na nim zainstalować dowolną aplikację, jaką chcę. Teraz przyzwyczaiłem się do Navigona, który jest odpowiednikiem Garmina, ale ona (nawigacja – przyp. red.) nie zawsze mi powie wszystko, co chcę. Nie wszystkie nawigacje powiedzą kierowcy to, co potrzebuje wiedzieć i mi wydaje się, że te wszystkie nawigacje korzystają z tej samej bazy danych, która jest udostępniana przez jakieś organy rządowe. Google Maps ma tę przewagę, że można zobaczyć podgląd satelitarny, ponieważ adres to nie wszystko. Często jest ważne to, żeby wiedzieć od której strony zajechać samochodem ciężarowym i Google Maps ma tę przewagę, że można użyć podglądu z satelity oraz czasami można zobaczyć istotną rzecz dla kierowcy, czyli czy można zaparkować pod firmą. Nie zawsze można znaleźć bezpieczny postój blisko klienta, gdzie mamy dostawę, a jak już widzimy, że jest parking pod firmą, to wtedy jest dużo łatwiej. Tutaj Google Maps jest zdecydowanie lepsze, wcześniej się go nie używało, ponieważ były bardzo małe pakiety danych w komórkach. Nie korzystam z nawigacji Google Maps do nawigacji, lecz w celu zobaczenia co się dzieje i gdzie mam dojechać.

Łukasz Prondziński (TestHub.pl): Oglądając Twoje filmy widać, że czasem pokazujesz na nich zwykłą mapę, tzn. taką papierową. Służy ona do planowania trasy czy raczej chcesz pokazać widzom, jaką trasą pojedziesz?

Rafał Zazuniuk: Teraz już tej mapy mniej używam, ponieważ Amerykę znam wzdłuż i wszerz, ale czasami zaglądam, bo w tej mapie mogę być pewny, że droga, którą pojadę, jest dla ciężarowych albo nie, są pewne standardy. Teraz faktycznie używam jej, tylko aby pokazać widzom trasę. Natomiast przez pewien czas w mojej karierze była bardzo przydatna, gdy nie byłem pewny czy mogę pojechać na skróty i czasami nie wiedziałem, którą drogą najlepiej dojechać do pewnych miast, mapa specjalnie dla samochodów ciężarowych była dla mnie bardzo przydatna. Wiadomo, że teraz używam jej mniej, bo jeżdżę już tymi samymi szlakami i mogę jechać bez nawigacji. Mapę zawsze mam w trucku, ponieważ jest to zabezpieczenie, każdy kierowca musi ją mieć.

Łukasz Prondziński (TestHub.pl): Taka papierowa mapa w Stanach często się zmienia? Jak często się ją kupuje?

Rafał Zazuniuk: Ja kupuję raz na trzy lata. Budują drogi, ale nie aż tak dużo. Mapa zmienia się co roku, ale mi wydaje się, że raz na trzy lata wystarczy.

Łukasz Prondziński (TestHub.pl): Niedługo czas pracy zostanie mierzony elektronicznie. W Europie już od dawna to obowiązuje. Co taki pomiar pracy zmieni w USA?

Rafał Zazuniuk: To będzie rewolucja, którą będę teraz doświadczał. Europa przeżywała ją, nie wiem ile lat temu. Wszyscy będą musieli się dostosować. Przede wszystkim spedycje, organizując ładunki, ale też klienci, którzy je wysyłają i odbierają. Kierowca w tym wszystkim będzie na ostatniej pozycji, ponieważ będzie wtedy bardziej ograniczony. Gdy używa się czasu pracy w formie papierowej książki, to jest tam pole do manewru, żeby zmienić sobie, jak się tylko podoba czas pracy. Nie mówię o takich przypadkach, gdy ludzie oszukiwali i jeździli 24 godziny na dobę, ale w moim przypadku też muszę przyznać, że wcześniej, gdy zaczynałem karierę, robiło się dużo przekrętów, bo to był taki standard. Teraz jeżdżę w miarę legalnie, czasami 15 minut tu, 15 minut tam, co pozwoli spać mi w bezpiecznym miejscu. Teraz będzie wchodziło w rachubę dużo więcej planingu, dużo więcej organizowania sobie czasu, przewidywania i brania pod uwagę różnych sytuacji drogowych, których się nie przewidzi. Ja mogę sobie zaplanować, np. w danym dniu 11 godzin jazdy, ale przewiduję, że przejadę tylko 10, bo będę miał gdzieś tam postój po drodze. Nawet gdy sobie zostawię takie pole ryzyka, to może coś się stać na drodze i pojadę tylko 7 godzin. Plany planami, ale nie można do końca wszystkiego przewidzieć. Ja szacuję, że 30 – 40% pracy jest tutaj wykonywane właśnie, wykorzystując możliwość przekręcania czasu pracy. Rynek będzie potrzebował jeszcze więcej kierowców i wydaje mi się, że efektywność transportu przez pewien czas tej adaptacji spadnie.

Rafała znajdziecie tutaj:

Kanał Youtube: https://www.youtube.com/user/nolibab3

Instagram: https://www.instagram.com/rafal_zazuniuk/

Facebook: https://www.facebook.com/KierowcaKanadaUsa

Na część drugą zapraszam już jutro. Z kolejnej części dowiecie się, dlaczego Rafał używa sprzętu Apple, a nie Androida i po co Rafałowi dron skoro potrafi latać samolotem i wiele więcej.

Artykuł Rafał Zazuniuk – kierowca ciężarówki z pasją. Przejechał miliony kilometrów – wywiad, część #1 pochodzi z serwisu TestHub.pl.