Po co w piwie chmiel?

Chmiel ma właściwości bakteriostatyczne, więc w piwie zaczął być stosowany, żeby hamować rozwój bakterii w produkcie. Dawniej ułatwiało to przechowywanie i transport. Obecne standardy procesu produkcji, przechowywanie oraz transport są na tyle inne od historycznych, że chmiel pełni w piwie rolę przyprawy. Jak pieprz w zupie. Oczywiście, dodatek chmielu nadal pomaga w hamowaniu rozwoju bakterii, ale w dużo mniejszym stopniu. Zatem nieprawdą jest, że browary nie dodają do piwa chmielu.

Piwo – zupa chmielowa

Niestety, ale piwo nie jest żadną zupą chmielową. Jak wspomniałem w poprzednim akapicie, chmiel można porównać do przyprawy w zupie, bo w piwie stanowi mały udział. Głównym surowcem do piwa jest słód. Jeśli już chcemy porównać do czegoś piwo, to śmiało można je nazwać chlebem w płynie.

Zanim do piwa zaczęto dodawać chmielu na szeroką skalę, stosowano różne mieszanki roślin, kwiatów czy ziół (jak, np.: wrzos zwyczajny, krwawnik pospolity, jałowiec pospolity, melisa lekarska). Dziś takie piwo to gruit.

Żółć bydlęca zamiast chmielu

To jest jeden z najzabawniejszych i najstraszniejszych jednocześnie mitów o piwie. Naprawdę często można spotkać się z takim stwierdzeniem nawet u osób, które nazywają siebie piwoszami. Trik ma polegać na tym, że koncerny zamiast chmielu mają stosować żółć bydlęcą w piwie, żeby nadać mu goryczkowy charakter. Po co to mają robić? Oczywiście, żeby zaoszczędzić na chmielu, który jest drogi.

Stosowanie żółci nie ma sensu, jest to produkt tłusty i ciężko miesza się z piwem. Jego zastosowanie spowodowałoby to, że piwo nie pieniłoby się, a na jego powierzchni pływałyby oka, jak w rosole.

Mit najprawdopodobniej powstał przez to, że koncerny przestały umieszczać pełny skład na opakowaniach oraz przez formę, w jakiej chmiel dodawany jest w procesie produkcji.

Szyszka, granulat, ekstrakt

Chmiel występuje w kilku formach – szyszka (suszona lub mokra), granulat lub wyekstrahowane olejki z szyszki.

Pierwsza forma, czyli szyszki, stosowane są obecnie rzadko. Mokrych szyszek chmielu trzeba użyć w niedługim czasie od zebrania chmielu – od kilku do kilkunastu godzin. Używanie szyszek jest kłopotliwe, np. ze względu na to, że zajmują one dużo więcej miejsca w magazynie.

Drugą i zarazem najpopularniejszą formą jest granulat chmielowy. Granulat to mechanicznie przerobione i sprasowane szyszki. Taka forma ułatwia przechowywanie browarom chmielu – jego magazynowanie jest łatwiejsze, bo zajmuje on dużo mniej miejsca.

Trzecią formą dodania są wyekstrahowane olejki, które zawierają w sobie alfa-kwasy, a te odpowiadają za gorycz w piwie. To najprawdopodobniej ekstrakt chmielowy w postaci płynu jest odpowiedzialny za powstanie mitu o żółci bydlęcej w piwie.

Browary dodają do piwa chmiel

Podsumowując. Browary dodają chmielu do piwa. Browary nie stosują zamiennika w postaci żółci bydlęcej. Chmiel w piwie jest przyprawą. Piwo bez chmielu (za to z innymi dodatkami w postaci ziół, kwiatów, roślin) to gruit.

Źródło zdjęć:

• pexels.com
• flickr.com
• commons.wikimedia.org

Artykuł Browary nie dodają do piwa chmielu! pochodzi z serwisu TestHub.pl.

Ratebeer

Aplikacja dostępna na Androida oraz iOS, która pozwala wyszukać dane piwo oraz je ocenić. Dzięki Ratebeer możemy również znaleźć miejsca, w których znajdziemy wyszukiwane piwo. Przy znalezionym piwie widnieje jego ocena, jego opis (z jakiego browaru pochodzi piwo, w jakim jest stylu, w jakim szkle zalecane jest jego serwowanie i objętość alkoholu). Piwo możemy ocenić szybko w pięciostopniowej skali ocen, ale aplikacja pozwala nam także na ocenę szczegółową, gdzie osobno ocenimy zapach, wygląd, smak, posmak, a na koniec wystawimy ocenę ogólną. Pod panelem do oceniania znajdują się oceny i komentarze innych użytkowników.

Untappd

To już prawdziwy kombajn social mediowy dostępny zarówno na iOS, jak i Androida. Oprócz wystawiania ocen w skali pięciopunktowej, mamy możliwość dodawania zdjęć pitego piwa, oznaczania, w czym i gdzie je pijemy. Aplikacja daje nam nie tylko możliwość wyszukiwania w pobliżu miejsc z piwem, ale też w miejscach, do których się wybieramy. W Untappd dodamy znajomych do swojego profilu. Fajną opcją jest zdobywanie odznak, np.: za wypicie i oznaczenie pierwszego piwa w aplikacji, za oznaczenie 25 różnych piw, za wypicie 25 piw w danym stylu itp.

Polski Kraft

Pierwsza, polska aplikacja w tym zestawieniu. Dostępna jedynie na Androida, ale trwają prace nad wersją na iOS. Polski Kraft również służy do wystawiania oceny danemu piwu, ale oceniać można tylko polskie produkty. Do wyboru mamy pięciogwiazdkową ocenę i ocenę BJCP (Beer Judge Certification Program) – w tym wypadku (podobnie, jak w aplikacji Ratebeer), piwo oceniamy w rozbiciu na składowe: aromat, wygląd, smak, odczucie w ustach i ogólne wrażenia. Naszą ocenę możemy uzupełnić o komentarz. Apka pozwala na przejrzenie pozycji, które są aktualnie na topie, najlepiej ocenianych i najnowszych. Fajnymi opcjami są newsy o najnowszych wpisach na polskich blogach piwnych, informacje o dostawach do sklepów z piwem oraz wyszukiwanie piwa po zeskanowaniu kodu kreskowego.

Przewodniki BJCP

Polecam również zainstalować sobie jeden z dostępnych przewodników po stylach wg BJCP. Beer Judge Certification Program co rok publikuje na swojej stronie przewodnik po stylach piwnych, w którym znajdziemy opis danego stylu i komercyjne przykłady piw. Na iOS oraz Androida jest kilka aplikacji, które można ściągnąć, bo samo BJCP nie wydaje oficjalnej aplikacji. Warto jednak mieć zawsze w telefonie jakikolwiek przewodnik, gdyż zawsze się on może przydać.

Źródła zdjęć:

• www.pexels.com
• Materiały własne

Artykuł Aplikacje, które beer geek powinien mieć w smartfonie pochodzi z serwisu TestHub.pl.

Nie wiem, czy wiecie – wszelkie kwestie dotyczące przekazywania klientom informacji na temat żywności reguluje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1169/2011 z 25.10.2011. To właśnie to rozporządzenie nakłada na producentów nakaz podawania szczegółowych danych, jak np.: nazwę żywności, wykaz składników, ilość netto żywności, datę minimalnej trwałości lub termin przydatności do spożycia, nazwę lub firmę i adres podmiotu działającego na rynku spożywczym czy w odniesieniu do napojów o zawartości alkoholu większej niż 1,2% objętościowo, rzeczywistą zawartość objętościową alkoholu.

Etykieta, kontretykieta, krawatka

Zacznijmy od tego, że butelka piwa może zawierać 3 elementy, na które składa się identyfikacja graficzna danego browaru, są to: etykieta, kontretykieta oraz krawatka.

Na „przodzie” butelki, gdzie najczęściej można dostrzec nazwę i logo browaru oraz nazwę piwa, znajduje się etykieta.

Na kontretykiecie najczęściej znajdują się pozostałe informacje, jak np.: ostrzeżenia dotyczące piwa, dane kontaktowe browaru, data przydatności do spożycia, itp.

Krawatka jest umieszczana na szyjce butelki, nad etykietą. Może zastąpić kontretykietę (z wszystkimi informacjami, jakie browar na niej zawarł), ale może być uzupełnieniem i znaleźć się na niej może tylko jakaś grafika, np.: herb i nazwa browaru.

W browarach rzemieślniczych spotkać można tylko etykietę, która umieszczana jest wokół butelki i tam browar zamieszcza wymagane informacje.

Skład

Na początku pisałem, że wszelkie kwestie, m.in. te o składzie produktu, reguluje rozporządzenie. To samo rozporządzenie nie wymusza na browarach podawania pełnego składu piwa, jeśli zawartość alkoholu wynosi w nim powyżej 1,2%. Więc dotyczy to większości piw na rynku. Skład na opakowaniu, to dobra wola browaru.

Co zatem ze znaną formułką „Zawiera słód jęczmienny”, po co jest ona zamieszczana? Browary muszą umieszczać na etykietach informację o alergenach, więc jeśli jakieś piwo je posiada, to taka informacja musi być widoczna na opakowaniu.

Vol. ≠ „Volt”

Ile razy spotkaliście się ze stwierdzeniem, że dane piwo zawiera X „woltów”? Przecież nie oznacza to, że w piwie jest jakieś napięcie. Wszystko wzięło się stąd, że zawartość alkoholu w piwie podaje się objętościowo. Objętość, to po angielsku volume, a skrótem jest vol. i właśnie stąd wzięły się „wolty” w piwie.

Ciekawa informacja jest taka, że dopuszczony jest pewien zakres podawania objętościowej zawartości alkoholu, dla piw do 5,5% jest to ± 0,5%, a ponad 5,5% ± 1%. To również dzięki rozporządzeniu.

Ekstrakt

Ekstrakt to nic innego, jak zawartość cukru w brzeczce piwnej. Mierzony jest w stopniach Ballinga (od Carla Ballinga) lub stopniach Plato (od Fritza Plato). Przyjmuje się, że obie skale są ze sobą tożsame. Podawanie ekstraktu nie jest wymagane, więc można spotkać opakowania piwa, które nie zawierają takiej informacji. Jeśli traficie na opakowanie, które podaje informację o ekstrakcie, to będzie to wartość wyrażona w procentach (czasem zapisywany jest on jako °Blg i °P).

Źródła zdjęć:

• https://commons.wikimedia.org
• Materiały własne

Artykuł Czego dowiecie się z etykiety piwa pochodzi z serwisu TestHub.pl.

Pierwsza próba i start Pinty

Za taki moment przyjmuje się powstanie kontraktowego Browaru Pinta i uwarzenie pierwszej warki Ataku Chmielu, co nastąpiło 28.03.2011 roku. Była to pierwsza próba zmierzenia się ze stylem American IPA i pokazaniem, że w Polsce również można uwarzyć i sprzedać intensywnie nachmielone piwo. Atak Chmielu zadebiutował 7.05.2011 roku, a oprócz niego premierę miały jeszcze Czarna Dziura i A’la Grodziskie.

Założycielami Pinty są Ziemowit Fałat, Grzegorz Zwierzyna i Marek Semla. Bodźcem do podjęcia decyzji o stworzeniu browaru kontraktowego, było uwarzenie przez Ziemowita Fałata oraz Grzegorza Zwierzynę piwa grodziskiego, które z sukcesem zadebiutowało w czerwcu 2010 roku na Festiwalu Birofilia w Żywcu.

Efekt lawiny

Te wydarzenia stały się impulsem dla piwowarów domowych, żeby spróbowali oni swoich sił i przeszli z domowych warzelni na duży sprzęt.

W roku 2012 powstał Browar Artezan, fizyczny rzemieślniczy browar stworzony przez trójkę piwowarów domowych – Jacka Materskiego, Piotra Wypycha oraz Dariusza Doroszkiewicza. Premierowo browar zaprezentował piwa w stylach dubbel i witbier.

W tym samym roku założona została kolejna inicjatywa kontraktowa, czyli AleBrowar. Jego twórcami są Arkadiusz Wenta, Michał Saks i Bartosz Napieraj. W maju 2012 roku zadebiutowały trzy piwa browaru, były to Rowing Jack, Lady Blanche oraz Black Hope.

Z całą pewnością te trzy browary przyczyniły się do tego, że obecnie możemy mówić o piwnej rewolucji w Polsce. To one zaprezentowały style piw, których można było ze świecą szukać na sklepowych półkach albo w ogóle nie były dostępne w naszym kraju. Przyczyniły się do tego, że w Polsce w dalszym ciągu powstają kolejne browary, a liczba piwnych nowości osiąga liczbę ponad 1000 piw w roku. Ich sukces dał jasny sygnał, że Polacy chcą pić piwo inne, poszukiwać nowych smaków. Pokazały również, że piwo, to nie tylko złocisty trunek.

Źródła zdjęć:

• https://commons.wikimedia.org
• www.browarpinta.pl
• www.artezan.pl
• www.facebook.com/AleBrowar

Artykuł Polska Piwna Rewolucja pochodzi z serwisu TestHub.pl.