Podstawą sprawnego funkcjonowania rynku jest racjonalne ukształtowanie relacji między konsumentem a przedsiębiorcą. Taki stan rzeczy możliwy jest dzięki zrównoważeniu praw i obowiązków stron. Interesującym przykładem tego jest art. 38 pkt. 3 ustawy o prawach konsumenta. Traktuje on o wyłączeniu prawa konsumenta do odstąpienia od umowy zawartej poza lokalem przedsiębiorstwa lub zawartej na odległość w przypadku, gdy przedmiotem świadczenia jest rzecz nieprefabrykowana, wyprodukowana według specyfikacji konsumenta lub służąca zaspokojeniu jego zindywidualizowanych potrzeb. Przepis choć sparafrazowany, to brzmi rozwlekle i niejasno. Co to zatem oznacza w praktyce? Najprościej będzie posłużyć się przykładem.

Załóżmy, że jesteśmy właścicielem pick-upa i chcemy wykonać na skrzyni ładunkowej zabudowę drewnianą, z przegrodami i pojemnikami o podanych przez nas wymiarach. Ma być ona w określonym kolorze i wykonana z określonego rodzaju materiału. Umowę o wykonanie tejże zabudowy zawieramy mailowo, a negocjacje toczymy przez telefon. Przedsiębiorca umowę wykonuje, a my jedziemy autem po towar. Jak to w życiu bywa, tak i tym razem okazuje się, że się rozmyśliliśmy i nie chcemy już tej zabudowy; chcemy zaś odstąpić od umowy. Czy możemy to skutecznie zrobić?

Rzecz nieprefabrykowana

Aby móc trafnie odpowiedzieć na zadane pytanie, należy najpierw, ustalić czym jest rzecz nieprefabrykowana. Otóż za taką uważać możemy przedmiot, który nie jest produkowany masowo. Mówiąc prosto: rzeczą taką nie będą skarpety, klapki, wiaderka, a będzie nią brodzik o nietypowych wymiarach i wykonany z określonego materiału czy chociażby koszulka ze zdjęciem naszego dziecka. Co zaś rozumiemy przez rzecz wykonaną według specyfikacji konsumenta? W treść tego przepisu idealnie wpisze się wspomniana uprzednio zabudowa, z tym że jej opis można wzbogacić o określony rysunek, na podstawie którego została stworzona. Rzeczą zaspokajającą zindywidualizowane potrzeby konsumenta będzie np. zbiornik aluminiowy o określonej pojemności, w kształcie oznaczonym przez konsumenta, przystosowany do przyłączenia do konkretnej instalacji i posiadający pewną liczbę wyjść do podłączenia węży oraz zaworów.

Pacta sunt servanda

Święte prawo odstąpienia od umowy w starciu z art. 38 pkt. 3 ustawy o prawach konsumenta przegrywa sromotnie. Wszystko za sprawą zasad współżycia społecznego oraz społeczno-gospodarczego przeznaczania prawa. Te klauzule mają dwie strony. Pierwszą, która chroni konsumenta, oraz drugą, która chroni przedsiębiorcę. Pamiętać należy, że umów należy dotrzymywać, toteż zanim zdecydujemy się na konkretny towar o szczególnych przymiotach, bądźmy pewni, że on nam się przyda i będziemy go używać. Równowaga w relacjach między konsumentem a przedsiębiorcą jest najważniejsza.

Artykuł „Indywidualne zamówienie”, czyli towar unikalny pochodzi z serwisu TestHub.pl.

Czym jest rękojmia?

Jest to odpowiedzialność sprzedawcy, najczęściej ustawowa, ale bywa także obligatoryjna, względem kupującego za wady fizyczne oraz prawne rzeczy sprzedanej. Stosowana jest zazwyczaj przy umowach sprzedaży, jednakże spotykana również przy innych stosunkach prawnych. W polskim prawie zakotwiczona została w art. 556 kodeksu cywilnego i następnych.

Kiedy można skorzystać z rękojmi?

Najczęściej skorzystamy z niej, gdy dany produkt ma wadę fizyczną. Co to oznacza w praktyce? Dany przedmiot nie ma właściwości, które powinien mieć, np. nieprzemakalne buty przemakają czy kubek termiczny, który nie trzyma temperatury. Nasz zakup jest niekompletny, np. w oprogramowaniu komputerowym brakuje jakiejś istotnej jego części. Także gdy sprzedawca wprowadzi nas w błąd, mówiąc np. że ten telefon jest wodoodporny, a w rzeczywistości tak nie jest.
Rzadziej skorzystamy z rękojmi w wypadku wady prawnej. Katalog ten jest dosyć ograniczony, w zasadzie mamy tu do czynienia z 3 głównymi przypadkami.

1. Rzecz jest własnością osoby trzeciej – pochodzi z kradzieży.
2. Rzecz jest obciążona prawem osoby trzeciej (zastaw, hipoteka).
3. Na sprzedawaną rzecz nałożono ograniczenie w zakresie korzystania z niej lub rozporządzania nią wynikające z decyzji lub orzeczenia właściwego organu. Chodzi tu o przypadki np. zabezpieczenia rzeczy jako dowód w sprawie.

Czy zawsze?

Rękojmia nie będzie miała zastosowania, kiedy sprzedawca poinformuje nas o istnieniu wad, a my zaopatrzeni w tę wiedzę i tak dokonamy zakupu. Gdybyśmy potem chcieli skorzystać z rękojmi na te wady, o których wiedzieliśmy, nie będzie to możliwe. Jednakże w stosunku do wad, o których nie zostaliśmy poinformowani, rękojmia dalej będzie obowiązywała.

Chcemy skorzystać z rękojmi – jakie mamy prawa?

Jest to dość krótki, lecz treściwy katalog. Możemy żądać wymiany towaru na nowy, jego naprawy, obniżenia ceny i zwrotu nadpłaconych pieniędzy. Ponadto możemy odstąpić od umowy, lecz tylko z powodu istotnych wad rzeczy. Istotność analizowana jest zawsze ad casum, aczkolwiek pod uwagę brane są dwie podstawowe przesłanki wady: jej znaczenie dla przeznaczenia danego przedmiotu (np. monitor nie wyświetla kolorów) oraz celu (np. zamówiony garnitur na ważną uroczystość dotarł uszkodzony tuż przed nią), z których myślą nabyliśmy dany towar.

Ile mamy czasu, żeby skorzystać z rękojmi?

Ustawa mówi wyraźnie: 2 lata dla rzeczy i 5 lat dla nieruchomości od wydania nam ich. Aczkolwiek od dnia zauważenia wady mamy rok, aby wnieść reklamację z rękojmi. Po tym czasie nasze prawa ulegają przedawnieniu (nie wcześniej jednak niż terminy podane w pierwszym zdaniu akapitu). Żeby to nieco objaśnić, posłużę się przykładem. Spostrzegliśmy wadę w zakupiony przez nas telefonie 22 miesiące po jego zakupie. Oznacza to, że nasze prawo do skorzystania z rękojmi przedłuża się o kolejne 12 miesięcy. Co daje rezultat w postaci możliwości skorzystania z rękojmi nawet do 34 miesięcy po zakupie.

Koszty

Zarówno koszty transportu, jak i naprawy w całości pokrywa sprzedawca. Jeśli ze względów np. montażu danej rzeczy (jak pieca) nie jest możliwe, aby zostało dostarczone do sprzedawcy, musimy udostępnić ją sprzedającemu w miejscu, w którym się znajduje.

Podsumowanie

Sprzedawcy mogą próbować wymigać się od prawnie ciążących na nich obowiązkach. Dlatego warto znać i pamiętać o naszych prawach i wiedzieć, jak z nich korzystać, by nie dać się oszukać!

Artykuł Czym jest rękojmia? pochodzi z serwisu TestHub.pl.

Aby mówić o umowie, należy wyodrębnić co najmniej dwie strony. W tym przypadku stronami będą konsument – podmiot nieprofesjonalny, któremu przysługuje szeroki zakres ochrony, oraz przedsiębiorca prowadzący działalność gospodarczą – profesjonalista. Zaś przedmiotem umowy będzie np. telefon komórkowy nabyty za pośrednictwem strony internetowej przedsiębiorcy. Jest to prezent świąteczny, który dociera do konsumenta 22 grudnia – od tej chwili zaczyna konsumentowi biec termin do odstąpienia od umowy. Dla przypomnienia: wynosi on dni czternaście od chwili objęcia rzeczy w posiadanie przez niego lub osobę trzecią przez niego wskazaną, a nie będąca przewoźnikiem. Odbiorca dysponuje zatem dostatecznie długim terminem, żeby rzecz zwrócić. Co ważne, odstąpienie przez niego od umowy nie wymaga podania przyczyny oraz nie wiąże się z poniesieniem dodatkowych kosztów za wyjątkiem wyłączenia zawartego w ustawie.

Brak pouczenia brakiem prawa?

Co jednak w sytuacji, w której nie zostaliśmy o tym prawie przez przedsiębiorcę poinformowani ? Wówczas zastosowanie ma nie tylko termin 14-dniowy, ale także drugi, który nazwać możemy ekstraterminem i który wynosi 12 miesięcy. Jego bieg rozpoczyna się z upływem ostatniego dnia terminu 14-dniowego.

W praktyce najpierw liczymy 14 dni od chwili odebrania paczki z telefonem i do tego doliczamy nasz ekstratermin. To jednak nie wszystko. Jeśli przedsiębiorca poinformuje nas w ciągu biegu ekstraterminu o prawie do odstąpienia od umowy, termin ten wygaśnie nam po upływie 14 dni od informacji przedsiębiorcy. Mówiąc po ludzku. Paczkę odebraliśmy i nie było informacji o prawie do odstąpienia od umowy. Przedsiębiorca w trakcie biegu ekstraterminu się zorientował i pouczył nas o tym prawie. Wówczas ten ekstratermin zakończy swój bieg po upływie 14 dni od odebrania pouczenia.

Jak odstąpić od umowy?

Kwestię tą reguluje art. 30 przedmiotowej ustawy, który traktuje o złożeniu przez konsumenta oświadczenia. To oświadczenie stanowi załącznik, który jest gotowym formularzem – wystarczy go wypełnić i przesłać przedsiębiorcy. W dobie cyfryzacji ustawodawca przewidział jednak jeszcze jedną możliwość odstąpienia od umowy. Jest nią złożenie oświadczenia na stronie internetowej przedsiębiorcy. To alternatywa, której pojawienie się jest zależne od podmiotu prowadzącego działalność. Pamiętajmy jednak, że jeżeli się na nią zdecydujemy, przedsiębiorca zobowiązany jest do niezwłocznego odesłania nam potwierdzenia jego otrzymania na nośniku trwałym. Zapytacie: jak dochować terminu? Jak skutecznie złożyć oświadczenie? Otóż do zachowania terminu do złożenia oświadczenia wystarczy wniesienie go przed upływem terminu. Aby kwestie tą rozwiązać komplementarnie, trzeba wspomnieć o treści art. 31 i skutkach, jakie niesie odstąpienie od umowy. Najprościej rzecz ujmując, odstąpienie od umowy jest równoznaczne z uznaniem tej umowy za niezawartą.

Artykuł Nietrafiony prezent? Sprawdź, jak odstąpić od umowy pochodzi z serwisu TestHub.pl.

Problematyka odpowiedzialności za przesyłkę uregulowana została w ustawie prawo przewozowe. O odpowiedzialności przewoźnika traktuje art. 65, statuując ją jako odpowiedzialność w określonych ramach czasowych. Przewoźnik jest bowiem odpowiedzialny za przesyłkę od przyjęcia jej do przewozu aż do jej wydania oraz za opóźnienie w przewozie. Mówiąc językiem potocznym: z chwilą, w której pani na poczcie czy też kurier odbierze od Was przesyłkę, od tego momentu na przewoźniku spoczywa odpowiedzialność za to, co wysyłacie. Oczywiście odpowiedzialność ta nie jest bezgraniczna. Ustawodawca m.in. w art. 65 ust. 3 limituje ją, zapewniając stosowną równowagę. Oczywiście każdą z sytuacji należy oceniać ad casum, dlatego też ze względów praktycznych posłużę się przykładem. Nasza paczka zawierać będzie telefon komórkowy i nadawana będzie kurierem,dotrze do nas uszkodzona. Przedstawię tutaj dwie sytuacje. Pierwsza spisywania protokołu, a druga odebrania paczki bez jego sporządzenia i następczego odkrycia uszkodzenia z zachowaniem przewidzianego w ustawie terminu.

Na pierwszy rzut oka

Załóżmy, że dociera do nas kurier. Przynosi nam paczkę i z miejsca widzimy, że jej opakowanie jest uszkodzone, pogniecione, podziurawione itd. W sytuacji tej nie ma większych wątpliwości co do samej istoty odpowiedzialności. Zastosowanie ma art. 65 ustawy, mówiący o odpowiedzialności przewoźnika. Następnie zgodnie z treścią art. 74 ust. 1 i 2 przedmiotowej regulacji sporządzany jest stosowny protokół i drogą reklamacji nasze roszczenie jest uznawane. Co jednak w sytuacji nieuznania naszego roszczenia? Czy sporządzenie protokołu zamyka nam możność dochodzenia roszczenia inną drogą? Ustawodawca w artykule kolejnym przewidział taką sytuację i nadał nam uprawnienie do dochodzenia naszych roszczeń na drodze sądowej. Trzeba jednak pamiętać o tym, że najpierw roszczeń dochodzić należy na drodze polubownej, na podstawie przepisów o reklamacji i dopiero po wyczerpaniu oręża możemy wstąpić na drogę sądową.

Paczka bez uszkodzeń

Czas na drugą sytuację. Paczka do nas dociera. Nie widać, aby opakowanie było uszkodzone. Odbieramy ją więc bez zastrzeżeń i dopiero po rozpakowaniu widzimy uszkodzenie wyświetlacza lub pęknięcia na obudowie telefonu. Czy w takiej sytuacji wszystko przepadło, bo nie mamy protokołu? Otóż nie. Z pomocą w takiej sytuacji przychodzi nam art. 74 ust. 3 ustawy, który przyznaje nam terminowe uprawienie do ustalenia stanu przesyłki przez przewoźnika. Termin ten rozpoczyna bieg z chwilą odkrycia szkody, nie później jednak niż 7 dni od dnia doręczenia. Po ludzku znaczy to tyle, że wnieść zgłoszenie możemy od razu, ale nie możemy tego zrobić później niż po upływie 7 dni od doręczenia przesyłki.

A co z odszkodowaniem?

Problematyka wysokości odszkodowania za uszkodzenie paczki poruszona została w art. 80 oraz 81 wspomnianej uprzednio ustawy. Zapisy te brzmią nieco mgliście, toteż pozwolę sobie na ich precyzyjne omówienie. Otóż kwota odszkodowania nie może być wyższa niż to, co zapłaciliśmy za rzecz (w naszym przypadku telefon). Kwotę odszkodowania ustala się na podstawie: ceny wskazanej w rachunku dostawcy lub sprzedawcy albo ceny wynikającej z cennika obowiązującego w dniu nadania przesyłki do przewozu bądź wartości rzeczy tego samego rodzaju i gatunku w miejscu i czasie ich nadania (w tej kolejności). Jeśli jednak nie uda nam się tego uczynić w sposób powyższy, to powołany zostanie w tym celu stosowny rzeczoznawca.

Podsumowując, nigdy nie działaj w pośpiechu. Zawsze zastanów się, zanim podejmiesz działanie. Prawo jest orężem, które odpowiednio zastosowane przyniesie oczekiwany skutek.

Artykuł Uszkodzona paczka? Sprawdź, kto zapłaci odszkodowanie pochodzi z serwisu TestHub.pl.

Termin do odstąpienia od umowy został przez nas zachowany, a stosowne oświadczenie złożone. Przyszedł więc czas na kolejny etap, czyli zwrot rzeczy. Czynność niby prozaiczna, niemniej jednak jej dokonaniem budzi w nas pewne wątpliwości. W sytuacji tej najistotniejsze jest pytanie: kiedy? Od razu, po świętach? Otóż odpowiedzią na to pytanie jest treść art. 34 ustawy o prawach konsumenta. Analizując jego treść, trafiamy na zwrot: „niezwłocznie, jednak nie później niż 14 dni od dnia, w którym [konsument] odstąpił od umowy”. Aby nie być gołosłownym, powrócę do naszego przykładu z telefonem. Prezent odbieramy 22 grudnia. Otwieramy go i stwierdzamy, że nam nie pasuje, nie posiada pożądanych przez nas cech. Odstępujemy od umowy 27 grudnia – i ten dzień oznaczyć należy jako początkowy moment biegu czternastodniowego terminu na dokonanie zwrotu rzeczy.

Kto płaci?

Zapakowanie przesyłki to jedno, a drugie to jej wysłanie i zapłata za nią. O ile zapakowanie i wysyłką nie budzą żadnych wątpliwości, o tyle dokonanie zapłaty choćby kilkunastozłotowej już tak. Powstaje zatem pytanie: kto płaci? Odpowiedzią jest art. 34 ust. 2 przedmiotowej regulacji. Zgodnie z jego brzmieniem konsumenta obciążają tylko koszty bezpośrednio związane ze zwrotem rzeczy, chyba że przedsiębiorca zgodził się je ponieść lub nie poinformował konsumenta o konieczności ich poniesienia. Co rozumieć przez koszt bezpośredni? – zapytacie. Chodzi właśnie o koszt wysyłki.

Używać czy nie używać?

Zanim dokonamy zwrotu towaru, musimy stwierdzić, że prezent nie ma pożądanych przez nas przymiotów. Żeby tego dokonać, należy danego przedmiotu używać. W związku z tym rodzi się pytanie o granice używania. Chcąc rozwiązać tę kwestię, ponownie odwołam się do treści ustawy. Określa ona bowiem granicę używania jako konieczną do stwierdzenia charakteru, cech i funkcjonowania rzeczy. Zwrot ten brzmi nieco mgliście, dlatego postaram się go rozkodować na naszym przykładzie telefonu. Robienie zdjęć, dzwonienie, pisanie esemesów – czynności te bez wątpienia wpisują się funkcjonowanie rzeczy. Do kategorii tej nie zaliczymy natomiast testów wytrzymałościowych, prowadzących do uszkodzenia obudowy lub ekranu oraz wszelkich innych czynności mogących prowadzić do zniszczenia lub uszkodzenia rzeczy.

Podsumowując: nie taki diabeł straszny, jak go malują. Pamiętać należy, że korzystamy z naszego prawa, które ma określone granice i których nie można przekraczać. Wówczas nie będzie to korzystanie z prawa, a jego nadużywanie i wypaczenie jego treści.

Artykuł Nietrafiony prezent? Sprawdź, kiedy odesłać paczkę i otrzymać zwrot pieniędzy pochodzi z serwisu TestHub.pl.

Leasing konsumencki jest jedną z alternatywnych dróg nabycia wymarzonego pojazdu. Alternatywną dlatego, że do skorzystania z niego nie jest wymagane prowadzenie własnej działalności gospodarczej. Jak to zatem działa? – zapytacie. Otóż działa to na zasadzie umowy podpisywanej między Wami (osobą fizyczną) a firmą leasingową.  Opiera się ona na możności korzystania przez Was z auta w zamian za określony czynsz. Zastanawiacie się pewnie, jaki interes ma w tym firma leasingowa? Otóż umiejętnie zarządzana jednostka potrafi zarobić na czymś, co pozornie jest stratą, czyli na kosztach.

Sens tkwi w korzyści

Leasing konsumencki bez wątpienia jest czymś pozytywnym. Generuje on korzyści nie tylko w przedmiocie finansowym, ale także organizacyjnym – oszczędzając nasz bezcenny czas. Zacznijmy zatem od korzyści, które może on przynieść. Pierwszą są formalności, a dokładnie mówiąc ich niewielka liczba. Jak często wyklinamy w duchu liczbę urzędów, które musimy odwiedzać, by coś załatwić? Drugą zaletą są korzystniejsze warunki, chociażby w przypadku ubezpieczenia pojazdu. Wziąć należy pod uwagę możność wynegocjowania przez podmiot korzystniejszej ceny OC, która obecnie sięgać może kwot niebotycznych. Niestety korzyść na OC może wiązać się z wydatkiem na AC i NNW, które często są obligatoryjnym elementem ochrony pojazdu. Zatem rozważyć trzeba korzyść rozumianą jako szerszy zakres ochrony pojazdu oraz niższą cenę OC i wydatek w postaci AC i NNW.

Elastyczny wybór

Firmy leasingowe bardzo często są skore do negocjowania z poszczególnymi klientami, chcąc spełnić ich marzenia oraz oczywiście zarobić. Dlatego też bardzo często możliwe jest spotkanie aut sportowych, nietypowych czy luksusowych w ofertach takich firm. To jednak nie wszystko. Tego rodzaju przedsiębiorstwa niejednokrotnie posiadają wielu partnerów, którzy w przypadku świadczenia usług mogą udzielić Wam określonej zniżki na usługę albo produkt. Ostatnią zaletą jest brak obowiązku zgłoszenia zobowiązania leasingu do Waszej historii kredytowej.

Czas teraz na wady leasingu. Pierwszą z nich jest to, że auto nie jest naszą własnością. Stać się nią może dopiero po wykupie. Warto zaznaczyć, że w sytuacji tej posiadamy prawo pierwokupu. Następną wadą jest wygaśniecie umowy w przypadku kradzieży lub zniszczenia pojazdu. Trzecią zaś jest uprzednio wspomniana konieczność wykupienia dodatkowych ubezpieczeń.

Tytułem podsumowania. Leasing konsumencki z całą pewnością jest ciekawym rozwiązaniem dla osób pragnących mieć nowe auto, a przy okazji nieco na tym zaoszczędzić. Pamiętajmy jednak, że każdą umowę oceniać należy ad casum po dokładnej analizie.

Artykuł Leasing konsumencki – co to właściwie znaczy? pochodzi z serwisu TestHub.pl.