Co to jest umowa zlecenie?

Umowa zlecenie to jeden z rodzajów umów cywilnoprawnych znajdujący swoje odzwierciedlenie w kodeksie cywilnym. Wedle tej umowy przyjmujący zlecenie zobowiązuje się do dokonania określonej czynności prawnej dla dającego zlecenie. Należy pamiętać, że decydując się na pracę na podstawie umowy zlecenia, nie przysługują nam takie same prawa jak w przypadku umów określonych w kodeksie pracy – to samo tyczy się obowiązków. Mamy takie prawa i obowiązki, jakie zostaną zawarte w umowie pomiędzy nami a przedsiębiorcą lub zleceniodawcą. To wynik szeroko rozumianej swobody umów, będącej nieodzowną częścią kodeksu cywilnego.

Pamiętajmy, że zleceniobiorca zobowiązuje się do należytej staranności w swoim działaniu. Oznacza to, że nie musi wyniknąć z tego działania rezultat!

Dla kogo umowa zlecenie?

Umowa zlecenie jest formą umowy cywilnoprawnej, którą co do zasady może zawrzeć każdy. Niemniej jednak nie każdemu się to mówiąc kolokwialnie opłaca. W najlepszej sytuacji do zawarcia tego typu umowy są osoby, które są już zatrudnione na podstawie umowy o pracę, a decydując się na umowę zlecenie chcą jedynie dorobić.

Czym charakteryzuje się umowa zlecenie?

Określony czas trwania zlecenia. Zleceniobiorca i zleceniodawca mogą określić czas, w jakim umowa będzie obowiązywała.

Odpłatność lub nieodpłatność. Umowa zlecenie może być odpłatna lub nieodpłatna, warto jednak pamiętać, że nieodpłatność umowy zlecenia może wynikać tylko z woli stron! Oznacza to, że jeżeli w umowie nie jest ujęta kwestia wynagrodzenia i okoliczności zawarcia takiej umowy nie wskazują na jej nieodpłatność, za wykonaną pracę należy się wynagrodzenie.

Osobistość wykonania zlecenia. Według ogólnej zasady przyjęte przez nas zlecenie powinno być wykonane osobiście. Istnieje jednak możliwość wykonania takiego zlecenia przez inną osobę, tzw. zastępcę. Jego powołanie jest możliwe wyłącznie wtedy, gdy wynika to z umowy, zwyczaju albo kiedy przyjmujący zlecenie jest do tego zmuszony poprzez okoliczności. To jednak nie wszystko: art. 738 KC mówi wyraźnie, że w takiej sytuacji przyjmujący zlecenie zobowiązany jest niezwłocznie zawiadomić zleceniodawcę o osobie i miejscu zamieszkania swojego zastępcy. Takie zawiadomienie zmniejsza zakres odpowiedzialności zleceniobiorcy. Powoduje ono, że jest odpowiedzialny tylko za brak należytej staranności przy wyborze swojego zastępcy, a nie za to, w jaki sposób realizuje on zlecenie.

Swobodne zasady wypowiedzenia umowy. Umowę zlecenie można wypowiedzieć w dowolnym momencie po jej zawarciu. Co do zasady zarówno zleceniodawca, jak i zleceniobiorca mają prawo złożyć wypowiedzenie w stosownym dla siebie terminie i sytuacji. Wówczas wypowiedziana umowa wygasa ze skutkiem natychmiastowym. Wspomnieć należy, że jeśli zleceniodawca wypowiada umowę z ważnego powodu, to co do zasady jest zobowiązany do zwrócenia wydatków, jakie poniósł zleceniobiorca w celu wykonania zlecenia. Jeżeli zaś zleceniodawca wypowiada umowę bez ważnych powodów i w związku z tym wypowiedzeniem zleceniobiorca doznaje szkody, wówczas można mówić o odpowiedzialności odszkodowawczej.

Forma zawarcia. Ustawodawca nie uregulował w treści kodeksu cywilnego, w jaki sposób ma być sformułowana treść umowy zlecenia. Niemniej jednak odnosząc się do zasad ogólnych KC, wedle których umowa może być zawarta w formie ustnej lub pisemnej, można wywnioskować, że forma zawarcia umowy zlecenia jest dowolna.

Swobodne zasady wykonania pracy. Zleceniobiorca przyjmujący zlecenie ma dużą swobodę co do jego realizacji. Tutaj w przeciwieństwie do umowy o pracę zleceniodawca nie może ingerować w to, jak zleceniobiorca ma wykonywać zleconą mu pracę, w jakich godzinach praca ta ma być wykonywana czy też osobiście kierować wykonywaniem pracy przez zleceniobiorcę. Taki rodzaj pracy jest bez wątpienia korzystny dla zleceniobiorcy, gdyż zapewnia duży spokój i komfort działania.

Minimalna stawka godzinowa. W nowelizacji z 2017 roku wprowadzono tzw. obowiązkową stawkę godzinową. Dzięki tej stawce każdy ze zleceniodawców/przedsiębiorców zobowiązany jest do zapłaty minimalnej kwoty za godzinę na rzecz zleceniobiorcy.

Składki na ubezpieczenie: kto zapłaci ZUS? 

Osoby zatrudnione na umowę zlecenie będą obowiązkowo podlegać ubezpieczeniom emerytalnym, rentowym i zdrowotnym oraz wypadkowym, jeżeli zlecenie jest wykonywane w siedzibie firmy lub miejscu prowadzenia działalności przez zleceniodawcę, od dnia rozpoczęcia pracy.

Ubezpieczenie społeczne. Musi być obowiązkowo opłacane, jeżeli umowa zlecenie stanowi jedyny tytuł do ubezpieczenia.

Ubezpieczenie zdrowotne. Musi być obowiązkowo opłacane, jeżeli umowa zlecenie stanowi jedyny tytuł do ubezpieczenia.

Ubezpieczenie chorobowe. Może być dobrowolnie opłacone, jeżeli zleceniobiorca złoży odpowiedni wniosek.

Ubezpieczenie wypadkowe. Musi być obowiązkowo opłacane, jeżeli zlecenie jest wykonywane w siedzibie firmy lub miejscu prowadzenia działalności przez zleceniodawcę.

Umowa zlecenie może być zawierana z różnego rodzaju osobami. W zależności od tego, jakie to będą osoby, tak kształtować się będzie zależność opłaty składek na ubezpieczenia.

Umowa zlecenie jako jedyny tytuł do ubezpieczenia. W takim przypadku zleceniobiorca podlega obowiązkowo składkom na ubezpieczenie emerytalne i rentowe, dobrowolnie natomiast może opłacać składkę na ubezpieczenie chorobowe.

Umowy zlecenie jako tytuł do ubezpieczenia. W przypadku kilku umów zlecenia należy przede wszystkim porównać podstawę wymiaru składek w danym miesiącu do obowiązującej kwoty minimalnej płacy. Jest to istotnie, bowiem może dojść do sytuacji nieosiągania najniższego wynagrodzenia ze wspomnianych umów, a co za tym idzie, w sytuacji tej zleceniobiorca podlegać będzie obowiązkowo ubezpieczeniom z tychże umów. Oczywiście pamiętać trzeba o tym, że w określeniu tytułu do obowiązkowego ubezpieczenia decyduje kolejność powstania stosunków prawnych, a ponadto zaznaczyć należy, że w przypadku wielości umów zlecenia istnieje możność zmiany tytułu ubezpieczeń obowiązkowych pod warunkiem zachowania kryteriów określonych w ustawie. Podsumowując, wszystko zależy od podstawy wymiaru. Jeśli nie osiągamy najniższego wynagrodzenia, to ubezpieczenie biegnie od każdej z umów. Jeśli zaś osiągamy najniższe wynagrodzenie, decyduje kolejność powstania stosunku prawnego i wspomniana uprzednio podstawa wymiaru. Pamiętajmy jednak, że każdą sytuację należy badać ad casum.

Umowa zlecenie zawarta ze studentem. Do 26 roku życia studenci i uczniowie nie są objęci obowiązkowymi ubezpieczeniami na ZUS.

Umowa zlecenie zawarta z osobą, która pozostaje w stosunku pracy z innym pracodawcą. 1) Jeżeli osoba pozostająca w stosunku pracy z innym pracodawcą zarabia co najmniej minimalne wynagrodzenie, będzie obowiązkowo podlegała ubezpieczeniu zdrowotnemu, a dobrowolnie ubezpieczeniu emerytalnemu i rentowemu. 2) Jeżeli osoba pozostająca w stosunku pracy z innym pracodawcą nie zarabia co najmniej minimalnego wynagrodzenia, będzie musiała opłacać obowiązkowo ubezpieczenie emerytalne i rentowe, a dobrowolnie może opłacać jeszcze chorobowe.

Umowa zlecenie zawarta emerytem lub rencistą. Zleceniobiorca emeryt lub rencista będzie obowiązkowo podlegał ubezpieczeniu emerytalnemu i rentowemu, a dobrowolnie może opłacać ubezpieczenie chorobowe.

Ile wynosi minimalne wynagrodzenie w przypadku umowy zlecenia?

W przypadku umowy zlecenia obowiązuje tzw. minimalna stawka godzinowa. Oznacza to, że zleceniobiorca otrzymuje wynagrodzenie za każdą godzinę wykonywania zlecenia. W 2019 roku jest to nie mniej niż 14,70 zł (brutto).

Jak obliczyć wynagrodzenie z tytułu umowy zlecenia?

Aby obliczyć wynagrodzenie z tytułu umowy zlecenia, trzeba od kwoty brutto odjąć kwotę składek na tzw. ZUS (jeżeli zleceniobiorca jest nimi objęty), następnie odjąć składkę na ubezpieczenie zdrowotne i na koniec jeszcze odjąć zaliczkę na podatek dochodowy.

Komu to się opłaca? Wady i zalety

Nie da się ukryć, że najwięcej bonifikatów z umowy zlecenia czerpią zleceniodawcy/przedsiębiorcy. Niemniej jednak umowa zlecenie może przynieść korzyści także zleceniobiorcy. Oto zestawienie najważniejszych wad i zalet.

DLA ZLECENIODAWCY

+ W przypadku zleceniobiorcy będącego studentem do 26 roku życia nie ma obowiązku opłaty składek na ZUS.
+ Brak obowiązku potwierdzenia zakończenia współpracy.
+ Bardzo tani sposób zatrudnienia w porównaniu do umowy o pracę.
+ Nie jest konieczny ciągły nadzór nad pracownikiem.
+ Brak możliwości zmiany zakresu pracy na inny niżeli ten zawarty w umowie.
– Jeśli nie określono umownie czasu wypowiedzenia, oznacza to, że może być rozwiązana w każdej chwili.

DLA ZLECENIOBIORCY

+ Zleceniobiorca może sam wykonywać swoją pracę, bez nadzoru zleceniodawcy.
+ Możliwość zastępstwa przy wykonywanej pracy przez osobę trzecią.
+ W chwili kiedy umowa zlecenie zawarta jest na czas dłuższy niż miesiąc, zleceniobiorca zobowiązany jest do wypłaty wynagrodzenia w każdym przepracowanym przez zleceniobiorcę miesiącu.
+ Swoboda w zawarciu i rozwiązaniu umowy, o ile jej treść nie stanowi inaczej.
+ Brak obowiązku opłacania składek na ubezpieczenia chorobowe.
– Za wyrządzoną szkodę zleceniobiorca odpowiada całym swoim majątkiem.
– Zleceniodawca może wypowiedzieć zawartą umowę w każdej chwili, powinien natomiast zwrócić zleceniobiorcy wydatki, jakie poniósł celem realizacji zlecenia.
– Zleceniobiorca może wypowiedzieć umowę zlecenie tylko w sytuacji, kiedy umówił się ze zleceniodawcą na określoną sumę pieniężną za wykonanie zlecenia.
– Brak ochrony przez przepisy zawarte w kodeksie pracy.
– Problem przy uzyskaniu kredytu czy pożyczki.
– Nie przysługuje odszkodowanie za wypadek przy pracy (brak ubezpieczenia wypadkowego).

źródła: ZUS, infor.pl, poradnik przedsiębiorcy, kodeks cywilny

autor: Dawid Popławski

Artykuł Umowa zlecenie: wady i zalety pochodzi z serwisu TestHub.pl.

Co na to prawo?

Problematyka swobody umów zawarta jest w art. 353¹ KC. W swojej drugiej części brzmi on:

„[…] byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości (naturze) stosunku, ustawie ani zasadom współżycia społecznego”.

Jak zatem bada się, czy umowa nie narusza tych wymogów? Artykuł dzieli ograniczenia na trzy części, czyli:

• sprzeczność z ustawą.
• naruszenie zasad współżycia społecznego.
• niepokrywanie się z naturą stosunku.

Sprzeczność z ustawą

Jak sama nazwa wskazuje, umowa jest sprzeczna z ustawą lub innym źródłem prawa powszechnie obowiązującego. Prawodawca najczęściej dla takiej umowy przewiduje sankcję nieważności. Warto zatem przed zawarciem umowy zrobić mały research i sprawdzić, czy nasza umowa nie będzie nieważna. Wszystko po to, aby uniknąć konsekwencji, zaoszczędzić czas i pieniądze.

Sprzeczność z zasadami współżycia społecznego

W tym wypadku pojęcie zasad współżycia społecznego ma bardzo szeroki zakres. Streszczając jednak wszystkie poglądy doktryny oraz orzecznictwa, dojdziemy do kilku wniosków.

1. Zasada współżycia społecznego to nic innego jak zachowanie jednych wobec drugich, życie w grupie społecznej.
2. Mają one ogromne znaczenie przy procesie stosowania prawa.
3. Są tak rozbudowane, że muszą być często rozpatrywane ad casum.

Naruszenie zasad współżycia społecznego może nastąpić na wiele sposobów: umowa z celowym naruszeniem zasad, za duże zabezpieczenie, przekroczenie zakresu umocowania. W przypadku naruszenia zasad przy zawarciu umowy, tak samo jak w przypadku naruszenia norm prawnych, następuje nieważność takiej umowy.

Sprzeczność z naturą umowy

Na początek zastanówmy, się czym jest natura umowy. Pojęcie natury stosunku prawnego odnosi się do elementów konstrukcyjnych, które muszą wystąpić w konkretnej umowie. Przykładowo kiedy zawieramy umowę sprzedaży, to w jej treści muszą występować: strony, czyli sprzedający i kupujący przedmiot sprzedaży oraz cena. Mówiąc inaczej, natura stosunku prawnego to nic innego jak to, co składa się na jego treść.

Podsumowanie

Pojęcie swobody umów posiada pewne ograniczenia. Warto o nich pamiętać przy zawarciu umowy, żeby nie postąpić w sposób błędny.

Artykuł Sprawdź, czego nie może być w umowie sprzedaży pochodzi z serwisu TestHub.pl.

Kara umowna, czyli co?

Kodeks cywilny stanowi, że jest to zapis w umowach cywilnoprawnych. Klauzula ta zazwyczaj zawiera postanowienia o naprawieniu szkody, która wynikła w związku z niewykonaniem lub nienależytym wykonaniem jakiegoś niepieniężnego świadczenia. Najczęściej spotykana jest pod postacią określonej sumy pieniężnej, do zapłacenia której jesteśmy zobligowani.
Zapłaciłem – nie muszę wykonać tego, na co się umówiłem? Niestety nie: art. 483 § 2 kodeksu cywilnego jasno stanowi, iż nawet po uiszczeniu kary umownej od spełnienia pierwotnego świadczenia może nas zwolnić tylko wierzyciel-zleceniodawca.

Jak uchronić się przed płaceniem takiej kary?

Tak naprawdę mamy dwie opcje:

1. Nie zawierać umów, które zawierają klauzulę o karze umownej.
2. Wykonać zlecenie należycie, nie dając tym samym powodów naszemu kontrahentowi, by skorzystał z takiego zapisu.

Oprócz tych dwóch banalnie prostych zasad nie ma sposobu na uniknięcie kary umownej.

Kiedy trzeba zapłacić?

Gdy nie wywiążemy się z umowy lub zrobimy to niedokładnie, wierzyciel będzie mógł skorzystać ze swojego uprawnienia, jakim jest nałożenie na nas kary umownej. Warto jednak pamiętać, że jeżeli nie zgadzamy się ze zdaniem naszego kontrahenta co do jakości wykonania naszej usługi, sprawę można skierować do sądu, by to on rozstrzygnął, czy kara umowna winna zostać zastosowana.
Kolejnym istotnym punktem jest fakt, iż nieważna jest wysokość szkody, jaką poniósł wierzyciel. Ustawa, jak i utrwalone orzecznictwo sądów stanowią wyraźnie, że nawet w wypadku braku szkód po jego stronie i tak jesteśmy zobowiązani taką karę zapłacić.

Miecz obosieczny

Gdyby wierzyciel rzeczywiście poniósł szkodę większą niż wysokość kary umownej, a jednocześnie nie zastrzegł sobie prawa do żądania odszkodowania przenoszącego wysokość kary umownej, nie może on takowego żądać.

Naliczanie

Tryb naliczania zależny jest od treści umowy, którą podpisaliśmy, czyli może być bardzo zróżnicowany. Aby jednak nie mnożyć bytów, przedstawię poniżej najczęściej spotykany wzorzec. Jest nim system dzienny – kara za jeden dzień np. opóźnienia. Pamiętać jednak należy, że w szczególnych wypadkach mogą one być naliczane nawet godzinowo. Wszystko bowiem zależy od treści umowy.

A da się ją chociaż zmniejszyć?

Tu mamy większe pole do popisu. Jeśli wykonane zostało większość zobowiązania, kara umowna może zostać w znacznym stopniu zmniejszona. Ten przepis Kodeksu cywilnego ma również zastosowania dla kar umownych rażąco wysokich. Prawo więc nie dopuszcza sytuacji, w których trzeba by płacić milionowe kary za świadczenie warte paręset złotych.

Podsumowanie

Warto zatem czytać to, co podpisujemy, i dogłębnie analizować zapisy umów, którymi chcemy się obarczyć. W razie wątpliwości lub niejasności zapisów umownych należałoby udać się z taką umową do profesjonalisty, żeby uniknąć niepotrzebnych problemów w przyszłości.

Artykuł Czym jest kara umowna i jak sobie z nią poradzić pochodzi z serwisu TestHub.pl.

Aby mówić o umowie, należy wyodrębnić co najmniej dwie strony. W tym przypadku stronami będą konsument – podmiot nieprofesjonalny, któremu przysługuje szeroki zakres ochrony, oraz przedsiębiorca prowadzący działalność gospodarczą – profesjonalista. Zaś przedmiotem umowy będzie np. telefon komórkowy nabyty za pośrednictwem strony internetowej przedsiębiorcy. Jest to prezent świąteczny, który dociera do konsumenta 22 grudnia – od tej chwili zaczyna konsumentowi biec termin do odstąpienia od umowy. Dla przypomnienia: wynosi on dni czternaście od chwili objęcia rzeczy w posiadanie przez niego lub osobę trzecią przez niego wskazaną, a nie będąca przewoźnikiem. Odbiorca dysponuje zatem dostatecznie długim terminem, żeby rzecz zwrócić. Co ważne, odstąpienie przez niego od umowy nie wymaga podania przyczyny oraz nie wiąże się z poniesieniem dodatkowych kosztów za wyjątkiem wyłączenia zawartego w ustawie.

Brak pouczenia brakiem prawa?

Co jednak w sytuacji, w której nie zostaliśmy o tym prawie przez przedsiębiorcę poinformowani ? Wówczas zastosowanie ma nie tylko termin 14-dniowy, ale także drugi, który nazwać możemy ekstraterminem i który wynosi 12 miesięcy. Jego bieg rozpoczyna się z upływem ostatniego dnia terminu 14-dniowego.

W praktyce najpierw liczymy 14 dni od chwili odebrania paczki z telefonem i do tego doliczamy nasz ekstratermin. To jednak nie wszystko. Jeśli przedsiębiorca poinformuje nas w ciągu biegu ekstraterminu o prawie do odstąpienia od umowy, termin ten wygaśnie nam po upływie 14 dni od informacji przedsiębiorcy. Mówiąc po ludzku. Paczkę odebraliśmy i nie było informacji o prawie do odstąpienia od umowy. Przedsiębiorca w trakcie biegu ekstraterminu się zorientował i pouczył nas o tym prawie. Wówczas ten ekstratermin zakończy swój bieg po upływie 14 dni od odebrania pouczenia.

Jak odstąpić od umowy?

Kwestię tą reguluje art. 30 przedmiotowej ustawy, który traktuje o złożeniu przez konsumenta oświadczenia. To oświadczenie stanowi załącznik, który jest gotowym formularzem – wystarczy go wypełnić i przesłać przedsiębiorcy. W dobie cyfryzacji ustawodawca przewidział jednak jeszcze jedną możliwość odstąpienia od umowy. Jest nią złożenie oświadczenia na stronie internetowej przedsiębiorcy. To alternatywa, której pojawienie się jest zależne od podmiotu prowadzącego działalność. Pamiętajmy jednak, że jeżeli się na nią zdecydujemy, przedsiębiorca zobowiązany jest do niezwłocznego odesłania nam potwierdzenia jego otrzymania na nośniku trwałym. Zapytacie: jak dochować terminu? Jak skutecznie złożyć oświadczenie? Otóż do zachowania terminu do złożenia oświadczenia wystarczy wniesienie go przed upływem terminu. Aby kwestie tą rozwiązać komplementarnie, trzeba wspomnieć o treści art. 31 i skutkach, jakie niesie odstąpienie od umowy. Najprościej rzecz ujmując, odstąpienie od umowy jest równoznaczne z uznaniem tej umowy za niezawartą.

Artykuł Nietrafiony prezent? Sprawdź, jak odstąpić od umowy pochodzi z serwisu TestHub.pl.

Leasing konsumencki jest jedną z alternatywnych dróg nabycia wymarzonego pojazdu. Alternatywną dlatego, że do skorzystania z niego nie jest wymagane prowadzenie własnej działalności gospodarczej. Jak to zatem działa? – zapytacie. Otóż działa to na zasadzie umowy podpisywanej między Wami (osobą fizyczną) a firmą leasingową.  Opiera się ona na możności korzystania przez Was z auta w zamian za określony czynsz. Zastanawiacie się pewnie, jaki interes ma w tym firma leasingowa? Otóż umiejętnie zarządzana jednostka potrafi zarobić na czymś, co pozornie jest stratą, czyli na kosztach.

Sens tkwi w korzyści

Leasing konsumencki bez wątpienia jest czymś pozytywnym. Generuje on korzyści nie tylko w przedmiocie finansowym, ale także organizacyjnym – oszczędzając nasz bezcenny czas. Zacznijmy zatem od korzyści, które może on przynieść. Pierwszą są formalności, a dokładnie mówiąc ich niewielka liczba. Jak często wyklinamy w duchu liczbę urzędów, które musimy odwiedzać, by coś załatwić? Drugą zaletą są korzystniejsze warunki, chociażby w przypadku ubezpieczenia pojazdu. Wziąć należy pod uwagę możność wynegocjowania przez podmiot korzystniejszej ceny OC, która obecnie sięgać może kwot niebotycznych. Niestety korzyść na OC może wiązać się z wydatkiem na AC i NNW, które często są obligatoryjnym elementem ochrony pojazdu. Zatem rozważyć trzeba korzyść rozumianą jako szerszy zakres ochrony pojazdu oraz niższą cenę OC i wydatek w postaci AC i NNW.

Elastyczny wybór

Firmy leasingowe bardzo często są skore do negocjowania z poszczególnymi klientami, chcąc spełnić ich marzenia oraz oczywiście zarobić. Dlatego też bardzo często możliwe jest spotkanie aut sportowych, nietypowych czy luksusowych w ofertach takich firm. To jednak nie wszystko. Tego rodzaju przedsiębiorstwa niejednokrotnie posiadają wielu partnerów, którzy w przypadku świadczenia usług mogą udzielić Wam określonej zniżki na usługę albo produkt. Ostatnią zaletą jest brak obowiązku zgłoszenia zobowiązania leasingu do Waszej historii kredytowej.

Czas teraz na wady leasingu. Pierwszą z nich jest to, że auto nie jest naszą własnością. Stać się nią może dopiero po wykupie. Warto zaznaczyć, że w sytuacji tej posiadamy prawo pierwokupu. Następną wadą jest wygaśniecie umowy w przypadku kradzieży lub zniszczenia pojazdu. Trzecią zaś jest uprzednio wspomniana konieczność wykupienia dodatkowych ubezpieczeń.

Tytułem podsumowania. Leasing konsumencki z całą pewnością jest ciekawym rozwiązaniem dla osób pragnących mieć nowe auto, a przy okazji nieco na tym zaoszczędzić. Pamiętajmy jednak, że każdą umowę oceniać należy ad casum po dokładnej analizie.

Artykuł Leasing konsumencki – co to właściwie znaczy? pochodzi z serwisu TestHub.pl.