Osiągnięcie tego wyniku zajęło angielskim zakładom 33 lata. Jest to najlepszy wynik spośród wszystkich fabryk samochodów w Wielkiej Brytanii. Oznacza to również, że od uruchomienia produkcji w 1986 roku jej średnie tempo wynosi jeden samochód na dwie minuty.

Ciekawostką jest również fakt, że gdyby wszystkie 10 milionów wyprodukowanych samochodów zaparkować jeden za drugim, to sznur pojazdów miałby ponad 42 000 km długości – czyli więcej niż obwód Ziemi.

Dziesięciomilionowym autem został Nissan Qashqai w topowej wersji wyposażenia Tekna w kolorze Vivid Blue (niebieski). Samochód wyposażono w system ProPILOT, kontrolujący pracę układu kierowniczego, przyspieszenie i hamowanie na jednym pasie autostrady niezależnie od natężenia ruchu oraz stylu jazdy. Qashqai to bestsellerowy kompaktowy SUV Nissana i jednym z najlepiej sprzedających się nowych aut w Europie. Jest to również model produkowany w Sunderland w największej liczbie. Do tej pory z linii produkcyjnej zjechało już ponad 3,4 miliona egzemplarzy. Drugie miejsce pod tym względem zajmuje mała Micra, w ilości prawie 2,4 miliona sztuk, a tuż za nią plasuje się Primera.

Zakłady Nissana w Sunderland zostały wybudowane na terenie dawnego lotniska 1986 roku Pierwszy modelem opuszczającym taśmę produkcyjną był sedan segmentu D – Nissan Bluebird. Po zakończeniu produkcji tego modelu, fabrykę opuszczały modele   W fabryka zatrudnia aktualnie około 7000 pracowników.

Obecnie z taśm produkcyjnych zjeżdżają trzy modele: Qashquai, Juke i elektryczny Leaf. W ubiegłym roku produkcja modelu Juke przekroczyła milion.

Znane i lubiane auta z naszych dróg (Primera i Micra) od lat ’90 pochodzą z zakładów Sunderland. Wcześniej nowe Nissany przypływały z japońskich fabryk.

ŁĄCZNA PRODUKCJA POSZCZEGÓLNYCH MODELI W ZAKŁADACH SUNDERLAND.

(wielkości produkcji, dane na koniec maja 2019 r.)

 Źródło: materiały prasowe NISSAN

Artykuł NISSAN: 10-milionowy samochód wyprodukowany w zakładach w Sunderland pochodzi z serwisu TestHub.pl.

Obecnie niemiecki producent zatrudnia 8 000 pracowników na wyspach. Może okazać się jednak, że te miejsca pracy zostaną zlikwidowane z powodu wyjścia kraju ze struktur Unii Europejskiej. Czarny scenariusz zakłada, że kontrola celna może znacznie opóźnić dostawę części do produkcji samochodów Mini i Rolls-Royce.

Mocne słowa przedstawiciela BMW

Stephan Freismuth, kierownik BMW do spraw celnych, stwierdził, że zakłady produkcyjne nie poradzą sobie z ewentualnymi opóźnieniami w dostawie komponentów. „Zawsze powtarzaliśmy, że zrobimy co w naszej mocy i będziemy gotowi na wszystko, ale jeśli pod koniec dnia łańcuch dostaw zostanie wstrzymany na granicy, to w takiej sytuacji nie będziemy w stanie produkować naszych produktów w Wielkiej Brytanii” zastrzega Freismuth.

Powyższe oświadczenie zostało wydane tuż przed zaplanowaną na wtorek konferencją kluczowych przedstawicieli przemysłu motoryzacyjnego, którzy działają na terenie Wielkiej Brytanii. Spodziewane jest, że BMW nie będzie odosobnione w swoim stanowisku.

Przemysł ma nadzieję, że seria poważnych ostrzeżeń od takich producentów, jak Honda, Volvo, Ford, BMW skłoni do przemyśleń Therese May, która opowiedziała się za opuszczeniem unii celnej i zamknięciem wspólnego rynku.

Freismuth podkreśla jednocześnie, że nie chce by BMW porzuciło swoje fabryki w WIelkiej Brytanii, a koncern zrobi wszystko co w jego mocy, by zachować ciągłość produkcji. Zaznaczył, że jednodniowy przestój będzie kosztował koncern dużo pieniędzy, i jeśli takich przestojów będzie więcej, zarząd firmy stanie w obliczu trudnych decyzji co do przyszłości fabryk na wyspach.

BMW posiada cztery fabryki na terenie Wielkiej Brytanii, w tym zakład montażowy Rolls-Royce w Goodwood, Sussex, fabrykę silników w Hams Hall, Birmingham, a także zakład metalowy w Swindon.

Łańcuch dostaw w przemyśle motoryzacyjnym

Przemysł motoryzacyjny na wyspach zatrudnia około 860 000 osób. Cała produkcja opiera się na dostawach, które muszą być realizowane na czas, zgodnie z harmonogramem. Części są sprowadzane z kraju i z zagranicy.

Port w Dover and Getlink, który obsługuje Eurotunnel stwierdził, że 2 minutowe opóźnienie wystarczy, by wytworzyła się kolejka o długości 27 km. Zaburzy to cykl dostaw, które muszą być dostarczone na czas.

Brexit zagraża nie tylko BMW

BMW wydało swoje oświadczenie niedługo po tym, jak gigant branży lotniczej, konsorcjum europejskie Airbus, również stwierdził, że jeśli Brexit przyczyni się do zaburzenia cyklu produkcji będzie zmuszony przenieść swoje fabryki z terenu Wielkiej Brytanii.

Przedstawiciele branży handlowej z USA, Kanady, Japonii i Indii wezwali rząd brytyjski do podjęcia pilnych kroków w związku z potencjalnymi problemami w branży przemysłowej w obliczu Brexitu. Jeśli nie zapadną konkretne decyzje branża warta więcej niż 100 bilionów funtów stanie w obliczu wielkiego zagrożenia.

Żródło: informacje prasowe

Artykuł Fabryki BMW w Wielkiej Brytanii w obliczu Brexitu pochodzi z serwisu TestHub.pl.

Sir Alec Issigonis

Człowiek, bez którego Mini nie miałoby swojego początku. Grek, wizjoner i indywidualista. Nazywany ,,greckim bogiem”. Historia Mini była dość prosta. Miało ono stanowić konkurencje dla importowanych masowo, na brytyjskie wyspy, samochodów niemieckich, włoskich czy francuskich, ale również stanowić alternatywę dla większych samochodów w cieniu nadchodzącego do Europy kryzysu paliwowego spowodowanego sytuacją nad kanałem Sueskim w 1956 roku. British Motor Company musiało stworzyć samochód tani i ekonomiczny. Miał on również na celu odbudować potęgę upadającego Imperium, w którym dominowały małe samochody importowane z krajów, które ,,przed chwilą” przegrały wojnę światową. W tym momencie pojawił się nasz grecki bóg. Czy sprostał wyzwaniu? Można spokojnie stwierdzić, że tak.

Mini

Tak wyglądał produkt zmagań inżynierów BMC zaprezentowany w sierpniu 1959 roku. 3 metry długości, nieco ponad 1,3 metra szerokości i prawie tyle samo wysokości. W porównaniu do dzisiejszych samochodów, Mini wygląda jak zabawka. 848, tyle centymetrów sześciennych miał silnik brytyjskiego malucha. Rozpędzał on miniaturowy samochodzik do 116 kilometrów na godzinę.

Tak właśnie wyglądało wnętrze oryginalnego Mini. Było ono dość specyficznie wyposażone, właściwie to było stworzone całkowicie pod sir Aleca Issigonisa. Nie było w nim ogrzewania, bo przecież kierowca może założyć płaszcz, jeżeli jest mu zimno. Nie było w nim radia, ponieważ sir Alec bardzo nie lubił tego wynalazku. Była za to popielniczka, ponieważ grecki projektant był nałogowym palaczem. Paleta kolorów była wręcz gigantyczna i dopasowana indywidualnie pod właścicieli. Jedynym warunkiem było to, że musieli oni lubić kolor szary, niebieski lub czerwony, bo właśnie w tych kolorach mogliśmy na początku kupić Mini.

Samochód dla każdego

496 funtów lub około 9 tysięcy dzisiejszych funtów. Za tyle mogliśmy wyjechać od dealera nowym Mini z popielniczką w jednym z trzech kolorów. Ford kupił jedno Mini i rozebrał. Jego przedstawiciele twierdzili, że nie dało się zbudować tak taniego samochodu. Co się okazało? Czyżby BMC znało jakąś tajemną taktykę budowania samochodów za darmo? Nie, pracownicy Forda mieli rację. Morris i Austin, bo pod takimi markami debiutowało pierwsze Mini traciło na każdym egzemplarzu około 30 funtów. Oficjalnie jednak British Motor Company mówiło, że na podstawowych wersjach małego samochodu zarabia ,,niewiele”. Sir Alec Issigonis mówił, że ma to być auto dla każdego, że powinno na niego być stać nawet osiedlową pielęgniarkę.

The Beatles, Enzo Ferrari i Mr. Bean

Mini dzięki swojej dostępności stało się hitem, ale nie tylko sprzedaży. Również mody. Każdy chciał mieć Mini i każdy mógł je mieć, nie tylko w Wielkiej Brytanii. Z łatwością przedostało się również na kontynent, tam docenił je również sam, we własnej osobie Enzo Ferrari. Najsłynniejsza jest jednak historia Mini powiązana z zespołem The Beatles. W 1966 roku Brian Epstein, menedżer „Czwórki z Liverpoolu”, chciał wyrazić muzykom wdzięczność za uczynienie go bogatym i sławnym, podarował im po Miniaku. Zafascynowany religiami Dalekiego Wschodu, George Harrison pomalował swoje mini w tantryczne symbole i grafiki. Paul McCartney, gdy poznał swoją przyszłą żonę Lindę, pojechał z nią do domu właśnie Mini. Ringo Starr miał nawet dwa Mini. Jeden „wypasiony” służył mu na specjalne okazje, a drugim jeździł na co dzień. John Lennon natomiast wystawił swoje auto na sprzedaż, ale zaraz, gdy usłyszał od księgowego, że interesy idą lepiej wycofał się z tego pomysłu. Nie można również zapomnieć o słynnym filmie ,,Włoska robota”, ze słynnym pościgiem za przestępcami rozgrywanym na ulicach Turynu, w którym 3 główne role odgrywały 3 Mini.

W Polsce klasyczne kształty miniaturki samochodu, najczęściej kojarzone są z Rowanem Atkinsonem wcielającym się w rolę Jasia Fasoli, serialu komediowym, który swego czasu był w naszym kraju dość popularny.

John Cooper

24 grudnia 2017 roku obchodziliśmy 17 rocznicę śmierci tego genialnego konstruktora. Po części sukces Mini odpowiedzialny był za wyczynowe wersje Mini, Cooper i Cooper S. Są to tylko 2 dodatkowe wersje, więc dlaczego są one tak ważne? Mini, Lancia, Jaguar, Mercedes, Citroen Saab i kilka innych, które dzisiaj już nie istnieją. Co miały wspólnego to wszystkie marki w latach 50-tych i 60-tych? Rajd. Rajd Monte Carlo. Do dzisiaj jedno z ważniejszych wydarzeń motorsportu na świecie. Mini wygrało rajd organizowany przez księstwo Monako właśnie dzięki wersją przygotowanym przez Johna Coopera. Wygrało i to nie raz. Nie dwa, ale aż trzy razy. 1964, 1965 i 1967, były latami dominacji Mini w najbardziej prestiżowym wydarzeniu w świecie motoryzacji.

Dzisiejsze Mini

Ostatni samochód, konstruowany jeszcze przez sir Aleca zjechał z taśmy produkcyjnej 4 listopada 2000 roku. Klasycznego Mini wyprodukowano w liczbie 5 milionów i 378 tysięcy egzemplarzy. Dzisiaj Mini jest produkowane na komponentach BMW i projektowane przez inżynierów brytyjskich i niemieckich. Nie jest już tanim samochodem, stało się marką premium, korzystającą na legendzie ,,greckiego boga”. Dalej dostajemy mały zabawny samochód, ale mam wrażenie, że Mini straciło dużo charakteru. Zbyt dużo, stało się w pewnym sensie modnym dodatkiem, nadal jest ładne i ma uroczą twarz z dużymi okrągłymi oczami i otwartą gębą, ale straciło to co ważne było w Mini. Dostępność dla każdego. Czy to dobrze? Nie mnie to oceniać, jedyne co wiem, że klasyczne Mini jest u mnie na jednym z topowych miejsc na liście samochodów ,,kiedyś kupie”. Jest esencją samochodu, proste, tanie i małe, czyli jeden ze schematów, który najbardziej lubię. Tak, jestem jedną z tych osób, która lubi Dacie Sandero, bo jest właśnie prosta, tania i mała. Nowe Mini, jak już powiedziałem są świetnymi samochodami, ale niestety nie do końca dla mnie. Małe fun-cary to dalej specjalność tej marki z brytyjskimi korzeniami, ale dzisiaj dostajemy od Mini więcej ładnego gadżetu, niż prostego samochodziku.

No i jeszcze na koniec, klasyczne Wesołych Świąt!

źródło: logo24.pl, wikipedia.org, youtube.com

Artykuł Historycznie o samochodach. Mini, czyli mała brytyjska legenda pochodzi z serwisu TestHub.pl.