Odwołanie lotu – żaden problem…? 

Latamy coraz częściej, to jest fakt. Dawniej lot samolotem był synonimem prestiżu, dziś jednak ceny połączeń są już znacznie bardziej przystępne. Loty krajowe nieraz są zbliżone kosztem do podróży pociągiem. Odpowiednio wcześnie zarezerwowany lot może się nawet okazać korzystniejszy.

Skoro latamy częściej, to rośnie też prawdopodobieństwo, że trafimy na negatywne konsekwencje związane z całym procesem – m.in. odwołania lotów. Praktycznie każdy artykuł w tematyce praw pasażerów rozpływa się nad mnogością odszkodowań i obowiązków linii lotniczych w takowej sytuacji. Na własnej skórze przekonałem się jednak, że proces nie jest wcale tak krystalicznie czysty, jak jest to opisywane.

Mój lot został niedawno odwołany. “Żaden problem” – pomyślałem i zadzwoniłem do przewoźnika – Polskich Linii Lotniczych LOT. Na infolinii dowiedziałem się, że w miejsce odwołanego lotu zaproponowano mi powrót 2 dni później. Nie ma tu znaczenia, że inna linia lotnicza (w ramach sojuszu Star Alliance) oferuje swoje połączenie tego samego dnia – wymiana bowiem (w opinii przewoźnika) może nastąpić wyłącznie na ich inne połączenie. A takowe jest najprędzej za dwa dni. Pani dodatkowo poinformowała mnie, że zgodnie z procedurami LOT-u przesunięcie terminu podróży może wynosić nawet do 7 dni. 

Przepisy swoje a LOT swoje 

Powrót za 2 dni mi nie odpowiada – postanowiłem sam zarezerwować alternatywny lot i po prostu odzyskać pieniądze za anulowany odcinek. Ten plan był najlepszy, bowiem ze wszystkich możliwych rozwiązań – zwrot pieniędzy wydawał mi się najpewniejszy i najprostszy do przeprocesowania. Szybko jednak okazało się, że byłem w wielkim błędzie.

LOT stwierdził, że to pośrednik, u którego kupiłem bilet, powinien oddać pieniądze. Ten jednak zaoponował wskazując, że zwrot częściowy nie jest możliwy i mogę jedynie odzyskać pieniądze za całość połączenia. Oczywiście pod warunkiem, że zrezygnuję też z drugiego lotu. Poczułem się jak małe dziecko odsyłane w pętli od jednego rodzica do drugiego.

Ale przecież jest prawo, które mnie chroni, prawda? Sprawdziłem zatem tekst Rozporządzenia (WE) nr 261/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady, które reguluje takie przypadki. I wygląda to następująco:

“1. W przypadku odwołania lotu, pasażerowie, których to odwołanie dotyczy:
a) otrzymują pomoc od obsługującego przewoźnika lotniczego, zgodnie z art. 8”.
Artykuł 8 z kolei jasno mówi, że w owym przypadku mam prawo również do częściowego zwrotu pieniędzy.

Sprawa jest zatem jasna, to właśnie LOT powinien zwrócić mi pieniądze, wręcz jest do tego prawnie zobligowany. Sporządziłem reklamację i nadmieniłem, że moment jej złożenia rozpoczyna bieg 7-dniowego terminu na zwrot środków, wynikającego wprost z rozporządzenia. Równolegle przesłałem wiadomość do rzecznika prasowego Spółki, celem uzyskania komentarza w przedmiotowej sprawie. Zapytałem o odsetek odwołanych lotów oraz odsetek biletów sprzedawanych przez pośredników, aby móc ocenić skalę takich sytuacji jak moja. Podstawową kwestią było jednak odsyłanie pasażerów do pośrednika, podczas gdy to właśnie linia lotnicza ma obowiązek zwrócić pieniądze – poprosiłem o komentarz w tej sprawie.

LOT (póki co) milczy

Nie ukrywam, że jestem zaskoczony. Składając reklamację, wskazałem wyraźną podstawę prawną, na mocy której to właśnie przewoźnik ma obowiązek zwrócić mi pieniądze. Odpowiedź, w której nie tylko nie ustosunkowano się do tej kwestii, ale w dalszym ciągu uparcie odmawia się zwrotu należnych środków, wydaje się zaskakująco bezczelna.

Również rzecznik prasowy, do momentu publikacji tego artykułu, nie odpowiedział na moje dwie wiadomości, mimo wcześniejszych telefonicznych zapewnień, że zajmie się sprawą. Było to niezwykle istotne, bowiem najprawdopodobniej LOT nie wywiązuje się z obowiązku, który narzuca na niego przepis chroniący pasażerów. Oświadczenie w tej sprawie pozwoliłoby rozwiać ewentualne wątpliwości, takowego jednak się nie doczekałem.

Niestety mój przypadek najprawdopodobniej nie jest odosobniony. Wykonałem łącznie kilka telefonów na infolinię, ponieważ już w przeszłości przekonałem się, że pracownik nie wiedząc co powinien zrobić – zwyczajnie twierdzi, że nie ma takiej możliwości. Tym razem jednak wszyscy konsekwentnie odsyłali mnie do pośrednika, gdyż tak nakazywała “procedura”, na którą zgodnie się powoływano. Oznacza to, że takich osób jak ja będzie znacznie więcej – osób, którym zepsuto wyjazd przez odwołanie lotu, a następnie odesłano do pośrednika, samemu odmawiając zwrotu środków.

LOT – pech, czy zła organizacja?

Odwołania lotu to tylko jeden obszar. Nasza czytelniczka, pani Maria, dokonała zmiany swojej rezerwacji przez portal lot.com. W systemie linii lotniczej nie brakuje jednak błędów i wyniku takowego pieniądze zostały pobrane z karty, mimo że zmian w rezerwacji nie udało się dokonać. Ostatecznie (zgodnie z zapewnieniem pracownika) musiała zapłacić raz jeszcze i ubiegać się o zwrot uprzednio pobranej kwoty. Pomimo obietnicy przeprocesowania zwrotu w terminie 7 dni – LOT nie spieszył się i dokonał wypłaty dopiero po niecałych trzech tygodniach. Oczywiście bez żadnej rekompensaty za przetrzymanie pieniędzy swojej klientki.

Osobiście wielokrotnie doświadczyłem licznych błędów z systemem rezerwacyjnym, odprawy i podglądu/zmiany rezerwacji po stronie LOT-u. Moją szczególną uwagę jednak przyciągnęła oficjalna aplikacja mobilna na urządzenia Android, która w sklepie Google Play uzyskała spektakularną ocenę 1.5 / 5 wynikającą z opinii przeszło dwóch tysięcy użytkowników. I myślę, że mniej więcej tak oceniam w tej chwili moje zadowolenie z dotychczasowego przebiegu współpracy z PLL LOT.

Drodzy Czytelnicy, życzę Wam jak najmniej nieprzyjemnych sytuacji z liniami lotniczymi. Rezerwując przelot, warto mieć na uwadze, że w przypadku odwołania któregokolwiek z odcinków, termin naszej podróży może zmienić się nawet o 7 dni. Co więcej, jeśli zostaniemy o tym poinformowani na co najmniej 14 dni przed podróżą – nie przysługuje nam prawo do odszkodowania. Aby zabezpieczyć się choć częściowo przed negatywnymi konsekwencjami takich sytuacji – w miejscu docelow   ym powinniśmy zarezerwować hotel z możliwością jego anulowania lub zmiany dat pobytu. Czasem zdarza się bowiem, że decyzję o terminie naszego pobytu podejmuje ktoś inny.

materiał pochodzi z: http://glosnomysle.eu

gfx: licencja cc0

Artykuł Głośno myślę #7: Prawa pasażera – teoria a praktyka pochodzi z serwisu TestHub.pl.

Do kiedy należy podjąć decyzję?

Według KRiO oświadczenie dotyczące wyboru nazwiska małżonkowie składają przy zawarciu małżeństwa, ale może być ono złożone także bezpośrednio po jego zawarciu. W przypadku ślubu konkordatowego, oświadczenia dotyczące nazwiska składa się przed sporządzeniem przez kierownika USC zaświadczenia stwierdzającego brak przeszkód małżeńskich. Małżonkowie składają także oświadczenie o nazwisku dzieci pochodzących z małżeństwa.

Możliwe sytuacje związane z nazwiskiem w małżeństwie:

• Nowożeńcy mogą pozostać przy własnych nazwiskach;
• Żona może klasycznie przejąć nazwisko męża;
• Mąż może przyjąć nazwisko żony;
• Każdy z małżonków może pozostać przy swoim nazwisku i dodatkowo połączyć je z nazwiskiem drugiego małżonka.

W takim przypadku:

– Kolejność członów nazwiska pozostaje do wyboru przez małżonków;
– Dozwolona wydaje się być sytuacja by nazwisko przyłączyła i żona, i mąż, a zatem razem będą nazywać się Nowak-Kowalska i Nowak-Kowalski;
– Możliwość ta niesie ze sobą jednak pewne ograniczenia, mianowicie nowo utworzone nazwisko nie może składać się z więcej niż z dwóch członów!

Co w sytuacji, kiedy nie złoże oświadczenia o wyborze nazwiska?

Brak oświadczenia nie wpływa na skuteczność samego aktu zawarcia małżeństwa, wobec braku takich oświadczeń każdy z małżonków zachowuje swoje dotychczasowe nazwisko. W przypadku braku zgodnych oświadczeń o wyborze nazwiska dzieci pochodzących z małżeństwa, dzieci te będą nosiły nazwisko dwuczłonowe składające się z nazwiska matki i dołączonego do niego nazwiska ojca.

Czy mogę zmienić nazwisko w trakcie trwania małżeństwa?

Wybierając nazwisko, należy zrobić to mądrze, ponieważ zmiana nazwiska po złożeniu oświadczenia o jego wyborze, możliwa jest jedynie w trybie administracyjnym, czyli przed USC miejsca stałego zamieszkania. Trzeba jednak wykazać „ważne powody” będące podstawą takiej zmiany.

Co z nazwiskiem po rozwodzie?

Sprawę normuje art. 59 KRiO. Stanowi on, że w ciągu trzech miesięcy od chwili uprawomocnienia się orzeczenia rozwodu małżonek rozwiedziony, który wskutek zawarcia małżeństwa zmienił swoje dotychczasowe nazwisko może przez oświadczenie złożone przed kierownikiem urzędu stanu cywilnego lub konsulem powrócić do nazwiska, które nosił przed zawarciem małżeństwa.

Artykuł Jak będziesz się nazywać, czyli o nazwisku w małżeństwie pochodzi z serwisu TestHub.pl.

Odpowiedź na pytanie dotyczące odrębnej regulacji nie jest łatwa. Co do zasady doktryna w tej sprawie jest podzielona, choć u większości przedstawicieli zaobserwować można afiliację jednym poglądem. Pszczoły klasyfikowane są jako zwierzęta lotne, mogące oddalić się na znaczą odległość. Ich ewentualne odszukiwanie niejednokrotnie wiąże się z wejściem na cudzy grunt, a to zdarzenie może rodzić szereg roszczeń po stronie właściciela gruntu. Aby nie mnożyć problemów, właścicielom pszczół ustawodawca zdecydował się na odrębną regulację tego zagadnienia, które wciąż pozostaje niezwykle żywotne. Warto zaznaczyć także, że posiadanie pszczół z przyczyn ekonomicznych jest niezwykle zyskowne toteż ustawodawca, mając na względzie i ten czynnik poparł odrębną regulację.

Podstawa prawna

O roju pszczół traktuje art. 182 KC który stwierdza:

„ § 1. Rój pszczół staje się niczyim, jeżeli właściciel nie odszukał go przed upływem trzech dni od dnia wyrojenia. Właścicielowi wolno w pościgu za rojem wejść na cudzy grunt, powinien jednak naprawić wynikłą stąd szkodę.

§ 2. Jeżeli rój osiadł w cudzym ulu niezajętym, właściciel może domagać się wydania roju za zwrotem kosztów.

§ 3. Jeżeli rój osiadł w cudzym ulu zajętym, staje się on własnością tego, czyją własnością był rój, który się w ulu znajdował. Dotychczasowemu właścicielowi nie przysługuje w tym wypadku roszczenie z tytułu bezpodstawnego wzbogacenia.”

Jak widać, regulacja jest zwięzła i niezwykle kompleksowa. Niesie one ze sobą wiele informacji, które zupełnie wyczerpują problematykę.

Czym jest rój pszczół?

Rój pszczół jest rzeczą złożoną. Poszczególna pszczoła jest jedynie częścią składową rzeczy. W skrócie kilkaset pszczół tworzy rój.

Termin trzech dni

Cenzus taki wprowadzony został, gdyż te zwierzęta jako lotne mogą przemieścić się na znaczną odległość. Sposób obliczenia takowego terminu znajdziecie w jednym z poprzednich artykułów. Po upływie tych 3 dni rój pszczół staje się niczyj i osoba, która go zagarnie, może uważać go za swój.

Wyrojenie

Co to właściwie znaczy ? Wyjście z ula roju ze starą matką (starą królową) przed wylęgnięciem się młodych matek (nowych królowych) z mateczników. Oznacza to nie mniej nie więcej jak opuszczenie ula przez wszystkie osobniki zdolne do lotu. W trakcie pościgu za rojem jak wynika z §1 można wejść na cudzy grunt i swoje pszczoły zabrać. Jednakże, gdy jakąś rzecz zniszczymy np. ogrodzenie to właściciel gruntu domagać się może zwrotu kosztów.

Cudzy ul

Treść §2 może być trudna do zdekodowania ze względu na podmioty występujące w tej jednostce redakcyjnej. Czym jest cudzy ul niezajęty? Jest to nieużywany ul osoby trzeciej, czyli po prostu pusty ul. Jeżeli właściciel roju pszczół, odnajdzie swoje zwierzęta, może od tej osoby domagać się zwrotu swojego roju. Czy oznacza to sytuację, w której właściciel ula pozostaje z niczym? Nic bardziej mylnego. Na mocy §2 właściciel domagać się może zwrotu kosztów za „wynajem” swojego ula na rzecz innego roju.

Strata pszczół

Paragraf trzeci wspomnianego artykułu budzi sporo kontrowersji. Wielu z was z całą pewnością zastanawia się nad następującym pytaniem: Straciłem pszczoły i nic nie mogę zrobić? Na pierwszy rzut oka tak można powiedzieć. Niemniej jednak należy kwestię tą rozwiązać w sposób kompleksowy. Jeśli rój osiądzie w zajętym ulu, to staje się własnością tego, czyj był ul i pszczoły w nim mieszkające. W sytuacji takiej były już właściciel nie może zarzucić właścicielowi ula i pszczół bezpodstawnego wzbogacenia. Kwestie tą odłóżmy jednak na bok i zastanówmy się nad zupełnie inną rzeczą, czyli przyczyną i konsekwencjami ucieczki pszczół. Wówczas w mgnieniu oka zrozumiemy, dlaczego przyjęto taką regulację. W lwiej części wypadków przyczyną ucieczki pszczół jest niewłaściwe prowadzenie hodowli. Pszczoły są wygłodzone i nie jest im dostarczana właściwa ilość pożywienia. Wówczas pszczoły decydują się na ucieczkę i poszukiwanie pożywienia. Gdy taki głodny rój dostaje się do ula zamieszkałego, pełnego pożywienia, to wówczas dochodzi do unicestwienia roju, który w danym ulu mieszkał i właśnie to, stanowi przesłankę do niepowstania zarzutu bezpodstawnego wzbogacenia i do braku możności ubiegania się o ewentualne odszkodowanie.

Podsumowanie

Jak widać śmieszny na pierwszy rzut oka artykuł, stanowi potężny ładunek informacji i pojęć technicznych. Z punktu widzenia pszczelarzy, jest niezwykle ważny. To właśnie takie przepisy pokazują, jak skomplikowane jest prawo, które musi radzić sobie z niecodziennymi sytuacjami.

Artykuł Rój pszczół, czyli rzecz o pszczelarzach pochodzi z serwisu TestHub.pl.

Czym jest umowa?

Jest to czynność prawna polegająca na złożeniu zgodnych oświadczeń woli przez strony przystępujące do jej zawarcia. Złożenie oświadczeń woli ma wywołać skutek prawny w postaci: powstania, zmiany, lub ustania stosunku prawnego. Co do zasady do zawarcia umowy potrzeba minimum dwóch stron, co nie oznacza, że w polskim prawie nie ma umów jednostronnych.

Forma

W polskim prawie nie ma przepisu, który enumeratywnie wyliczałby formy zawarcia umowy. Co do zasady forma zawarcia umowy nie jest nam narzucana, chyba że przepis prawa przewiduje określoną formę zawarcia dla danej umowy.

Ustne zawarcie umowy

Ustna forma wbrew pozorom jest najbardziej popularna. Tak naprawdę każdy z nas niemal codziennie zawiera taką umowę. Doskonałym przykładem są, chociażby codzienne zakupy. W sytuacji tej za pośrednictwem sprzedawcy zawieramy umowę, a potwierdzeniem tej umowy jest paragon. Pamiętać należy, że zawarcie umowy przez internet jest poczytywane jako ustne zawarcie umowy.

Pisemna formy umowy

By jej używać, musimy mieć określoną w przepisie dyspozycję, np. art. 616 KC traktujący o umowie kontraktacji. Umowa ta musi być zawarta na piśmie. Jak taka forma wygląda? Tekst umowy może być sporządzony ręcznie lub na komputerze – co do zasady nie ma to większego znaczenia, chyba że mówimy o testamencie, który jest umową, bowiem musi on być napisany w całości pismem odręcznym i opatrzony takim samym podpisem. Podsumowując, najważniejszym elementem umowy zawartej w takiej formie jest własnoręczny podpis stron, a forma techniczna nie ma tu znaczenia, chyba że mówimy o testamencie holograficznym.

Następne formy zawarcia umowy są ewolucją formy pisemnej.

Forma pisemna z urzędowo poświadczoną datą

Nie jest to nic skomplikowanego, choć na pierwszy rzut oka mogłoby się tak wydawać. Jest to urzędowo potwierdzona data zawarcia danej umowy. Potwierdzenia takiego dokonuje najczęściej notariusz, aczkolwiek inny organ, nazwijmy to państwowy, również tego dokona. Dla uproszczenia i wskazania takiej sytuacji posłużę się przykładem. Zawarliśmy umowę sprzedaży samochodu. Następnie udaliśmy się do wydziału komunikacji w celu przerejestrowania samochodu i na umowie, tudzież fakturze lub innym dowodzie nabycia przystawiona została pieczęć, która urzędowo poświadczyła datę zawarcia takiej umowy.

Forma pisemna z podpisami notarialnie lub urzędowo poświadczonymi

Ta forma przydaje się, gdy chcemy nadać naszej umowie nieco większej mocy dowodowej lub gdy wymaga tego przepis prawa. Wbrew pozorom ta forma jest jeszcze prostsza niż poświadczenie daty. Przebieg takiego poświadczenia wygląda następująco:

• najczęściej idziemy do notariusza;
• przedstawiamy mu swoją sprawę;
• notariusz pod podpisami stron dokona adnotacji, że potwierdza autentyczność podpisów.

Forma aktu notarialnego

Aby właściwie opisać tę formę powstanie odrębny artykuł. Niemniej jednak ze względów celowościowych nie sposób było, chociażby nie wspomnieć o tej umowie.

Forma dokumentowa

W ostatnich latach na znaczeniu zaczęła zyskiwać nie tak dawno wprowadzona forma dokumentowa, wbrew poważnej nazwie, jej moc leży gdzieś pomiędzy umową ustną a pisemną. Jest ona spisana, lecz do jej ważności nie jest wymagany odręcznie sporządzony podpis. Wystarczy nadanie dokumentowi charakteru, który pozwoli stwierdzić to od kogo umowa ta pochodzi. Może być to np. styl pisania lub treść umowy znana tylko określonej osobie.

Podsumowanie

Jak widać, form zawarcia umowy jest dużo. Ustawodawca jednakże poszedł na rękę obywatelom i przy każdej umowie stwierdził, w jakiej formie musi być ona zawarta. Pamiętać należy, że zawarcie umowy w wyższym reżimie spełnia wymogi niższego reżimu, czyli zawarcie umowy w formie aktu notarialnego (wysoki reżim) spełnia wymóg formy pisemnej (niższy reżim).

źródlo: kodeks cywilny

Artykuł Formy zawarcia umów w polskim prawie pochodzi z serwisu TestHub.pl.

O co chodzi?

Obowiązek uzyskania zezwolenia budowlanego wiąże się z koniecznością każdorazowego uzyskania zgody na postawienie paczkomatu. Sprawa swój początek miała w Powiatowym Inspektoracie Budowlanym. Jednakże niezadowolone z rozstrzygnięć strony zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa skierowały sprawę do organów wyższej instancji, a gdy i tam rozstrzygnięcie było niekorzystne, sprawa trafiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Sędziowie nie mieli łatwego zadania bowiem definicja legalna paczkomatu nie istnieje, a konstrukcja przepisu z jego enumeratywnym wyliczeniem nie pozwala na jednoznaczną kwalifikację paczkomatu.

Skarga

Do sądu wniesiono skargę, podnosząc między innymi zamknięty, ścisły charakter listy urządzeń mogących być kwalifikowanych jako budowla i niestety na liście tej próżno szukać paczkomatów. Rzec można zatem, że ustawodawca zwyczajnie nie przewidział takiego postępu technologicznego, a co za tym idzie ze względu na konstrukcje przepisu sprawa musiała zostać rozstrzygnięta niekorzystnie dla właściciela paczkomatu. Oznacza to, że na każdy paczkomat potrzebne jest uzyskanie stosownego pozwolenia, co więcej, możliwe jest nakazanie rozbiórki paczkomatu, który w dużym uproszczeniu stoi tam jak gdyby nielegalnie. Wyrok w tej sprawie jest nieprawomocny i już dziś wiadomo, że sprawą tą w niedalekiej przyszłości zajmie się Naczelny Sąd Administracyjny.

Podsumowanie

W mojej ocenie jest to dosyć kłopotliwe orzeczenie, gdyż na terenie całego kraju jest kilka tysięcy paczkomatów. To jednak nie wszystko. Przy tego rodzaju rozstrzygnięciu należałoby się zastanowić co z wolnostojącymi bankomatami, które zazwyczaj stawiane są w taki sam sposób? Czy i do tych urządzeń należy stosować analogicznie powyższą normę? Wydaje się, że tak. Gdyby orzeczenie to się uprawomocniło, to od razu możemy spodziewać się wzrostu cen oraz zahamowanego rozwój tego typu inwestycji. Miejmy jednak nadzieję, że tak się nie stanie i sędziowie NSA dojdą do innego wniosku.

źródło: informacja prasowa

Artykuł Paczkomaty nielegalnie postawione? pochodzi z serwisu TestHub.pl.

Czym jest skarga na czynności komornika?

Jest to czynność dokonywana przez strony lub inne osoby, których prawa zostały przez czynności lub zaniechanie komornika naruszone bądź zagrożone. Skarga na czynności komornika została uregulowana w art. 767 KPC. Przepis ten stanowi niezwykle obszerne źródło informacji o skardze, toteż jego omówienie będzie szczegółowe.

Gdzie skargę wnieść?

Skargę wnosi się do komornika, który dokonał zaskarżonej czynności lub zaniechał jej dokonania, a komornik musi w terminie trzech dni sporządzić uzasadnienie co do zaskarżonej czynności. Następnie taki komplet dokumentów przekazywany jest do sądu rejonowego.

Kto może wnieść skargę?

Odpowiedzią na to pytanie jest art. 767 § 2 KPC, który wyraźnie wskazuje, kto może wnieść skargę. Może to zrobić strona (dłużnik, wierzyciel) lub inna osoba, której prawa zostały przez czynności lub zaniechanie komornika naruszone bądź zagrożone.

Jaka forma?

Informacje dotyczące formy znajdziemy w art. 767 § 3 KPC:

„Skarga na czynność komornika powinna czynić zadość wymaganiom pisma procesowego oraz określać zaskarżoną czynność lub czynność, której zaniechano, jak również wniosek o zmianę, uchylenie lub dokonanie czynności wraz z uzasadnieniem”.

Termin na wniesienie skargi

Termin ten według KPC wynosi siedem dni. Okej – siedem dni, ale liczone od kiedy? Termin ten liczony jest od dnia dokonania czynności przez komornika, gdy strony wiedziały o tym. Termin ten może być liczony również od dnia zawiadomienia o tym, że czynność taka będzie miała miejsce. To trochę bardziej opresyjne, bo komornik nie musi dokonać czynności, a skargę i tak trzeba wnieść.

Podsumowanie

Skarga to instrument służący zapewnieniu prawidłowego toku postępowania egzekucyjnego. Służy on do kontroli praworządności i zapewnienia równowagi w toku przeprowadzanego postępowania. Pamiętajmy o tym, zanim bezradnie rozłożymy ręce. Dłużnik ma nie tylko obowiązki, ale także prawa. Na zakończenie, ostrzegam przed zbyt pochopnym wnoszeniem takowych skarg, gdyż koszt jednej wynosi 200 zł.

Artykuł Skarga na czynności komornika, czyli poznaj swoje prawa pochodzi z serwisu TestHub.pl.

Jak wygląda nowy dokument tożsamości?

Nowy dowód osobisty będzie jak do tej pory plastikową kartą ze zdjęciem biometrycznym, na którym znajdą się dane właściciela: imię, nazwisko, obywatelstwo, numer PESEL, data i miejsce urodzenia, płeć, imiona rodziców, numer dowodu oraz – jako novum – numer CAN, który jest niezbędny do korzystania z elektronicznych funkcji dokumentu. Ponadto dowód osobisty zostanie opatrzony w czip z zapisanymi elektronicznie danymi właściciela.

Do czego posłuży nowy dokument?

Nowy dowód osobisty będzie można wykorzystać między innymi do dokonania takich czynności jak: potwierdzania tożsamości i obywatelstwa, podpisywania dokumentów elektronicznych, potwierdzania obecności w placówkach medycznych czy też do korzystania z automatycznych bramek na lotniskach UE.

Czy będę musiał wymienić stary dowód?

Nie mam obowiązku wymiany dowodu osobistego, jeżeli nasz wydany dotychczasowo dokument nie stracił terminu ważności. Niemniej jednak nic nie stoi na przeszkodzie, aby ubiegać się o wyrobienie nowego dokumentu wcześniej.

Kiedy będę musiał po raz kolejny zmienić dowód osobisty?

Nowy dowód osobisty będzie wydawany na dziesięć lat.

Kiedy mogę złożyć wniosek o wydanie nowego dowodu?

Wniosek o wydanie nowego dowodu można złożyć dopiero od 4 marca 2019 roku osobiście w dowolnym organie gminy na terenie RP wraz z załączonym zdjęciem lub elektronicznie. Wcześniej zaplanowano przerwy techniczne.

Ile zapłacę za wymianę dowodu na nowy?

Wymiana dowodu osobistego na nowy e-dowód jest bezpłatna!

Jak korzystać z funkcji nowych dowodów osobistych?

Aby móc korzystać z nowych dowodów, należy ustalić odpowiednie kody niezbędne do ich funkcjonowania. Można to zrobić od razu przy odbiorze lub później.

Kody, które będzie trzeba ustalić, to:

PIN 1: posłuży do logowania. Stosunkowo krótki, zawierający cztery pola tylko z cyframi.

PIN 2: posłuży do składania podpisu osobistego. Ten rodzaj kodu nie jest obowiązkowy i będzie dostępny dla osób, które wyraziły nim zainteresowanie we wniosku. Kod będzie składał się z sześciu cyfr.

PUK: posłuży do odblokowania dowodu osobistego, w przypadku kiedy trzykrotnie błędnie wpiszemy kod PIN.

źródło: obywatel.gov.pl

autor: Dawid Popławski

Artykuł Nowy dowód osobisty już od marca! Co się zmieni? pochodzi z serwisu TestHub.pl.

Zaświadczenie, a dokładnie regulacja prawna dotycząca go, znajduje się w dziale VII KPA w art. 217–220. Ustawodawca zdecydował się na zebranie przepisów w odrębnym dziale. Oznacza to, że kwestia ta uznana została przez niego za szczególnie istotną. Świadczy o tym wspomniane już zebranie przepisów oraz stworzenie odrębnego działu dla zaledwie trzech artykułów.

Warunki

Wydanie zaświadczenia przez organ administracji publicznej uzależnione jest od spełnienia przesłanek zawartych w art. 217 KPA. Zanim je wymienię, warto poczynić uwagę natury ogólnej i stwierdzić, że organ administracji publicznej wydaje zaświadczenie na żądanie osoby ubiegającej się, nie działa on z urzędu. Przesłanki warunkujące wydanie zawiera art. 217 § 2, który brzmi:

§ 2 Zaświadczenie wydaje się, jeżeli:
1) urzędowego potwierdzenia określonych faktów lub stanu prawnego wymaga przepis prawa;
2) osoba ubiega się o zaświadczenie ze względu na swój interes prawny w urzędowym potwierdzeniu określonych faktów lub stanu prawnego.

Czas wydania

Co do zasady zaświadczenie, winno być wydane bez zbędnej zwłoki nie później jednak niż w terminie siedmiu dni. W praktyce oznacza to, że przychodzimy do urzędu w celu otrzymania dokumentu i tego samego dnia z nim wychodzimy. Oczywiście jest to modelowe założenie, bowiem w sprawach szczególnie zawiłych termin ten może nieco się odwlec z uwagi na poprawne przygotowanie dokumentu.

Forma

Zaświadczenie wydawane jest w formie pisemnej w formie dokumentu. Niemniej jednak na żądanie osoby ubiegającej się możliwe jest wydanie zaświadczenia w formie dokumentu elektronicznego opatrzonego kwalifikowanym podpisem elektronicznym.

Obowiązek wydania

Choć wydanie zaświadczenia leży w sferze imperium administracyjnego, ustawodawca w art. 218 KPA nakłada na organ obowiązek wydania zaświadczenia w sytuacji, o której mowa w art. 217 § 2 pkt 2 KPA, czyli w sytuacji, w której osoba ubiega się o zaświadczenie ze względu na swój interes prawny. To jednak nie wszystko. Aby ów obowiązek na organie ciążył, wydanie zaświadczenia w celu potwierdzenia określonego faktu lub stanu prawnego musi wynikać z prowadzonych przez ten organ ewidencji, rejestrów bądź z innych dawnych pozostających w jego posiadaniu. Trzeba pamiętać, że przed wydaniem zaświadczenia organ uprawniony jest do przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w koniecznym zakresie.

Odmowa

Mając na uwadze kompleksowe omówienie treści przepisów dotyczących zaświadczeń, trzeba wskazać, że w art. 219 KPA zawiera się uprawnienie organu do odmowy wydania zaświadczenia o treści żądanej przez osobę ubiegającą się o nie. Następuje ono w drodze postanowienia, na które służy zażalenie.

Żądanie zaświadczenia przez organ

Jak powszechnie wiadomo, załatwienie określonej sprawy wymaga zgromadzenia pewnych dokumentów. Któż z nas przy okienku nie usłyszał: „do pozytywnego załatwienia brakuje panu/pani określonego zaświadczenia”? Jak się okazuje, z sytuacji tej jest wyjście, co więcej jest to wyjście przewidziane przez ustawodawcę i uregulowane w art. 220 § 1 i 2 KPA.

§ 1. Organ administracji publicznej nie może żądać zaświadczenia ani oświadczenia na potwierdzenie faktów lub stanu prawnego, jeżeli:

Podsumowanie

Zaświadczenie to jedna z podstawowych czynności, jakich dokonujemy w toku postępowania. Pamiętajmy o wymogach, które należy spełnić, żeby dane zaświadczenie otrzymać, dzięki czemu nasze sprawy będą mogły być szybko załatwiane.

Artykuł Zaświadczenie, czyli urzędowe potwierdzenie faktów pochodzi z serwisu TestHub.pl.

Wizyty w urzędzie u człowieka zupełnie niezwiązanego z tym aparatem powodują dyskomfort. Bardzo często jest on powodowany niewiedzą oraz brakiem pewności co do podejmowanych działań – nic w tym dziwnego. Wielu z nas albo nigdy w urzędzie nie było, albo było bardzo dawno, a co za tym idzie, nie wiemy, co może nas tam spotkać. Całe szczęście, że nie taki diabeł straszny, jak go malują. Wystarczy poznać podstawy, które pozwolą nam na sprawne poruszanie się w gąszczu przepisów. Jednym z podstawowych zagadnień, które winien znać każdy, jest podanie, czyli jedna z najbardziej podstawowych czynności dokonywanych przez petenta.

Regulacja

Szczegółowa regulacja dotycząca podania znajduje się w art. 63 KPA i stanowi kompendium wiedzy o tymże. Ustawodawca w paragrafie pierwszym określa dopuszczalne formy, w jakich może być wniesione podanie. Pamiętać należy, że formy te mogą być stosowane także do innych pism, które będą przez nas wnoszone do urzędu.

Kolejna jednostka redakcyjna przepisu traktuje o wymaganiach minimalnych, które decydują o tym, czy dane pismo może być uznane za podanie. Aby tak się stało, podanie musi zawierać: wskazanie osoby, od której pochodzi, adres tej osoby oraz wskazanie żądania, a ponadto czynić zadość wymogom określonym w przepisach szczególnych. To jednak nie wszystko. Jeśli podanie wnosimy pisemnie lub ustnie, to powinno być ono przez nas podpisane. Pamiętać należy, że gdy decydujemy się na wniesienie ustne do protokołu, to poza naszym podpisem wymagany jest pod protokołem podpis pracownika organu, który ów sporządza.

Forma elektroniczna

Ustawodawca mając na uwadze postęp technologiczny, dopuszcza wniesienie podania w formie elektronicznej po uprzednim spełnieniu warunków określonych w art. 63 § 3a KPA.

1. Podanie musi być opatrzone kwalifikowanym podpisem elektronicznym albo podpisem zaufanym lub uwierzytelniane w sposób zapewniający możliwość potwierdzenia pochodzenia i integralności weryfikowanych danych w postaci elektronicznej.
2. Podanie musi zawierać dane w ustalonym formacie, zawartym we wzorze podania określonym w odrębnych przepisach, jeżeli te przepisy nakazują wnoszenie podań według określonego wzoru.
3. Podanie musi zawierać adres elektroniczny wnoszącego podanie.

To jednak nie wszystko. Aby nasze podanie dotarło do nas w odpowiednim czasie oraz oczekiwanej formie, potrzebujemy właściwego adresu e-mail. Ustawodawca przewidując roztargnienie petenta oraz szybkość postępowania, wprowadził w art. 63 § 3b KPA o następującej treści:

„Jeżeli podanie, o którym mowa w § 3a, nie zawiera adresu elektronicznego, organ administracji publicznej przyjmuje, że właściwym jest adres elektroniczny, z którego nadano podanie wniesione w formie dokumentu elektronicznego, a gdy wniesiono je w innej formie i zawiera ono żądanie, o którym mowa w art. 39¹§ 1 pkt 2, doręczenie pism następuje na adres wskazany zgodnie z § 2, przy czym w pierwszym piśmie poucza się o warunku podania adresu elektronicznego w żądaniu doręczania pism środkami komunikacji elektronicznej”.

Potwierdzenie

Wniesienie podania to jedno, a potwierdzenie tego faktu przez organ to drugie. Ustawodawca dba o kompleksowość regulacji oraz ewentualne postępowanie dowodowe, które może być przeprowadzone w związku z wszczęciem postępowania w art. 63 § 4, i nakłada na organ obowiązek potwierdzenia faktu wniesienia podania przez petenta, ale tylko w sytuacji, kiedy wnoszący tego zażąda. Jeśli zaś podanie wniesione jest w formie dokumentu elektronicznego, organ jest obowiązany potwierdzić wniesienie podania przez doręczenie urzędowego poświadczenia odbioru na wskazany przez wnoszącego adres elektroniczny.

Urzędowe poświadczenie odbioru

UPO to dokument potwierdzający dokonanie określonej czynności. W tym przypadku odnosić się będzie do podania. Regulacja jego dotycząca znajduje się w art. 63 § 5 KPA i traktuje o elementach, które UPO zawiera, a są nimi:

1. informacja o tym, że pisma w sprawie będą doręczane za pomocą środków komunikacji elektronicznej.
2. pouczenie o prawie do rezygnacji z doręczania pism za pomocą środków komunikacji elektronicznej, o którym mowa w art. 39¹ § 1d.

Artykuł Podanie, czyli urzędowe vademecum petenta pochodzi z serwisu TestHub.pl.

Instytucja przywrócenia terminu jest doskonale znana prawu administracyjnemu. Stanowi ona wzmocnienie pozycji jednostki wobec organu, który wydaje władcze rozstrzygnięcia w ramach imperium. Jest czymś w rodzaju drugiej szansy w sytuacji, gdy nie z naszej winy nie mogliśmy dotrzymać terminu. Regulacja dotycząca przywrócenia terminu znajduje się w art. 58 KPA:

„§ 1. W razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy.
§ 2. Prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin.
§ 3. Przywrócenie terminu do złożenia prośby przewidzianej w § 2 jest niedopuszczalne”.

Na prośbę zainteresowanego

Ustawodawca w § 1 przedmiotowego artykułu nadaje organom uprawnienie do przywrócenia terminu. Pamiętać należy, że możność ta nie jest absolutna, a uzależniona od spełnienia przez osobę zainteresowaną dwóch przesłanek. Pierwsza jest niezwykle prosta: zawiera się w prośbie, którą należy wnieść do odpowiedniego organu. Druga niestety jest bardziej złożona. Polega na uprawdopodobnieniu tego, że uchybienie nastąpiło bez winy tej osoby. Mówiąc prościej, nie kwestionujemy uchybienia. Zgadzamy się, że nastąpiło, ale wykazujemy, że przyczyną, która do niego doprowadziła, nie jest nasza wina.

W miejscu tym należy się zatrzymać i wyjaśnić, czym jest uprawdopodobnienie – to mniej niż dowód. Nikt nie karze wykazać nam tego ponad wszelką wątpliwość, a jedynie uczynić daną zmienną jako podmiot odpowiedzialny, któremu można przypisać winę.

Prośbę należy wnieść…

Spełnienie przesłanek zawartych w powyższym paragrafie to jedno, a termin to drugie. Jeśli chcemy, aby nasza prośba była skuteczna, obowiązani jesteśmy do jej wniesienia w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. To jednak nie wszystko. Należy pamiętać, że wraz z wniesieniem prośby jesteśmy zobowiązani do dopełnienia czynności, dla której chcemy przywrócić termin. Załóżmy, że mieliśmy trzydniowy termin na złożenie wyjaśnień i w tym czasie zachorowaliśmy. Choroba trwała pięć dni. Posiadamy zwolnienie lekarskie na ten czas, a co za tym idzie, mamy przyczynę – podmiot odpowiedzialny. Jedyne, co musimy zrobić, to w ciągu siedmiu dni od zakończenia zwolnienia lekarskiego złożyć do urzędu prośbę o przywrócenie terminu oraz dopełnić czynności złożenia wyjaśnień.

Niedopuszczalne przywrócenie terminu

Aby powyższy artykuł uznać za kompletny, należy poruszyć problematykę niedopuszczalności przywrócenia terminu do wniesienia prośby. Brzmi niezwykle dziwnie, dlatego też postaram się to uprościć. Niemożliwe jest przywrócenie siedmiodniowego terminu, o którym mowa w art. 58 § 2. Zapytacie zapewne dlaczego? Wszystko z powodu wyjątkowego charakteru przedmiotowej instytucji. Trzeba pamiętać, że stosunek administracyjnoprawny cechuje się brakiem równości stron, a co za tym idzie, przywrócenie terminu musi być realizowane w granicach przez prawo przewidzianych, zgodnie z aspektami celowościowymi, dla których instytucja ta została wprowadzona.

Podsumowanie

Terminy przewidziane przez prawo to cezusy czasowe, których przestrzeganie jest niezwykle ważne. Pamiętajmy jednak, że istnieją przepisy, które pod pewnymi warunkami umożliwiają nam załatwienie sprawy pomimo przekroczenia terminu.

Artykuł Przegapiony termin w urzędzie? Sprawdź, co możesz z tym zrobić pochodzi z serwisu TestHub.pl.